Яке кох буд Ардавонро баланд

یکی کاخ بود اردوان را بلند

Ба кохи андаруни бандае арҷманд

به کاخ اندرون بنده‌ای ارجمند

Ки гулнори бади номи он моҳ рӯй

که گلنار بد نام آن ماه‌روی

Нигории пар аз гавҳару рангу буи

نگاری پر از گوهر و رنگ و بوی

Бар Ардавони ҳамчуи дастур буд

بر اردوان همچو دستور بود

Барон хоста низ ганҷур буд

بران خواسته نیز گنجور بود

Брўбри гиромитар аз ҷони бадӣ

بروبر گرامی‌تر از جان بدی

Ба дидор ӯ шоду хандони бадӣ

به دیدار او شاد و خندان بدی

Чунон бад ки рӯзии баромад ба бом

چنان بد که روزی برآمد به بام

Дилаши гашт зон хуррамии шодком

دلش گشت زان خرمی شادکام

Нигаҳ кард хандони лаби Ардашер

نگه کرد خندان لب اردشیر

Ҷавон дар дил моҳ шуд ҷойгир

جوان در دل ماه شد جایگیر

Ҳаме буд то рӯз торик шуд

همی بود تا روز تاریک شد

Ҳамоно ба шаби рӯз наздик шуд

همانا به شب روز نزدیک شد

Камандӣ барон конгресс бар бибаст

کمندی بران کنگره بر ببست

Гиреҳ зад бирав чанду ббсўди даст

گره زد برو چند و ببسود دست

Ба густохӣ аз бора омад фурӯд

به گستاخی از باره آمد فرود

Ҳаме дод некии диҳишро дуруд

همی داد نیکی دهش را درود

Биёмад хиромон бар Ардашер

بیامد خرامان بر اردشیر

Пар аз гавҳару буии машку абир

پر از گوهر و بوی مشک و عبیر

зи болини дебо сараш барграфт

ز بالین دیبا سرش برگرفت

Чу бедор шуд танг дар бар гирифт

چو بیدار شد تنگ در بر گرفت

Нигаҳ кард бурно барон хуб рӯй

نگه کرد برنا بران خوب‌روی

Бидон мӯӣ ва он рӯй ва он рангу буи

بدان موی و آن روی و آن رنگ و بوی

Бидон моҳ гуфт аз куҷои хостӣ

بدان ماه گفت از کجا خاستی

Ки пурғами диламро биёростӣ

که پرغم دلم را بیاراستی

Чунин дод посух ки ман банда ам

چنین داد پاسخ که من بنده‌ام

зи гетӣ ба дидори ту зинда ам

ز گیتی به دیدار تو زنده‌ام

Длороми ганҷури шоҳи Ардавон

دلارام گنجور شاه اردوان

Ки аз ман буд шоду равшани равон

که از من بود شاد و روشن‌روان

Кунунгар пазирии туро банда ам

کنون گر پذیری ترا بنده‌ام

Дилу ҷон ба меҳри ту огндаҳ ам

دل و جان به مهر تو آگنده‌ام

Биёям чу хоҳӣ ба наздики ту

بیایم چو خواهی به نزدیک تو

Дирафшон кунам рӯзи торики ту

درفشان کنم روز تاریک تو

Чу лухтии баромади барин рӯзгор

چو لختی برآمد برین روزگار

Шикаст андар омад ба омӯзгор

شکست اندر آمد به آموزگار

Ҷаҳондидаи бедор Бобак бамурд

جهاندیده بیدار بابک بمرد

Сарои куҳани дайгариро супурд

سرای کهن دیگری را سپرد

Чу огоҳӣ омад сӯии Ардавон

چو آگاهی آمد سوی اردوان

Пар аз ғам шуду тираи гашташи равон

پر از غم شد و تیره گشتش روان

Гирифтанд ҳар меҳтарии ёди порс

گرفتند هر مهتری یاد پارس

Сипаҳбад ба меҳтар писар дод порс

سپهبد به مهتر پسر داد پارس

Бифармуд то кӯс берун баранд

بفرمود تا کوس بیرون برند

зи даргоҳи лашкар ба ҳомӯн баранд

ز درگاه لشکر به هامون برند

Ҷаҳон тира шуд бар дили Ардашер

جهان تیره شد بر دل اردشیر

Азон пери равшани дилу дастгир

ازان پیر روشن‌دل و دستگیر

Дил аз лашкар Ардавон барграфт

دل از لشکر اردوان برگرفت

Вазони огаҳии рой дигар гирифт

وزان آگهی رای دیگر گرفت

Ки аз дард ӯ бади дилаши пурситез

که از درد او بد دلش پرستیز

Ба ҳар сӯи ҳамеи ҷусти роҳи гурез

به هر سو همی جست راه گریز

Азон пас чунон бад ки шоҳи Ардавон

ازان پس چنان بد که شاه اردوان

зи ахтаршиносони равшани равон

ز اخترشناسان روشن‌روان

Биоварад чанде ба даргоҳи хеш

بیاورد چندی به درگاه خویش

Ҳамеи бозҷсти ахтару роҳи хеш

همی بازجست اختر و راه خویش

Ҳамон низ то гардиши рӯзгор

همان نیز تا گردش روزگار

Азон пас кро бошад омӯзгор

ازان پس کرا باشد آموزگار

Фиристодашон назд гулнори шоҳ

فرستادشان نزد گلنار شاه

Бидон то кунанд ахтаронро нигоҳ

بدان تا کنند اختران را نگاه

Се рӯзи андари он кор шуд рӯзгор

سه روز اندر آن کار شد روزگار

Нигаҳ карда шуд толеъи шаҳриёр

نگه کرده شد طالع شهریار

Чу ганҷур бишунид овозашон

چو گنجور بشنید آوازشان

Сухани гуфтан аз толеъу розашон

سخن گفتن از طالع و رازشان

Сими рӯз то шаби гузаштаи се пос

سیم روز تا شب گذشته سه پاس

Канизаки бпрдхти зи ахтаршинос

کنیزک بپردخت ز اخترشناس

Пар аз орзӯи дили лабони пари зи бод

پر از آرزو دل لبان پر ز باد

Ҳаме дошт гуфтори эшон ба ёд

همی داشت گفتار ایشان به یاد

Чаҳорум бишуд марди равшани равон

چهارم بشد مرد روشن‌روان

Ки бигушоед он роз бо Ардавон

که بگشاید آن راز با اردوان

Бирафтанд бо зиҷҳои барканор

برفتند با زیجها برکنار

зи кохи канизак бар шаҳриёр

ز کاخ کنیزک بر شهریار

Бигуфтанд рози сипеҳри баланд

بگفتند راز سپهر بلند

Ҳамон ҳукм ӯ бар чаҳ ва чун ва чанд

همان حکم او بر چه و چون و چند

Казин пас кунун тонаи баси рӯзгор

کزین پس کنون تانه بس روزگار

з чизе бипечад дили номдор

ز چیزی بپیچد دل نامدار

Ки бигурезад аз меҳтарии кеҳтарӣ

که بگریزد از مهتری کهتری

Сипаҳбади нажодӣу кндоўрӣ

سپهبد نژادی و کنداوری

Вазон пас шавад шаҳриёрии баланд

وزان پس شود شهریاری بلند

Ҷаҳондору неки ахтару сӯдманд

جهاندار و نیک‌اختر و سودمند

Дили номвари меҳтари неки бахт

دل نامور مهتر نیک‌بخت

зи гуфтори эшон ғамии гашти сахт

ز گفتار ایشان غمی گشت سخت