Дигар ҳафта бо мӯбадону радон
دگر هفته با موبدان و ردان
Ба нахчир шуд шаҳриёри ҷаҳон
به نخچیر شد شهریار جهان
Чунон бад ки моҳӣ ба нахчиргоҳ
چنان بد که ماهی به نخچیرگاه
Ҳаме буд михўораҳ ва бо сипоҳ
همی بود میخواره و با سپاه
зи нахчири кӯҳу зи нахчири дашт
ز نخچیر کوه و ز نخچیر دشت
Гирифтани зи андозаи андари гузашт
گرفتن ز اندازه اندر گذشت
Сӯй шаҳр шуд шоддл бо сипоҳ
سوی شهر شد شاددل با سپاه
Шаб омад ба раҳи гашти гетии сиёҳ
شب آمد به ره گشت گیتی سیاه
Барзагони лашкари ҳамеи ронданд
برزگان لشکر همی راندند
Суханҳои шоҳаншаҳони хонданд
سخنهای شاهنشهان خواندند
Яке оташӣ дид рахшони зи давр
یکی آتشی دید رخشان ز دور
Барон сон ки баҳман кунад шоҳи сур
بران سان که بهمن کند شاه سور
Шаҳаншоҳ бар равшанӣ бингаред
شهنشاه بر روشنی بنگرید
Ба як сӯи диҳӣ хуррам омад падед
به یک سو دهی خرم آمد پدید
Яке Асия дид дар пеши даҳ
یکی آسیا دید در پیش ده
Нишаста парогандаи мардони ма
نشسته پراگنده مردان مه
Вазони сӯии оташи ҳамаи духтарон
وزان سوی آتش همه دختران
Яке ҷшнгаҳи сохта бар карон
یکی جشنگه ساخته بر کران
зи гул ҳар яке бар сараши афсарӣ
ز گل هر یکی بر سرش افسری
Нишаста ба ҳарҷоӣ ромишгарӣ
نشسته به هرجای رامشگری
Ҳамеи чомаи разм хусрав заданд
همی چامهٔ رزم خسرو زدند
Вазони ҷойгаҳ ҳар замон нав заданд
وزان جایگه هر زمان نو زدند
Ҳамаи моҳ рӯйу ҳамаи ҷъдмўӣ
همه ماهروی و همه جعدموی
Ҳамаи ҷомаи гавҳари ҳамаи машки мӯӣ
همه جامه گوهر همه مشک موی
Ба наздики пеш дар Асия
به نزدیک پیش در آسیا
Ба ромиш кашида нахӣ бар гё
به رامش کشیده نخی بر گیا
Вазон ҳар яке дастаи гул ба даст
وزان هر یکی دسته گل به دست
зи шодӣ ва аз май шуда ним маст
ز شادی و از می شده نیممست
Азон пас хурӯш омад аз ҷашнгоҳ
ازان پس خروش آمد از جشنگاه
Ки ҷовиди моноади бҳромшоаҳ
که جاوید ماناد بهرامشاه
Ки бо фару брзст ва бо меҳру чеҳр
که با فر و برزست و با مهر و چهر
Брўист бар пои гардони сипеҳр
برویست بر پای گردان سپهر
Ҳаме мечакад гӯйӣ аз рӯй ӯй
همی می چکد گویی از روی اوی
Ҳамеи буи машк ояд аз мӯии ӯй
همی بوی مشک آید از موی اوی
Шикораш набошад ҷуз аз шеру гӯр
شکارش نباشد جز از شیر و گور
Азирош хонанд баҳроми гӯр
ازیراش خوانند بهرام گور
Ҷаҳондори коўоз эшон шунид
جهاندار کاواز ایشان شنید
Аннанро бипечед ва зон сӯ кашид
عنان را بپیچید و زان سو کشید
Чу омад ба наздикии духтарон
چو آمد به نزدیکی دختران
Нигаҳ кард ҷой аз карон то карон
نگه کرد جای از کران تا کران
Ҳамаи дашт яксар пар аз моҳ дид
همه دشت یکسر پر از ماه دید
Ба шаҳр омадани роҳ кӯтоҳ дид
به شهر آمدن راه کوتاه دید
Бифармуд то мигсорони зи роҳ
بفرمود تا میگساران ز راه
Май оранду михўораҳи наздики шоҳ
می آرند و میخواره نزدیک شاه
Гсорндаҳ оварад ҷоми булӯр
گسارنده آورد جام بلور
Ниҳоданд бар дасти баҳроми гӯр
نهادند بر دست بهرام گور
Азон духтарони онки бади номдор
ازان دختران آنک بد نامدار
Бурун омаданд аз миёнаи чаҳор
برون آمدند از میانه چهار
Яке машки ном ва дигар сиснк
یکی مشک نام و دگر سیسنک
Яке номи нор ва дигар сўснк
یکی نام نار و دگر سوسنک
Бар шоҳи рафтанд бо дасти банд
بر شاه رفتند با دستبند
Ба рух чун баҳор ва ба болои баланд
به رخ چون بهار و به بالا بلند
Яке чома гуфтанд баҳром ро
یکی چامه گفتند بهرام را
Шаҳаншоҳ бо донишу ном ро
شهنشاه با دانش و نام را
з ҳар чор пурсед баҳроми гӯр
ز هر چار پرسید بهرام گور
Казишон ба дилаш андар афтод шӯр
کزیشان به دلش اندر افتاد شور
Ки эй глрхони духтарон ки ед
که ای گلرخان دختران کهاید
Вазин оташ афрӯхтан бар чаҳ ед
وزین آتش افروختن بر چهاید
Яке гуфт к-эии сарви болои савор
یکی گفت کای سرو بالا سوار
Ба ҳар чиз монандаи шаҳриёр
به هر چیز ماننده شهریار
Падармони яке осиёбони пер
پدرمان یکی آسیابان پیر
Бад-ӣни кӯҳ нахчир гирад ба тир
بدین کوه نخچیر گیرد به تیر
Бияёд ҳамоно чу шаб тира шуд
بیاید همانا چو شب تیره شد
Варои дида аз тирагӣ хира шуд
ورا دیده از تیرگی خیره شد
Ҳам андари замони осиёбони зи кӯҳ
هماندر زمان آسیابان ز کوه
Биоварад нахчири худ бо гуруҳ
بیاورد نخچیر خود با گروه
Чу баҳромро дид рухро ба хок
چو بهرام را دید رخ را به خاک
Бимолиди он пери озодаи пок
بمالید آن پیر آزاده پاک
Яке ҷом заррин бифармуд шоҳ
یکی جام زرین بفرمود شاه
Бидон пер додан ки омад зи роҳ
بدان پیر دادن که آمد ز راه
Бадв гуфт кин чори хуршед рӯй
بدو گفت کاین چار خورشید روی
Чаҳ дорӣ чу ҳастанд ҳангоми шӯй
چه داری چو هستند هنگام شوی
Бирав пермард офарин кард ва гуфт
برو پیرمرد آفرین کرد و گفت
Ки ин духтарон маро нест ҷуфт
که این دختران مرا نیست جفت
Расидаи бад-ӣни сол дӯшиза анд
رسیده بدین سال دوشیزهاند
Ба дӯшизагӣ низ покиза анд
به دوشیزگی نیز پاکیزهاند
Валикин надоранд чизеи фузун
ولیکن ندارند چیزی فزون
Нагӯем зин беш чизе кунун
نگوییم زین بیش چیزی کنون
Бадв гуфт баҳром кин ҳар чаҳор
بدو گفت بهرام کاین هر چهار
Ба ман даҳ вазин беш духтари макор
به من ده وزین بیش دختر مکار
Чунин дод посухи варои пермард
چنین داد پاسخ ورا پیرمرد
Казин дар ки гуфтӣ сўорои магарад
کزین در که گفتی سوارا مگرد
На ҷо ҳаст моро на бум ва на бар
نه جا هست ما را نه بوم و نه بر
На симу сарой ва на гов ва на хар
نه سیم و سرای و نه گاو و نه خر
Бадв гуфт баҳром шояд маро
بدو گفت بهرام شاید مرا
Ки бе чизи эшон бибояд маро
که بیچیز ایشان بباید مرا
Бадв гуфт ҳрчор ҷуфт тавонад
بدو گفت هرچار جفت تواند
Пурситорагон наҳуфт тавонад
پرستارگان نهفت تواند
Ба айбу ҳунари чашм ту дидашон
به عیب و هنر چشم تو دیدشان
Бад-ӣни сон ки дидӣ писандидаи шан
بدینسان که دیدی پسندیدهشان
Бадв гуфт баҳром кин ҳар чаҳор
بدو گفت بهرام کاین هر چهار
Пазируфтам аз поки парвардгор
پذیرفتم از پاک پروردگار
Бигуфт ин ва аз ҷой бар пой хост
بگفت این و از جای بر پای خاست
Ба дашти андари овоӣ болой хост
به دشت اندر آوای بالای خاست
Бифармуд то ходимони сипоҳ
بفرمود تا خادمان سپاه
Баранд он батонро ба мшкўии шоҳ
برند آن بتان را به مشکوی شاه
Сипоҳ андар омад якояки зи дашт
سپاه اندر آمد یکایک ز دشت
Ҳамаи шаби ҳамеи дашти лашкари гузашт
همه شب همی دشت لشکر گذشت
Форуманд зон осиёбони шигифт
فروماند زان آسیابان شگفت
Шаби тираи андеша андар гирифт
شب تیره اندیشه اندر گرفت
Ба зан гуфт кин номдор чу моҳ
به زن گفت کاین نامدار چو ماه
Бад-ӣни брзи боло ва ин дастгоҳ
بدین برز بالا و این دستگاه
Шаби тира бар Асия чун расед
شب تیره بر آسیا چون رسید
Занаш гуфт каз давр оташ бидид
زنش گفت کز دور آتش بدید
Бар овози ин ромиши духтарон
بر آواز این رامش دختران
з мастӣ меовараду ромишгарон
ز مستی می آورد و رامشگران
Чунин гуфт пас осиёбон ба зан
چنین گفت پس آسیابان به زن
Ки эй зани маро достонӣ бизан
که ای زن مرا داستانی بزن
Ки некӣаст фарҷоми ингар бадӣ
که نیکیست فرجام این گر بدی
Занаш гуфт корӣ буд эзадӣ
زنش گفت کاری بود ایزدی
Напурсед чун дид мард аз нажод
نپرسید چون دید مرد از نژاد
На аз хоста бар дилаш буд ёд
نه از خواسته بر دلش بود یاد
Ба рӯй замин бар ҳамеи моҳи ҷуст
به روی زمین بر همی ماه جست
На динор ва на духтари шоҳи ҷуст
نه دینار و نه دختر شاه جست
Бут оро бибинад чу эшон ба чин
بت آرا ببیند چو ایشان به چین
Гусаста шавад бар батон офарин
گسسته شود بر بتان آفرین
Барин гӯна то шед бар пушти роғ
برین گونه تا شید بر پشت راغ
Баромад ҷаҳон шуд чу равшани чароғ
برآمد جهان شد چو روشن چراغ
Ҳаме рафт ҳаргунае достон
همی رفت هرگونهای داستان
Чаҳ аз бднжод ва чаҳ аз расатон
چه از بدنژاد و چه از راستان
Чу шаб рӯз шуд меҳтар омад ба даҳ
چو شب روز شد مهتر آمد به ده
Бад-ӣни пери гуфто ки эй рӯзбеҳ
بدین پیر گفتا که ای روزبه
Ба болинат омад шаби тираи бахт
به بالینت آمد شب تیرهبخت
Ба бор омад он сабзи шохи дарахт
به بار آمد آن سبز شاخ درخت
Шаби тираи гавани дӯши бҳромшоаҳ
شب تیرهگون دوش بهرامشاه
Ҳаме омад аз дашти нахчиргоҳ
همی آمد از دشت نخچیرگاه
Нигаҳ кард ин ҷашн ва оташ бидид
نگه کرد این جشن و آتش بدید
Аннанро бипечеду зин сӯ кашид
عنان را بپیچید و زین سو کشید
Кунун духтарони ту ҷуфт вай анд
کنون دختران تو جفت ویاند
Ба ором андар наҳуфт вай анд
به آرام اندر نهفت ویاند
Бидон рӯй ва он мӯӣ ва он ростӣ
بدان روی و آن موی و آن راستی
Ҳамеи шоҳро духтар оростӣ
همی شاه را دختر آراستی
Шаҳаншоҳи баҳроми домоди тест
شهنشاه بهرام داماد تست
Ба ҳар кишварии зин сипас ёди тест
به هر کشوری زین سپس یاد تست
Туро дод ин кишвару марзи пок
ترا داد این کشور و مرز پاک
Махӯр ғам ки рстии зи андӯҳу бок
مخور غم که رستی ز اندوه و باک
Бифармоӣ фармон ки паймон турост
بفرمای فرمان که پیمان تراست
Ҳама бандагонем ва фармон турост
همه بندگانیم و فرمان تراست
Кунун мо ҳамаи кеҳтарони тўоим
کنون ما همه کهتران توایم
Чаҳ кеҳтари ҳамаи чокарони тўоим
چه کهتر همه چاکران توایم
Бадви осиёбону зан хира монад
بدو آسیابان و زن خیره ماند
Ҳаме ҳар яке ном яздон бихонад
همی هر یکی نام یزدان بخواند
Чунин гуфт меҳтар ки он рӯйу мӯӣ
چنین گفت مهتر که آن روی و موی
зи чархи чаҳорум хур оварад шӯй
ز چرخ چهارم خور آورد شوی