Ба рӯзи сдигр бурун рафт шоҳ

به روز سدیگر برون رفت شاه

Абои лашкару сози нахчиргоҳ

ابا لشکر و ساز نخچیرگاه

Бузургони Эрони зи баҳри шикор

بزرگان ایران ز بهر شکار

Ба даргоҳи рафтанди сесад савор

به درگاه رفتند سیصد سوار

Або ҳар савории парастандаи сӣ

ابا هر سواری پرستنده سی

зи тарку зи рӯмӣ ва аз порсӣ

ز ترک و ز رومی و از پارسی

Парастандаи сесад зи айвони шоҳ

پرستنده سیصد ز ایوان شاه

Бирафтанд бо сози нахчиргоҳ

برفتند با ساز نخچیرگاه

з дебо биёроста сад шутур

ز دیبا بیاراسته صد شتر

Рикобаши ҳамаи зару полонаш дар

رکابش همه زر و پالانش در

Даҳ уштури ншстнгаҳи шоҳ ро

ده اشتر نشستنگه شاه را

Ба дебо биёроста гоҳ ро

به دیبا بیاراسته گاه را

Ба пеши андари оростаи ҳафт пел

به پیش اندر آراسته هفت پیل

Бирав тахти пирӯзаи ҳамранги нил

برو تخت پیروزه همرنگ نیل

Ҳамаи пояи тахти зару булӯр

همه پایهٔ تخت زر و بلور

Ншстнгаҳи шоҳи баҳроми гӯр

نشستنگه شاه بهرام گور

Або ҳар яке теғи зани сад ғулом

ابا هر یکی تیغ‌زن صد غلام

Ба заррини камарҳоу заррини стом

به زرین کمرها و زرین ستام

Сад уштури бад аз баҳри ромишгарон

صد اشتر بد از بهر رامشگران

Ҳама бар сарони афсар аз гавҳарон

همه بر سران افسر از گوهران

Абои боздорони саду шасти боз

ابا بازداران صد و شست باز

Ду сад чрғу шоҳини гардани фароз

دو صد چرغ و شاهین گردن‌فراز

Пас андари яке мурғ будӣ сиёҳ

پس‌اندر یکی مرغ بودی سیاه

Гиромитар он буд бар чашми шоҳ

گرامی‌تر آن بود بر چشم شاه

Сиёҳӣ ба чанг ва ба минқори зард

سیاهی به چنگ و به منقار زرد

Чу зари дарахшнда бар ложвард

چو زر درخشنده بر لاژورد

Ҳаме хондаш шоҳи тғрӣ ба ном

همی خواندش شاه طغری به نام

Ду чашмаш ба ранги пар аз хӯни ду ҷом

دو چشمش به رنگ پر از خون دو جام

Ки хоқони чинаши фиристода буд

که خاقان چینش فرستاده بود

Яке тахт бо тоҷи биҷодаҳ буд

یکی تخت با تاج بیجاده بود

Яке тавқи заррини забарҷад нигор

یکی طوق زرین زبرجد نگار

Чиҳил ёра ва сӣ ва шаш гӯшвор

چهل یاره و سی و شش گوشوار

Штрўори сесад троиФи зи чин

شتروار سیصد طرایف ز چین

Фиристоду ёқӯти сесад нигин

فرستاد و یاقوت سیصد نگین

Пас боздорони саду шасти юз

پس بازداران صد و شست یوز

Ббрднд бо шоҳи гетии Фрзў

ببردند با شاه گیتی فروز

Биёроста тавқи юз аз гуҳар

بیاراسته طوق یوز از گهر

Бадв андар афганда занҷири зар

بدو اندر افگنده زنجیر زر

Биёмад шаҳаншоҳи зини сон ба дашт

بیامد شهنشاه زین سان به دشت

Ҳамеи тоҷаш аз муштарии бргзшт

همی تاجش از مشتری برگذشت

Ҳронкс ки буданд нхчирҷўӣ

هرانکس که بودند نخچیرجوی

Сӯии об дарё ниҳоданд рӯй

سوی آب دریا نهادند روی

Ҷаҳондори баҳром ҳар ҳафт сол

جهاندار بهرام هر هفت سال

Бидон об рафтӣ ба фархундаи фол

بدان آب رفتی به فرخنده فال

Чу лашкар ба наздик дарё расед

چو لشکر به نزدیک دریا رسید

Шаҳаншоҳи дарёи пар аз мурғ дид

شهنشاه دریا پر از مرغ دید

Бузади табл ва тғрӣ шуд андари ҳаво

بزد طبل و طغری شد اندر هوا

Шикеб набад мурғи фармонраво

شکیبا نبد مرغ فرمانروا

Забун буд чангол ӯро куланг

زبون بود چنگال او را کلنگ

Шикорӣ чу нахчир буд ӯ паланг

شکاری چو نخچیر بود او پلنگ

Саранҷоми гашт аз ҷаҳони нопадид

سرانجام گشت از جهان ناپدید

Кулангӣ ба чанг омадаш ?бардамӣад

کلنگی به چنگ آمدش بردمید

Биппаред бар сони тир аз камон

بپرید بر سان تیر از کمان

Яке боздор аз пас андари дмон

یکی بازدار از پس اندر دمان

Дили шоҳи гашт аз париданаши танг

دل شاه گشت از پریدنش تنگ

Ҳамеи тохт аз пас ба овози занг

همی تاخت از پس به آواز زنگ

Яке боғи пеш андар омад фарох

یکی باغ پیش اندر آمد فراخ

Бароварда аз гӯшаи боғи кох

برآورده از گوشهٔ باغ کاخ

Бишуд тозён бо танӣ чанд шоҳ

بشد تازیان با تنی چند شاه

Ҳаме буд лашкар ба нахчиргоҳ

همی بود لشکر به نخچیرگاه

Чу баҳроми гӯр андар омад ба боғ

چو بهرام گور اندر آمد به باغ

Яке ҷой дид аз буриши тунди роғ

یکی جای دید از برش تند راغ

Миёни гулистони яке обгир

میان گلستان یکی آبگیر

Брўбр нишаста яке марди пер

بروبر نشسته یکی مرد پیر

Заминаш ба дебо биёроста

زمینش به دیبا بیاراسته

Ҳамаи боғи пари бандау хоста

همه باغ پر بنده و خواسته

Се духтар бар ӯ нишаста чу оҷ

سه دختر بر او نشسته چو عاج

Ниҳода ба србри зи пирӯзаи тоҷ

نهاده به سربر ز پیروزه تاج

Ба рух чун баҳор ва ба болои баланд

به رخ چون بهار و به بالا بلند

Ба абрӯи камон ва ба гесуи каманд

به ابرو کمان و به گیسو کمند

Яке ҷом бар даст ҳар як булӯр

یکی جام بر دست هر یک بلور

Бадишон нигаҳ кард баҳроми гӯр

بدیشان نگه کرد بهرام گور

зи дидорашони чашм ӯ хира шуд

ز دیدارشان چشم او خیره شد

зи бозу зи тғрии дилаш тира шуд

ز باز و ز طغری دلش تیره شد

Чу деҳқони пурмоя ӯро бидид

چو دهقان پرمایه او را بدید

Рух ӯ шуд аз бим чун шнблид

رخ او شد از بیم چون شنبلید

Хирадманди перӣу брзин ба ном

خردمند پیری و برزین به نام

Дил ӯ шуд аз шоҳи ношодком

دل او شد از شاه ناشادکام

Бирафт аз бар ҳавзи брзин чу бод

برفت از بر حوض برزین چو باد

Бар шоҳ шуд хокро бӯса дод

بر شاه شد خاک را بوسه داد

Чунин гуфт к-эии шоҳи хўршидчҳр

چنین گفت کای شاه خورشیدچهر

Ба коми ту грдоди гардони сипеҳр

به کام تو گرداد گردان سپهر

Нёрмти гуфтан ки эдар боист

نیارمت گفتن که ایدر بایست

Бад-ӣни марзи ман бо савории дивист

بدین مرز من با سواری دویست

Сару ном брзин барояд ба моҳ

سر و نام برزین برآید به ماه

Агар шод гардад бад-ӣни боғи шоҳ

اگر شاد گردد بدین باغ شاه

Ба брзин чунин гуфт шоҳи ҷаҳон

به برزین چنین گفت شاه جهان

Ки имрӯз тғрӣ шуд аз ман ниҳон

که امروز طغری شد از من نهان

Дилам шуд азон мурғи гӣрандаи танг

دلم شد ازان مرغ گیرنده تنگ

Ки мурғон чу нахчири бад ӯ паланг

که مرغان چو نخچیر بد او پلنگ

Чунин посух оварад брзин ба шоҳ

چنین پاسخ آورد برزین به شاه

Ки акнӯн яке мурғ дидам сиёҳ

که اکنون یکی مرغ دیدم سیاه

Абои занги заррини таниши ҳамчуи қӣр

ابا زنگ زرین تنش همچو قیر

Ҳамон чангу минқор ӯ чун зрир

همان چنگ و منقار او چون زریر

Биёмад барон гўзбн бар нишаст

بیامد بران گوزبن بر نشست

Бияёд ҳам акнӯн ба бахтат ба даст

بیاید هم‌اکنون به بختت به دست

Ҳам ангаи яке бандаро гуфт шоҳ

هم‌انگه یکی بنده را گفت شاه

Ки рӯ гўзин кун саросари нигоҳ

که رو گوزبن کن سراسر نگاه

Бишуд банда чун бод ва овоз дод

بشد بنده چون باد و آواز داد

Ки ҳамвора шоҳи ҷаҳони боди шод

که همواره شاه جهان باد شاد

Ки тғрӣ ба шохии броўихтст

که طغری به شاخی برآویختست

Кунун боздорш бигирад ба даст

کنون بازدارش بگیرد به دست

Чу тғрӣ падед омад он пер гуфт

چو طغری پدید آمد آن پیر گفت

Ки эй бар замини шоҳ бебору ҷуфт

که ای بر زمین شاه بی‌بار و جفت

Паии марзбон бар ту фархундаи бод

پی مرزبان بر تو فرخنده باد

Ҳамаи тоҷдорони турои бандаи бод

همه تاجداران ترا بنده باد

Бад-ӣни шодӣ акнӯн яке ҷоми хоҳ

بدین شادی اکنون یکی جام خواه

Чу ором дил ёфтӣ коми хоҳ

چو آرام دل یافتی کام خواه

Шаҳаншоҳ гетӣ барон обгир

شهنشاه گیتی بران آبگیر

Фурӯд омаду шодмони гашти пер

فرود آمد و شادمان گشت پیر

Биёмад ҳам ангоҳи дастури ӯй

بیامد هم‌انگاه دستور اوی

Ҳамон ганҷи дорону ганҷури ӯй

همان گنج داران و گنجور اوی

Биоварад брзин май сурху ҷом

بیاورد برزین می سرخ و جام

Нахустин зи шоҳи ҷаҳони баради ном

نخستین ز شاه جهان برد نام

Биоварад хон ва хӯриш сохтанд

بیاورد خوان و خورش ساختند

Чу аз хӯрдан нон бипардохтанд

چو از خوردن نان بپرداختند

Азон пас биоварад ҷомии булӯр

ازان پس بیاورد جامی بلور

Ниҳоданд бар дасти баҳроми гӯр

نهادند بر دست بهرام گور

Ҷаҳондори баҳром бастад набед

جهاندار بهرام بستد نبید

Аз андозаи хат бартар кашид

از اندازهٔ خط برتر کشید

Чу брзин чунон дид баргашти шод

چو برزین چنان دید برگشت شاد

Биёмад ба ҳар ҷои хамии ниҳод

بیامد به هر جای خمی نهاد

Чу шуд маст брзин бидон духтарон

چو شد مست برزین بدان دختران

Чунин гуфт к-эии пурхиради меҳтарон

چنین گفت کای پرخرد مهتران

Бад-ӣни боғ бҳромшоаҳ омадаст

بدین باغ بهرامشاه آمدست

На гарданкашӣ бо сипоҳ омадаст

نه گردنکشی با سپاه آمدست

?ҳуллои чомаи пешовар эй чомаи гӯй

هلا چامه پیش آور ای چامه‌گوی

Ту чанговар эй духтари моҳ рӯй

تو چنگ آور ای دختر ماه‌روی

Бирафтанд ҳар се ба наздики шоҳ

برفتند هر سه به نزدیک شاه

Ниҳоданд бар сари зи гавҳари кулоҳ

نهادند بر سر ز گوهر کلاه

Яке пои кӯб ва дигар чанги зан

یکی پای کوب و دگر چنگ‌زن

Се дигари хуши овози лашкари шикан

سه دیگر خوش‌آواز لشکر شکن

Ба овози эшон шаҳаншоҳи ҷом

به آواز ایشان شهنشاه جام

зи бода тиҳӣ кард ва шуд шодком

ز باده تهی کرد و شد شادکام

Бадв гуфт кин духтарон кӣанд

بدو گفت کاین دختران کیند

Ки бо ту бад-ӣн шодмонӣ зӣанд

که با تو بدین شادمانی زیند

Чунин гуфт брзин ки эй шаҳриёр

چنین گفت برزین که ای شهریار

Мубиноад бе ту касе рӯзгор

مبیناد بی‌تو کسی روزگار

Чунон дон ки ин дилбарон мананд

چنان دان که این دلبران منند

Писандида ва духтарон мананд

پسندیده و دختران منند

Яке чомаи гӯй ва яке чанги зан

یکی چامه‌گوی و یکی چنگ‌زن

Сими пои кӯбади шикан бар шикан

سیم پای کوبد شکن بر شکن

Чаҳорум ба кирдори хуррами баҳор

چهارم به کردار خرم بهار

Бад-ӣни сон ки бинад ҳамеи шаҳриёр

بدین سان که بیند همی شهریار

Бидон чома зан гуфт к-эии моҳ рӯй

بدان چامه‌زن گفت کای ماه‌روی

Бипардоз дили чомаи шоҳи гӯй

بپرداز دل چامهٔ شاه گوی

Батон чома ва чанг барсохтанд

بتان چامه و چنگ برساختند

Якояки дил аз ғам бипардохтанд

یکایک دل از غم بپرداختند

Нахустин шаҳаншоҳро чомаи гӯй

نخستین شهنشاه را چامه‌گوی

Чунин гуфт к-эии хусрави моҳ рӯй

چنین گفت کای خسرو ماه‌روی

НаМонӣ магар бар фалаки моҳ ро

نمانی مگر بر فلک ماه را

Ба шодии ҳамон хусрави гоҳ ро

به شادی همان خسرو گاه را

Ба дидори моҳӣу болои соҷ

به دیدار ماهی و بالای ساج

Бинозад бтўи тахти шоҳӣу тоҷ

بنازد بتو تخت شاهی و تاج

Хунаки онк шабгир бинадат рӯй

خنک آنک شبگیر بیندت روی

Хунак онк ёбад зи мӯии ту буи

خنک آنک یابد ز موی تو بوی

Миёни танг чун шеру бозуи ситабр

میان تنگ چون شیر و بازو ستبر

Ҳамеи фар тоҷат барояд ба абр

همی فر تاجت برآید به ابر

Ба гулнор монад ҳамеи чеҳри ту

به گلنار ماند همی چهر تو

Ба шодии бихандади дил аз меҳри ту

به شادی بخندد دل از مهر تو

Дилати ҳамчуи дарёу роят чу абр

دلت همچو دریا و رایت چو ابر

Шикорат набинам ҳамеи ҷузи ҳужабр

شکارت نبینم همی جز هژبر

Ҳамеи мӯи шикофӣ ба пайкони тир

همی مو شکافی به پیکان تیر

Ҳаме об гардад з дод ту шер

همی آب گردد ز داد تو شیر

Сипоҳӣ ки бинад каманди туро

سپاهی که بیند کمند ترا

Ҳамон бозуии зӯрманди туро

همان بازوی زورمند ترا

Ба дарди дилу мағзи ҷанговарон

به درد دل و مغز جنگاوران

Вагар чанд бошад сипоҳии гарон

وگر چند باشد سپاهی گران

Чу он чома бишунид баҳроми гӯр

چو آن چامه بشنید بهرام گور

Бихӯрад он гарони санги ҷоми булӯр

بخورد آن گران سنگ جام بلور

Бадв гуфт шоҳ эй сарафрози мард

بدو گفت شاه ای سرافراز مرد

Чашида зи гетии басии гарму сард

چشیده ز گیتی بسی گرم و سرد

Наёбӣ ту домоди беҳтари зи ман

نیابی تو داماد بهتر ز من

Гӯи шаҳриёрони сари анҷуман

گو شهریاران سر انجمن

Бмни даҳ ту ин ҳар се духтарат ро

بمن ده تو این هر سه دخترت را

Ба кайвони броФрозми ахтарат ро

به کیوان برافرازم اخترت را

Ба ду гуфт брзин ки эй шаҳриёр

به دو گفت برزین که ای شهریار

Бтўи шоди бодо мева мегусор

بتو شاد بادا می و میگسار

Ки ёраст гуфт ин худ андари ҷаҳон

که یارست گفت این خود اندر جهان

Ки дорад чунин Зуҳраи андари ниҳон

که دارد چنین زهره اندر نهان

Марогар пазирии басони раҳе

مرا گر پذیری بسان رهی

Ки бпрстми ин тахти шоҳаншаҳӣ

که بپرستم این تخت شاهنشهی

Парастиш кунам тоҷу тахти туро

پرستش کنم تاج و تخت ترا

Ҳамон фару аврангу бахти туро

همان فر و اورنگ و بخت ترا

Ҳамон ин се духтар парастанда анд

همان این سه دختر پرستنده‌اند

Ба пеши ту бар пой чун банда анд

به پیش تو بر پای چون بنده‌اند

Парастандагонро писандид шоҳ

پرستندگان را پسندید شاه

Бидон сон ки аз давр дидаш се моҳ

بدان سان که از دور دیدش سه ماه

Ба болои соҷнду ҳамранги оҷ

به بالای ساجند و همرنگ عاج

Сазовор тахтанду зебои тоҷ

سزاوار تخت‌اند و زیبای تاج

Пас ангоҳ гуфташ ба баҳроми пер

پس‌انگاه گفتش به بهرام پیر

Ки эй шоҳи душмани кашу шергир

که ای شاه دشمن‌کش و شیرگیر

Бигӯям кунун ҳарч ҳастам ниҳон

بگویم کنون هرچ هستم نهان

Баду нек бо шаҳриёри ҷаҳон

بد و نیک با شهریار جهان

зи пӯшидании ҳам з густурданӣ

ز پوشیدنی هم ز گستردنی

з афганданӣу парогандагӣ

ز افگندنی و پراگندگی

Ҳамоно штрбор бошад дивист

همانا شتربار باشد دویست

Ба айвони ман бандагар беш нест

به ایوان من بنده‌گر بیش نیست

Ҳамон ёрау тавқ ва ҳам тоҷу тахт

همان یاره و طوق و هم تاج و تخت

Казон духтаронро буд неки бахт

کزان دختران را بود نیک‌بخت

з брзин бихандед баҳром ва гуфт

ز برزین بخندید بهرام و گفت

Ки чизе ки дории ту андар наҳуфт

که چیزی که داری تو اندر نهفت

Бимон то ббошди ҳам анҷо ба ҷой

بمان تا بباشد هم‌انجا به جای

Ту бо ҷом май сӯии ромиши гароӣ

تو با جام می سوی رامش گرای

Бадв пер гуфт ин се духтар чу моҳ

بدو پیر گفت این سه دختر چو ماه

Ба роҳи Каюмарсу Ҳушанги шоҳ

به راه کیومرث و هوشنگ شاه

Туро додаму хок пой тавонад

ترا دادم و خاک پای تواند

Ҳама ҳар се зинда барои тавонад

همه هر سه زنده برای تواند

Маин духтарами номи моҳи офарид

مهین دخترم نام ماه‌آفرید

Франки дувуму сиўми шнблид

فرانک دوم و سیوم شنبلید

Писандидашон шоҳ чун дидашон

پسندیدشان شاه چون دیدشان

зи бонӯи занон низ бгзидшон

ز بانو زنان نیز بگزیدشان

Ба брзин чунин гуфт кин ҳар се моҳ

به برزین چنین گفت کاین هر سه ماه

Писандид чун дид бҳромшоаҳ

پسندید چون دید بهرامشاه

Бифармуд то маҳди заррини чаҳор

بفرمود تا مهد زرین چهار

Биорад зи лашкари яке номдор

بیارد ز لشکر یکی نامدار

Чу ҳар се маи андар иморӣ нишаст

چو هر سه مه اندر عماری نشست

зи рӯмии ҳамон ходим оварад шаст

ز رومی همان خادم آورد شست

Ба мшкўӣ заррин шуданд ин се моҳ

به مشکوی زرین شدند این سه ماه

Ҳаме буд то масттар гашти шоҳ

همی بود تا مست‌تر گشت شاه

Бадв гуфт брзин ки эй шаҳриёр

بدو گفت برزین که ای شهریار

Ҷаҳондору доноу найзаи гузор

جهاندار و دانا و نیزه‌گزار

Яке бандаам то зем шоҳ ро

یکی بنده‌ام تا زیم شاه را

Ниёйиш кунам хоки даргоҳ ро

نیایش کنم خاک درگاه را

Яке банда тозона шоҳ ро

یکی بنده تازانهٔ شاه را

Бабрад ва биёрост даргоҳ ро

ببرد و بیاراست درگاه را

Сипаҳро зи солори гарданкашон

سپه را ز سالار گردنکشان

Ҷуз аз тозӣона набӯдӣ нишон

جز از تازیانه نبودی نشان

Чу дидӣ касе шохи шеби дароз

چو دیدی کسی شاخ شیب دراز

Давон пеш рафтӣу барадии намоз

دوان پیش رفتی و بردی نماز

Ҳаме буд баҳром то гашти маст

همی بود بهرام تا گشت مست

Чу хуррам шуд андар иморӣ нишаст

چو خرم شد اندر عماری نشست

Биёмад ба мшкўии заррини хеш

بیامد به مشکوی زرین خویش

Сӯии хонаи анбари огӣни хеш

سوی خانهٔ عنبر آگین خویش

Чу омад яке ҳафтаи онҷои ббўд

چو آمد یکی هفته آنجا ببود

Басӣ хӯрд ва бахшед ва шодӣ намӯд

بسی خورد و بخشید و شادی نمود