Ба ҳаштум биёмад ба дашти шикор

به هشتم بیامد به دشت شکار

Худу рӯзбеҳ бо савории ҳазор

خود و روزبه با سواری هزار

Ҳамаи дашт яксар пар аз гӯр дид

همه دشت یکسر پر از گور دید

зи қурбони камон каён баркашид

ز قربان کمان کیان برکشید

Ду зоғи камонро ба зиҳ бар ниҳод

دو زاغ کمان را به زه بر نهاد

зи яздон пирӯзгар кард ёд

ز یزدان پیروزگر کرد یاد

Баҳорону гӯрон шудаи ҷуфти ҷӯй

بهاران و گوران شده جفت جوی

зи куштан ба рӯй андар оварда рӯй

ز کشتن به روی اندر آورده روی

Ҳаме пӯст кунад ин азони он азин

همی پوست کند این ازآن آن ازین

зи хӯнашон шудаи лаъл рӯй замин

ز خونشان شده لعل روی زمین

Ҳаме буд баҳром то гӯри нар

همی بود بهرام تا گور نر

Ба мастӣ ҷудо шуд як аз як дигар

به مستی جدا شد یک از یک دگر

Чу пирӯз шуд нараҳ гӯри далер

چو پیروز شد نره گور دلیر

Яке модаро андар оварад зер

یکی ماده را اندر آورد زیر

Ба зиҳ дошт баҳроми ҷангии камон

به زه داشت بهرام جنگی کمان

Бихандед чун гӯр шуд шодмон

بخندید چون گور شد شادمان

Бузади тир бар пушти он гӯри нар

بزد تیر بر پشت آن گور نر

Гузар кард бар гӯри пайкону пар

گذر کرد بر گور پیکان و پر

Нару модаро ҳар ду бар ҳам бадухт

نر و ماده را هر دو بر هم بدوخت

Дили лашкар аз захм ӯ бар фурухт

دل لشکر از زخم او بر فروخت

зи лашкари ҳронкс ки он захм дид

ز لشکر هرانکس که آن زخم دید

Барон шаҳриёр офарин густаред

بران شهریار آفرین گسترید

Ки чашми бад аз фари ту даври бод

که چشم بد از فر تو دور باد

Ҳамаи рӯзгорони ту сури бод

همه روزگاران تو سور باد

Ба мардии тўондр замона навай

به مردی تواندر زمانه نوی

Ки ҳам шоҳ ва ҳам хусрав ва ҳам гӯй

که هم شاه و هم خسرو و هم گوی