Дигар ҳафта танҳо ба нахчир шуд
دگر هفته تنها به نخچیر شد
Дижам буд бо таркиш ва тир шуд
دژم بود با ترکش و تیر شد
зи хуршед тобанда шуд дашти гарм
ز خورشید تابنده شد دشت گرم
Сипаҳбади зи нахчири баргашти нарм
سپهبد ز نخچیر برگشت نرم
Сӯии кох бозоргонӣ расед
سوی کاخ بازارگانی رسید
Ба ҳар сӯ нигаҳ карду касро надид
به هر سو نگه کرد و کس را ندید
Ббозоргон гуфт моро сипанҷ
ببازارگان گفت ما را سپنج
Тавон дод каз мо набинӣ ту ранҷ
توان داد کز ما نبینی تو رنج
Чу бозоргонш фурӯд оваред
چو بازارگانش فرود آورید
Мар ӯро яке хўобгаҳи баргузед
مر او را یکی خوابگه برگزید
Ҳаме буд нолони зи дарди шикам
همی بود نالان ز درد شکم
Ба бозоргон дод лухтии дирам
به بازارگان داد لختی درم
Бадв гуфт лухтӣ набед куҳан
بدو گفت لختی نبید کهن
Абои мағзи бодом бирён бикун
ابا مغز بادام بریان بکن
Агар хонагӣ мурғ бошад равост
اگر خانگی مرغ باشد رواست
Казин орзӯҳо диламро ҳавост
کزین آرزوها دلم را هواست
Наёвард бозоргон онч гуфт
نیاورد بازارگان آنچ گفت
Набад мағзи бодомаш андар наҳуфт
نبد مغز بادامش اندر نهفت
Чу торик шуд мизбон рафт нарм
چو تاریک شد میزبان رفت نرم
Яке мурғ бирён биоварад гарм
یکی مرغ بریان بیاورد گرم
Биёрост хон пеши баҳроми барад
بیاراست خوان پیش بهرام برد
Ба бозоргон гуфт баҳроми гирд
به بازارگان گفت بهرام گرد
Ки аз ту набед куҳани хостам
که از تو نبید کهن خواستم
Забонро ба хоҳиш биёростам
زبان را به خواهش بیاراستم
Наёвардӣ ва дода будам дирам
نیاوردی و داده بودم درم
Ки нолндаҳ будам зи дарди шикам
که نالنده بودم ز درد شکم
Чунин дод посух ки эй бе хирад
چنین داد پاسخ که ای بیخرد
Надории хиради кӯи равони пурвирд
نداری خرد کو روان پرورد
Чу оварадам ин мурғи бирёни гарм
چو آوردم این مرغ بریان گرم
Фузун хостан нест ойину шарм
فزون خواستن نیست آیین و شرم
Чу бишунид баҳром зу ин сухан
چو بشنید بهرام زو این سخن
Бишуд орзӯӣ набед куҳан
بشد آرزوی نبید کهن
Пушаймон шуд аз гуфт худ нон бихӯрад
پشیمان شد از گفت خود نان بخورد
Бирав низ ёд гузашта накард
برو نیز یاد گذشته نکرد
Чу ҳангома хобаш омад бихуфт
چو هنگامهٔ خوابش آمد بخفت
Ба бозоргон низ чизе нагуфт
به بازارگان نیز چیزی نگفت
зи дарёии ҷӯшон чу хури ?бардамӣад
ز دریای جوشان چو خور بردمید
Шуд он чодари қиргўни нопадид
شد آن چادر قیرگون ناپدید
Ҳаме гуфт пурмояи бозоргон
همی گفت پرمایه بازارگان
Ба шогирди к-эии марди нокордон
به شاگرد کای مرد ناکاردان
Марони мурғ корзш набад як дирам
مران مرغ کارزش نبد یک درم
Харидӣ ба афзӯн ва кардӣ ситам
خریدی به افزون و کردی ستم
Гар арзони харидии абои ин савор
گر ارزان خریدی ابا این سوار
Набӯдӣ марои тираи шаби корзор
نبودی مرا تیره شب کارزار
Харидии мар ӯро ба донагии панир
خریدی مر او را به دانگی پنیر
Бадӣ бо ман имрӯз чун обу шер
بدی با من امروز چون آب و شیر
Бадв гуфт агар ин на кор манаст
بدو گفت اگر این نه کار منست
Чунон дон ки мурғ аз шумор манаст
چنان دان که مرغ از شمار منست
Ту меҳмон ман бош бо ин савор
تو مهمان من باش با این سوار
Бад-ӣни мурғ бо ман макун корзор
بدین مرغ با من مکن کارزار
Чу баҳром бархест аз хоби хуш
چو بهرام برخاست از خواب خوش
Бишуд назд он бораи дасти каш
بشد نزد آن بارهٔ دستکش
Ки зини брнҳд то ба айвон шавад
که زین برنهد تا به ایوان شود
Кулоҳаши зи айвон ба кайвон шавад
کلاهش ز ایوان به کیوان شود
Чу шогирд дидаш ба баҳром гуфт
چو شاگرد دیدش به بهرام گفت
Ки имрӯз бо ман ба бад бош ҷуфт
که امروز با من به بد باش جفت
Бишуд шоҳ ва бинишаст бар тахти ӯй
بشد شاه و بنشست بر تخت اوی
Шигифтӣ форуманд аз бахти ӯй
شگفتی فروماند از بخت اوی
Ҷавон рафт ва оварад хояи дивист
جوان رفت و آورد خایه دویست
Ба устод гуфт эй гиромии маи ист
به استاد گفت ای گرامی مهایست
Яке мурғи бирён бо нони гарм
یکی مرغ بریان با نان گرم
Набед куҳани ору бодоми нарм
نبید کهن آر و بادام نرم
Бишуд назд баҳром гуфт эй савор
بشد نزد بهرام گفت ای سوار
Ҳаме хоя кардӣ ту даии хостор
همی خایه کردی تو دی خواستار
Кунун орзӯҳо биорем гарм
کنون آرزوها بیاریم گرم
Ҳам аз чндгўнаҳи хӯришҳои нарм
هم از چندگونه خورشهای نرم
Бигуфт ин ва зон пас ба бозор шуд
بگفت این و زان پس به بازار شد
Ба сози дигаргун харидор шуд
به ساز دگرگون خریدار شد
Шукри ҷусту бодому мурғу барра
شکر جست و بادام و مرغ و بره
Ки ороиш хон кунад яксара
که آرایش خوان کند یکسره
Майу заъфарони бараду машку гулоб
می و زعفران برد و مشک و گلاب
Сӯй хона шуд бо дилии пуршитоб
سوی خانه شد با دلی پرشتاب
Биоварад хон бо хӯришҳои нағз
بیاورد خوان با خورشهای نغز
Ҷавон бар маниш буду покизаи мағз
جوان بر منش بود و پاکیزهمغز
Чу нон хӯрда шуд ҷоми пар май бабрад
چو نان خورده شد جام پر میببرد
Нхстнӣ ба баҳроми хусрави супурд
نخستین به بهرام خسرو سپرد
Бад-ӣни гӯна то шод ва хуррам шуданд
بدینگونه تا شاد و خرم شدند
зи хурдак ба ҷом дамодам шуданд
ز خردک به جام دمادم شدند
Чунин гуфт бо мизбони шаҳриёр
چنین گفت با میزبان شهریار
Ки баҳроми моро кунад хостор
که بهرام ما را کند خواستار
Шумо мегусоред ва мисатон шавед
شما می گسارید و مستان شوید
Мҷнбид то мепрессатон шавед
مجنبید تا می پرستان شوید
Бимолиди пас бораро зини ниҳод
بمالید پس باره را زین نهاد
Сӯй гулшан омад з мегашта шод
سوی گلشن آمد ز می گشته شاد
Ба бозоргон гуфт чандин макуш
به بازارگان گفت چندین مکوش
Аз афзӯнии ин марди арзони фуруш
از افزونی این مرد ارزان فروش
Ба донагии марои дӯши бФрўхтӣ
به دانگی مرا دوش بفروختی
Ҳамеи чашми шогирдро дӯхтӣ
همی چشم شاگرد را دوختی
Ки мурғии харидии фузун аз баҳо
که مرغی خریدی فزون از بها
Наҳодӣ маро дар дами аждаҳо
نهادی مرا در دم اژدها
Бигуфт ин ба бозоргон ва бирафт
بگفت این به بازارگان و برفت
Сӯии гоҳ шоҳӣ хиромед тафт
سوی گاه شاهی خرامید تفت
Чу хуршед бар тахт бинмуд тоҷ
چو خورشید بر تخت بنمود تاج
Ҷҳонбон нишаст аз бар тахти оҷ
جهانبان نشست از بر تخت عاج
Бифармуд хусрав ба солори бор
بفرمود خسرو به سالار بار
Ки бозоргонро кунад хостор
که بازارگان را کند خواستار
Биоранди шогр бо ӯ баҳам
بیارند شاگرد با او بهم
Яке шод азишону дигари дижам
یکی شاد ازیشان و دیگر دژم
Чу шогирду устоди рафтанди зуд
چو شاگرد و استاد رفتند زود
Ба пеши шаҳаншоҳи Эрон чу дӯд
به پیش شهنشاه ایران چو دود
Чу шогирдро дид бнўохтш
چو شاگرد را دید بنواختش
Бар меҳтарони шоди бншохтш
بر مهتران شاد بنشاختش
Яке бадараи бурданди наздики ӯй
یکی بدره بردند نزدیک اوی
Ки чун моҳ шуд ҷони торики ӯй
که چون ماه شد جان تاریک اوی
Ба бозоргон гуфт то зинда Эй
به بازارگان گفت تا زندهای
Чунон дон ки шогирдро банда Эй
چنان دان که شاگرد را بندهای
Ҳамон низ ҳар моҳӣонеи дубор
همان نیز هر ماهیانی دوبار
Дирами шасти ганҷии брўбри шумор
درم شست گنجی بروبر شمار
Ба чизи ту шогирд меҳмон кунад
به چیز تو شاگرد مهمان کند
Дили марди озода хандон кунад
دل مرد آزاده خندان کند
Ба мӯбад чунин гуфт зон пас ки шоҳ
به موبد چنین گفت زان پس که شاه
Чу кори ҷаҳонро надорад нигоҳ
چو کار جهان را ندارد نگاه
Чаҳ донад ки мардум кадомаст ба
چه داند که مردم کدامست به
Чигуна шиносад кионро зи ма
چگونه شناسد کهان را ز مه