Чунон бад ки рӯзӣ ба нахчири шер

چنان بد که روزی به نخچیر شیر

Ҳаме рафт бо чанд гирди далер

همی‌رفت با چند گرد دلیر

Бишуд пери мардии Асое ба даст

بشد پیر مردی عصایی به دست

Бадв гуфт к-эии шоҳи яздони параст

بدو گفت کای شاه یزدان‌پرست

Ба роҳом мардӣаст пурсиму зар

به راهام مردیست پرسیم و زر

Ҷуҳудии фарибандау бдгҳр

جهودی فریبنده و بدگهر

Ба озодагии лнбки обкаш

به آزادگی لنبک آبکش

Ба ороиш хону гуфтори хуш

به آرایش خوان و گفتار خوش

Бипурсед зон кеҳтарон кин кӣанд

بپرسید زان کهتران کاین کیند

Ба гуфтори ин пери сар бар чӣанд

به گفتار این پیر سر بر چیند

Чунин гуфт бо ӯ яке номдор

چنین گفت با او یکی نامدار

Ки эй бо гуҳари номвари шаҳриёр

که ای با گهر نامور شهریار

Сқооисти ин лнбки обкаш

سقاایست این لنبک آبکش

Ҷавонмард ва бо хону гуфтори хуш

جوانمرد و با خوان و گفتار خوش

Ба як ним рӯз об дорад нигоҳ

به یک نیم روز آب دارد نگاه

Дигар нима меҳмон биҷӯед зи роҳ

دگر نیمه مهمان بجوید ز راه

Намонад ба фардо аз имрӯзи чиз

نماند به فردا از امروز چیز

Нахоҳад ки дар хона бошад ба низ

نخواهد که در خانه باشد به نیز

Ба роҳом бе бар ҷҳўдисти зафт

به راهام بی‌بر جهودیست زفت

Куҷои зафтӣ ӯ нишоед наҳуфт

کجا زفتی او نشاید نهفت

Дирам дораду ганҷу динор низ

درم دارد و گنج و دینار نیز

Ҳамон фарши дебоу ҳаргунаи чиз

همان فرش دیبا و هرگونه چیز

Мунодӣгариро бифармуд шоҳ

منادیگری را بفرمود شاه

Ки шӯи бонги зани пеши бозоргоҳ

که شو بانگ زن پیش بازارگاه

Ки ҳаркас ки аз лнбки обкаш

که هرکس که از لنبک آبکش

Хиради об хӯрдан набошадаш хуш

خرد آب خوردن نباشدش خوش

Ҳаме буд то зарди гашти офтоб

همی بود تا زرد گشت آفتاب

Нишаст аз бар бора безӯру тоб

نشست از بر باره بی‌زور و تاب

Сӯии хона лнбк омад чу бод

سوی خانهٔ لنبک آمد چو باد

Бузади ҳалқа бар дараш ва овоз дод

بزد حلقه بر درش و آواز داد

Ки ман саркашӣам зи Эрони сипоҳ

که من سرکشی‌ام ز ایران سپاه

Чу шаб тира шуд бозмондми зи шоҳ

چو شب تیره شد بازماندم ز شاه

Дарин хонаи имшаби дирангами диҳӣ

درین خانه امشب درنگم دهی

Ҳама мардумӣ бошаду Фрҳӣ

همه مردمی باشد و فرهی

Ббди шоди лнбки зи овози ӯй

ببد شاد لنبک ز آواز اوی

Вазони хуби гуфтори дмсози ӯй

وزان خوب گفتار دمساز اوی

Бадв гуфт зуди андари ой эй савор

بدو گفت زود اندر آی ای سوار

Ки хушнӯди боди зи ту шаҳриёр

که خشنود بادا ز تو شهریار

Агар бо ту даҳ тани бадӣ ба бадӣ

اگر با تو ده تن بدی به بدی

Ҳамаи як ба як бар серуми маи бадӣ

همه یک به یک بر سرم مه بدی

Фурӯд омад аз бораи бҳромшоаҳ

فرود آمد از باره بهرامشاه

Ҳаме дошт он бораи лнбки нигоҳ

همی داشت آن باره لنبک نگاه

Бимолиди шодон ба чизеи таниш

بمالید شادان به چیزی تنش

Яке ришта биниҳод бар гарданаш

یکی رشته بنهاد بر گردنش

Чу бинишаст баҳроми лнбки давид

چو بنشست بهرام لنبک دوید

Яке шуҳраи шатранҷ пеш оваред

یکی مهره شطرنج پیش آورید

Яке коса оварад пари хӯрданӣ

یکی کاسه آورد پر خوردنی

Биоварад ҳаргуна оварданӣ

بیاورد هرگونه آوردنی

Ба баҳром гуфт эй гиронмояи мард

به بهرام گفت ای گرانمایه مرد

Бунаи муҳраи бозӣ аз баҳр хӯрд

بنه مهره بازی از بهر خورد

Бидид онки клнбк бадв дод шоҳ

بدید آنک لنبک بدو داد شاه

Бихандед ва биниҳод бар пеши гоҳ

بخندید و بنهاد بر پیش گاه

Чу нон хӯрда шуд мизбон дар замон

چو نان خورده شد میزبان در زمان

Биоварад ҷомии з май шодмон

بیاورد جامی ز می شادمان

Ҳаме хӯрд баҳром то гашти маст

همی خورد بهرام تا گشت مست

Ба хӯрданаш онгаҳ бёзиди даст

به خوردنش آنگه بیازید دست

Шигифт омад ӯро азон ҷашни ӯй

شگفت آمد او را ازان جشن اوی

Вазони хуби гуфтори вазони тоза рӯй

وزان خوب گفتار وزان تازه روی

Бихуфт он шабу бомдоди пагоҳ

بخفت آن شب و بامداد پگاه

Аз овоз ӯ чашм бикшод шоҳ

از آواز او چشم بگشاد شاه

Чунин гуфт лнбк ба баҳроми гӯр

چنین گفت لنبک به بهرام گور

Ки шаб бе навои бад ҳамоно сутур

که شب بی نوا بد همانا ستور

Як имрӯзи меҳмон ман бош вбс

یک امروز مهمان من باش وبس

Вагар ёр хоҳӣ бихонем кас

وگر یار خواهی بخوانیم کس

Биорем чизе ки бояд ба ҷой

بیاریم چیزی که باید به جای

Як имрӯз бо мо ба шодии бпоӣ

یک امروز با ما به شادی بپای

Чунин гуфт бо обкаши шаҳриёр

چنین گفت با آبکش شهریار

Ки имрӯз чандон надорем кор

که امروز چندان نداریم کار

Ки ночори з эдар бибояд шудан

که ناچار ز ایدر بباید شدن

Ҳам ӣнҷо ба назд ту хоҳам бадан

هم اینجا به نزد تو خواهم بدن

Басӣ офарин кард лнбк биравӣ

بسی آفرین کرد لنبک بروی

зи гуфтор ӯ тоза тар кард рӯй

ز گفتار او تازه‌تر کرد روی

Бишуд лнбку об чанде кашид

بشد لنبک و آب چندی کشید

Харидор обаш наомад падед

خریدار آبش نیامد پدید

Ғамии гашту пероҳанаши дркшид

غمی گشت و پیراهنش درکشید

Яке обкашро ба бар баркашид

یکی آبکش را به بر برکشید

Баҳои бастад ва гӯшт бихаред зуд

بها بستد و گوشت بخرید زود

Биёмад сӯии хона чун боду дӯд

بیامد سوی خانه چون باد و دود

Бпхт ва бихӯраданд ва ме хостанд

بپخت و بخوردند و می خواستند

Яке маҷлис дигар оростанд

یکی مجلس دیگر آراستند

Биўди он шаби тира бо май ба даст

بیود آن شب تیره با می به دست

Ҳамон лнбки обкаш май параст

همان لنبک آبکش می‌پرست

Чу шаб рӯз шуд тез лнбк бирафт

چو شب روز شد تیز لنبک برفت

Биёмад ба наздики баҳроми тафт

بیامد به نزدیک بهرام تفت

Бадв гуфт рӯзи сими шодбош

بدو گفت روز سیم شادباش

зи ранҷу ғаму кӯшиш озод бош

ز رنج و غم و کوشش آزاد باش

Бизан даст бо ман як имрӯз низ

بزن دست با من یک امروز نیز

Чунон дон ки бахшидае зару чиз

چنان دان که بخشیده‌ای زر و چیز

Бадв гуфт баҳроми кин худ мабод

بدو گفت بهرام کین خود مباد

Ки рӯзи се дигар набошем шод

که روز سه دیگر نباشیم شاد

Бирав обкаш офарин хонд ва гуфт

برو آبکش آفرین خواند و گفت

Ки бедордил бош ва бо бахти ҷуфт

که بیداردل باش و با بخت جفت

Ба бозор шуд машку олати бабрад

به بازار شد مشک و آلت ببرد

Гаравгон ба пурмояи мардии супурд

گروگان به پرمایه مردی سپرد

Харид онч боист ва омад давон

خرید آنچ بایست و آمد دوان

Ба наздик баҳром шуд шодмон

به نزدیک بهرام شد شادمان

Бадв гуфт ёрии даҳ андари хӯриш

بدو گفت یاری ده اندر خورش

Ки мард аз хӯришҳо кунад парвариш

که مرد از خورشها کند پرورش

Азуи бастади он гӯшти баҳроми зуд

ازو بستد آن گوشت بهرام زود

Бурид ва бар оташ хӯришҳо фузуд

برید و بر آتش خورشها فزود

Чу нон хӯрда шуд мегирифтанду ҷом

چو نان خورده شد می‌گرفتند و جام

Нахуст аз шаҳаншоҳи бурданди ном

نخست از شهنشاه بردند نام

Чу мехӯрда шуд хобро ҷой кард

چو می خورده شد خواب را جای کرد

Ба болин ӯ шамъ бар пой кард

به بالین او شمع بر پای کرد

Ба рӯзи чаҳорум чу бФрўхти ҳўр

به روز چهارم چو بفروخت هور

Шуд аз хоби бедори баҳроми гӯр

شد از خواب بیدار بهرام گور

Бишуд мизбон гуфт к-эии номдор

بشد میزبان گفت کای نامدار

Ббўдии дарин хонаи тангу тор

ببودی درین خانهٔ تنگ و تار

Бад-ӣни хонаи андари тани осон на Эй

بدین خانه اندر تن‌آسان نه‌ای

Гар аз шоҳи Эрони ҳаросон на Эй

گر از شاه ایران هراسان نه‌ای

Ду ҳафтаи бад-ӣни хона бе наво

دو هفته بدین خانهٔ بی‌نوا

Ббошӣ гар ояд дилатро ҳаво

بباشی گر آید دلت را هوا

Бирав офарин кард бҳромшоаҳ

برو آفرین کرد بهرامشاه

Ки шодону хуррами бадии солу моҳ

که شادان و خرم بدی سال و ماه

Се рӯзи андарин хона будем шод

سه روز اندرین خانه بودیم شاد

Ки шоҳони гетии гирифтеми ёд

که شاهان گیتی گرفتیم یاد

Ба ҷое бигӯям суханҳои ту

به جایی بگویم سخنهای تو

Ки равшан шавад зу дилу рои ту

که روشن شود زو دل و رای تو

Ки ин мизбонии туро бар диҳад

که این میزبانی ترا بر دهد

Чу афзӯни диҳии тахт ва афсар диҳад

چو افزون دهی تخت و افسر دهد

Биёмад чу гирди аспро зини ниҳод

بیامد چو گرد اسپ را زین نهاد

Ба нхчиргаҳ рафт зон хонаи шод

به نخچیرگه رفت زان خانه شاد

Ҳаме кард нахчир то шаби зи кӯҳ

همی کرد نخچیر تا شب ز کوه

Баромади сабки бозгашт аз гуруҳ

برآمد سبک بازگشت از گروه