Чу шуд сохтаи кори оташкада

چو شد ساخته کار آتشکده

Ҳамон ҷои наврӯзу ҷашни сада

همان جای نوروز و جشن سده

Биёмад сӯии озрободгон

بیامد سوی آذرآبادگان

Худу номдорону озодагон

خود و نامداران و آزادگان

Парастандагони пеш озар шуданд

پرستندگان پیش آذر شدند

Ҳамаи мӯбадони даст бар сар шуданд

همه موبدان دست بر سر شدند

Парастандагонро бубахшед чиз

پرستندگان را ببخشید چیز

Вази оташкада рӯй биниҳод тез

وز آتشکده روی بنهاد تیز

Хиромон биёмад ба шаҳри стхр

خرامان بیامد به شهر صطخر

Ки шоҳаншаҳонро бидон буд фахр

که شاهنشهان را بدان بود فخر

Пароганда аз чарми говони мяш

پراگنده از چرم گاوان میش

Ки бар пушти пелон ҳаме ронад пеш

که بر پشت پیلان همی راند پیش

Ҳазор ва саду шасти қнтор буд

هزار و صد و شست قنطار بود

Дирами бӯи азу низу динор буд

درم بود ازو نیز و دینار بود

Ки бар паҳлавии мӯбади порсӣ

که بر پهلوی موبد پارسی

Ҳамеи номи барадяши пидоўсӣ

همی نام بردیش پیداوسی

Биоварад пас машкҳои адим

بیاورد پس مشکهای ادیم

Бгстрд ва шодон бирав рехти сим

بگسترد و شادان برو ریخت سیم

Ба раҳ бар ҳарон пул ки вайрон бидид

به ره بر هران پل که ویران بدید

Работӣ ки аз корвонон шунид

رباطی که از کاروانان شنید

зи гетӣ дигар ҳаркии дарвеш буд

ز گیتی دگر هرکه درویش بود

Вагар Нонаш аз кӯшиши хеш буд

وگر نانش از کوشش خویش بود

Сдигр ба кпони бсхтиди сим

سدیگر به کپان بسختید سیم

Зани бевау кӯдакони ятем

زن بیوه و کودکان یتیم

Чаҳорум ҳарон пер каз коркард

چهارم هران پیر کز کارکرد

Форуманд вази рӯзи нангу набард

فروماند وز روز ننگ و نبرد

Ба панҷуми ҳронкс ки бад бо нажод

به پنجم هرانکس که بد با نژاد

Тавонгар накардӣ азуи ҳеҷ ёд

توانگر نکردی ازو هیچ یاد

Шашум ҳарки омад зи роҳи дароз

ششم هرکه آمد ز راه دراز

Ҳаме дошт дарвешии хеши роз

همی داشت درویشی خویش راز

Бадишон бубахшед чандини дирам

بدیشان ببخشید چندین درم

Набад шоҳи рӯзии зи бахшиши дижам

نبد شاه روزی ز بخشش دژم

Ғанимати ҳамаи баҳри лашкари ниҳод

غنیمت همه بهر لشکر نهاد

Наомадаш аз огндни ганҷи бод

نیامدش از آگندن گنج یاد

Бифармуд пас тоҷи хоқони чин

بفرمود پس تاج خاقان چین

Ки пеш оварад мардуми поки дайн

که پیش آورد مردم پاک‌دین

Гуҳарҳо ки буд андрўи ождаҳ

گهرها که بود اندرو آژده

Бикунаданду девори оташкада

بکندند و دیوار آتشکده

Ба зар ва ба гавҳар биёростанд

به زر و به گوهر بیاراستند

Сари тахти озари бпиростнд

سر تخت آذر بپیراستند

Вазон ҷойгаҳ шуд сӯии тисФўн

وزان جایگه شد سوی طیسفون

Ки нарисӣ баду мӯбади раҳнамӯн

که نرسی بد و موبد رهنمون

Пазира шудандаш ҳамаи меҳтарон

پذیره شدندش همه مهتران

Бузургони Эрону кндоўрон

بزرگان ایران و کنداوران

Чу нарисӣ бидид он сару тоҷи шоҳ

چو نرسی بدید آن سر و تاج شاه

Дирафши длФрўз ва чандон сипоҳ

درفش دلفروز و چندان سپاه

Пиёда шуду баради пешаши намоз

پیاده شد و برد پیشش نماز

Бузургон ва ҳам мӯбади сарфароз

بزرگان و هم موبد سرفراز

Бифармуд баҳром то барнишаст

بفرمود بهرام تا برنشست

Гирифт он замони даст ӯро ба даст

گرفت آن زمان دست او را به دست

Биёмад нишаст аз бар тахти зар

بیامد نشست از بر تخت زر

Бузургон ба пеши андарун бо камар

بزرگان به پیش اندرون با کمر

Бубахшед ганҷӣ ба марди ниёз

ببخشید گنجی به مرد نیاز

Дар танг зиндон кушоданд боз

در تنگ زندان گشادند باز

Замонаи пар аз ромиш ва дод шуд

زمانه پر از رامش و داد شد

Дили ғмгнон аз ғам озод шуд

دل غمگنان از غم آزاد شد

з ҳар кишварии ранҷу ғам давр кард

ز هر کشوری رنج و غم دور کرد

зи баҳри бузургони яке сур кард

ز بهر بزرگان یکی سور کرد

Бидон сури ҳаркас ки бишитофтӣ

بدان سور هرکس که بشتافتی

Ҳамаи халъат меҳтарӣ ёфтӣ

همه خلعت مهتری یافتی