Чу аз кори рӯмии бпрдхти шоҳ
چو از کار رومی بپردخت شاه
Дилаши гашти печони зи кори сипоҳ
دلش گشت پیچان ز کار سپاه
Бифармуд то мӯбади рои зан
بفرمود تا موبد رایزن
Бишуд бо яке номдори анҷуман
بشد با یکی نامدار انجمن
Бубахшед рӯй замини србср
ببخشید روی زمین سربسر
Абри паҳлавонони прхошхр
ابر پهلوانان پرخاشخر
Дирам доду аспу нигину кулоҳ
درم داد و اسپ و نگین و کلاه
Гиронмояро кишвару тоҷу гоҳ
گرانمایه را کشور و تاج و گاه
Пар аз ростӣ кард яксар ҷаҳон
پر از راستی کرد یکسر جهان
Взўи шодмона киону маон
وزو شادمانه کهان و مهان
Ҳронкс ки бедоди бад давр кард
هرانکس که بیداد بد دور کرد
Ба нододани чизу гуфтори сард
به نادادن چیز و گفتار سرد
Вазони пас чунин гуфт бо мӯбадон
وزان پس چنین گفت با موبدان
Ки эй пурҳунари поки дили бхрдон
که ای پرهنر پاکدل بخردان
Ҷаҳонро з ҳаргуна доред ёд
جهان را ز هرگونه دارید یاد
зи кирдори шоҳони бедод ва дод
ز کردار شاهان بیداد و داد
Басии дасти шоҳони зи бедоду оз
بسی دست شاهان ز بیداد و آز
Тиҳӣ монад ва ҳам тани зи орому ноз
تهی ماند و هم تن ز آرام و ناز
Ҷаҳон аз бидонадяш дар бим буд
جهان از بداندیش در بیم بود
Дили неки мардон ба ду ним буд
دل نیکمردان به دو نیم بود
Ҳама даст карда ба кори бадӣ
همه دست کرده به کار بدی
Касеро набад кӯшиши эзадӣ
کسی را نبد کوشش ایزدی
Набад бар зану зодаи каси подшо
نبد بر زن و زاده کس پادشا
Пар аз ғами дили мардуми порсо
پر از غم دل مردم پارسا
Ба ҳар ҷой густурдани дасти дев
به هر جای گستردن دست دیو
Бурӣдаи дил аз бими гиҳони хдиў
بریده دل از بیم گیهان خدیو
Сари никўиҳо ва даст бадӣаст
سر نیکویها و دست بدیست
Дар донишу кӯшиши бхрдист
در دانش و کوشش بخردیست
Ҳамаи пок дар гардани подшост
همه پاک در گردن پادشاست
Ки пайдо шавад зу ҳамаи кажу рост
که پیدا شود زو همه کژ و راست
Падаргар ба бедод ёзид даст
پدر گر به بیداد یازید دست
Набад поку доноу яздони параст
نبد پاک و دانا و یزدانپرست
Мадоред кирдор ӯ баси шигифт
مدارید کردار او بس شگفت
Ки равшани дилаши ранг оташ гирифт
که روشن دلش رنگ آتش گرفت
Бибинед то ҷаму коўси шоҳ
ببینید تا جم و کاوس شاه
Чаҳ карданд каз деви ҷустанди роҳ
چه کردند کز دیو جستند راه
Падар ҳамчунон роҳ эшон биҷуст
پدر همچنان راه ایشان بجست
Ба оби хиради ҷон тира нишаст
به آب خرد جان تیره نشست
Ҳамаи зердастонаш печон шуданд
همه زیردستانش پیچان شدند
Фаровони зи тундяш биҷон шуданд
فراوان ز تندیش بیجان شدند
Кунун рафт ва зу ном бад монаду бас
کنون رفت و زو نام بد ماند و بس
Ҳамеи офарин ӯ наёбади зи кас
همی آفرین او نیابد ز کس
зи мо бод бар ҷон ӯ офарин
ز ما باد بر جان او آفرین
Мабодо ки печади рӯонаши зи кин
مبادا که پیچد روانش ز کین
Кунун бар нишастам бар гоҳи ӯй
کنون بر نشستم بر گاه اوی
Ба минӯ кашад бе гумони роҳи ӯй
به مینو کشد بیگمان راه اوی
Ҳаме хоҳам аз кирдигори ҷаҳон
همی خواهم از کردگار جهان
Ки неру диҳад ошкору ниҳон
که نیرو دهد آشکار و نهان
Ки бо зердастон мудоро кунем
که با زیردستان مدارا کنیم
зи хоки сияҳи машк Соро кунем
ز خاک سیه مشک سارا کنیم
Ки бо хок чун ҷуфт гардад танам
که با خاک چون جفت گردد تنم
Нагирад ситамдидае доманам
نگیرد ستمدیدهای دامنم
Шумо ҳамчунин чодари ростӣ
شما همچنین چادر راستی
Бапушед шастаи дил аз костӣ
بپوشید شسته دل از کاستی
Ки ҷузи маргро каси з модар назод
که جز مرگ را کس ز مادر نزاد
зи деҳқону тозӣу рӯмии нажод
ز دهقان و تازی و رومی نژاد
Ба кирдор шераст оҳанги ӯй
به کردار شیرست آهنگ اوی
Напечад касе гардан аз чанги ӯй
نپیچد کسی گردن از چنگ اوی
Ҳамон шери дарандаро бшкрд
همان شیر درنده را بشکرد
Ба хории тан аждаҳо биспурад
به خواری تن اژدها بسپرد
Куҷои он сару тоҷи шоҳаншаҳон
کجا آن سر و تاج شاهنشهان
Куҷои он бузургону фаррухи маон
کجا آن بزرگان و فرخ مهان
Куҷои он саворони гарданкашон
کجا آن سواران گردنکشان
Казишон набинам ба гетии нишон
کزیشان نبینم به گیتی نشان
Куҷои ани парии чеҳрагони ҷаҳон
کجا ان پری چهرگان جهان
Казишон бадии шоди ҷони маон
کزیشان بدی شاد جان مهان
Ҳронкс ки рухи зер чодар наҳуфт
هرانکس که رخ زیر چادر نهفت
Чунон дон ки гаштаст бо хоки ҷуфт
چنان دان که گشتست با خاک جفت
Ҳамаи дасти покӣ ва некӣ барем
همه دست پاکی و نیکی بریم
Ҷаҳонро ба кирдор бад нашмурем
جهان را به کردار بد نشمریم
Ба яздони доранда кӯ дод фар
به یزدان دارنده کو داد فر
Ба тоҷ ва ба тахту нажоду гуҳар
به تاج و به تخت و نژاد و گهر
Кигар кордорӣ ба як машки хок
که گر کارداری به یک مشک خاک
Зиён ҷӯяд андари баланду муғок
زیان جوید اندر بلند و مغاک
Ҳам анҷо бисӯзам ба оташи таниш
همانجا بسوزم به آتش تنش
Кунам бар сари дори пероҳанаш
کنم بر سر دار پیراهنش
Вагар дар гузаштаи зи шаб чанд пос
وگر در گذشته ز شب چند پاس
Бдздди зи дарвеши дуздии пилос
بدزدد ز درویش دزدی پلاس
Ба товонаш дебо фиристам зи ганҷ
به تاوانش دیبا فرستم ز گنج
Башуем дили ғмгнонро зи ранҷ
بشویم دل غمگنان را ز رنج
Вагар гӯсфандӣ баранд аз рама
وگر گوسفندی برند از رمه
Ба тираи шабу рӯзгори дама
به تیره شب و روزگار دمه
Яке аспи пурмояи товони даҳум
یکی اسپ پرمایه تاوان دهم
Мабодо ки бар ваии сипосии нуҳум
مبادا که بر وی سپاسی نهم
Чу бо душманами корзорӣ буд
چو با دشمنم کارزاری بود
Вазони ҷанги хастаи саворӣ буд
وزان جنگ خسته سواری بود
Фрстмши яксолаи зару дирам
فرستمش یکساله زر و درم
Надорем фарзанд ӯро дижам
نداریم فرزند او را دژم
зи додари доранда яксар сипос
ز دادار دارنده یکسر سپاس
Ки ӯйаст ҷовиди некии шинос
که اویست جاوید نیکیشناس
Ба об ва ба оташ маёзед даст
به آب و به آتش میازید دست
Магари ҳербади марди оташи параст
مگر هیربد مرد آتشپرست
Марезед ҳам хӯни говони варз
مریزید هم خون گاوان ورز
Ки нангаст дар гови куштан ба марз
که ننگست در گاو کشتن به مرز
зи перии магари гов бекор шуд
ز پیری مگر گاو بیکار شد
Ба чашми худованди худ хор шуд
به چشم خداوند خود خوار شد
Набояд зи бен кишти гови зиҳӣ
نباید ز بن کشت گاو زهی
Ки аз марз берун шавад Фрҳӣ
که از مرز بیرون شود فرهی
Ҳамаи рой бо марди донои занед
همه رای با مرد دانا زنید
Дили кӯдак бепадар машканед
دل کودک بیپدر مشکنید
Аз андеша дев бошед давр
از اندیشهٔ دیو باشید دور
Гуҳи ҷанги душмани мҷўииди сур
گه جنگ دشمن مجویید سور
Агар хоҳам аз зердастони хароҷ
اگر خواهم از زیردستان خراج
зи дорандаи безораму тахти оҷ
ز دارنده بیزارم و تخت عاج
Агар бдкнши бади падари яздгирд
اگر بدکنش بد پدر یزدگرد
Ба подош он дод кардем гирд
به پاداش آن داد کردیم گرد
Ҳамаи дили зи кирдор ӯ хуш кунед
همه دل ز کردار او خوش کنید
Ба озодии оҳанг оташ кунед
به آزادی آهنگ آتش کنید
Бубахшад магари кирдигораши гуноҳ
ببخشد مگر کردگارش گناه
зи дӯзах ба минӯи намоядаши роҳ
ز دوزخ به مینو نمایدش راه
Касе кӯ ҷавонаст шодӣ кунед
کسی کو جوانست شادی کنید
Дили мардумон ҷавон машканед
دل مردمان جوان مشکنید
Ба перӣ ба мастӣ маёзед даст
به پیری به مستی میازید دست
Ки ҳамвора расво буд пери маст
که همواره رسوا بود پیر مست
Гунаҳкор яздон мабошед ҳеҷ
گنهکار یزدان مباشید هیچ
Ба перӣ ба ояд ба рафтани бсич
به پیری به آید به رفتن بسیچ
Чу хушнӯд гардад зи мо кирдигор
چو خشنود گردد ز ما کردگار
Ба ҳастӣ ғами рӯзи фардои мадор
به هستی غم روز فردا مدار
Дили зердастон ба мо шоди бод
دل زیردستان به ما شاد باد
Сари саракашон аз ғами озоди бод
سر سرکشان از غم آزاد باد
Ҳамаи номдорон чу гуфтори шоҳ
همه نامداران چو گفتار شاه
Шуниданд ва карданд некӯи нигоҳ
شنیدند و کردند نیکو نگاه
Ҳама дида карданд пешаши пари об
همه دیده کردند پیشش پر آب
Азон шоҳи пурдонишу зўдёб
ازان شاه پردانش و زودیاب
Хурушон бирав офарини хонданд
خروشان برو آفرین خواندند
Варои подшои замини хонданд
ورا پادشا زمین خواندند