Вазири хирадманд бар пой хост
وَزیر خردمند بر پای خاست
Чунин гуфт кӣ хусрав доду рост
چُنین گفت کیخسرو داد و راست
Ҷаҳон аз бидонадяш бе бими гашт
جهان از بداَندیش بی بیم گشت
Вазин марзҳо ранҷу сахтии гузашт
وَزین مرزهای رنج و سختی گذشت
Магари номвари шангул аз ҳиндӯон
مگر ناموَر شَنگُل از هندوان
Ки аз дод печида дорад равон
که از داد پیچیده دارد روان
зи Ҳиндӯстон то дар марзи чин
ز هندوستان تا در مرزِ چین
зи дуздон пурошӯб дорад замин
ز دزدانْ پرآشوب دارد زمین
Ба Эрони ҳамеи дасти ёзд ба бад
به ایران همی دست یازَد به بد
Бад-ӣни достон корсозӣ сазад
بدین داستان کارسازی سِزَد
Ту шоҳӣу шангули нигаҳбони ҳинд
تو شاهی و شَنگُل نگهبانِ هند
Чаро бож хоҳад зи чину зи санад
چرا باژ خواهد ز چین و زِ سِند
Брондишу тадбири он бозҷӯӣ
بَراَندیش و تَدبیر آن بازجوی
Набояд ки нохӯбӣ ояд биравӣ
نبایَد که ناخوبی آید بِروی
Чу бишунид шоҳи он пурандеша шуд
چو بشنید شاه آن پُراندیشه شد
Ҷаҳони пеш ӯ чун яке беша шуд
جهان پیشِ او چون یکی بیشه شد
Чунин гуфт кин кори ман дар ниҳон
چنین گفت کاین کارِ من در نهان
Бисозам нагӯям ба кас дар ҷаҳон
بسازم نگویم به کس در جهان
Ба танҳо бубинами сипоҳи варо
به تنها ببینم سپاه وُرا
Ҳамон расми шоҳӣу гоҳи варо
همان رسمِ شاهی و گاه وُرا
Шавам пеш ӯ чун фиристодагон
شَوَم پیشِ او چون فرستادگان
Нагӯям ба Эрон ба озодагон
نگویم به ایران به آزادگان
Бишуд поки дастур ӯ бо дабир
بِشُد پاک دستورِ او با دبیر
Ҷузви ҳаркасии онки бади ногузир
جزُو هرکسی آنک بد ناگزیر
Бигуфтанд ҳаргуна аз беш ва кам
بگفتند هرگونه از بیش و کم
Ббрднди қртосу машку қалам
بِبُردَند قِرطاس و مُشک و قلم
Яке нома бинвишт пари панду рой
یکی نامه بنوشت پر پند و رای
Пар аз донишу офарини худоӣ
پر از دانش و آفرینِ خدای
Сар нома кард аз нахусти офарин
سَرِ نامه کرد از نخست آفرین
зи яздони бронкс ки ҷусти офарин
ز یزدان برآنکس که جست آفرین
Худованд ҳаст ва худованд нест
خداوندِ هست و خداوندِ نیست
Ҳама чиз ҷуфтаст ва эзад якеаст
همه چیز جُفتَست و ایزد یکیست
зи чизеи куҷо ӯ диҳад банда ро
ز چیزی کجا او دهد بنده را
Парастандау тоҷи доранда ро
پَرستنده و تاجِ دارنده را
Фузун аз хирад нест андари ҷаҳон
فزون از خرد نیست اندر جهان
Фурӯзандаи кеҳтарону маон
فروزنده کِهتران و مِهان
Ҳронкс ки ӯ шод шуд аз хирад
هرآنکس که او شاد شد از خرد
Ҷаҳонро ба кирдор бад насупурд
جهان را به کردارِ بد نَسپُرَد
Пушаймон нашуд ҳар ки некӣ гузид
پشیمان نشد هر که نیکی گزید
Ки бади об дониш наёрад мазид
که بد آب دانش نیارَد مَزید
Раҳанд хиради мардро аз бало
رهانَد خرد مرد را از بلا
Мабодо касе дар балои мубтало
مبادا کسی در بلا مبتلا
Нахустин нишони хиради он буд
نخستین نشانِ خرد آن بود
Ки аз бади ҳамаи солаи тарсон буд
که از بد همهساله ترسان بود
Бидонади тани хешро дар ниҳон
بداند تنِ خویش را در نهان
Ба чашми хиради ҷусти рози ҷаҳон
به چَشمِ خرد جُست رازِ جَهان
Хиради афсари шаҳриёрон буд
خرد افسرِ شهریاران بُوَد
Ҳамон зевари номдорон буд
همان زیورِ نامداران بُوَد
Бидонади баду неки марди хирад
بداند بد و نیک مردِ خرد
Бакӯшад ба дод ва бипечад зи бад
بکوشد به داد و بپیچد ز بد
Ту андоза худ ндонӣ ҳаме
تو اندازهٔ خود ندانی همی
Равонро ба хӯн дар нишонеи ҳаме
روان را به خون در نشانی همی
Агар тоҷдори замонаи манам
اگر تاجدارِ زمانه منم
Ба хӯбӣу зиштии баҳонаи манам
به خوبی و زشتی بهانه منم
Ту шоҳӣ кунӣ кӣ буд ростӣ
تو شاهی کنی کِی بُوَد راستی
Падед ояд аз ҳар сӯии костӣ
پدید آید از هر سوی کاستی
На ойини шоҳон буд тохтан
نه آیینِ شاهان بُوَد تاختن
Чунин бо бдондишгони сохтан
چُنین با بَداَندیشِگان ساختن
Ниёии ту моро парастанда буд
نیای تو ما را پَرَستَنده بود
Падари пеши шоҳони мо банда буд
پدر پیشِ شاهانِ ما بَنده بود
Кас аз мо набуданди ҳамдостон
کس از ما نبودَند همداستان
Ки дайр омадӣ божи Ҳиндӯстон
که دیر آمدی باژِ هندوستان
Нигаҳ кун кунун рӯзи хоқони чин
نگه کن کنون روزِ خاقانِ چین
Ки аз чин биёмад ба Эрони замин
که از چین بیامد به ایران زمین
Ба тороҷ дод онк оварда буд
به تاراج داد آنکِ آورده بود
Бипечед зон бад ки худ карда буд
بپیچید زان بد که خود کرده بود
Чунин ҳам ҳамеи байнами ойини ту
چُنین هم همی بینم آیینِ تو
Ҳамон бахшишу фараи дайни ту
همان بخشش و فَرِه دینِ تو
Маро соз ҷангаст ва ҳам хоста
مرا سازِ جنگست و هم خواسته
Ҳамон лашкари икдли ороста
همان لشکرِ یکدل آراسته
Туро бо далерони ман пой нест
تُرا با دلیرانِ من پای نیست
Ба ҳинди андаруни лашкар орой нест
به هند اندرون لشکر آرای نیست
Ту андари гумонеи зи неруии хеш
تو اندر گمانی زِ نیروی خویش
Ҳамеи пеши дарёи барии ҷӯии хеш
همی پیشِ دریا بَری جویِ خویش
Фиристодам инак фиристода Эй
فرستادم اینک فرستادهای
Сухани гӯй бо дониши озода Эй
سخنگویِ با دانش آزادهای
Агар бож бифирист агар ҷанг ро
اگر باژ بفرست اگر جنگ را
Ба бедонишӣ сахт кун танг ро
به بیدانشی سخت کن تنگ را
зи мо бод бар ҷони онкаси дуруд
ز ما باد بر جانِ آنکس دُرود
Ки дод ва хирад бошадаш тору пуд
که داد و خرد باشدش تار و پود
Чу хат аз насими ҳавои гашти хушк
چو خَط از نسیمِ هوا گشت خُشک
Навиштанд ва бар вай прагаанд машк
نوشتند و بَر وی پَراگَند مُشک
Ба унвонаш бар ном баҳром кард
به عنوانَش بَر نامِ بهرام کرد
Ки додаш сар ҳар бадӣ ром кард
که دادَش سَرِ هَر بَدی رام کرد
Ки тоҷ каён ёфт аз яздгирд
که تاجِ کیان یافت از یزدگرد
Ба хурдоди моҳи андаруни рӯз арад
به خرداد ماه اندرون روزِ اَرْد
Сипаҳдори марзу нигаҳдори бум
سِپَهدارِ مَرز و نِگهدارِ بوم
Стонндаҳи божи сақлобу рӯм
ستانندهٔ باژِ سَقلاب و روم
Ба наздики шангули нигаҳбони ҳинд
به نزدیکِ شَنگُل نگهبانِ هند
зи дарёии қнўҷ то марзи санад
ز دریای قَنوج تا مرزِ سِند