Яке крг буд андарони шаҳри шоҳ
یکی کرگ بود اندران شهر شاه
зи болой ӯ баста бар боди роҳ
ز بالای او بسته بر باد راه
Азон беша бигурехтӣ шери нар
ازان بیشه بگریختی شیر نر
Ҳам аз осмони кргси тирпр
هم از آسمان کرگس تیرپر
Якояки ҳамаи ҳинд зу пари хурӯш
یکایک همه هند زو پر خروش
Аз овоз ӯ кар шудӣ тези гӯш
از آواز او کر شدی تیز گوش
Ба баҳром гуфт эй писандидаи мард
به بهرام گفت ای پسندیده مرد
Барояд ба дасти ту ин коркард
برآید به دست تو این کارکرد
Ба наздики он крг бояд шудан
به نزدیک آن کرگ باید شدن
Ҳамаи чарм ӯро ба тири ождн
همه چرم او را به تیر آژدن
Агар зу тиҳӣ гардад ин бум ва бар
اگر زو تهی گردد این بوم و بر
Ба фари ту ин марди пирӯзгар
به فر تو این مرد پیروزگر
Яке дасти бошиддати наздики ман
یکی دست باشدت نزدیک من
Чаҳ наздики ин номдори анҷуман
چه نزدیک این نامدار انجمن
Ки ҷовид дар кишвари ҳиндӯон
که جاوید در کشور هندوان
Буд зиндаи номи ту то ҷовдон
بود زنده نام تو تا جاودان
Бадв гуфт баҳроми покизаи рой
بدو گفت بهرام پاکیزهرای
Ки бо ман бибояд яке раҳнамоӣ
که با من بباید یکی رهنمای
Чу байнам ба неруии яздони таниш
چو بینم به نیروی یزدان تنش
Бибинӣ ба хӯни ғарқаи пероҳанаш
ببینی به خون غرقه پیراهنش
Бадв дод шангули яке раҳнамоӣ
بدو داد شنگل یکی رهنمای
Ки ӯро нишеман бидонасту ҷой
که او را نشیمن بدانست و جای
Ҳаме рафт бо неки дили раҳнамӯн
همی رفت با نیکدل رهنمون
Бидон бешаи крги ризндаҳи хӯн
بدان بیشهٔ کرگ ریزنده خون
Ҳаме гуфт чанде зи ороми ӯй
همی گفت چندی ز آرام اوی
зи болоу паҳноу андоми ӯй
ز بالا و پهنا و اندام اوی
Чу бинмуду баргашт ва баҳром рафт
چو بنمود و برگشت و بهرام رفت
Хиромон бидон бешаи крги тафт
خرامان بدان بیشهٔ کرگ تفت
Пас пушт ӯ чанд эрониён
پس پشت او چند ایرانیان
Ба пайкори он крги бастаи миён
به پیکار آن کرگ بسته میان
Чу аз даври диданди хартуми ӯй
چو از دور دیدند خرطوم اوی
зи ҳонгаши ҳаме паст шуд буми ӯй
ز هنگش همی پست شد بوم اوی
Бадв ҳаркасӣ гуфт шоҳо макун
بدو هرکسی گفت شاها مکن
зи мардӣ ҳаме бугзарад ин сухан
ز مردی همی بگذرد این سخن
Накардаст каси ҷанг бо кӯҳу санг
نکردست کس جنگ با کوه و سنگ
Вгрчаҳ далераст хусрав ба чанг
وگرچه دلیرست خسرو به چنگ
Ба шангули чунин гӯй кин роҳ нест
به شنگل چنین گوی کاین راه نیست
Бад-ӣни ҷанги дастурӣ шоҳ нест
بدین جنگ دستوری شاه نیست
Чунин дод посух ки яздони пок
چنین داد پاسخ که یزدان پاک
Марогар ба Ҳиндӯстон дод хок
مرا گر به هندوستان داد خاک
Ба ҷой дигар марги ман чун буд
به جای دگر مرگ من چون بود
Ки андешаи зи андозаи берун буд
که اندیشه ز اندازه بیرون بود
Камонро ба зиҳ кард марди ҷавон
کمان را به زه کرد مرد جوان
Ту гуфтӣ ҳаме хор гирад равон
تو گفتی همی خوار گیرد روان
Биёмад давон то ба наздики крг
بیامد دوان تا به نزدیک کرگ
Пар аз хашми сари дили ниҳода ба марг
پر از خشم سر دل نهاده به مرگ
Камони киёнии гирифта ба чанг
کمان کیانی گرفته به چنگ
з таркиш баровард тири хаданг
ز ترکش برآورد تیر خدنگ
Ҳаме тир борид ҳамчун тагарг
همی تیر بارید همچون تگرگ
Барин ҳамнишон то ғамин гашти крг
برین همنشان تا غمین گشت کرگ
Чу донист кӯро саромади замон
چو دانست کو را سرآمد زمان
Броҳихти ханҷар ба ҷои камон
برآهیخت خنجر به جای کمان
Сари кргро рост бибаред ва гуфт
سر کرگ را راست ببرید و گفت
Ба номи худованд беёру ҷуфт
به نام خداوند بییار و جفت
Ки ӯ дод чандини марои фару зӯр
که او داد چندین مرا فر و زور
Ба фармон ӯ тобад аз чархи ҳўр
به فرمان او تابد از چرخ هور
Бифармуд то гов ва гардун баранд
بفرمود تا گاو و گردون برند
Сари крг зон беша берун баранд
سر کرگ زان بیشه بیرون برند
Ббрднд чун дид шангули зи давр
ببردند چون دید شنگل ز دور
Ба дебо биёрост айвони сур
به دیبا بیاراست ایوان سور
Чу бар тахт бинишаст пурмояи шоҳ
چو بر تخت بنشست پرمایه شاه
Нишонданд баҳромро пеши гоҳ
نشاندند بهرام را پیش گاه
Ҳаме кард ҳар кас бирав офарин
همی کرد هر کس برو آفرین
Бузургони ҳинду саворони чунин
بزرگان هند و سواران چنین
Бирафтанд ҳар меҳтарӣ бо нисор
برفتند هر مهتری با نثار
Ба баҳром гуфтанд к-эии номдор
به بهرام گفتند کای نامدار
Касеро сазои ту кирдор нест
کسی را سزای تو کردار نیست
Ба кирдори ту роҳ дидор нест
به کردار تو راه دیدار نیست
Азуи шодмони шангулу дил ба ғам
ازو شادمان شنگل و دل به غم
Гуҳии тоза рӯйу замонии дижам
گهی تازهروی و زمانی دژم