Яке аждаҳо буд бар хушку об
یکی اژدها بود بر خشک و آب
Ба дарёи бадии гоҳ бар офтоб
به دریا بدی گاه بر آفتاب
Ҳамеи дркшидӣ ба дами жандаи пел
همی درکشیدی به دم ژنده پیل
Взўи хостии мавҷи дарёии нил
وزو خاستی موج دریای نیل
Чунин гуфт шангул ба ёрони хеш
چنین گفت شنگل به یاران خویش
Бидон тизҳши роздорони хеш
بدان تیزهش رازداران خویش
Ки ман зини фиристодаи шермард
که من زین فرستادهٔ شیرمرد
Гуҳии шодмонами гуҳии пари зи дард
گهی شادمانم گهی پر ز درد
Марои пушт будигар эдар бадӣ
مرا پشت بودی گر ایدر بدی
Ба қнўҷ бар кишварии сари бадӣ
به قنوج بر کشوری سر بدی
Гар аз назд мо сӯй Эрон шавад
گر از نزد ما سوی ایران شود
зи баҳроми қнўҷ вайрон шавад
ز بهرام قنوج ویران شود
Чу кеҳтар чунин бошаду меҳтари ӯй
چو کهتر چنین باشد و مهتر اوی
Намонад барин буми мо рангу буи
نماند برین بوم ما رنگ و بوی
Ҳамаи шаби ҳамеи кор ӯ сохтам
همه شب همی کار او ساختم
Яке чораи дигари андохтам
یکی چارهٔ دیگر انداختم
Фрстмши фардо бар аждаҳо
فرستمش فردا بر اژدها
Казу бе гумонеи наёбади раҳо
کزو بیگمانی نیابد رها
Набошам накӯҳидаи кори ӯй
نباشم نکوهیدهٔ کار اوی
Чу бо аждаҳо худ шавад ҷангҷӯӣ
چو با اژدها خود شود جنگجوی
Бигуфт ину баҳромро пеш хонд
بگفت این و بهرام را پیش خواند
Басии достон далерон баранд
بسی داستان دلیران براند
Бадв гуфт яздони поки офарин
بدو گفت یزدان پاکآفرین
Туро эдар оварад зи Эрони замин
ترا ایدر آورد ز ایران زمین
Ки Ҳиндӯстонро башуе зи бад
که هندوستان را بشویی ز بد
Чунон каз раҳ номдорон сазад
چنان کز ره نامداران سزد
Яке кор пешаст бо дарду ранҷ
یکی کار پیش است با درد و رنج
Ба оғози ранҷ ва ба фарҷоми ганҷ
به آغاز رنج و به فرجام گنج
Чу ин карда бошӣ замонӣ мапоӣ
چو این کرده باشی زمانی مپای
Ба хушнӯдӣ ман бирав бози ҷой
به خشنودی من برو باز جای
Ба шангули чунин посух оварад шоҳ
به شنگل چنین پاسخ آورد شاه
к аз рой ту бигузарам нест роҳ
ک از رای تو بگذرم نیست راه
зи фармон ту нагузарам як замон
ز فرمان تو نگذرم یک زمان
Магари бад буд гардиши осмон
مگر بد بود گردش آسمان
Бадв гуфт шангул ки чандин балост
بدو گفت شنگل که چندین بلاست
Бад-ӣни буми мо дар яке аждаҳост
بدین بوم ما در یکی اژدهاست
Ба хушкӣу дарё ҳаме бугзарад
به خشکی و دریا همی بگذرد
Наҳанги дами оҳангро башмурд
نهنگ دم آهنگ را بشمرد
Туоне магари чорае сохтан
توانی مگر چارهای ساختن
Азуи кишвари ҳинди пардохтан
ازو کشور هند پرداختن
Ба Эрони барии божи Ҳиндӯстон
به ایران بری باژ هندوستان
Ҳама марз бошанд ҳамдостон
همه مرز باشند همداستان
Ҳамон ҳадяи ҳинд бо бож низ
همان هدیهٔ هند با باژ نیز
зи авду зи анбари зи ҳаргунаи чиз
ز عود و ز عنبر ز هرگونه چیز
Бадв гуфт баҳроми к-эии подшо
بدو گفت بهرام کای پادشا
Баанд андаруни шоҳу фармонраво
بهند اندرون شاه و فرمانروا
Ба фармони дорандаи яздони пок
به فرمان دارنده یزدان پاک
Паии аждаҳоро бабрами зи хок
پی اژدها را ببرم ز خاک
Надонам ки ӯро нишеман куҷост
ندانم که او را نشیمن کجاست
Бибояд намӯдан ба ман роҳи рост
بباید نمودن به من راه راست
Фиристод шангули яке роҳи ҷӯй
فرستاد شنگل یکی راهجوی
Ки он аждаҳоро намояди бадавӣ
که آن اژدها را نماید بدوی
Ҳаме рафт бо номвари сӣ савор
همی رفت با نامور سی سوار
Аз Эрони саворони хнҷргзор
از ایران سواران خنجرگزار
Ҳамеи тохт то пеш дарё расед
همی تاخت تا پیش دریا رسید
Ба торикии он аждаҳоро бидид
به تاریکی آن اژدها را بدید
Бузургони Эрон хурушон шуданд
بزرگان ایران خروشان شدند
Вазони аждаҳо низ ҷӯшон шуданд
وزان اژدها نیز جوشان شدند
Ба баҳром гуфтанд к-эии шаҳриёр
به بهرام گفتند کای شهریار
Ту инро чу он крги пешини мадор
تو این را چو آن کرگ پیشین مدار
Ба эрониён гуфт баҳроми гирд
به ایرانیان گفت بهرام گرد
Ки инро ба додар бояд супурд
که این را به دادار باید سپرد
Марогар замона бад-ӣн аждаҳост
مرا گر زمانه بدین اژدهاست
Ба мардӣ фузӯнӣ нагирад на кост
به مردی فزونی نگیرد نه کاست
Камонро ба зиҳ кард ва багазед тир
کمان را به زه کرد و بگزید تیر
Ки пайконашро дода бади заҳру шер
که پیکانش را داده بد زهر و شیر
Барон аждаҳо тирборон гирифт
بران اژدها تیرباران گرفت
Чапу рости ҷанг саворон гирифт
چپ و راست جنگ سواران گرفت
Ба пӯлоди пайкон даҳонаш бадухт
به پولاد پیکان دهانش بدوخت
Ҳамеи хор зон заҳр ӯ барфурӯхт
همی خار زان زهر او برفروخت
Дигар чори чӯбаи бузад бар сараш
دگر چار چوبه بزد بر سرش
Фурӯи рехт бо заҳри хӯн аз буриш
فرو ریخت با زهر خون از برش
Тани аждаҳои гашт зон тири суст
تن اژدها گشت زان تیر سست
Ҳамеи хокро хӯн заҳраш бишуст
همی خاک را خون زهرش بشست
Яке теғ зҳробгўн баркашид
یکی تیغ زهرآبگون برکشید
Ба тундии дили аждаҳои брдрид
به تندی دل اژدها بردرید
Ба теғу тбрзини бузади гарданаш
به تیغ و تبرزین بزد گردنش
Ба хок андар афганд биҷони таниш
به خاک اندر افگند بیجان تنش
Ба гардуни сараши сӯй шангул кашид
به گردون سرش سوی شنگل کشید
Чу шоҳи он сари аждаҳоро бидид
چو شاه آن سر اژدها را بدید
Баромади зи Ҳиндӯстони офарин
برآمد ز هندوستان آفرین
зи додар бар буми Эрони замин
ز دادار بر بوم ایرانزمین
Ки зояд барони хоки чунин савор
که زاید برآن خاک چونین سوار
Ки бо аждаҳо созад ӯ корзор
که با اژدها سازد او کارزار
Барин брзи боло ва ин шоху ёл
برین برز بالا و این شاخ و یال
Набошад ҷуз аз шаҳриёраши ҳам?ил
نباشد جز از شهریارش همال