Ҳамон шоҳи шангули дилии пари зи дард
همان شاه شنگل دلی پر ز درد
Ҳаме дошт аз кор ӯ рӯй зард
همی داشت از کار او روی زرد
Шаб омад биоварад фарзона ро
شب آمد بیاورد فرزانه را
Ҳамон мардуми хешу бегона ро
همان مردم خویش و بیگانه را
Чунин гуфт кин марди бҳромшоаҳ
چنین گفت کاین مرد بهرامشاه
Бад-ӣни зӯр ва ин шох ва ин дастгоҳ
بدین زور و این شاخ و این دستگاه
Набошад ҳаме эдар аз ҳеҷ рӯй
نباشد همی ایدر از هیچ روی
з ҳаргуна омехтам рангу буи
ز هرگونه آمیختم رنگ و بوی
Гар аз назд мо ӯ ба Эрон шавад
گر از نزد ما او به ایران شود
Ба наздики шоҳ далерон шавад
به نزدیک شاه دلیران شود
Сипоҳи маро суст хонд ба кор
سپاه مرا سست خواند به کار
Ба Ҳиндӯстон нест гуяд савор
به هندوستان نیست گوید سوار
Сарафроз гардад магари душманам
سرافراز گردد مگر دشمنم
Фиристодаро сари зи тани бркнм
فرستاده را سر ز تن برکنم
Наонаш ҳаме кард хоҳам табоҳ
نهانش همی کرد خواهم تباه
Чаҳ байнед инро чаҳ донед роҳ
چه بینید این را چه دانید راه
Бадв гуфт фарзонаи к-эии шаҳриёр
بدو گفت فرزانه کای شهریار
Дилатро бад-ӣни гӯнаи ранҷаи мадор
دلت را بدینگونه رنجه مدار
Фиристодаи шаҳриёрони кашӣ
فرستادهٔ شهریاران کشی
Ба ғмрии баради роҳу бидоншӣ
به غمری برد راه و بیدانشی
Каси андешаи зини гӯна ҳаргиз накард
کس اندیشه زینگونه هرگز نکرد
Ба роҳи чунин рои ҳаргизи магарад
به راه چنین رای هرگز مگرد
Бар меҳтарони зишти номӣ буд
بر مهتران زشتنامی بود
Сипаҳбад ба мардуми гиромӣ буд
سپهبد به مردم گرامی بود
Пас анга бияёд аз Эрони сипоҳ
پسانگه بیاید از ایران سپاه
Яке тоҷдорӣ чу бҳромшоаҳ
یکی تاجداری چو بهرامشاه
Намонад зи мо каси бдинҷои дуруст
نماند ز ما کس بدینجا درست
з некӣ набояд турои дасти шаст
ز نیکی نباید ترا دست شست
Раҳонидаи мост аз аждаҳо
رهانیدهٔ ماست از اژدها
На куштан буд ранҷ ӯро баҳо
نه کشتن بود رنج او را بها
Бад-ӣни буми мо аждаҳои кишту крг
بدین بوم ما اژدها کشت و کرگ
Ба тани зиндагонии физоиш на марг
به تن زندگانی فزایش نه مرگ
Чу бишунид шангули сухан тира шуд
چو بشنید شنگل سخن تیره شد
зи гуфтори фарзонагон хира шуд
ز گفتار فرزانگان خیره شد
Ббўди он шабу бомдоди пагоҳ
ببود آن شب و بامداد پگاه
Фиристод кас назд бҳромшоаҳ
فرستاد کس نزد بهرامشاه
Ба танҳо тани хеш бе анҷуман
به تنها تن خویش بیانجمن
На дастури бади пеш ва на рои зан
نه دستور بد پیش و نه رای زن
Ба баҳром гуфт эй длорои мард
به بهرام گفت ای دلارای مرد
Тавонгар шудӣ гирди бешии магарад
توانگر شدی گرد بیشی مگرد
Бтў дод хоҳам ҳамеи духтарам
بتو داد خواهم همی دخترم
зи гуфтор ва кирдор бошад барам
ز گفتار و کردار باشد برم
Чу ин карда бошам бар ман боист
چو این کرده باشم بر من بایست
Каз эдар гузаштани туро рӯй нест
کز ایدر گذشتن ترا روی نیست
Туро бар сипаҳи комгории даҳум
ترا بر سپه کامگاری دهم
Ба Ҳиндӯстони шаҳриёрии даҳум
به هندوستان شهریاری دهم
Форуманд баҳром ва андеша кард
فروماند بهرام و اندیشه کرد
зи тахту нажоду зи нангу набард
ز تخت و نژاد و ز ننگ و نبرد
Або хештан гуфт кин ҷанг нест
ابا خویشتن گفت کاین جنگ نیست
зи пайванди шангули маро нанг нест
ز پیوند شنگل مرا ننگ نیست
Ва дигар ки ҷон бар сари орми бад-ӣн
و دیگر که جان بر سر آرم بدین
Бубинами магари хоки Эрони замин
ببینم مگر خاک ایران زمین
Ки эдар бад-ӣн сон бимонадем дайр
که ایدر بدینسان بماندیم دیر
Броўихт бо доми рӯбоҳи шер
برآویخت با دام روباه شیر
Чунин дод посух ки фармон кунам
چنین داد پاسخ که فرمان کنم
зи гуфторати ороиш ҷон кунам
ز گفتارت آرایش جان کنم
Ту аз ҳар се духтар яке баргузин
تو از هر سه دختر یکی برگزین
Ки чун бинмши хўонмши офарин
که چون بینمش خوانمش آفرین
зи гуфтор ӯ шод шуд шоҳи ҳинд
ز گفتار او شاد شد شاه هند
Биёрост айвон ба чинӣ паранд
بیاراست ایوان به چینی پرند
Се духтар биёмад чу хуррами баҳор
سه دختر بیامد چو خرم بهار
Ба ороишу буиу ранг ва нигор
به آرایش و بوی و رنگ و نگار
Ба баҳроми гӯри он замон гуфт рӯ
به بهرام گور آن زمان گفت رو
Бёрои дилро ба дидори нав
بیارای دل را به دیدار نو
Бишуд тези баҳром ва ӯро бидид
بشد تیز بهرام و او را بدید
Азон моҳи рӯйони яке баргузед
ازان ماهرویان یکی برگزید
Чу хуррами баҳории спинўди ном
چو خرم بهاری سپینود نام
Ҳамаи шарму нозу ҳамаи ройу ком
همه شرم و ناز و همه رای و کام
Бадв дод шангули спинўд ро
بدو داد شنگل سپینود را
Чу сарви сеӣ шамъ бедӯд ро
چو سرو سهی شمع بیدود را
Яке ганҷи пурмоятар баргузед
یکی گنج پرمایهتر برگزید
Бидон моҳ рух дод шангули калид
بدان ماهرخ داد شنگل کلید
Биоварад ёрони баҳром ро
بیاورد یاران بهرام را
Саворони бозеб ва бо ном ро
سواران بازیب و با نام را
Дирам дод вдинору ҳаргунаи чиз
درم داد ودینار و هرگونه چیز
Ҳамон анбару авду коФўрниз
همان عنبر و عود و کافورنیز
Биёрост айвони гўҳрнгор
بیاراست ایوان گوهرنگار
зи қнўҷи ҳаркас ки бади номдор
ز قنوج هرکس که بد نامدار
Хиромон барон базмгоҳ омаданд
خرامان بران بزمگاه آمدند
Ба шодии ҳама назд шоҳ омаданд
به شادی همه نزد شاه آمدند
Ббўднди як ҳафта бо май ба даст
ببودند یک هفته با می به دست
Ҳамаи шоду хуррам ба ҷой нишаст
همه شاد و خرم به جای نشست
Спинўд бо шоҳи баҳроми гӯр
سپینود با شاه بهرام گور
Чу май буд равшан ба ҷоми булӯр
چو می بود روشن به جام بلور