Чу зин огаҳӣ шуд ба фағфури чин
چو زین آگهی شد به فغفور چین
Ки бо фари мардии зи Эрони замин
که با فر مردی ز ایران زمین
Ба наздики шангули фиристода буд
به نزدیک شنگل فرستاده بود
Ҳамоно зи Эрони таҳами зода буд
همانا ز ایران تهمزاده بود
Бадв дод шангули яке духтараш
بدو داد شنگل یکی دخترش
Ки бар моҳ сояд ҳамеи афсараш
که بر ماه ساید همی افسرش
Яке номаи наздики бҳромшоаҳ
یکی نامه نزدیک بهرامشاه
Навишт он ҷаҳондор бо дастгоҳ
نوشت آن جهاندار با دستگاه
Ба унвон бар аз шаҳриёри ҷаҳон
به عنوان بر از شهریار جهان
Сари номдорону шоҳи маон
سر نامداران و شاه مهان
Ба назд фиристодаи порсӣ
به نزد فرستادهٔ پارسی
Ки омад ба қнўҷ бо ёри сӣ
که آمد به قنوج با یار سی
Дигар гуфт комади бмои огаҳӣ
دگر گفت کامد بما آگهی
зи ту номвари мард бо Фрҳӣ
ز تو نامور مرد با فرهی
Хирадмандӣу мардӣу рои ту
خردمندی و مردی و رای تو
Фишурда ба ҳарҷоӣ бар пои ту
فشرده به هرجای بر پای تو
Куҷои крг ва он номвари аждаҳо
کجا کرگ و آن نامور اژدها
зи шамшер тезат наомад раҳо
ز شمشیر تیزت نیامد رها
Бтў дод духтар ки пайванди мост
بتو داد دختر که پیوند ماست
Ки Ҳиндӯстони хок ӯро баҳост
که هندوستان خاک او را بهاست
Сари хешро барадии андари ҳаво
سر خویش را بردی اندر هوا
Ба пайванди ин шоҳи фармонраво
به پیوند این شاه فرمانروا
Ба Эрон бузургӣаст ин шоҳ ро
به ایران بزرگیست این شاه را
Куҷои кеҳтараши афсари моҳ ро
کجا کهترش افسر ماه را
Ба дастурии шоҳ дар бар гирифт
به دستوری شاه در بر گرفت
Ба қнўҷ шуд ёр дигар гирифт
به قنوج شد یار دیگر گرفت
Кунун ранҷ бурдор ва эдар биёӣ
کنون رنج بردار و ایدر بیای
Бад-ӣни марзи чндонк бояд ба пой
بدین مرز چندانک باید به پای
Ба дидори ту чашм равшан кунем
به دیدار تو چشم روشن کنیم
Равонро зи рои ту ҷавшан кунем
روان را ز رای تو جوشن کنیم
Чу хоҳӣ ки з эдар шӯии бози ҷой
چو خواهی که ز ایدر شوی باز جای
Замонӣ нагӯям бар ман бпоӣ
زمانی نگویم بر من بپای
Бирав шод бо халъату хоста
برو شاد با خلعت و خواسته
Худу номдорони ороста
خود و نامداران آراسته
Туро омадани пеши ман нанг нест
ترا آمدن پیش من ننگ نیست
Чу бо шоҳи Эрони маро ҷанг нест
چو با شاه ایران مرا جنگ نیست
Макун сустӣ аз омадан ҳеҷ рой
مکن سستی از آمدن هیچ رای
Чу хоҳӣ ки баргардӣ эдар мапоӣ
چو خواهی که برگردی ایدر مپای
Чу нома биёмад ба баҳроми гӯр
چو نامه بیامد به بهرام گور
Ба дилаш андар афтод зон номаи шӯр
به دلش اندر افتاد زان نامه شور
Нависанда бар хонд ва посух навишт
نویسنده بر خواند و پاسخ نوشت
Ба полези кин бар дарахтӣ бикушт
به پالیز کین بر درختی بکشت
Сар нома гуфт онч гуфтӣ расед
سر نامه گفت آنچ گفتی رسید
Ду чашми ту ҷузи кишвар чин надид
دو چشم تو جز کشور چین ندید
Ба унвон бар аз подшоҳи ҷаҳон
به عنوان بر از پادشاه جهان
Навиштӣ сарафрозу тоҷи маон
نوشتی سرافراز و تاج مهان
Ҷузи он бад ки гуфтӣ саросари сухан
جز آن بد که گفتی سراسر سخن
Бузургии навро нахоҳам куҳан
بزرگی نو را نخواهم کهن
Шаҳаншоҳ баҳром гӯрасту бас
شهنشاه بهرام گورست و بس
Чуну дар замона ндонем кас
چنو در زمانه ندانیم کس
Ба мардӣу дониш ба фару нажод
به مردی و دانش به فر و نژاد
Чунуи подшо кас надорад ба ёд
چنو پادشا کس ندارد به یاد
Ҷаҳондор пирӯзгар хондаш
جهاندار پیروزگر خواندش
зи шоҳон сарафрозтар хондаш
ز شاهان سرافرازتر خواندش
Дигар онк гуфтӣ ки ман карда ам
دگر آنک گفتی که من کردهام
Ба Ҳиндӯстони ранҷҳо барда ам
به هندوستان رنجها بردهام
Ҳамон ахтари шоҳи баҳром буд
همان اختر شاه بهرام بود
Ки бо фару аўрнду боном буд
که با فر و اورند و بانام بود
Ҳунар низ з эрониёнасту бас
هنر نیز ز ایرانیانست و بس
Надоранд крги жёнро ба кас
ندارند کرگ ژیان را به کس
Ҳамаи икдлоннду яздони шинос
همه یکدلانند و یزدانشناس
Ба некӣ надоранд зи ахтари сипос
به نیکی ندارند ز اختر سپاس
Дигар онки духтар ба ман дод шоҳ
دگر آنک دختر به من داد شاه
Ба мардӣ гирифтам чунин пешгоҳ
به مردی گرفتم چنین پیشگاه
Яке подшо буд шангули бузург
یکی پادشا بود شنگل بزرگ
Ба мардӣ ҳаме ронад аз мяши гург
به مردی همی راند از میش گرگ
Чу бо ман сазо дид пайванди хеш
چو با من سزا دید پیوند خویش
Ба ман дод шоистаи фарзанди хеш
به من داد شایسته فرزند خویش
Дигар онк гуфтӣ ки хез эдар ой
دگر آنک گفتی که خیز ایدر آی
Ба некии ббошми турои раҳнамоӣ
به نیکی بباشم ترا رهنمای
Марои шоҳ Эрон фиристад ба ҳинд
مرا شاه ایران فرستد به هند
Ба чин оем аз баҳр чинӣ паранд
به چین آیم از بهر چینی پرند
Набошад зи ман бандаи ҳамдостон
نباشد ز من بنده همداستان
Ки ронами бад-ӣни гӯна бар достон
که رانم بدین گونهبر داستان
Дигар онк гуфтӣ ки бо хоста
دگر آنک گفتی که با خواسته
Ба Эрони Фрстмти ороста
به ایران فرستمت آراسته
Маро кард яздон азон бе ниёз
مرا کرد یزدان ازان بینیاز
Ба чизи касони даст кардани дароз
به چیز کسان دست کردن دراز
з баҳром дорам ба бахшиши сипос
ز بهرام دارم به بخشش سپاس
Ниёйиш кунам рӯзу шаб дар се пос
نیایش کنم روز و شب در سه پاس
Чаҳоруми сухан гар ситудӣ маро
چهارم سخن گر ستودی مرا
Ҳунари зи онч бартар фузудӣ маро
هنر ز آنچ برتر فزودی مرا
Пазируфтами ин аз ту эй шоҳи чин
پذیرفتم این از تو ای شاه چین
Бигӯем бо шоҳи Эрони замин
بگوییم با شاه ایران زمین
зи яздони турои боди чандон дуруд
ز یزدان ترا باد چندان درود
Ки онро надонад фалаки тору пуд
که آن را نداند فلک تار و پود
Барон нома биниҳод меҳри нигин
بران نامه بنهاد مهر نگین
Фиристод посухи сӯии шоҳи чин
فرستاد پاسخ سوی شاه چین