Чу огоҳӣ омад ба Эрон ки шоҳ

چو آگاهی آمد به ایران که شاه

Биёмад зи қнўҷи худ бо сипоҳ

بیامد ز قنوج خود با سپاه

Бибастанд озин ба роҳ ва ба шаҳр

ببستند آذین به راه و به شهر

Ҳамеи ҳаркас аз кори бардошти баҳр

همی هرکس از کار برداشت بهر

Дирам рехтанд аз карон то карон

درم ریختند از کران تا کران

Ҳам аз машку динор ва ҳам заъфарон

هم از مشک و دینار و هم زعفران

Чу огоҳ шуд пӯр ӯ яздгирд

چو آگاه شد پور او یزدگرد

Сипоҳи парогандаро кард гирд

سپاه پراگنده را کرد گرد

Чу нарисӣ ва чун мӯбади мӯбадон

چو نرسی و چون موبد موبدان

Пазира шудандаш ҳамаи бхрдон

پذیره شدندش همه بخردان

Чу баҳромро дид фарзанди ӯй

چو بهرام را دید فرزند اوی

Биёмад бимолид бар хок рӯй

بیامد بمالید بر خاک روی

Бародараш нарисӣу мӯбади ҳамон

برادرش نرسی و موبد همان

Пар аз гирди рухсору дили шодмон

پر از گرد رخسار و دل شادمان

Чунон ҳам биёмад ба айвони хеш

چنان هم بیامد به ایوان خویش

Ба яздони супурдаи тану ҷони хеш

به یزدان سپرده تن و جان خویش

Биёсуд чун гашти гетии сиёҳ

بیاسود چون گشت گیتی سیاه

Ба кирдори симини сипари гашти моҳ

به کردار سیمین سپر گشت ماه

Чу пероҳан шаб бадаред рӯз

چو پیراهن شب بدرید روز

Падед омад он шамъ гетӣ фурӯз

پدید آمد آن شمع گیتی فروز

Шаҳаншоҳ бар тахт заррин нишаст

شهنشاه بر تخت زرین نشست

Дар бор бикшоду лабро бибаст

در بار بگشاد و لب را ببست

Бирафтанд ҳар кас ки бади меҳтарӣ

برفتند هر کس که بد مهتری

Хирадманд ва дар подшоҳии сиррӣ

خردمند و در پادشاهی سری

Ҷаҳондор бар тахт бар пой хост

جهاندار بر تخت بر پای خاست

Биёрост покизаи гуфтори рост

بیاراست پاکیزه گفتار راست

Нахуст аз ҷаҳони офарин ёд кард

نخست از جهان‌آفرین یاد کرد

зи воми хиради гардан озод кард

ز وام خرد گردن آزاد کرد

Чунин гуфт каз кирдигори ҷаҳон

چنین گفت کز کردگار جهان

Шносндаҳи ошкору ниҳон

شناسندهٔ آشکار و نهان

Битарсед ва ӯро ситоиш кунед

بترسید و او را ستایش کنید

Шаби тираи пешаш ниёйиш кунед

شب تیره پیشش نیایش کنید

Ки ӯ дод пирӯзӣу дастгоҳ

که او داد پیروزی و دستگاه

Худованди тобандаи хуршеду моҳ

خداوند تابنده خورشید و ماه

Ҳронкс ки хоҳад ки ёбад биҳишт

هرانکس که خواهد که یابد بهشت

Нагардад ба гирди баду кори зишт

نگردد به گرد بد و کار زشت

Чу дод ва диҳиш бошаду ростӣ

چو داد و دهش باشد و راستی

Бипечад дил аз кажӣу костӣ

بپیچد دل از کژی و کاستی

зи мо кас мабошед зини пас ба бим

ز ما کس مباشید زین پس به بیم

Агар кӯҳ зар дораду ганҷи сим

اگر کوه زر دارد و گنج سیم

зи дилҳо ҳамаи бим берун кунед

ز دلها همه بیم بیرون کنید

Ниёйиш ба дороӣ бичўн кунед

نیایش به دارای بیچون کنید

Кишоварзгар марди деҳқони нажод

کشاورز گر مرد دهقان‌نژاد

Бакӯшед бо мо ба ҳангом дод

بکوشید با ما به هنگام داد

Ҳаронро ки мо тоҷи додему тахт

هران را که ما تاج دادیم و تخت

з яздон шиносед ваз доду бахт

ز یزدان شناسید وز داد و بخت

Нкўшм ба огндни ганҷи ман

نکوشم به آگندن گنج من

Нахоҳам пароганда кард анҷуман

نخواهم پراگنده کرد انجمن

Яке ганҷ хоҳам ниҳодан з дод

یکی گنج خواهم نهادن ز داد

Ки бошад равонами пас аз марги шод

که باشد روانم پس از مرگ شاد

Барин низгар хости яздон буд

برین نیز گر خواست یزدان بود

Дили равшан аз бахти хандон буд

دل روشن از بخت خندان بود

Барин никўиҳо физоиш кунем

برین نیکویها فزایش کنیم

Сӯии неки бахтӣ намоиш кунем

سوی نیک‌بختی نمایش کنیم

Гар аз лашкару кордорони ман

گر از لشکر و کارداران من

зи хуишону ҷангии саворони ман

ز خویشان و جنگی سواران من

Касе ранҷ багазед ва бо ман нагуфт

کسی رنج بگزید و با من نگفت

Ҳаме дорад он кажӣ андар наҳуфт

همی دارد آن کژی اندر نهفت

Варо аз тан хеш бошад буза

ورا از تن خویش باشد بِزِه

Буза кӣ гузинад касе бемаза ( ? )

بُزِه کی گزیند کسی بی‌مَزِه

Манам пеши яздони азуи додхоҳ

منم پیش یزدان ازو دادخواه

Ки дар чодари абри бнҳФти моҳ

که در چادر ابر بنهفت ماه

Шуморо магар дигараст орзӯӣ

شما را مگر دیگرست آرزوی

Ки ҳаркас дигаргуна бошад ба хуй

که هرکس دگرگونه باشد به خوی

Бигӯед густох бо ман сухан

بگویید گستاخ با من سخن

Магар нав кунам орзӯии куҳан

مگر نو کنم آرزوی کهن

Ҳама гӯш доред ва фармон кунед

همه گوش دارید و فرمان کنید

Азин панди ороиш ҷон кунед

ازین پند آرایش جان کنید

Бигуфт ин ва бинишаст бар тахт дод

بگفت این و بنشست بر تخت داد

Кулоҳи киёнӣ ба сар бар ниҳод

کلاه کیانی به سر بر نهاد

Бузургон бирав хонданди офарин

بزرگان برو خواندند آفرین

Ки бе ту мабодои кулоҳу нигин

که بی‌تو مبادا کلاه و نگین

Чу доно буд шоҳи пирӯзи бахт

چو دانا بود شاه پیروز بخت

Бинозад бадви кишвару тоҷу тахт

بنازد بدو کشور و تاج و تخت

Турои мардӣу донишу Фрҳӣ

ترا مردی و دانش و فرهی

Фузун омад аз тахти шоҳаншаҳӣ

فزون آمد از تخت شاهنشهی

Бузургӣ ва ҳам дониш ва ҳам нажод

بزرگی و هم دانش و هم نژاد

Чу ту шоҳ гетӣ надорад ба ёд

چو تو شاه گیتی ندارد به یاد

Кунун офарин бар ту шуд ногузир

کنون آفرین بر تو شد ناگزیر

зи мо ҳар ки ҳастем бурноу пер

ز ما هر که هستیم برنا و پیر

Ҳам озодии ту ба яздон кунем

هم آزادی تو به یزدان کنیم

Дигар пеш озодамардон кунем

دگر پیش آزادمردان کنیم

Барин тахти арзонёнсти шоҳ

برین تخت ارزانیانست شاه

Ба дод ва ба пирӯзӣу дастгоҳ

به داد و به پیروزی و دستگاه

Ҳамаи мурдагонро барории зи хок

همه مردگان را برآری ز خاک

Ба дод ва ба бахшиш ба гуфтори пок

به داد و به بخشش به گفتار پاک

Худованди дорандаи ёри ту бод

خداوند دارنده یار تو باد

Сари ахтари андари канори ту бод

سر اختر اندر کنار تو باد

Бирафтанд бо ромиш аз пеши тахт

برفتند با رامش از پیش تخت

Бузургону фарзонаи неки бахт

بزرگان و فرزانهٔ نیک‌بخت

Нишаст он замони шоҳу лашкар бар асп

نشست آن زمان شاه و لشکر بر اسپ

Биёмад сӯии хони озари гшсп

بیامد سوی خان آذر گشسپ

Басии зару гавҳар ба дарвеш дод

بسی زر و گوهر به درویش داد

Ниёзи онки бнҳФти азу беш дод

نیاز آنک بنهفت ازو بیش داد

Парастандаи оташи зрдҳшт

پرستندهٔ آتش زردهشت

Ҳаме рафт бо бож ва барисам ба мушт

همی رفت با باژ و برسم به مشت

Спинўдро пеш ӯ баради шоҳ

سپینود را پیش او برد شاه

Биёмухташ дайну ойину роҳ

بیاموختش دین و آیین و راه

Бишусташ ба дайн бау оби пок

بشستش به دین به و آب پاک

Азу давр шуд гирду зангору хок

ازو دور شد گرد و زنگار و خاک

Дар танги зиндонҳо боз кард

در تنگ زندانها باز کرد

Ба ҳрсўи дирам додан оғоз кард

به هرسو درم دادن آغاز کرد