Пас огоҳ шуд шангул аз кори шоҳ
پس آگاه شد شنگل از کار شاه
зи духтар ки шуд шоҳро пеши гоҳ
ز دختر که شد شاه را پیشگاه
Ба дидори Эрони бадаши орзӯӣ
به دیدار ایران بدش آرزوی
Бар духтари шоҳи озодаи хуй
بر دختر شاه آزادهخوی
Фиристод ҳиндии фиристода Эй
فرستاد هندی فرستادهای
Сухани гӯии мардӣу озода Эй
سخنگوی مردی و آزادهای
Яке аҳди нави хост аз шаҳриёр
یکی عهد نو خواست از شهریار
Ки дорад ба хони андаруни ёдгор
که دارد به خان اندرون یادگار
Ба навай ҷаҳондор аҳдӣ навишт
به نوی جهاندار عهدی نوشت
Чу хуршеди тобон ба боғи биҳишт
چو خورشید تابان به باغ بهشت
Яке паҳлавии нома аз хати шоҳ
یکی پهلوی نامه از خط شاه
Фиристода оварад ва бинмуд роҳ
فرستاده آورد و بنمود راه
Фиристода чун назд шангул расед
فرستاده چون نزد شنگل رسید
Сипаҳдори қнўҷ хаташ бидид
سپهدار قنوج خطش بدید
зи Ҳиндӯстони соз рафтан гирифт
ز هندوستان ساز رفتن گرفت
зи хуишони чинӣ нуҳуфтан гирифт
ز خویشان چینی نهفتن گرفت
Биёмад ба даргоҳ ӯ ҳафт шоҳ
بیامد به درگاه او هفت شاه
Ки оянд бо рои шангул ба роҳ
که آیند با رای شنگل به راه
Яке шоҳи кобул дигар ҳинди шоҳ
یکی شاه کابل دگر هند شاه
Дигар шоҳ сндл бишуд бо сипоҳ
دگر شاه سندل بشد با سپاه
Дигар шоҳи мндл ки бади номдор
دگر شاه مندل که بد نامدار
Ҳамон низ ҷндл ки бади комгор
همان نیز جندل که بد کامگار
Абои жандаи пелону занг ва дароӣ
ابا ژنده پیلان و زنگ و درای
Яке чатри ҳиндӣ ба сар бар ба пой
یکی چتر هندی به سر بر به پای
Ҳамаи номҷўӣу ҳамаи номдор
همه نامجوی و همه نامدار
Ҳамаи пок бо тавқ ва бо гӯшвор
همه پاک با طوق و با گوشوار
Ҳамаи вижа бо гавҳару симу зар
همه ویژه با گوهر و سیم و زر
Яке чатри ҳиндии зи тоўси нар
یکی چتر هندی ز طاوس نر
Ба дебо биёроста пушти пел
به دیبا بیاراسته پشت پیل
Ҳаме тофт он лашкар аз чанд майл
همی تافت آن لشکر از چند میل
Абои ҳадяи шоҳ ва чандон нисор
ابا هدیهٔ شاه و چندان نثار
Ки динор шуд хор бар шаҳриёр
که دینار شد خوار بر شهریار
Ҳаме ронад манзил ба манзили сипоҳ
همی راند منزل به منزل سپاه
Чу зон огаҳӣ ёфт бҳромшоаҳ
چو زان آگهی یافت بهرامشاه
Бузургони з ҳар шаҳри бархестанд
بزرگان ز هر شهر برخاستند
Пазира шуданро биёростанд
پذیره شدن را بیاراستند
Биёмад шаҳаншоҳ то наҳравон
بیامد شهنشاه تا نهروان
Хирадманду бедору равшани равон
خردمند و بیدار و روشنروان
Ду шоҳи гиронмояу неки соз
دو شاه گرانمایه و نیکساز
Расиданди пас як ба дигари фароз
رسیدند پس یک به دیگر فراز
Ба наздики андар фурӯд омаданд
به نزدیک اندر فرود آمدند
Ки бо пӯзиш ва бо дуруд омаданд
که با پوزش و با درود آمدند
Гирифтанд мари икдгрро ба бар
گرفتند مر یکدگر را به بر
Ду шоҳи сарафроз бо тоҷу фар
دو شاه سرافراز با تاج و فر
Пиёда шудаи лашкар аз ҳар ду рӯй
پیاده شده لشکر از هر دو روی
Ҷаҳонии саросари пар аз гуфт вгўӣ
جهانی سراسر پر از گفتوگوی
Ду шоҳ ва ду лашкари расидаи баҳам
دو شاه و دو لشکر رسیده بهم
Ҳаме рафт ҳаргуна аз беш ва кам
همی رفت هرگونه از بیش و کم
Ба зин бар нишастанд ҳар ду савор
به زین بر نشستند هر دو سوار
Ҳамон пурҳунари лашкари номдор
همان پرهنر لشکر نامدار
Ба айвонҳо тахти заррини ниҳод
به ایوانها تخت زرین نهاد
Бирав ҷомаи хусрави ойини ниҳод
برو جامهٔ خسرو آیین نهاد
Ба раҳ бар барраи мурғи бирёни ниҳод
به ره بر بره مرغ بریان نهاد
Ба як тири партоб бар хон ниҳод
به یک تیر پرتاب بر خوان نهاد
намеоварад ва бархонад ромишгарон
می آورد و برخواند رامشگران
Ҳамаи ҷоми пар аз карон то карон
همه جام پر از کران تا کران
Чу нон хӯрда шуд маҷлиси шоҳвор
چو نان خورده شد مجلس شاهوار
Биёрост пари буиу ранг ва нигор
بیاراست پر بوی و رنگ و نگار
Парастандагони истода ба пой
پرستندگان ایستاده به پای
Биҳиштӣ шудаи коху гоҳу сарой
بهشتی شده کاخ و گاه و سرای
Ҳамаи олат май саросари булӯр
همه آلت می سراسر بلور
Тибқҳои заррини зи машк ва бихӯр
طبقهای زرین ز مشک و بخور
зи зари афсарӣ бар сар мегусор
ز زر افسری بر سر میگسار
Ба пои андаруни кафши гўҳрнгор
به پای اندرون کفش گوهرنگار
Форуманд зон кохи шангули шигифт
فروماند زان کاخ شنگل شگفت
Ба май хӯрдани андеша андар гирифт
به می خوردن اندیشه اندر گرفت
Ки то ин биҳиштаст ё бӯстон
که تا این بهشتست یا بوستان
Ҳамеи буи машк ояд аз дӯстон
همی بوی مشک آید از دوستان
Чунин гуфт бо шоҳи Эрон ба роз
چنین گفت با شاه ایران به راز
Ки бо духтарами роҳи дидори соз
که با دخترم راه دیدار ساز
Бифармуд то ходимони сипоҳ
بفرمود تا خادمان سپاه
Падарро гузаронад наздики моҳ
پدر را گذراند نزدیک ماه
Ҳаме рафт бо ходимони номдор
همی رفت با خادمان نامدار
Сарой дигар дид чун навбаҳор
سرای دگر دید چون نوبهار
Чу духтарашро дид бар тахти оҷ
چو دخترش را دید بر تخت عاج
Нишаста ба ором бо фару тоҷ
نشسته به آرام با فر و تاج
Биёмад падар бар сараш бӯса дод
بیامد پدر بر سرش بوسه داد
Рухонро ба рухсор ӯ барниҳод
رخان را به رخسار او برنهاد
Падар зор бигирист аз меҳри ӯй
پدر زار بگریست از مهر اوی
Ҳамон бар падари духтари моҳ рӯй
همان بر پدر دختر ماهروی
Ҳамеи даст бар суди шангул ба даст
همی دست بر سود شنگل به دست
Азон коху айвон ва ҷой нишаст
ازان کاخ و ایوان و جای نشست
Спинўдро гуфт инат биҳишт
سپینود را گفت اینت بهشت
Брстии зи кохи бути орои зишт
برستی ز کاخ بتآرای زشت
Ҳамон ҳадяҳоро ки оварда буд
همان هدیهها را که آورده بود
Агар бадарау тоҷ вагар барда буд
اگر بدره و تاج و گر برده بود
Бадв дод бо ҳадяи шаҳриёр
بدو داد با هدیهٔ شهریار
Шуд он хуррами айвон чу боғи баҳор
شد آن خرم ایوان چو باغ بهار
Вазон ҷойгаҳ шуд ба наздики шоҳ
وزان جایگه شد به نزدیک شاه
Ҳаме кард марди андари айвони нигоҳ
همی کرد مرد اندر ایوان نگاه
Бузургон чу хуррам шуданд аз набед
بزرگان چو خرم شدند از نبید
Парастор ӯ хобгоҳӣ гузид
پرستار او خوابگاهی گزید
Сӯии хўобгаҳ рафтан оростанд
سوی خوابگه رفتن آراستند
зи ҳаргунае ҷома ҳо хостанд
ز هرگونهای جامهها خواستند
Чу пайдо шуд ин чодари машки ранг
چو پیدا شد این چادر مشکرنگ
Ситораи брўбр чу пушти паланг
ستاره بروبر چو پشت پلنگ
Бкрднди михўоргони хоби хуш
بکردند میخوارگان خواب خوش
Ҳамаи нозро даст карда бикаш
همه ناز را دست کرده بکش
Чунин то падед омад он зарди ҷом
چنین تا پدید آمد آن زرد جام
Ки хуршеди хуонеи мар ӯро ба ном
که خورشید خوانی مر او را به نام
Биндохти он чодари ложвард
بینداخت آن چادر لاژورد
Бгстрд бар дашти ёқӯти зард
بگسترد بر دشت یاقوت زرد
Ба нахчир шуд шоҳи баҳроми гирд
به نخچیر شد شاه بهرام گرد
Шаҳаншоҳи Ҳиндӯстонро бабрад
شهنشاه هندوستان را ببرد
Чу аз дашти нахчир боз омаданд
چو از دشت نخچیر باز آمدند
Хуҷастаи пай ва бзмсоз омаданд
خجسته پی و بزمساز آمدند
Чунин ҳам бигӯӣ ва ба нахчиру сур
چنین هم بگوی و به نخچیر و سور
Замонӣ набӯдӣ зи баҳроми давр
زمانی نبودی ز بهرام دور