Барин гӯна бигузашт солии тамом
برینگونه بگذشت سالی تمام
Ҳаме доштӣ ҳаркасӣ май ҳаром
همی داشتی هرکسی می حرام
Ҳамон шаҳ чу маҷлис биёростӣ
همان شه چو مجلس بیاراستی
Ҳамон номаи бостони хостӣ
همان نامهٔ باستان خواستی
Чунин буд то кӯдакии кафшгар
چنین بود تا کودکی کفشگر
Зании хост бо чизу ному гуҳар
زنی خواست با چیز و نام و گهر
Набӯдаш дарон корафзор сахт
نبودش دران کار افزار سخت
Ҳаме зор бигирист момши зи бахт
همی زار بگریست مامش ز بخت
Ҳамоно ниҳон дошт лухтӣ набед
همانا نهان داشت لختی نبید
Писарро бидон хона андар кашид
پسر را بدان خانه اندر کشید
Ба пӯр ҷавон гуфт кин ҳафт ҷом
به پور جوان گفت کاین هفت جام
Бихӯр то шӯии эмину шодком
بخور تا شوی ایمن و شادکام
Магар башиканӣ имшаби он меҳри танг
مگر بشکنی امشب آن مهر تنگ
Куланг аз намад кӣ кунад кони санг
کلنگ از نمد کی کند کان سنگ
Бузади кафшгари ҷом май ҳафт ва ҳашт
بزد کفشگر جام می هفت و هشت
Ҳам андари замони оташаши сахти гашт
هماندر زمان آتشش سخت گشت
Ҷавонмардро ҷом густох кард
جوانمرد را جام گستاخ کرد
Биёмад дар хона сӯрох кард
بیامد در خانه سوراخ کرد
Вазон ҷойгаҳ шуд ба даргоҳи хеш
وزان جایگه شد به درگاه خویش
Шуда шоддл ёфта роҳи хеш
شده شاددل یافته راه خویش
Чунон бад ки аз хонаи шерони шоҳ
چنان بد که از خانه شیران شاه
Яке шери бигусаст ва омад ба роҳ
یکی شیر بگسست و آمد به راه
Азон май ҳамеи кафшгари маст буд
ازان می همی کفشگر مست بود
Ба дида надид онч боист буд
به دیده ندید آنچ بایست بود
Бишуд тез ва бар шер ғурон нишаст
بشد تیز و بر شیر غران نشست
Бёзид ва бигирифт гӯшаш ба даст
بیازید و بگرفت گوشش به دست
Барон шери ғурони писари шер буд
بران شیر غران پسر شیر بود
Ҷавон аз бару шер дар зер буд
جوان از بر و شیر در زیر بود
Ҳаме шуд давони Ширвон чун наванд
همی شد دوان شیروان چون نوند
Ба як дасти занҷиру дигари каманд
به یک دست زنجیر و دیگر کمند
Чу он ширбони ҷаҳондори шоҳ
چو آن شیربان جهاندار شاه
Биёмад з хона бидон ҷойгоҳ
بیامد ز خانه بدان جایگاه
Яке кафшгар дид бар пушти шер
یکی کفشگر دید بر پشت شیر
Нишаста чу бар хари савории далер
نشسته چو بر خر سواری دلیر
Биёмад давон то дар боргоҳ
بیامد دوان تا در بارگاه
Далер андар омад ба наздики шоҳ
دلیر اندر آمد به نزدیک شاه
Бигуфт он далерӣ казу дида буд
بگفت آن دلیری کزو دیده بود
Ба дида бидид онч нашунида буд
به دیده بدید آنچ نشنیده بود
Ҷаҳондор зон дар шигифтӣ бимонад
جهاندار زان در شگفتی بماند
Ҳамаи мӯбадону радонро бихонад
همه موبدان و ردان را بخواند
Ба мӯбад чунин гуфт кин кафшгар
به موبد چنین گفت کاین کفشگر
Нигаҳ кун ки то аз ки дорад гуҳар
نگه کن که تا از که دارد گهر
Ҳамон модараш чун сухан шуд дароз
همان مادرش چون سخن شد دراز
Давон шуд бар шоҳ ва бикшод роз
دوان شد بر شاه و بگشاد راز
Нахуст офарин кард бар шаҳриёр
نخست آفرین کرد بر شهریار
Ки шодон бизӣ то буд рӯзгор
که شادان بزی تا بود روزگار
Чунин гуфт кин наврасида ба ҷой
چنین گفت کاین نورسیده به جای
Яке зан гузин кард ва шуд кадхудоӣ
یکی زن گزین کرد و شد کدخدای
Ба кори андаруни ноижаҳи суст буд
به کار اندرون نایژه سست بود
Дилаш гуфтӣ аз сусти хўдрст буд
دلش گفتی از سست خودرست بود
Бидодам се ҷоми нбидши ниҳон
بدادم سه جام نبیدش نهان
Ки монад кас аз тухм ӯ дар ҷаҳон
که ماند کس از تخم او در جهان
Ҳам андари замони лаъли гашташи рухон
هماندر زمان لعل گشتش رخان
Намад сар бароварду гашти устихон
نمد سر برآورد و گشت استخوان
Нажодаш набад ҷузи се ҷом набед
نژادش نبد جز سه جام نبید
Ки донист кин шоҳ хоҳад шунид
که دانست کاین شاه خواهد شنید
Бихандед зон перзан шоҳ гуфт
بخندید زان پیرزن شاه گفت
Ки ин достонро нишоед наҳуфт
که این داستان را نشاید نهفت
Ба мӯбад чунин гуфт кокнўн набед
به موبد چنین گفت کاکنون نبید
Ҳалоласт михўораҳ бояд гузид
حلالست میخواره باید گزید
Ки чандон хӯрд май ки бар нараҳ шер
که چندان خورد می که بر نره شیر
Нишинад наёрад варои шери зер
نشیند نیارد ورا شیر زیر
На чандон ки чашмаши калоғи сиёҳ
نه چندان که چشمش کلاغ سیاه
Ҳаме барканд рафта аз назд шоҳ
همی برکند رفته از نزد شاه
Хурӯшии баромади ҳам ангаи з дар
خروشی برآمد همانگه ز در
Ки эй паҳлавонони заррини камар
که ای پهلوانان زرین کمر
Ба андоза бар ҳаркасӣ ме хуред
به اندازهبر هرکسی می خورید
Ба оғозу фарҷом худ бингаред
به آغاز و فرجام خود بنگرید
Чу май тон ба шодӣ буд раҳнамӯн
چو میتان به شادی بود رهنمون
Бакӯшед то тан нагардад забун
بکوشید تا تن نگردد زبون