Чу омад ба наздикии ҳирманд

چو آمد به نزدیکی هیرمند

Фиристодае баргузеди арҷманд

فرستاده‌ای برگزید ارجمند

Фиристод наздики дастони сом

فرستاد نزدیک دستان سام

Бидодаш з ҳар гӯна чанде паём

بدادش ز هر گونه چندی پیام

Чунин гуфт каз кини Исфандиёр

چنین گفت کز کین اسفندیار

Маро талх шуд дар ҷаҳони рӯзгор

مرا تلخ شد در جهان روزگار

Ҳам аз кини нӯши озару меҳри нӯш

هم از کین نوش‌آذر و مهر نوش

Ду шоҳи гиромии ду фаррухи сурӯш

دو شاه گرامی دو فرخ سروش

зи дили кини дерина берун кунем

ز دل کین دیرینه بیرون کنیم

Ҳамаи буми зобули пар аз хӯн кунем

همه بوم زابل پر از خون کنیم

Фиристода омад ба зобул бигуфт

فرستاده آمد به زابل بگفت

Дили зол бо дарду ғами гашти ҷуфт

دل زال با درد و غم گشت جفت

Чунин дод посух кигар шаҳриёр

چنین داد پاسخ که گر شهریار

Брондишд аз кори Исфандиёр

براندیشد از کار اسفندیار

Бидонад ки он бӯдании кор буд

بداند که آن بودنی کار بود

Маро зон сухани дили пурозор буд

مرا زان سخن دل پرآزار بود

Ту будӣ ба неку бади андари миён

تو بودی به نیک و بد اندر میان

зи ман суд дидӣ надидӣ зиён

ز من سود دیدی ندیدی زیان

Напечед рустами зи фармони ӯй

نپیچید رستم ز فرمان اوی

Дилаши баста будӣ ба паймони ӯй

دلش بسته بودی به پیمان اوی

Падарати он гиронмояи шоҳи бузург

پدرت آن گرانمایه شاه بزرگ

Замонаш биёмад бидон шуд сутург

زمانش بیامد بدان شد سترگ

Ба бешаи даруни шеру нари аждаҳо

به بیشه درون شیر و نر اژدها

зи чанги замонаи наёбади раҳо

ز چنگ زمانه نیابد رها

Ҳамоно шунидӣ ки соми савор

همانا شنیدی که سام سوار

Ба мардӣ чаҳ кард андарони рӯзгор

به مردی چه کرد اندران روزگار

Чунин то ба ҳангом рустам расед

چنین تا به هنگام رستم رسید

Ки шамшери тез аз миён баркашид

که شمشیر تیز از میان برکشید

Ба пеши ниёкони ту дар чаҳ кард

به پیش نیاکان تو در چه کرد

Ба мардӣ ба ҳангоми нангу набард

به مردی به هنگام ننگ و نبرد

Ҳамон кеҳтару доягони ту буд

همان کهتر و دایگان تو بود

Ба лашкари зи прмоигони ту буд

به لشکر ز پرمایگان تو بود

Ба зорӣ кунун рустами андргзшт

به زاری کنون رستم اندرگذشت

Ҳамаи Зобулстони пурошӯби гашт

همه زابلستان پرآشوب گشت

Шаб ва рӯз ҳастам зи дарди писар

شب و روز هستم ز درد پسر

Пар аз оби дидаи пар аз хоки сар

پر از آب دیده پر از خاک سر

Хурушону ҷӯшону дили пари зи дард

خروشان و جوشان و دل پر ز درد

Ду рухи зард ва лабҳо шудаи ложвард

دو رخ زرد و لبها شده لاژورد

Ки нафрин бирав боди кӯро зи пой

که نفرین برو باد کو را ز پای

Фгнд ва бар онкас ки бади раҳнамоӣ

فگند و بر آنکس که بد رهنمای

Гар аидўнки бинии ту пайкори мо

گر ایدونک بینی تو پیکار ما

Ба хӯбии брондишӣ аз кори мо

به خوبی براندیشی از کار ما

Биёеи зи дили кӣна берун кунӣ

بیایی ز دل کینه بیرون کنی

Ба меҳри андарин кишвар афсун кунӣ

به مهر اندرین کشور افسون کنی

Ҳамаи ганҷи фарзанду динори сом

همه گنج فرزند و دینار سام

Камарҳои заррину заррини стом

کمرهای زرین و زرین ستام

Чу ое ба пеши ту орми ҳама

چو آیی به پیش تو آرم همه

Ту шоҳӣу грднкшонти рама

تو شاهی و گردنکشانت رمه

Фиристодаро асп ва динор дод

فرستاده را اسپ و دینار داد

зи ҳаргунае чиз бисёр дод

ز هرگونه‌ای چیز بسیار داد

Чу ин мояи вари пеш баҳман расед

چو این مایه‌ور پیش بهمن رسید

з дастон бигуфт онч дид ва шунид

ز دستان بگفت آنچ دید و شنید

Чу бишунид азуи баҳмани неки бахт

چو بشنید ازو بهمن نیک‌بخت

НпзрФт пӯзиш барошуфт сахт

نپذرفت پوزش برآشفت سخت

Ба шаҳр андар омад дилии пари зи дард

به شهر اندر آمد دلی پر ز درد

Сиррии пари зи кини лаби пар аз боди сард

سری پر ز کین لب پر از باد سرد

Пазира шудаш золи соми савор

پذیره شدش زال سام سوار

Ҳам аз систони онки бади номдор

هم از سیستان آنک بد نامدار

Чу омад ба наздики баҳмани фароз

چو آمد به نزدیک بهمن فراز

Пиёда шуд аз бораи барадаши намоз

پیاده شد از باره بردش نماز

Бадв гуфт ҳангом бахшоиш аст

بدو گفت هنگام بخشایش است

зи дили дарду кини рӯз полоиш аст

ز دل درد و کین روز پالایش است

Азон никўиҳо ки мо карда ем

ازان نیکویها که ما کرده‌ایم

Туро дар ҷавонӣ бпрўрдаҳ ем

ترا در جوانی بپرورده‌ایم

Бибахшоӣу кор гузашта магӯӣ

ببخشای و کار گذشته مگوی

Ҳунари ҷӯии вази куштагони кини мҷўӣ

هنر جوی وز کشتگان کین مجوی

Ки пеши ту дастони соми савор

که پیش تو دستان سام سوار

Биёмад чунин хор ва бо дстўор

بیامد چنین خوار و با دستوار

Барошуфт баҳмани зи гуфтори ӯй

برآشفت بهمن ز گفتار اوی

Чунон суст шуд тези бозори ӯй

چنان سست شد تیز بازار اوی

Ҳам андари замон пой кардаш ба банд

هم‌اندر زمان پای کردش به بند

зи дастур ва ганҷур нишнид панд

ز دستور و گنجور نشنید پند

зи айвони дастони соми савор

ز ایوان دستان سام سوار

Шутур борҳо барниҳоданд бор

شتر بارها برنهادند بار

зи динори вази гавҳари нобсўд

ز دینار وز گوهر نابسود

зи тахти ваз густурдании ҳарч буд

ز تخت وز گستردنی هرچ بود

зи симина ва тоҷҳои ба зар

ز سیمینه و تاجهای به زر

зи зарринау гӯшвору камар

ز زرینه و گوشوار و کمر

Аз аспони тозӣ ба заррини стом

از اسپان تازی به زرین ستام

зи шамшери ҳиндӣ ба заррини ниёам

ز شمشیر هندی به زرین نیام

Ҳамон бардау бадараҳои дирам

همان برده و بدره‌های درم

зи машку зи кофури ваз беш ва кам

ز مشک و ز کافور وز بیش و کم

Ки рустам фароз оваред он ба ранҷ

که رستم فراز آورید آن به رنج

зи шоҳон ва гарданкашон ёфт ганҷ

ز شاهان و گردنکشان یافت گنج

Ҳамаи Зобулстон ба тороҷ дод

همه زابلستان به تاراج داد

Маонро ҳамаи бадара ва тоҷ дод

مهان را همه بدره و تاج داد