Ғамӣ шуд фаромарз дар марзи баст

غمی شد فرامرز در مرز بست

з дар дунёи дасти кинро бишуст

ز درد نیا دست کین را بشست

Ҳамаи номдорони равшани равон

همه نامداران روشن‌روان

Бирафтанд яксар бар паҳлавон

برفتند یکسر بر پهلوان

Бидон номдорон забон баргушод

بدان نامداران زبان برگشاد

з гуфт зуввора басӣ кард ёд

ز گفت زواره بسی کرد یاد

Ки пеши падарами он ҷаҳондидаи мард

که پیش پدرم آن جهاندیده مرد

Ҳаме гуфт ва лабҳо пар аз бодсрд

همی گفت و لبها پر از بادسرد

Ки баҳмани зи мо кини Исфандиёр

که بهمن ز ما کین اسفندیار

Бихоҳад ту инро ба бозии мадор

بخواهد تو این را به بازی مدار

Падарами он ҷаҳондидаи номвар

پدرم آن جهاندیدهٔ نامور

з гуфт зуввора бипечед сар

ز گفت زواره بپیچید سر

НпзрФт ва нишнид андарз ӯ

نپذرفت و نشنید اندرز او

Азуи гашти вайрон кунун марз ӯ

ازو گشت ویران کنون مرز او

Ниё чун гузашт ӯ ба шоҳӣ расед

نیا چون گذشت او به شاهی رسید

Сари тоҷи шоҳӣ ба моҳӣ расед

سر تاج شاهی به ماهی رسید

Кунун баҳмани номвари шаҳриёр

کنون بهمن نامور شهریار

Ҳаме нав кунад кини Исфандиёр

همی نو کند کین اسفندیار

Ҳам аз кини меҳри он савори далер

هم از کین مهر آن سوار دلیر

зи нӯши озари он гирди дарандаи шер

ز نوش‌آذر آن گرد درنده شیر

Кунун хоҳад аз мо ҳамеи кини шан

کنون خواهد از ما همی کین‌شان

Ба ҷой оварад кину ойини шан

به جای آورد کین و آیین‌شان

зи Эрони сипоҳӣ чу абри сиёҳ

ز ایران سپاهی چو ابر سیاه

Биоварад наздики мо кӣнаи хоҳ

بیاورد نزدیک ما کینه‌خواه

Ниёии ман он номдори баланд

نیای من آن نامدار بلند

Гирифт ва ба занҷир кардаш ба банд

گرفت و به زنجیر کردش به بند

Ки будӣ сипари пеши эрониён

که بودی سپر پیش ایرانیان

Ба мардии баҳри кӣнаи бастаи миён

به مردی بهر کینه بسته میان

Чаҳ омад бад-ӣни номвари дудмон

چه آمد بدین نامور دودمان

Ки ояд з ҳар сӯи бмобри зиён

که آید ز هر سو بمابر زیان

Падари куштау банди сояи ниё

پدر کشته و بند سایه نیا

Ба мағзи андаруни хӯн буд кимиё

به مغز اندرون خون بود کیمیا

Ба тороҷ дода ҳамаи марзи хеш

به تاراج داده همه مرز خویش

Набинам сари мояи арзи хеш

نبینم سر مایهٔ ارز خویش

Шумо низ яксар чаҳ гуед боз

شما نیز یکسر چه گویید باز

Ҳронкс ки ҳастед гардани фароз

هرانکس که هستید گردن‌فراز

Бигуфтанд к-эии гирди равшани равон

بگفتند کای گرد روشن‌روان

Падар бар падар бар тӯии паҳлавон

پدر بر پدر بر توی پهلوان

Ҳамаи як ба як пеши ту банда ем

همه یک به یک پیش تو بنده‌ایم

Барои ва ба фармони ту зинда ем

برای و به فرمان تو زنده‌ایم

Чу бишунид пӯшед хуфтон ҷанг

چو بشنید پوشید خفتان جنگ

Дилии пари зи кӣнаи сиррии пари зи нанг

دلی پر ز کینه سری پر ز ننگ

Сипаҳ карду сари сӯии баҳмани ниҳод

سپه کرد و سر سوی بهمن نهاد

зи разми Таҳамтан басӣ кард ёд

ز رزم تهمتن بسی کرد یاد

Чу наздик баҳман расед огаҳӣ

چو نزدیک بهمن رسید آگهی

Барошуфт бар тахти шоҳаншаҳӣ

برآشفت بر تخت شاهنشهی

Буна барниҳоду сипаҳи брншонд

بنه برنهاد و سپه برنشاند

Ба ғӯр андар омад ду ҳафта бимонад

به غور اندر آمد دو هفته بماند

Фаромарз пеш омадаш бо сипоҳ

فرامرز پیش آمدش با سپاه

Ҷаҳон шуд зи гирди саворони сипоҳ

جهان شد ز گرد سواران سیاه

Вазон рӯй баҳман сафӣ баркашид

وزان روی بهمن صفی برکشید

Ки хуршеди тобони заминро надид

که خورشید تابان زمین را ندید

зи овози шипўру ҳиндӣ дароӣ

ز آواز شیپور و هندی درای

Ҳамеи кӯҳро дили баромади зи ҷой

همی کوه را دل برآمد ز جای

Бишуст осмон рӯй гетӣ ба қӣр

بشست آسمان روی گیتی به قیر

Баборед чун жола аз абри тир

ببارید چون ژاله از ابر تیر

зи чоки тбрзину ҷири камон

ز چاک تبرزین و جر کمان

Замини гашти ҷунбонтар аз осмон

زمین گشت جنبان‌تر از آسمان

Се рӯз ва се шаби ҳам барин размгоҳ

سه روز و سه شب هم برین رزمگاه

Ба рухшандаи рӯз ва ба тобандаи моҳ

به رخشنده روز و به تابنده ماه

Ҳаме гурз бориду пӯлоди теғ

همی گرز بارید و پولاد تیغ

зи гирди сипоҳи осмони гашти меғ

ز گرد سپاه آسمان گشت میغ

Ба рӯзи чаҳоруми яке бод хост

به روز چهارم یکی باد خاست

Ту гуфтӣ ки бо рӯзи шаби гашти рост

تو گفتی که با روز شب گشت راست

Ба сӯии фаромарзи баргашти бод

به سوی فرامرز برگشت باد

Ҷаҳондори гашт аз дами боди шод

جهاندار گشت از دم باد شاد

Ҳаме шуд пас гирд бо теғи тез

همی شد پس گرد با تیغ تیز

Баровард зон анҷумани растхез

برآورد زان انجمن رستخیز

зи бастӣ ва аз лашкари зобулӣ

ز بستی و از لشکر زابلی

зи гардони шамшери зани кобулӣ

ز گردان شمشیر زن کابلی

Броўрдгаҳ бар саворӣ намонад

برآوردگه بر سواری نماند

Вазони саракашон номадорӣ намонад

وزان سرکشان نامداری نماند

Ҳамаи србсри пушти бргоштнд

همه سربسر پشت برگاشتند

Фаромарзро хори бгзоштнд

فرامرز را خوار بگذاشتند

Ҳамаи рзмгаҳи кушта чун кӯҳи кӯҳ

همه رزمگه کشته چون کوه کوه

Ба ҳам брФгндаҳи з ҳар ду гуруҳ

به هم برفگنده ز هر دو گروه

Фаромарз бо андакии размҷуӣ

فرامرز با اندکی رزمجوی

Ба мардӣ ба рӯй андар оварад рӯй

به مردی به روی اندر آورد روی

Ҳамаи таниши пари захми шамшер буд

همه تنش پر زخم شمشیر بود

Ки фарзанди шерони баду шер буд

که فرزند شیران بد و شیر بود

Саранҷом бар дасти ёзи Ардашер

سرانجام بر دست یاز اردشیر

Гирифтор шуд номдори далер

گرفتار شد نامدار دلیر

Бар баҳман оварадаш аз размгоҳ

بر بهمن آوردش از رزمگاه

Бадв кард кини дор чанде нигоҳ

بدو کرد کین‌دار چندی نگاه

Чу дидаш надодаш ба ҷон зинҳор

چو دیدش ندادش به جان زینهار

Бифармуд дорӣ задани шаҳриёр

بفرمود داری زدن شهریار

Фаромарзро зинда бар дор кард

فرامرز را زنده بر دار کرد

Тани пилўорш нигунсор кард

تن پیلوارش نگونسار کرد

Азон пас бифармуд шоҳи Ардашер

ازان پس بفرمود شاه اردشیر

Ки киштанд ӯро ба борони тир

که کشتند او را به باران تیر