Чу эрониён огаҳӣ ёфтанд
چو ایرانیان آگهی یافتند
Якояки сӯй чора бишитофтанд
یکایک سوی چاره بشتافتند
Чу гаштанд зон ранҷ яксар сутӯҳ
چو گشتند زان رنج یکسر ستوه
Нишастанд як бо дигар ҳамгуруҳ
نشستند یک با دگر همگروه
Ки ин кори зи андозаи андари гузашт
که این کار ز اندازه اندر گذشت
зи рӯму зи ҳинду саворони дашт
ز روم و ز هند و سواران دشت
Яке чора бояд кунун сохтан
یکی چاره باید کنون ساختن
Дилу ҷони азин кори пардохтан
دل و جان ازین کار پرداختن
Биҷустанд мӯбади фиристода Эй
بجستند موبد فرستادهای
Сухани гӯйу бинодли озода Эй
سخنگوی و بینادل آزادهای
Куҷои номи он гӯи ҷўонўӣ буд
کجا نام آن گو جوانوی بود
Дабирии бузургу сухани гӯй буд
دبیری بزرگ و سخنگوی بود
Бидон то ба наздик мунзар шавад
بدان تا به نزدیک منذر شود
Сухан гуяд ва гуфт ӯ башнавад
سخن گوید و گفت او بشنود
Ба мунзар бигӯед ки эй сарфароз
به منذر بگوید که ای سرفراز
Ҷаҳонро ба номи ту бодои ниёз
جهان را به نام تو بادا نیاز
Нигаҳдори Эрони нирони тӯй
نگهدار ایران و نیران توی
Ба ҳар ҷои пушти далерони тӯй
به هر جای پشت دلیران توی
Чу ин тахт бешоҳ ва бетоҷ шуд
چو این تخت بیشاه و بیتاج شد
зи хӯни марз чун пар дроҷ шуд
ز خون مرز چون پر دراج شد
Ту гуфтем бошӣ худованди марз
تو گفتیم باشی خداوند مرز
Ки ин марзро аз ту дидеми арз
که این مرز را از تو دیدیم ارز
Кунун ғорат аз тесту хӯни рехтан
کنون غارت از تست و خون ریختن
Ба ҳар ҷои тороҷ ва овихтан
به هر جای تاراج و آویختن
Набӯдӣ азин пеши ту бдкнш
نبودی ازین پیش تو بدکنش
зи нафрини бтрсидӣу сарзаниш
ز نفرین بترسیدی و سرزنش
Нигаҳ кун бад-ӣн то писанд оядат
نگه کن بدین تا پسند آیدت
Ба перони сари ин сӯдманд оядат
به پیران سر این سودمند آیدت
Ҷуз аз ту зибр доварӣ дигараст
جز از تو زبر داوری دیگرست
Каз андеша бартарон бартараст
کز اندیشهٔ برتران برترست
Бигӯед фиристодаи чизе ки дид
بگوید فرستاده چیزی که دید
Сухан низ каз кордонон шунид
سخن نیز کز کاردانان شنید
Ҷўонўии донои зи пеши сарон
جوانوی دانا ز پیش سران
Биёмад сӯии дашти найзаи варон
بیامد سوی دشت نیزهوران
Ба мунзар сухан гуфт ва нома бидод
به منذر سخن گفت و نامه بداد
Суханҳои эрониён кард ёд
سخنهای ایرانیان کرد یاد
Суханҳояш бишунид шоҳи араб
سخنهایش بشنید شاه عرب
Ба посух бирав ҳеҷ накушод лаб
به پاسخ برو هیچ نگشاد لب
Чунин гуфт к-эии донишии чораи ҷӯй
چنین گفت کای دانشی چارهجوی
Сухани зини нишон бо шаҳаншоҳи гӯй
سخن زین نشان با شهنشاه گوی
Бигӯӣ ин ки гуфтӣ ба бҳромшоаҳ
بگوی این که گفتی به بهرامشاه
Чу посух биҷӯе намоядати роҳ
چو پاسخ بجویی نمایدت راه
Фиристод бо ӯ яке номдор
فرستاد با او یکی نامدار
Ҷўонўӣ шуд то дар шаҳриёр
جوانوی شد تا در شهریار
Чу баҳромро дид донандаи мард
چو بهرام را دید داننده مرد
Бирав офаринандаро ёд кард
برو آفریننده را یاد کرد
Азон брзу боло ва он ёлу кафат
ازان برز و بالا و آن یال و کفت
Форуманд бинодли андари шигифт
فروماند بینادل اندر شگفت
Ҳаме мечакад гӯйӣ аз рӯй ӯй
همی می چکد گویی از روی اوی
Ҳамеи буи машк ояд аз мӯии ӯй
همی بوی مشک آید از موی اوی
Сухани гӯй бефар ва бе ҳуши гашт
سخنگوی بیفر و بیهوش گشت
Паёмаши саросари фаромӯши гашт
پیامش سراسر فراموش گشت
Бидонаст баҳроми кӯ хира шуд
بدانست بهرام کو خیره شد
зи дидори чашму дилаш тира шуд
ز دیدار چشم و دلش تیره شد
Бипурсед бисёру бнўохтш
بپرسید بسیار و بنواختش
Ба хӯбӣ бар тахти бншохтш
به خوبی بر تخت بنشاختش
Чу густох шуд зу бипурсед шоҳ
چو گستاخ شد زو بپرسید شاه
Каз Эрон чаро ранҷаи гаштӣ ба роҳ
کز ایران چرا رنجه گشتی به راه
Фиристод бо ӯ яке пурхирад
فرستاد با او یکی پرخرد
Ки ӯро ба наздики мунзари барад
که او را به نزدیک منذر برد
Бигӯед ки он нома посух навис
بگوید که آن نامه پاسخ نویس
Ба посухи суханҳои фаррух навис
به پاسخ سخنهای فرخ نویس
Вазони пас нигар то чаҳ дорад паём
وزان پس نگر تا چه دارد پیام
Азу башнавад посух ӯ тамом
ازو بشنود پاسخ او تمام
Биёмад ҷўонў суханҳо бигуфт
بیامد جوانو سخنها بگفت
Рухи мунзар аз рой ӯ бршкФт
رخ منذر از رای او برشکفت
Чу бишунид зон марди баннои сухан
چو بشنید زان مرد بینا سخن
Мари он номаро посух афганд бен
مر آن نامه را پاسخ افگند بن
Ҷўонўиро гуфт к-эии пурхирад
جوانوی را گفت کای پرخرد
Ҳронкс ки бад кард кайфари барад
هرانکس که بد کرد کیفر برد
Шунидам ҳама ҳарч додӣ паём
شنیدم همه هرچ دادی پیام
Вазони номдорон ки кардӣ салом
وزان نامداران که کردی سلام
Чунин гӯй кин бад ки кард аз нахуст
چنین گوی کاین بد که کرد از نخست
Ки беҳуда пайкор боист ҷуст
که بیهوده پیکار بایست جست
Шаҳаншоҳи баҳром гӯр эдараст
شهنشاه بهرام گور ایدرست
Ки бо фару брзст ва бо лашкараст
که با فر و برزست و با لشکرست
зи сӯрох чун мор берун кашид
ز سوراخ چون مار بیرون کشید
Ҳамеи домани хеш дар хӯн кашид
همی دامن خویش در خون کشید
Гар аидўнк ман будамӣ рои зан
گر ایدونک من بودمی رای زن
Ба эрониён бар набӯдӣ шикан
به ایرانیان بر نبودی شکن
Ҷўонўӣ рӯй шаҳаншоҳ дид
جوانوی روی شهنشاه دید
Взў низ чанде суханҳо шунид
وزو نیز چندی سخنها شنید
Бипурсед то шояд ӯ тахт ро
بپرسید تا شاید او تخت را
Бузургӣу пирӯзӣу бахт ро
بزرگی و پیروزی و بخت را
зи мунзар чу бишунид зон сони сухан
ز منذر چو بشنید زانسان سخن
Яке равшан андеша афганд бен
یکی روشن اندیشه افگند بن
Чунин дод посух ки эй сарфароз
چنین داد پاسخ که ای سرفراز
Ба доноӣ аз ҳаркасӣ бе ниёз
به دانایی از هرکسی بینیاز
Аз эрониёнгар хирад гашта шуд
از ایرانیان گر خرد گشته شد
Фаровон аз озодагон кушта шуд
فراوان از آزادگان کشته شد
Кунун ман яке номҷўими куҳан
کنون من یکی نامجویم کهن
Агар бишинавӣ то бигӯям сухан
اگر بشنوی تا بگویم سخن
Туро бо шаҳаншоҳи баҳроми гӯр
ترا با شهنشاه بهرام گور
Хиромед бояд абии ҷангу шӯр
خرامید باید ابی جنگ و شور
Ба Эрони замин дар абои юзу боз
به ایران زمین در ابا یوز و باز
Чнончўн буд шоҳи гардани фароз
چنانچون بود شاه گردنفراز
Шунидани суханҳои эрониён
شنیدن سخنهای ایرانیان
Ҳамоно з ҷунбиш набояд зиён
همانا ز جنبش نباید زیان
Бигӯе ту низ ончи андрхўрд
بگویی تو نیز آنچ اندرخورد
Хирадмандӣу даврӣ аз бе хирад
خردمندی و دوری از بیخرد
з рой бидон даври дории маниш
ز رای بدان دور داری منش
Бипечӣ зи биғораҳу сарзаниш
بپیچی ز بیغاره و سرزنش
Чу бишунид мунзари варо ҳадя дод
چو بشنید منذر ورا هدیه داد
Касе кардаш аз шаҳри ободи шод
کسی کردش از شهر آباد شاد