Чунин гуфт баҳроми к-эии меҳтарон
چنین گفت بهرام کای مهتران
Ҷаҳондидау коркардаи сарон
جهاندیده و کارکرده سران
Ҳама рост гуфтед ва зин битарсат
همه راست گفتید و زین بترست
Падарро накӯҳиш кунам дар хураст
پدر را نکوهش کنم در خورست
Азин чошнӣ ҳаст наздики ман
ازین چاشنی هست نزدیک من
Казон тира шуд рои торики ман
کزان تیره شد رای تاریک من
Чу айвон ӯ буд зиндони ман
چو ایوان او بود زندان من
Чу бахшоиш оварад яздони ман
چو بخشایش آورد یزدان من
Раҳонед тинўшм аз дасти ӯй
رهانید طینوشم از دست اوی
Бишуд хастаи коми ман аз шасти ӯй
بشد خسته کام من از شست اوی
Азон кардаам дасти мунзари паноҳ
ازان کردهام دست منذر پناه
Ки ҳаргиз надидам навозиши зи шоҳ
که هرگز ندیدم نوازش ز شاه
Бидон хуи мабодо ки мардум буд
بدان خو مبادا که مردم بود
Чу бошад паии мардумии гум буд
چو باشد پی مردمی گم بود
Сипосами зи яздон ки дорам хирад
سپاسم ز یزدان که دارم خرد
Равонами ҳаме аз хиради бархӯрд
روانم همی از خرد برخورد
зи яздони ҳамеи хостам токунӯн
ز یزدان همی خواستم تاکنون
Ки бошад ба хӯбии марои раҳнамӯн
که باشد به خوبی مرا رهنمون
Ки то ҳарч бо мардумон кард шоҳ
که تا هرچ با مردمان کرد شاه
Бишӯйем мо ҷону дил зон гуноҳ
بشوییم ما جان و دل زان گناه
Ба коми дили зердастони манам
به کام دل زیردستان منم
Бар ойин яздон прессатон манам
بر آیین یزدانپرستان منم
Шубон бошаму зердастони рама
شبان باشم و زیردستان رمه
Тани осонӣ ва дод ҷӯям ҳама
تنآسانی و داد جویم همه
Маниш ҳасту фарҳангу ройу ҳунар
منش هست و فرهنگ و رای و هنر
Надорад ҳунари шоҳи бидодгар
ندارد هنر شاه بیدادگر
Лӣимӣу кажӣ з бечорагӣаст
لئیمی و کژی ز بیچارگیست
Ба бидодгар бар бибояд гирист
به بیدادگر بر بباید گریست
Падар бар падар подшоҳӣ марост
پدر بر پدر پادشاهی مراست
Хирадмандӣ ва никхўоҳӣ марост
خردمندی و نیکخواهی مراست
зи шопӯри баҳром то Ардашер
ز شاپور بهرام تا اردشیر
Ҳамаи шаҳриёрони бурноу пер
همه شهریاران برنا و پیر
Падар бар пдрбр ниёӣ мананд
پدر بر پدربر نیای منند
Ба дайну хирад раҳнамоӣ мананд
به دین و خرد رهنمای منند
зи модари набераи шимӣрони шаҳам
ز مادر نبیرهٔ شمیران شهم
з ҳар гавҳарӣ бо хиради ҳмрҳм
ز هر گوهری با خرد همرهم
Ҳунари ҳам хирад ҳам бузургем ҳаст
هنر هم خرد هم بزرگیم هست
Саворӣу мардӣу неруии даст
سواری و مردی و نیروی دست
Касеро надорам зи мардон ба мард
کسی را ندارم ز مردان به مرد
Ба разм ва ба базм ва ба ҳар коркард
به رزم و به بزم و به هر کارکرد
Наҳуфтаи марои ганҷ огндаҳ ҳаст
نهفته مرا گنج آگنده هست
Ҳамон номдорони хсрўпрст
همان نامداران خسروپرست
Ҷаҳон яксар обод дорам ба дод
جهان یکسر آباد دارم به داد
Шумо яксар обод бошеду шод
شما یکسر آباد باشید و شاد
Ҳарон бум каз ранҷ вайрон шудаст
هران بوم کز رنج ویران شدست
зи бедодии шоҳ Эрон шудаст
ز بیدادی شاه ایران شدست
Ман ободи гардонами онро ба дод
من آباد گردانم آن را به داد
Ҳама зердастон бимонанд шод
همه زیردستان بمانند شاد
Яке бо шумо низ паймон кунам
یکی با شما نیز پیمان کنم
Забонро ба яздон гаравгон кунам
زبان را به یزدان گروگان کنم
Биорем шоҳаншаҳии тахти оҷ
بیاریم شاهنشهی تخت عاج
Буриш дар миён танг бунаем тоҷ
برش در میان تنگ بنهیم تاج
зи бешаи ду шери жёни оварем
ز بیشه دو شیر ژیان آوریم
Ҳамон тоҷро дар миёни оварем
همان تاج را در میان آوریم
Бабандем шери жён бар ду сӯй
ببندیم شیر ژیان بر دو سوی
Касеро ки шоҳӣ кунад орзӯӣ
کسی را که شاهی کند آرزوی
Шавад тоҷ баргирад аз тахти оҷ
شود تاج برگیرد از تخت عاج
Ба сари брнҳди номбурдори тоҷ
به سر برنهد نامبردار تاج
Ба шоҳӣ нишинад миёни ду шер
به شاهی نشیند میان دو شیر
Миёни шоҳу тоҷ аз бару тахти зер
میان شاه و تاج از بر و تخت زیر
Ҷуз ӯро нахоҳем каси подшо
جز او را نخواهیم کس پادشا
Агар додгар бошаду порсо
اگر دادگر باشد و پارسا
Вагар зин ки гуфтам битобед ёл
وگر زین که گفتم بتابید یال
Гузинед гарданкаширо ҳам?ил
گزینید گردنکشی را همال
Ба ҷое ки чун ман буд пеши рӯ
به جایی که چون من بود پیش رو
Синони саворон буд хору ху
سنان سواران بود خار و خو
Ману мунзару гурзу шамшери тез
من و منذر و گرز و شمشیر تیز
Ндонанд гардони тозии гурез
ندانند گردان تازی گریز
Барорем гирд аз шаҳаншоҳатон
برآریم گرد از شهنشاهتان
Ҳамон аз бару буми вази гоҳатон
همان از بر و بوم وز گاهتان
Кунун ончи гуфтем посух диҳед
کنون آنچ گفتیم پاسخ دهید
Бад-ӣни доварии рой фаррух наед
بدین داوری رای فرخ نهید
Бигуфт ин ва бархест ва дар хайма шуд
بگفت این و برخاست و در خیمه شد
Ҷаҳонии зи гуфтораш осема шуд
جهانی ز گفتارش آسیمه شد
Ба Эрони раду мӯбадони ҳрк буд
به ایران رد و موبدان هرک بود
Ки гуфтори он шоҳи донои шунӯд
که گفتار آن شاه دانا شنود
Бигуфтанд кини фараи аиздист
بگفتند کین فره ایزدیست
На аз роҳи кажӣу нобхрдист
نه از راه کژی و نابخردیست
Нагӯяд ҳамеи як сухани ҷуз ба дод
نگوید همی یک سخن جز به داد
Сазадгар дил аз дод дорем шод
سزد گر دل از داد داریم شاد
Кунун онк гуфт ӯ зи шери жён
کنون آنک گفت او ز شیر ژیان
Яке тоҷу тахти ке бар миён
یکی تاج و تخت کیی بر میان
Гар ӯро бадаранд шерони нар
گر او را بدرند شیران نر
з хунаш бипурсад зи мо додгар
ز خونش بپرسد ز ما دادگر
Чу худ гуфт ва ин расми бади худ ниҳод
چو خود گفت و این رسم بد خود نهاد
Ҳамон каз ба маргаш набошем шод
همان کز به مرگش نباشیم شاد
Вар айдун куҷо тоҷ бардорад ӯй
ور ایدون کجا تاج بردارد اوی
Ба фар аз Фаридун гузар дорад ӯй
به فر از فریدون گذر دارد اوی
Ҷуз аз шаҳриёраш нахонем кас
جز از شهریارش نخوانیم کس
з гуфторҳо дод додему бас
ز گفتارها داد دادیم و بس