з шоҳяш бигузашт чун ҳафт сол

ز شاهیش بگذشت چون هفت سال

Ҳамаи мӯбадон зу ба ранҷу вабол

همه موبدان زو به رنج و وبال

Сари соли ҳаштуми маи фурӯдин

سر سال هشتم مه فروَدین

Ки пайдо кунад дар ҷаҳони ҳўри дайн

که پیدا کند در جهان هور دین

Яке кӯдак омадаш ҳурмузади рӯз

یکی کودک آمدش هرمزد روز

Ба неки ахтару фол гетӣ фурӯз

به نیک اختر و فال گیتی فروز

Ҳам онгаҳ падар кард баҳроми ном

هم‌آنگه پدر کرد بهرام نام

Азон кӯдак хирад шуд шодком

ازان کودک خرد شد شادکام

Ба дар бар ситораи шимури ҳрк буд

به در بر ستاره‌شمر هرک بود

Ки шоисти гуфтори эшон шунӯд

که شایست گفتار ایشان شنود

Яке мояи вар буд бо фару ҳуш

یکی مایه‌ور بود با فر و هوش

Сари ҳиндӯон буд номаши сурӯш

سر هندوان بود نامش سروش

Яке порсӣ буд ҳушёри ном

یکی پارسی بود هشیار نام

Ки бар чарх кардӣ ба дониши лагом

که بر چرخ کردی به دانش لگام

Бифармуд то пеш шоҳ омаданд

بفرمود تا پیش شاه آمدند

Ҳшиўору ҷӯянда роҳ омаданд

هشیوار و جوینده راه آمدند

Ба слоб карданд зи ахтари нигоҳ

به صلاب کردند ز اختر نگاه

Ҳам аз зич рӯмӣ биҷустанд роҳ

هم از زیچ رومی بجستند راه

Аз ахтар чунон дид хуррами ниҳон

از اختر چنان دید خرم نهان

Ки ӯ шаҳриёрӣ буд дар ҷаҳон

که او شهریاری بود در جهان

Абри ҳафт кишвар буд подшо

ابر هفت کشور بود پادشا

Гӯ шоддл бошаду порсо

گو شاددل باشد و پارسا

Бирафтанд пӯён бар шаҳриёр

برفتند پویان بر شهریار

Ҳамон зичу слобҳо бар канор

همان زیچ و صلابها بر کنار

Бигуфтанд бо тоҷўри яздгирд

بگفتند با تاجور یزدگرد

Ки дониши з ҳаргуна кардем гирд

که دانش ز هرگونه کردیم گرد

Чунон омад андари шумори сипеҳр

چنان آمد اندر شمار سپهر

Ки дорад бад-ӣни кӯдаки хиради меҳр

که دارد بدین کودک خرد مهر

Мар ӯро буд ҳафт кишвари замин

مر او را بود هفت کشور زمین

Гиронмояи шоҳӣ буд боФрин

گرانمایه شاهی بود بافرین

зи гуфторашон шод шуд шаҳриёр

ز گفتارشان شاد شد شهریار

Ббхшидшони гавҳари шоҳвор

ببخشیدشان گوهر شاهوار

Чу эшон бирафтанд зон боргоҳ

چو ایشان برفتند زان بارگاه

Раду мӯбаду поки дастури шоҳ

رد و موبد و پاک دستور شاه

Нишастанду ҷустанди ҳаргунаи рой

نشستند و جستند هرگونه رای

Ки то чораи он чаҳ ояд ба ҷой

که تا چارهٔ آن چه آید به جای

Грини кӯдаки хиради хуии падар

گرین کودک خرد خوی پدر

Нагирад шӯи хусравии додгар

نگیرد شود خسروی دادگر

Гар аидўнки хуй падар дорад ӯй

گر ایدونک خوی پدر دارد اوی

Ҳамаи буми зер ва зибр дорад ӯй

همه بوم زیر و زبر دارد اوی

На мӯбад буд шод ва на паҳлавон

نه موبد بود شاد و نه پهلوان

На ӯ дар ҷаҳони шоди равшани равон

نه او در جهان شاد روشن‌روان

Ҳамаи мӯбадон назд шоҳ омаданд

همه موبدان نزد شاه آمدند

Кушодаи дилу нек хоҳ омаданд

گشاده‌دل و نیک‌خواه آمدند

Бигуфтанд кин кӯдаки брмнш

بگفتند کاین کودک برمنش

з биғораҳ даврасту зи сарзаниш

ز بیغاره دورست و ز سرزنش

Ҷаҳони србсри зер фармон ӯст

جهان سربسر زیر فرمان اوست

Ба ҳар кишварии бож ва паймон ӯст

به هر کشوری باژ و پیمان اوست

Нигаҳ кун ба ҷое ки дониш буд

نگه کن به جایی که دانش بود

зи донандаи кишвар ба ромиш буд

ز داننده کشور به رامش بود

зи прмоигон доигонӣ гузин

ز پرمایگان دایگانی گزین

Ки бошад з кишвар бирав офарин

که باشد ز کشور برو آفرین

Ҳунар гирад ин шоҳи хуррами ниҳон

هنر گیرد این شاه خرم نهان

зи фармон ӯ шод гардад ҷаҳон

ز فرمان او شاد گردد جهان

Чу бишунид зон мӯбадони яздгирд

چو بشنید زان موبدان یزدگرد

зи кишвар фиристодагон кард гирд

ز کشور فرستادگان کرد گرد

Ҳам анга фиристод касҳо ба рӯм

هم‌انگه فرستاد کسها به روم

Ба ҳинд ва ба чин ва ба ободи бум

به هند و به چین و به آباد بوم

Ҳамон номадорӣ сӯй тозён

همان نامداری سوی تازیان

Бишуд то бибинад ба суду зиён

بشد تا ببیند به سود و زیان

Ба ҳар сӯ ҳаме рафт хонанда Эй

به هر سو همی رفت خواننده‌ای

Ки баҳромро прўронндаҳ Эй

که بهرام را پروراننده‌ای

Биҷӯед сухангӯӣу дониш пазир

بجوید سخنگوی و دانش‌پذیر

Сухани дон ва ҳар донишии ёдгир

سخن‌دان و هر دانشی یادگیر

Биёмад з ҳар кишварии мӯбадӣ

بیامد ز هر کشوری موبدی

Ҷаҳондидау неки паии бхрдӣ

جهاندیده و نیک‌پی بخردی

Чу яксар бидон боргоҳ омаданд

چو یکسر بدان بارگاه آمدند

Пажӯҳандаи наздик шоҳ омаданд

پژوهنده نزدیک شاه آمدند

Бипурсед бисёру бнўохтшон

بپرسید بسیار و بنواختشان

Ба ҳар барзании ҷойгаҳи сохташон

به هر برزنی جایگه ساختشان

Бирафтанд нӯъмону мунзар ба шаб

برفتند نعمان و منذر به شب

Басии номдорони гирд аз араб

بسی نامداران گرد از عرب

Бузургон чу дар порс гирд омаданд

بزرگان چو در پارس گرد آمدند

Бар тоҷўр яздгирд омаданд

بر تاجور یزدگرد آمدند

Ҳаме гуфт ҳаркас ки мо банда ем

همی گفت هرکس که ما بنده‌ایم

Сухан бишинавем ва сароянда ем

سخن بشنویم و سراینده‌ایم

Ки бояд чунин рӯзгор аз маон

که باید چنین روزگار از مهان

Ки боиста фарзанди шоҳи ҷаҳон

که بایسته فرزند شاه جهان

Ба бар гираду дониши омўздш

به بر گیرد و دانش آموزدش

Дил аз тирагӣҳо биФрўздш

دل از تیرگیها بیفروزدش

зи рӯмӣу ҳиндӣ ва аз порсӣ

ز رومی و هندی و از پارسی

Нуҷӯмӣ вагар мардуми ҳандасӣ

نجومی و گر مردم هندسی

Ҳамаи файласуфони бсёрдон

همه فیلسوفان بسیاردان

Сухани гӯии вази мардуми кордон

سخن‌گوی وز مردم کاردان

Бигуфтанд ҳаряк ба овози нарм

بگفتند هریک به آواز نرم

Ки эй шоҳ бодод ва бо ройу шарм

که ای شاه باداد و با رای و شرم

Ҳамаи србсри хоки пои тўоим

همه سربسر خاک پای توایم

Ба дониши ҳамаи раҳнамои тўоим

به دانش همه رهنمای توایم

Нигар то писандат ки ояд ҳаме

نگر تا پسندت که آید همی

Вагар сӯдмандат ки ояд ҳаме

وگر سودمندت که آید همی

Чунин гуфт мунзар ки мо банда ем

چنین گفت منذر که ما بنده‌ایم

Худ андари ҷаҳони шоҳро зинда ем

خود اندر جهان شاه را زنده‌ایم

Ҳунарҳои мо шоҳ донад ҳама

هنرهای ما شاه داند همه

Ки ӯ чун шубонаст ва мо чун рама

که او چون شبانست و ما چون رمه

Саворем ва гирдему аспи аФгним

سواریم و گردیم و اسپ افگنیم

Касеро ки доно буд башиканем

کسی را که دانا بود بشکنیم

Ситора шимур нест чун мо касе

ستاره‌شمر نیست چون ما کسی

Ки аз ҳандаса баҳра дорад басӣ

که از هندسه بهره دارد بسی

Пар аз меҳр шоҳаст моро равон

پر از مهر شاهست ما را روان

Ба зери андаруни тозии аспони дмон

به زیر اندرون تازی اسپان دمان

Ҳамаи пеши фарзанди ту банда ем

همه پیش فرزند تو بنده‌ایم

Бузургии вайро ситоянда ем

بزرگی وی را ستاینده‌ایم