Ҷуз аз гӯй ва майдон набӯдяш кор
جز از گوی و میدان نبودیش کار
Гуҳии захми чавгон ва гоҳе шикор
گهی زخم چوگان و گاهی شکار
Чунон бад ки як рӯз бе анҷуман
چنان بد که یک روز بیانجمن
Ба нхчиргаҳ рафт бо чанги зан
به نخچیرگه رفت با چنگ زن
Куҷои номи он рӯмии озода буд
کجا نام آن رومی آزاده بود
Ки ранги рухонаш ба медода буд
که رنگ رخانش به می داده بود
Ба пушти ҳиўн чмон барнишаст
به پشت هیون چمان برنشست
Абои сарви озодаи чангӣ ба даст
ابا سرو آزاده چنگی به دست
Длором ӯ буд ва ҳам коми ӯй
دلارام او بود و هم کام اوی
Ҳамеша ба лаб доштӣ номи ӯй
همیشه به لب داشتی نام اوی
Ба рӯзи шикораши ҳиўни хостӣ
به روز شکارش هیون خواستی
Ки пушташ ба дебо биёростӣ
که پشتش به دیبا بیاراستی
Фрўҳштаҳ зу чор будӣ ркиб
فروهشته زو چار بودی رکیب
Ҳамеи тохтӣ дар фарозу нишеб
همی تاختی در فراز و نشیب
Рикобаши ду заррини ду симини бадӣ
رکابش دو زرین دو سیمین بدی
Ҳамон ҳар яке гавҳари огӣни бадӣ
همان هر یکی گوهر آگین بدی
Ҳамон зери таркиши камон муҳра дошт
همان زیر ترکش کمان مهره داشت
Диловари з ҳар донишӣ баҳра дошт
دلاور ز هر دانشی بهره داشت
Ба пеш андар омадаш оҳӯи ду ҷуфт
به پیش اندر آمدش آهو دو جفت
Ҷавонмарди хандон ба озода гуфт
جوانمرد خندان به آزاده گفت
Ки эй моҳи ман чун камонро ба зиҳ
که ای ماه من چون کمان را به زه
Барорам ба шасти андари орми гиреҳ
برآرم به شست اندر آرم گره
Кадом оҳӯ афганда хоҳӣ ба тир
کدام آهو افگنده خواهی به تیر
Ки мода ҷавонасту ҳамтоаши пер
که ماده جوانست و همتاش پیر
Бадв гуфт озодаи к-эии шермард
بدو گفت آزاده کای شیرمرد
Ба оҳӯ наҷӯянд мардони набард
به آهو نجویند مردان نبرد
Ту он модаро нари гардон ба тир
تو آن ماده را نر گردان به تیر
Шавад мода аз тири ту нари пер
شود ماده از تیر تو نر پیر
Азон пас ҳиўнро барангези тез
ازان پس هیون را برانگیز تیز
Чу оҳӯи зи чанг ту гирад гурез
چو آهو ز چنگ تو گیرد گریز
Камон муҳра андоз то гӯши хеш
کمان مهره انداز تا گوش خویش
Наад ҳам чунон хор бар дӯши хеш
نهد همچنان خوار بر دوش خویش
Ҳам ангаи зи муҳраи бхордши гӯш
همانگه ز مهره بخاردش گوش
Бе озори поиши برارد ба дӯш
بیآزار پایش برآرد به دوش
Ба пайкони сару пой ва гӯшаш бидӯз
به پیکان سر و پای و گوشش بدوز
Чу хоҳӣ ки хўонмт гетӣ фурӯз
چو خواهی که خوانمت گیتی فروز
Камонро ба зиҳ кард баҳроми гӯр
کمان را به زه کرد بهرام گور
Барангехт аз дашти ороми шӯр
برانگیخت از دشت آرام شور
Ду пайкон ба таркиши яке тир дошт
دو پیکان به ترکش یکی تیر داشت
Ба дашти андар аз баҳр нахчир дошт
به دشت اندر از بهر نخچیر داشت
Ҳам анга чу оҳӯ шуд андари гурез
همانگه چو آهو شد اندر گریز
Сипаҳбади сарвҳои он нараҳ тез
سپهبد سروهای آن نره تیز
Ба тири ду пайкони з сар барграфт
به تیر دو پیکان ز سر برگرفت
Канизак бадв монад андари шигифт
کنیزک بدو ماند اندر شگفت
Ҳам андари замони нар чун модаи гашт
هماندر زمان نر چون ماده گشت
Сараш зон сарвии сияҳи содаи гашт
سرش زان سروی سیه ساده گشت
Ҳамон дар сарвгоҳи модаи ду тир
همان در سروگاه ماده دو تیر
Бузад ҳамчунон марди нахчиргир
بزد همچنان مرد نخچیرگیر
Ду пайкон ба ҷои сарв дар сараш
دو پیکان به جای سرو در سرش
Ба хӯни андарун лаъл гашта буриш
به خون اندرون لعل گشته برش
Ҳиўнро сӯии ҷуфт дигар битохт
هیون را سوی جفت دیگر بتاخت
Ба хами камони муҳра дар муҳраи сохт
به خم کمان مهره در مهره ساخت
Ба гӯши яке оҳӯ андар фиканд
به گوش یکی آهو اندر فکند
Писанд омад ва буд ҷои писанд
پسند آمد و بود جای پسند
Бухоред гӯши оҳӯи андари замон
بخارید گوش آهو اندر زمان
Ба тир андар оварад ҷодӯи камон
به تیر اندر آورد جادو کمان
Сару гӯшу поиш ба пайкон бадухт
سر و گوش و پایش به پیکان بدوخت
Бидон оҳӯи озодаро дил бсухт
بدان آهو آزاده را دل بسوخت
Бузади дасти баҳром ва ӯро зи зин
بزد دست بهرام و او را ز زین
Нигунсори барзад ба рӯй замин
نگونسار برزد به روی زمین
Ҳиўн аз бар моҳ чеҳра баранд
هیون از بر ماهچهره براند
Бирав дасту чангаш ба хӯн дирафшанд
برو دست و چنگش به خون درفشاند
Чунин гуфт к-эй бе хиради чанги зан
چنین گفت کای بیخرد چنگزن
Чаҳ боист ҷустан ба ман бршкн
چه بایست جستن به من برشکن
Агар кунад будӣ кушод барам
اگر کند بودی گشاد برم
Азин захм нанагӣ шудӣ гавҳарам
ازین زخم ننگی شدی گوهرم
Чу ӯ зери пои ҳиўн дар супурд
چو او زیر پای هیون در سپرد
Ба нахчир зон пас канизаки набард
به نخچیر زان پس کنیزک نبرد