Падар орзӯ кард баҳром ро

پدر آرزو کرد بهرام را

Чаҳ баҳроми хуршеди худком ро

چه بهرام خورشید خودکام را

Ба мунзар чунин гуфт баҳроми шер

به منذر چنین گفت بهرام شیر

Ки ҳарчанд монем назд ту дайр

که هرچند مانیم نزد تو دیر

Ҳамон орзӯии падари хиздм

همان آرزوی پدر خیزدم

Чу эмин шавам дар бронгиздм

چو ایمن شوم در برانگیزدم

Барораст мунзар чу боист кор

برآرست منذر چو بایست کار

зи шаҳри Ямани ҳадяи шаҳриёр

ز شهر یمن هدیهٔ شهریار

зи аспони тозӣ ба заррини стом

ز اسپان تازی به زرین ستام

зи чизе ки пурмояи бурданди ном

ز چیزی که پرمایه بردند نام

зи баради ямонӣу теғи Яман

ز برد یمانی و تیغ یمن

Дигар ҳарчи маъданаши бад дар адан

دگر هرچ معدنش بد در عدن

Чу нӯъмон ки бо шоҳи ҳамроҳ буд

چو نعمان که با شاه همراه بود

Ба наздик ӯ афсари моҳ буд

به نزدیک او افسر ماه بود

Чунин то ба шаҳр стхр омаданд

چنین تا به شهر صطخر آمدند

Ки аз шоҳи зод ба фахр омаданд

که از شاه‌زاده به فخر آمدند

Азон пас чу огоҳӣ омад ба шоҳ

ازان پس چو آگاهی آمد به شاه

зи фарзанду нӯъмони тозӣ ба роҳ

ز فرزند و نعمان تازی به راه

Биёмад ҳам ангоҳ назд падар

بیامد هم‌انگاه نزد پدر

Чу дидаш падарро баровард сар

چو دیدش پدر را برآورد سر

Ба пеши кеи тахт ӯ сарфароз

به پیش کیی تخت او سرفراز

Биёмад шитобону барадаши намоз

بیامد شتابان و بردش نماز

Чу баҳромро дид бедори шоҳ

چو بهرام را دید بیدار شاه

Бидон фар ва он шох ва он гирдгоҳ

بدان فر و آن شاخ و آن گردگاه

Шигифтӣ форуманд аз кори ӯй

شگفتی فروماند از کار اوی

зи болоу фарҳангу дидори ӯй

ز بالا و فرهنگ و دیدار اوی

Фаровон бипурседу бнўохтш

فراوان بپرسید و بنواختش

Ба наздики худ ҷойгаҳи сохташ

به نزدیک خود جایگه ساختش

Ба барзани даруни ҷой нӯъмон гузид

به برزن درون جای نعمان گزید

Яке кохи баҳромро чун сзид

یکی کاخ بهرام را چون سزید

Фиристод наздик ӯ бандагон

فرستاد نزدیک او بندگان

Чу андари хур ӯ парастандагон

چو اندر خور او پرستندگان

Шабу рӯзи баҳроми пеши падар

شب و روز بهرام پیش پدر

Ҳаме аз парастиши нхориди сар

همی از پرستش نخارید سر

Чу як моҳи нӯъмони ббд назд шоҳ

چو یک ماه نعمان ببد نزد شاه

Ҳамеи хост то бозгардад ба роҳ

همی خواست تا بازگردد به راه

Бшб кас фиристод ва ӯро бихонад

بشب کس فرستاد و او را بخواند

Баробараш бар тахти шоҳии нишонд

برابرش بر تخت شاهی نشاند

Бадв гуфт мунзари басӣ ранҷ дид

بدو گفت منذر بسی رنج دید

Ки озодаи баҳромро парваред

که آزاده بهرام را پرورید

Бад-ӣни кори подош назд манаст

بدین کار پاداش نزد منست

Баҳори шумо аўрмзд манаст

بهار شما اورمزد منست

Писандидам ин ройу фарҳанги ӯй

پسندیدم این رای و فرهنگ اوی

Ки сӯии хиради байнами оҳанги ӯй

که سوی خرد بینم آهنگ اوی

Ту чун дайр монадӣ бад-ӣни боргоҳ

تو چون دیر ماندی بدین بارگاه

Падар чашм дорад ҳамоно ба роҳ

پدر چشم دارد همانا به راه

зи динори ганҷяши панҷаи ҳазор

ز دینار گنجیش پنجه هزار

Бидоданд бо ҷомаи шаҳриёр

بدادند با جامهٔ شهریار

зи охир ба симину заррини лагом

ز آخر به سیمین و زرین لگام

Даҳ аспи гиронмояи бурданди ном

ده اسپ گرانمایه بردند نام

зи гстрдниҳои зебанда низ

ز گستردنیهای زیبنده نیز

зи рангу зи буиу зи ҳаргунаи чиз

ز رنگ و ز بوی و ز هرگونه چیز

зи ганҷи ҷаҳондори Эрони бабрад

ز گنج جهاندار ایران ببرد

Якояк ба нӯъмони мунзари супурд

یکایک به نعمان منذر سپرد

Ба шодӣ дар бахшиши андари кушод

به شادی در بخشش اندر گشاد

Бар андозаи ёронашро ҳадя дод

بر اندازه یارانش را هدیه داد

Ба мунзари яке нома бинвишт шоҳ

به منذر یکی نامه بنوشت شاه

Чнончўн буд дар хури пешгоҳ

چنانچون بود در خور پیشگاه

Ба озодӣ аз кори фарзанди ӯй

به آزادی از کار فرزند اوی

Ки шоҳи Ямани гашти пайванди ӯй

که شاه یمن گشت پیوند اوی

Ба подоши ин кори ёзми ҳаме

به پاداش این کار یازم همی

Ба чунин писари сарфарозами ҳаме

به چونین پسر سرفرازم همی

Яке нома бинвишт баҳроми гӯр

یکی نامه بنوشت بهرام گور

Ки кори ман эдар табоҳасту шӯр

که کار من ایدر تباهست و شور

На ин буд чашми умедам ба шоҳ

نه این بود چشم امیدم به شاه

Ки зин сон кунад сӯии кеҳтари нигоҳ

که زین سان کند سوی کهتر نگاه

На фарзандам эдар на чун чокарӣ

نه فرزندم ایدر نه چون چاکری

На чун кеҳтарии шоддл бар дарӣ

نه چون کهتری شاددل بر دری

Ба нӯъмон бигуфт онч будаш ниҳон

به نعمان بگفت آنچ بودش نهان

зи бади роҳу ойини шоҳи ҷаҳон

ز بد راه و آیین شاه جهان

Чу нӯъмон бирафт аз дар шаҳриёр

چو نعمان برفت از در شهریار

Биёмад бар мунзари номдор

بیامد بر منذر نامدار

Бадви номаи шоҳ гетӣ бидод

بدو نامهٔ شاه گیتی بداد

Бабўсед мунзар ба сар бар ниҳод

ببوسید منذر به سر بر نهاد

Вазони ҳадяҳо шодмонӣ намӯд

وزان هدیه‌ها شادمانی نمود

Барон офарини офарини брФзўд

بران آفرین آفرین برفزود

Вазони пас фиристода андар наҳуфт

وزان پس فرستاده اندر نهفت

зи баҳром чанде ба мунзар бигуфт

ز بهرام چندی به منذر بگفت

Пас он нома бархонад пешаши дабир

پس آن نامه برخواند پیشش دبیر

Рухи номвари гашт ҳамчун зрир

رخ نامور گشت همچون زریر

Ҳам андари замони зуд посух навишт

هم‌اندر زمان زود پاسخ نوشت

Суханҳои бо мағз ва фаррух навишт

سخنهای با مغز و فرخ نوشت

Чунин гуфт к-эии меҳтари номвар

چنین گفت کای مهتر نامور

Нигар сар напечӣ зи роҳи падар

نگر سر نپیچی ز راه پدر

Ба неку бад шоҳ хурсанд бош

به نیک و بد شاه خرسند باش

Парастанда бош ва хирадманд бош

پرستنده باش و خردمند باش

Бадӣҳо ба сабр аз маон бугзарад

بدیها به صبر از مهان بگذرد

Сари мард бояд ки дорад хирад

سر مرد باید که دارد خرد

Сипеҳри равонро чунинаст рой

سپهر روان را چنین است رای

Ту бо рой ӯ ҳеҷ мФзои пой

تو با رای او هیچ مفزای پای

Дилиро пар аз меҳр дорад сипеҳр

دلی را پر از مهر دارد سپهر

Дилии пари зи кину пари ожанги чеҳр

دلی پر ز کین و پر آژنگ چهر

Ҷаҳондори гетии чунин офарид

جهاندار گیتی چنین آفرید

Чунон кӯ чаманд бибояд чамед

چنان کو چماند بباید چمید

Азин пас туро ҳарч ояд ба кор

ازین پس ترا هرچ آید به کار

зи динори вази гавҳари шоҳвор

ز دینار وز گوهر شاهوار

Фиристам нигари дили надорӣ ба ранҷ

فرستم نگر دل نداری به رنج

Наярзад парогандаи ранҷи ту ганҷ

نیرزد پراگنده رنج تو گنج

зи динори ганҷӣ кунун даҳ ҳазор

ز دینار گنجی کنون ده هزار

Фиристодам инак зи баҳри нисор

فرستادم اینک ز بهر نثار

Парастори кӯи раҳнамои ту буд

پرستار کو رهنمای تو بود

Ба пардаи даруни длгшои ту буд

به پرده درون دلگشای تو بود

Фиристодам инак ба наздики ту

فرستادم اینک به نزدیک تو

Ки равшан кунад ҷони торики ту

که روشن کند جان تاریک تو

Ҳронгаҳ ки динори барадӣ ба кор

هرانگه که دینار بردی به کار

Гаронӣ макун ҳеҷ бар шаҳриёр

گرانی مکن هیچ بر شهریار

Ки дигари Фрстмт бисёр низ

که دیگر فرستمت بسیار نیز

Вазин подшоҳии зи ҳаргунаи чиз

وزین پادشاهی ز هرگونه چیز

Парастанда бош ва ситоянда бош

پرستنده باش و ستاینده باش

Ба кори парастиш физоянда бош

به کار پرستش فزاینده باش

Ту он хуии бадро зи шоҳи ҷаҳон

تو آن خوی بد را ز شاه جهان

Ҷудо кард натавонӣ андари ниҳон

جدا کرد نتوانی اندر نهان

Фиристод зон тозён даҳ савор

فرستاد زان تازیان ده سوار

Сухани гӯйу бинодлу дӯстдор

سخن‌گوی و بینادل و دوستدار

Расиданди наздики бҳромшоаҳ

رسیدند نزدیک بهرامشاه

Абои бадарау бардау неки хоҳ

ابا بدره و برده و نیک‌خواه

Хирадманди баҳром зон шод шуд

خردمند بهرام زان شاد شد

Ҳамаи дардҳо бар дилаш бод шуд

همه دردها بر دلش باد شد

Вазон пас бидон панди шоҳи араб

وزان پس بدان پند شاه عرب

Парастиши бадии кор ӯ рӯзу шаб

پرستش بدی کار او روز و شب