Вазони пас ғаму шодии яздгирд

وزان پس غم و شادی یزدگرد

Чунон гашт бар пӯр чун бод арад

چنان گشت بر پور چون باد ارد

Барин низ чанде замони бргзшт

برین نیز چندی زمان برگذشت

Ба Эрони падари пӯри фаррух ба дашт

به ایران پدر پور فرخ به دشت

зи шоҳӣ пурандеша шуд яздгирд

ز شاهی پراندیشه شد یزدگرد

з ҳар кишварӣ мӯбадон кард гирд

ز هر کشوری موبدان کرد گرد

Ба ахтаршиносон бифармуд шоҳ

به اخترشناسان بفرمود شاه

Ки то крдҳри як ба ахтари нигоҳ

که تا کردهر یک به اختر نگاه

Ки то кӣ буд дар ҷаҳони марги ӯй

که تا کی بود در جهان مرگ اوی

Куҷо тира гардад сару трги ӯй

کجا تیره گردد سر و ترگ اوی

Чаҳ бошад куҷо бошад он рӯзгор

چه باشد کجا باشد آن روزگار

Ки пажмурда гардад гули шаҳриёр

که پژمرده گردد گل شهریار

Ситора шимур гуфт кин худ мабод

ستاره‌شمر گفت کاین خود مباد

Ки шоҳ ҷаҳон гирад аз марги ёд

که شاه جهان گیرد از مرگ یاد

Чу бахти шаҳаншоҳ бдрў шавад

چو بخت شهنشاه بدرو شود

Аз эдар сӯии чашма сӯ шавад

از ایدر سوی چشمهٔ سو شود

Фароз оварад лашкару буқу кӯс

فراز آورد لشکر و بوق و کوس

Ба шодӣ назора шавад сӯии Тӯс

به شادی نظاره شود سوی طوس

Бар он ҷойгаҳ бар буд ҳуши ӯй

بر آن جایگه بر بود هوش اوی

Чу ин роз бигузашт бар гӯши ӯй

چو این راز بگذشت بر گوش اوی

Азин дониш ар ёдгирӣ ба даст

ازین دانش ار یادگیری به دست

Ки ин роз дар парда эзадаст

که این راز در پردهٔ ایزدست

Чу бишунид зу шоҳ савганд хӯрд

چو بشنید زو شاه سوگند خورد

Ба хроди брзину хуршеди зард

به خراد برزین و خورشید زرد

Ки ман чашма сӯ набинам ба чашм

که من چشمهٔ سو نبینم به چشم

На ҳангоми шодӣ на ҳангоми хашм

نه هنگام شادی نه هنگام خشم

Барин низ баргашти гардуни се моҳ

برین نیز برگشت گردون سه ماه

Замона ба ҷӯш омад аз хӯни шоҳ

زمانه به جوش آمد از خون شاه

Чу бидодгар шуд шубон бо рама

چو بیدادگر شد شبان با رمه

Бадв бозгардад бадӣҳо ҳама

بدو بازگردد بدیها همه

з байняш бикшод як рӯзи хӯн

ز بینیش بگشاد یک روز خون

Пизишк омад аз ҳар сӯии раҳнамӯн

پزشک آمد از هر سوی رهنمون

Ба дору чу як ҳафтаи бастии пизишк

به دارو چو یک هفته بستی پزشک

Дигар ҳафта хӯн омадӣ чун сиришк

دگر هفته خون آمدی چون سرشک