Бдонгаҳ ки рустами ббрбри гиреҳ

بدانگه که رستم ببربر گره

БроФгнд ва зад бар гиреҳ бар зира

برافگند و زد بر گره بر زره

Бишуд пеши яздони хуршеду моҳ

بشد پیش یزدان خورشید و ماه

Биёмад бадв кард пушту паноҳ

بیامد بدو کرد پشت و پناه

Ҳаме гуфт чашм бидон кӯри бод

همی گفت چشم بدان کور باد

Бад-ӣни кори бежани марои зӯри бод

بدین کار بیژن مرا زور باد

Бигардон бифармуд то ҳамчунин

بگردان بفرمود تا همچنین

Бибастанд бар грдгаҳи банди кин

ببستند بر گردگه بند کین

Бар асбон ниҳоданд зини хаданг

بر اسبان نهادند زین خدنگ

Ҳамаи ҷангро тез карданд чанг

همه جنگ را تیز کردند چنگ

Таҳамтан брхшндаҳ биниҳод рӯй

تهمتن برخشنده بنهاد روی

Ҳаме рафт пеши андаруни роҳи ҷӯй

همی رفت پیش اندرون راه جوی

Чу омад бар санги акуони фароз

چو آمد بر سنگ اکوان فراز

Бидон чоҳи андӯҳу гарму гудоз

بدان چاه اندوه و گرم و گداز

Чунин гуфт бо номвари ҳафт гирд

چنین گفت با نامور هفت گرد

Ки рӯй заминро бибояд стрд

که روی زمین را بباید سترد

Бибояд шуморо кунун сохтан

بباید شما را کنون ساختن

Сари чоҳ аз санги пардохтан

سر چاه از سنگ پرداختن

Пиёда шуданд он сарони сипоҳ

پیاده شدند آن سران سپاه

Казон санги пурдухт монанди чоҳ

کزان سنگ پردخت مانند چاه

Бсўднд бисёр бар санги чанг

بسودند بسیار بر سنگ چنگ

Шудаи мондаи гардону осӯдаи санг

شده مانده گردان و آسوده سنگ

Чу аз номдорони бполўди хуй

چو از نامداران بپالود خوی

Ки санг аз сар чоҳ наниҳод пай

که سنگ از سر چاه ننهاد پی

зи Рахш андар омад гӯи ширнр

ز رخش اندر آمد گو شیرنر

Зираи доманашро бузад бар камар

زره دامنش را بزد بر کمر

зи яздони ҷони офарини зӯри хост

ز یزدان جان آفرین زور خواست

Бузади даст ва он санг бардошт дост

بزد دست و آن سنگ برداشت راست

Биндохт дар бешаи шаҳри чин

بینداخت در بیشهٔ شهر چین

Билразед азон санг рӯй замин

بلرزید ازان سنگ روی زمین

з бежан бипурсед ва нолид зор

ز بیژن بپرسید و نالید زار

Ки чун буд карти ббди рӯзгор

که چون بود کارت ببد روزگار

Ҳамаи нӯш будӣ зи гейтяти баҳр

همه نوش بودی ز گیتیت بهر

зи дасташ чаро бстдии ҷоми заҳр

ز دستش چرا بستدی جام زهر

Бадв гуфт бежани зи торики чоҳ

بدو گفت بیژن ز تاریک چاه

Ки чун буд бар паҳлавони ранҷи роҳ

که چون بود بر پهلوان رنج راه

Маро чун хурӯш ту омад бигӯаш

مرا چون خروش تو آمد بگوش

Ҳамаи заҳри гетии марои гашти нӯш

همه زهر گیتی مرا گشت نوش

Бад-ӣни сон ки бинии марои хону мон

بدین سان که بینی مرا خان و مان

зи оҳани замину зи санги осмон

ز آهن زمین و ز سنگ آسمان

Бикунадаи дилами зини сарои сипанҷ

بکنده دلم زین سرای سپنج

зи баси дарду сахтӣу андӯҳу ранҷ

ز بس درد و سختی و اندوه و رنج

Бадв гуфт рустам ки бар ҷони ту

بدو گفت رستم که بر جان تو

Ббхшўди равшани ҷҳонбони ту

ببخشود روشن جهانبان تو

Кунун эй хирадманди озодаи хуй

کنون ای خردمند آزاده خوی

Маро ҳаст бо ту яке орзӯӣ

مرا هست با تو یکی آرزوی

Бмни бахши гургин мелод ро

بمن بخش گرگین میلاد را

зи дил давр кун кину бедод ро

ز دل دور کن کین و بیداد را

Бадв гуфт бежан ки эй ёри ман

بدو گفت بیژن که ای یار من

Ндонӣ ки чун буд пайкори ман

ندانی که چون بود پیکار من

Ндонӣ ту эй меҳтари шермард

ندانی تو ای مهتر شیرمرد

Ки гургин мелод бо ман чаҳ кард

که گرگین میلاد با من چه کرد

ГроФтди брўбри ҷҳонбини ман

گرافتد بروبر جهانبین من

Бирав растхез ояд аз кини ман

برو رستخیز آید از کین من

Бадв гуфт рустам кигар бдхўӣ

بدو گفت رستم که گر بدخوی

Биорӣу гуфтор ман нашнавӣ

بیاری و گفتار من نشنوی

Бимонами турои баста дар чоҳи пой

بمانم ترا بسته در چاه پای

Брхши андар орм шавам бози ҷой

برخش اندر آرم شوم باز جای

Чу гуфтор рустам раседаш бигӯаш

چو گفتار رستم رسیدش بگوش

Азон танги зиндони баромади хурӯш

ازان تنگ زندان برآمد خروش

Чунин дод посух ки бади бахти ман

چنین داد پاسخ که بد بخت من

зи гардони вази дӯдау анҷуман

ز گردان وز دوده و انجمن

з гургин бидон бад ки бар ман расед

ز گرگین بدان بد که بر من رسید

Чунин рӯз низам бибояд кашид

چنین روز نیزم بباید کشید

Кашидем ва гаштем хушнӯди азуӣ

کشیدیم و گشتیم خشنود ازوی

зи кӣнаи дил ман биёсуд азуӣ

ز کینه دل من بیاسود ازوی

Фрўҳшти рустами бзндони каманд

فروهشت رستم بزندان کمند

Баровардаш аз чоҳ бо пои банд

برآوردش از چاه با پای‌بند

Бараҳнаи тану мӯӣу нохуни дароз

برهنه تن و موی و ناخن دراز

Гдозидаҳ аз ранҷу дарду ниёз

گدازیده از رنج و درد و نیاز

Ҳамаи тани пар аз хӯну рухсораи зард

همه تن پر از خون و رخساره زرد

Азон банди занҷир зангор хӯрд

ازان بند زنجیر زنگار خورد

Хурӯшед рустам чу ӯро бидид

خروشید رستم چو او را بدید

Ҳамаи тан дар оҳан шудаи нопадид

همه تن در آهن شده ناپدید

Бузади дасту бигусасти занҷиру банд

بزد دست و بگسست زنجیر و بند

Раҳо кард азуи ҳалқаи пои банд

رها کرد ازو حلقهٔ پای بند

Сӯии хонаи рафтанд зон чоҳсор

سوی خانه رفتند زان چاهسار

Бики дасти бежани бадӣгари зуввор

بیک دست بیژن بدیگر زوار

Таҳамтан бифармуд шустани сараш

تهمتن بفرمود شستن سرش

Яке ҷомаи пӯшеди нав бар буриш

یکی جامه پوشید نو بر برش

Азон пас чу гургин бнздики ӯй

ازان پس چو گرگین بنزدیک اوی

Биёмад бимолид бар хок рӯй

بیامد بمالید بر خاک روی

зи кирдори бад пӯзиш оварад пеш

ز کردار بد پوزش آورد پیش

Бипечед зон хоми кирдори хеш

بپیچید زان خام کردار خویش

Дили бежан аз кинаш омад бароа

دل بیژن از کینش آمد براه

Мукофоти новирди пеши гуноҳ

مکافات ناورد پیش گناه

Шутур бор карданду асбони бузин

شتر بار کردند و اسبان بزین

Бапушед рустам силеҳ гузин

بپوشید رستم سلیح گزین

Нишастанд бар бораи номварон

نشستند بر باره نام آوران

Кашиданд шамшеру гурзи гарон

کشیدند شمشیر و گرز گران

Гасӣ кард бору брорости кор

گسی کرد بار و برآراست کار

Чнончўн буд дар хури корзор

چنانچون بود در خور کارزار

Бишуд бо бунаи ашкаши тезҳӯш

بشد با بنه اشکش تیزهوش

Ки дорад сипаҳро бҳрҷои гӯш

که دارد سپه را بهرجای گوش

Ба бежан бифармуд рустам ки шӯ

به بیژن بفرمود رستم که شو

Ту бо ашкаш ва бо Манижа бирав

تو با اشکش و با منیژه برو

Ки мо имшаб аз кини афросйоб

که ما امشب از کین افراسیاب

Наёбем ором ва на хӯрду хоб

نیابیم آرام و نه خورد و خواب

Яке кори созам кунун бар дараш

یکی کار سازم کنون بر درش

Ки фардо бихандад бирав кишвараш

که فردا بخندد برو کشورش

Бадв гуфт бежани манам пеши рӯ

بدو گفت بیژن منم پیش‌رو

Ки аз ман ҳамеи кӣнаи созанди нав

که از من همی کینه سازند نو