Чу як ҳафтаи гургин барра бар бпоӣ

چو یک هفته گرگین بره‌بر بپای

Ҳаме буд ва бежан наомад биҷой

همی بود و بیژن نیامد بجای

з ҳар сӯаши пӯён бҷстн гирифт

ز هر سوش پویان بجستن گرفت

Рухонро бхўноб шустан гирифт

رخان را بخوناب شستن گرفت

Пушаймонӣ омадаш зон кори хеш

پشیمانی آمدش زان کار خویش

Ки чун бади сголид бар ёри хеш

که چون بد سگالید بر یار خویش

Бишуд тозён то бидон ҷашнгоҳ

بشد تازیان تا بدان جشنگاه

Куҷои бежани Гев гум кард роҳ

کجا بیژن گیو گم کرد راه

Ҳамаи бешаи баргашту касро надид

همه بیشه برگشت و کس را ندید

На низ андрўи бонг мурғон шунид

نه نیز اندرو بانگ مرغان شنید

Ҳамеи гашт бар гирди он марғзор

همی گشت بر گرد آن مرغزار

Ҳаме ёр кард андрўи хостор

همی یار کرد اندرو خواستار

Якояки зи даври асб бежан бидид

یکایک ز دور اسب بیژن بدید

Ки омад азон марғзорони падед

که آمد ازان مرغزاران پدید

Гусастаи лагом ва нигун карда зин

گسسته لگام و نگون کرده زین

Фурӯи монда бар ҷои андӯҳгин

فرو مانده بر جای اندوهگین

Бидонаст кӯро табоҳаст кор

بدانست کو را تباهست کار

Бойирон наёяд бад-ӣни рӯзгор

بایران نیاید بدین روزگار

Агар дор дорад агар чоҳу банд

اگر دار دارد اگر چاه و بند

Аз афросйоби омдстши газанд

از افراسیاب آمدستش گزند

Каманди андроФгнду бргошт рӯй

کمند اندرافگند و برگاشت روی

з карда пушаймону дили ҷуфти ҷӯй

ز کرده پشیمان و دل جفت جوی

Азон марғзори асб бежан баранд

ازان مرغزار اسب بیژن براند

Бхимаҳ дар оварад ва рӯзӣ бимонад

بخیمه در آورد و روزی بماند

Пас онгаҳ сӯии шаҳри Эрони шитофт

پس آنگه سوی شهر ایران شتافت

Шабу рӯзи ором ва хӯрдан наёфт

شب و روز آرام و خوردن نیافت

Чу огоҳӣ омад зи гургин бшоаҳ

چو آگاهی آمد ز گرگین بشاه

Ки бежан набӯдаст бо ӯ бароа

که بیژن نبودست با او براه

Бигуфт ин сухани Гевро шаҳриёр

بگفت این سخن گیو را شهریار

Бидон то з гургин кунад хостор

بدان تا ز گرگین کند خواستار

Пас огоҳӣ омад ҳмонгаҳи бгиў

پس آگاهی آمد همانگه بگیو

зи гум бӯдани рзмзни пӯри ню

ز گم بودن رزمزن پور نیو

з хона биёмад дмон то бкўӣ

ز خانه بیامد دمان تا بکوی

Дил аз дарди хастаи пар аз об рӯй

دل از درد خسته پر از آب روی

Ҳаме гуфт бежан наомад ҳаме

همی گفت بیژن نیامد همی

Бормон надонам чаҳ монад ҳаме

بارمان ندانم چه ماند همی

Бифармуд то бўри кшўод ро

بفرمود تا بور کشواد را

Куҷо доштӣ рӯзи фарёд ро

کجا داشتی روز فریاد را

Брўбр ниҳоданд зини хаданг

بروبر نهادند زین خدنگ

Гирифтаи бадали Геви кини паланг

گرفته بدل گیو کین پلنگ

Ҳмонгаҳи бадв андар оварад пой

همانگه بدو اندر آورد پای

Бикрдори бод андар омад зи ҷой

بکردار باد اندر آمد ز جای

Пазира шудаш то кунад хостор

پذیره شدش تا کند خواستار

Ки бежан куҷо монад ва чун буд кор

که بیژن کجا ماند و چون بود کار

Ҳаме гуфт гургин бадви ногаҳон

همی گفت گرگین بدو ناگهان

Ҳамоно бадии сохт андари ниҳон

همانا بدی ساخت اندر نهان

Шавамгар бубинамаш бе бежанам

شوم گر ببینمش بی بیژنم

Ҳмонгаҳи сарашро зи тан бар кунам

همانگه سرش را ز تن بر کنم

Биёмад чу гургин мар ӯро бидид

بیامد چو گرگین مر او را بدید

Пиёда шуду пеш ӯ дар давид

پیاده شد و پیش او در دوید

Ҳамеи гашти ғалтони бхоки андро

همی گشت غلتان بخاک اندرا

Шхўдаҳи рухону бараҳнаи саро

شخوده رخان و برهنه سرا

Бипурсед ва гуфт Эй гузин сипоҳ

بپرسید و گفت ای گزین سپاه

Сипаҳдори солору хуршеди гоҳ

سپهدار سالار و خورشید گاه

Пазира бад-ӣни роҳ чун омадӣ

پذیره بدین راه چون آمدی

Ки бо дидагони пари з хӯн омадӣ

که با دیدگان پر ز خون آمدی

Марои ҷон ширин набояд ҳаме

مرا جان شیرین نباید همی

Кунун хортар гар барояд ҳаме

کنون خوارتر گر برآید همی

Чу чашмам биравӣ ту ояд зи шарм

چو چشمم بروی تو آید ز شرم

Бполоим аз дидагони оби гарм

بپالایم از دیدگان آب گرم

Кунун ҳеҷ мандяши кӯро бҷон

کنون هیچ مندیش کو را بجان

Наомад газанд ва бигӯям нишон

نیامد گزند و بگویم نشان

Чу асб писар дид гургин бадаст

چو اسب پسر دید گرگین بدست

Пар аз хок ва осема бирасон маст

پر از خاک و آسیمه برسان مست

Чу гуфтор гргинш омад бигӯаш

چو گفتار گرگینش آمد بگوش

зи асб андар афтод ва зу рафт ҳуш

ز اسب اندر افتاد و زو رفت هوش

Бхок андарун шуд сараши нопадид

بخاک اندرون شد سرش ناپدید

Ҳамаи ҷомаи паҳлавии брдрид

همه جامهٔ پهلوی بردرید

Ҳаме кунад мӯӣ аз сару риши пок

همی کند موی از سر و ریش پاک

Хурушони басар бар ҳамеи рехти хок

خروشان بسر بر همی ریخت خاک

Ҳаме гуфт к-эии кирдигори сипеҳр

همی گفت کای کردگار سپهر

Ту густардӣ андари дилами ҳушу меҳр

تو گستردی اندر دلم هوش و مهر

Гар аз ман ҷудо монад фарзанди ман

گر از من جدا ماند فرزند من

Раво дорам ар бугсалади банди ман

روا دارم ار بگسلد بند من

Равонам бидон ҷои некони барӣ

روانم بدان جای نیکان بری

зи дарди дили ман ту огаҳ тарӣ

ز درد دل من تو آگه‌تری

Марои худ зи гетии ҳам ӯ буду бас

مرا خود ز گیتی هم او بود و بس

Чаҳандагусор ва чаҳ фарёдрас

چه انده گسار و چه فریادرس

Кунун бахт бад кардаш аз ман ҷудо

کنون بخت بد کردش از من جدا

Бимонадам чунин дар ҷаҳони мубтало

بماندم چنین در جهان مبتلا

зи гургин пас онгаҳ сухани бозҷст

ز گرگین پس آنگه سخن بازجست

Ки чун буд худ рӯзгор аз нахуст

که چون بود خود روزگار از نخست

Замонаи баҷояш касе баргузед

زمانه بجایش کسی برگزید

Вагар худ зи чашм ту шуд нопадид

وگر خود ز چشم تو شد ناپدید

зи бадҳо чаҳ омад мар ӯро бигӯӣ

ز بدها چه آمد مر او را بگوی

Чаҳ афганд банд сипеҳраш биравӣ

چه افگند بند سپهرش بروی

Чаҳ дев омадаш пеш дар марғзор

چه دیو آمدش پیش در مرغزار

Ки ӯро таба карду баргашти кор

که او را تبه کرد و برگشت کار

Ту ин мурдаи раии асб чун ёфтӣ

تو این مرده‌ری اسب چون یافتی

зи бежани куҷо рӯй бартофтӣ

ز بیژن کجا روی برتافتی

Бадв гуфт гургин ки бозори ҳуш

بدو گفت گرگین که بازآر هوش

Сухан бишинав ва паҳн бигушоӣ гӯш

سخن بشنو و پهن بگشای گوش

Ки ин кор чун буду кирдор чун

که این کار چون بود و کردار چون

Бидон беша бо хӯки пайкор чун

بدان بیشه با خوک پیکار چون

Бидон пҳлўоно ва огоҳ бош

بدان پهلوانا و آگاه باش

Ҳамеша фурӯзанда гоҳ бош

همیشه فروزندهٔ گاه باش

Бирафтем з эдар баҷанг гуроз

برفتیم ز ایدر بجنگ گراز

Раседем наздик армон фароз

رسیدیم نزدیک ارمان فراز

Яке беша дидем карда чу даст

یکی بیشه دیدیم کرده چو دست

Дарахтони бурӣдаи чарогоҳи паст

درختان بریده چراگاه پست

Ҳама ҷой гашта кноми гуроз

همه جای گشته کنام گراز

Ҳамаи шаҳр армон аз он дар каззоз

همه شهر ارمان از آن در کزاز

Чу мо ҷангро найзаи бргоштим

چو ما جنگ را نیزه برگاشتیم

Ббишаҳи дарун бонг бардоштем

ببیشه درون بانگ برداشتیم

Гуроз андар омад бикрдори кӯҳ

گراز اندر آمد بکردار کوه

На як як баҳр ҷой гашта гуруҳ

نه یک یک بهر جای گشته گروه

Бкрдими ҷангии бикрдори шер

بکردیم جنگی بکردار شیر

Бишуд рӯзу номади дил аз ҷанги сайр

بشد روز و نامد دل از جنگ سیر

Чу пелони баҳам бар Фгндимшон

چو پیلان بهم بر فگندیمشان

Бмсмори дандони бкндимшон

بمسمار دندان بکندیمشان

Взонҷо бойирон ниҳодем рӯй

وزآنجا بایران نهادیم روی

Ҳамаи роҳи шодону нахчири ҷӯй

همه راه شادان و نخچیر جوی

Баромади яке гӯр зон марғзор

برآمد یکی گور زان مرغزار

Казон хубтар кас набинад нигор

کزان خوبتر کس نبیند نگار

Бикрдори гулгуни Гӯдарзи мӯӣ

بکردار گلگون گودرز موی

Чу хинги шбоҳнги Фарҳод рӯй

چو خنگ شباهنگ فرهاد روی

Чу симаши ду по ва чу пӯлоди сам

چو سیمش دو پا و چو پولاد سم

Чу шбрнги бежани сару гӯшу дам

چو شبرنگ بیژن سر و گوش و دم

Бгрдн чу шеру брФтн чу бод

بگردن چو شیر و برفتن چو باد

Ту гуфтӣ ки аз Рахш дорад нажод

تو گفتی که از رخش دارد نژاد

Бар бежан омад чу пелии нижанд

بر بیژن آمد چو پیلی نژند

Бирав андар афганд бежани каманд

برو اندر افگند بیژن کمند

Фгндни ҳамон буд ва рафтан ҳамон

فگندن همان بود و رفتن همان

Давони гӯру бежани пас андари дмон

دوان گور و بیژن پس اندر دمان

зи тозидни гӯру гирди савор

ز تازیدن گور و گرد سوار

Баромади яке дӯд зон марғзор

برآمد یکی دود زان مرغزار

Бикрдори дарёи замини ?бардамӣад

بکردار دریا زمین بردمید

КмндоФгн ва гӯр шуд нопадид

کمندافگن و گور شد ناپدید

Пай андар гирифтам ҳамаи дашту кӯҳ

پی اندر گرفتم همه دشت و کوه

Ки аз тохтан шуд самандами сутӯҳ

که از تاختن شد سمندم ستوه

з бежан надидам баҷоеи нишон

ز بیژن ندیدم بجایی نشان

Ҷузин асбу зин аз пас эдар кашон

جزین اسب و زین از پس ایدر کشان

Дилам шуд пари оташи зи тимори ӯй

دلم شد پر آتش ز تیمار اوی

Ки чун буд бо гӯри пайкори ӯй

که چون بود با گور پیکار اوی

Бимонадам фаровон бар он марғзор

بماندم فراوان بر آن مرغزار

Ҳаме кардамаш ҳар сӯии хостор

همی کردمش هر سوی خواستار

Азуи бози гаштами чунин ноумед

ازو باز گشتم چنین ناامید

Ки гӯри жён буду деви сипед

که گور ژیان بود و دیو سپید

Чу бишунид Геви ин сухани ҳӯшёр

چو بشنید گیو این سخن هوشیار

Бидонаст кӯро табоҳаст кор

بدانست کو را تباهست کار

зи гургин сухани србср хира дид

ز گرگین سخن سربسر خیره دید

Ҳамеи чашмаш аз рӯй ӯ тира дид

همی چشمش از روی او تیره دید

Рахши зард аз бими солори шоҳ

رخش زرد از بیم سالار شاه

Сухани лрзлрзону дили пари гуноҳ

سخن لرزلرزان و دل پر گناه

Чу фарзандро Гев гум бӯда дид

چو فرزند را گیو گم بوده دید

Суханро бронгўнаҳ олӯда дид

سخن را برآنگونه آلوده دید

Бабради аҳримани Гевро дили зи ҷой

ببرد اهرمن گیو را دل ز جای

Ҳамеи хости кӯро дароради зи пой

همی خواست کو را درآرد ز پای

Бихоҳад азуи кин пӯр гузин

بخواهد ازو کین پور گزین

Вагар чанд нек ояд ӯро азин

وگر چند نیک آید او را ازین

Пас андеша кард андарон бингаред

پس اندیشه کرد اندران بنگرید

Наомад ҳамеи равшанои падед

نیامد همی روشنایی پدید

Чаҳ ояд маро гуфт аз кштно

چه آید مرا گفت از کشتنا

Магари коми бадгавҳари оҳрмно

مگر کام بدگوهر آهرمنا

Ба бежан чаҳ суд ояд аз ҷони ӯй

به بیژن چه سود آید از جان اوی

Дигаргуна созем дармони ӯй

دگرگونه سازیم درمان اوی

Ббошим то зини сухан назд шоҳ

بباشیم تا زین سخن نزد شاه

Шавад ошкорои зи гургин гуноҳ

شود آشکارا ز گرگین گناه

Азу кин кашӣдан басӣ кор нест

ازو کین کشیدن بسی کار نیست

Синони марои пеш девор нест

سنان مرا پیش دیوار نیست

Бгргини яке бонги барзади баланд

بگرگین یکی بانگ برزد بلند

Ки эй бдкнши римни пургазанд

که ای بدکنش ریمن پرگزند

Ту барадии з ман шеду моҳи маро

تو بردی ز من شید و ماه مرا

Гузин саворону шоҳи маро

گزین سواران و شاه مرا

Фгндии маро дар таку пўии пўӣ

فگندی مرا در تک و پوی پوی

Бигард ҷаҳони андаруни чораи ҷӯй

بگرد جهان اندرون چاره‌جوی

Пас акнӯн бадастону банду фиреб

پس اکنون بدستان و بند و فریب

Куҷои ёбии орому хобу шикеб

کجا یابی آرام و خواب و شکیب

Набошад туро беш азин дастгоҳ

نباشد ترا بیش ازین دستگاه

Куҷои ман бубинами яке рӯй шоҳ

کجا من ببینم یکی روی شاه

Пас онгаҳ бихоҳам зи ту кини хеш

پس آنگه بخواهم ز تو کین خویش

зи баҳри гиромии ҷҳонбини хеш

ز بهر گرامی جهانبین خویش

Ваз онҷо биёмад бнздики шоҳ

وز آنجا بیامد بنزدیک شاه

Ду дидаи пар аз хӯну дили кӣнаи хоҳ

دو دیده پر از خون و دل کینه‌خواه

Бирав офарин кард к-эии шаҳриёр

برو آفرین کرد کای شهریار

Ҳамеша ҷаҳонро бшодии гузор

همیشه جهان را بشادی گذار

Анӯшаи ҷаҳондори неки ахтро

انوشه جهاندار نیک اخترا

Набинӣ ки бар сар чаҳ омад маро

نبینی که بر سر چه آمد مرا

зи гетии яке пӯр будам ҷавон

ز گیتی یکی پور بودم جوان

Шаб ва рӯз будам бдўбри навон

شب و روز بودم بدوبر نوان

Бҷонши пар аз бим гирён бидам

بجانش پر از بیم گریان بدم

зи дарди ҷдоииш бирён бидам

ز درد جداییش بریان بدم

Кунун омад эй шоҳи гургин зи роҳ

کنون آمد ای شاه گرگین ز راه

Забони пари зи ёФаҳи равони пари гуноҳ

زبان پر ز یافه روان پر گناه

Бдогоҳӣ оварад аз пӯри ман

بدآگاهی آورد از پور من

Азон номвари поки дастури ман

ازان نامور پاک دستور من

Яке асб дидам нигунсори зин

یکی اسب دیدم نگونسار زین

зи бежан нишоне надорад ҷузин

ز بیژن نشانی ندارد جزین

Агар дод бинад бад-ӣни кори мо

اگر داد بیند بدین کار ما

Яке бингарад жарфи солори мо

یکی بنگرد ژرف سالار ما

з гургин диҳад дод ман шаҳриёр

ز گرگین دهد داد من شهریار

Казу гаштами андари ҷаҳони хоксор

کزو گشتم اندر جهان خاکسار

Ғамӣ шуд зи дарди дили Геви шоҳ

غمی شد ز درد دل گیو شاه

Барошуфт ва биниҳод фаррухи кулоҳ

برآشفت و بنهاد فرخ کلاه

Рухи шоҳ бар гоҳ беранг шуд

رخ شاه بر گاه بی‌رنگ شد

зи тимори бежани дилаш танг шуд

ز تیمار بیژن دلش تنگ شد

Бгиў онгаҳе гуфт гургин чаҳ гуфт

بگیو آنگهی گفت گرگین چه گفت

Чаҳ гуяд куҷо монад аз неки ҷуфт

چه گوید کجا ماند از نیک جفت

зи гуфтори гургин пас онгоҳи Гев

ز گفتار گرگین پس آنگاه گیو

Сухан гуфт бо хусрав аз пӯри ню

سخن گفت با خسرو از پور نیو

Чу аз Гев бишунид хусрави сухан

چو از گیو بشنید خسرو سخن

Бадв гуфт мандяш ва зорӣ макун

بدو گفت مندیش و زاری مکن

Ки бежан бҷонст хурсанд бош

که بیژن بجانست خرسند باش

Бар умед гум бӯда фарзанд бош

بر امید گم بوده فرزند باش

Ки айдун шнидстм аз мӯбадон

که ایدون شنیدستم از موبدان

зи бедори дили номвари бхрдон

ز بیدار دل نامور بخردان

Ки ман бо саворон Эрон баҷанг

که من با سواران ایران بجنگ

Сӯии шаҳр турон шавам бе диранг

سوی شهر توران شوم بی‌درنگ

Бкини Сиёвуши кашами лшкро

بکین سیاوش کشم لشکرا

Бпилони срорм аз он кшўро

بپیلان سرآرم از آن کشورا

Бидон кӣнаи андар буд бижно

بدان کینه اندر بود بیژنا

Ҳаме разм ҷӯяд чу оҳрмно

همی رزم جوید چو آهرمنا

Ту дилро бад-ӣни кори ғамгини мадор

تو دل را بدین کار غمگین مدار

Ман инро ҳамоно бисмии хостор

من این را همانا بسم خواستار

Бишуд Геви икдли пари андӯҳу дард

بشد گیو یکدل پر اندوه و درد

Ду дидаи пар аз обу рухсораи зард

دو دیده پر از آب و رخساره زرد

Чу гургин бадаргоҳ хусрав расед

چو گرگین بدرگاه خسرو رسید

зи гардон дар шоҳ прдхтаҳ дид

ز گردان در شاه پردخته دید

зи тимори бежани ҳамаи меҳтарон

ز تیمار بیژن همه مهتران

зи даргоҳ бо Геви рафтаи сарон

ز درگاه با گیو رفته سران

Ҳамаи пари зи дарду ҳамаи пари зрнҷ

همه پر ز درد و همه پر زرنج

Ҳамаи ҳамчу гум карда сад гӯнаи ганҷ

همه همچو گم کرده صد گونه گنج

Парогандаи ройу парогандаи дил

پراگنده رای و پراگنده دل

Ҳамаи хоки раҳи з ашк карда чу гул

همه خاک ره ز اشک کرده چو گل

Вазин рӯй гургин шӯрида рафт

وزین روی گرگین شوریده رفت

Бнздики айвони даргоҳи тафт

بنزدیک ایوان درگاه تفت

Чу дар пеш Кайхусрав омад замин

چو در پیش کیخسرو آمد زمین

Бабўсед ва бар шоҳ кард офарин

ببوسید و بر شاه کرد آفرین

Чу алмоси дандонҳои гуроз

چو الماس دندانهای گراز

Бар тахт биниҳоду барадаши намоз

بر تخت بنهاد و بردش نماز

Ки хусрави баҳри кори пирӯзи бод

که خسرو بهر کار پیروز باد

Ҳамаи рӯзгораш чу наврӯзи бод

همه روزگارش چو نوروز باد

Сари душманони ту бодои бгоз

سر دشمنان تو بادا بگاز

Бурӣдаи чунон кони сарони гуроз

بریده چنان کان سران گراز

Бдндонҳо чун нигаҳ кард шоҳ

بدندانها چون نگه کرد شاه

Бипурсед ва гуфташ ки чун буд роҳ

بپرسید و گفتش که چون بود راه

Куҷо монад аз ту ҷудои бижно

کجا ماند از تو جدا بیژنا

Брўбр чаҳ бади сохт оҳрмно

بروبر چه بد ساخت آهرمنا

Чу хусрав чунин гуфт гургин биҷой

چو خسرو چنین گفت گرگین بجای

Фурӯ монад хираи ҳмидўни бпоӣ

فرو ماند خیره همیدون بپای

Надонист посух чаҳ гуяд бадавӣ

ندانست پاسخ چه گوید بدوی

Форуманд бар ҷой бар зард рӯй

فروماند بر جای بر زرد روی

Забони пари зи ёФаҳи равони пари гуноҳ

زبان پر ز یافه روان پر گناه

Рухони зарду ларзони тан аз бими шоҳ

رخان زرد و لرزان تن از بیم شاه

Чу гуфторҳо як бадӣгар намонад

چو گفتارها یک بدیگر نماند

Барошуфт вази пеш тахташ баранд

برآشفت وز پیش تختش براند

Ҳамаш хира сар дид ҳам бадгумон

همش خیره سر دید هم بدگمان

Бдшном бикшод хусрави забон

بدشنام بگشاد خسرو زبان

Бадв гуфт нишнидӣ он достон

بدو گفت نشنیدی آن داستان

Ки дастон задаст аз гуҳи бостон

که دستان زدست از گه باستان

Кигар шер бо кини Гӯдарзён

که گر شیر با کین گودرزیان

Бсичди танишро сар ояд замон

بسیچد تنش را سر آید زمان

Агар нестӣ аз паии номи бад

اگر نیستی از پی نام بد

Вагар пеши яздони саранҷоми бад

وگر پیش یزدان سرانجام بد

БФрмўдмӣ то саратро зи тан

بفرمودمی تا سرت را ز تن

Бикунадии бикрдори мурғи аҳриман

بکندی بکردار مرغ اهرمن

Бифармуд хусрави бпўлодгр

بفرمود خسرو بپولادگر

Ки бандгарони созу мсморср

که بندگران ساز و مسمارسر

Ҳам андари замон пой кардаш бабанд

هم اندر زمان پای کردش ببند

Ки аз банд гирад бидонадяши панд

که از بند گیرد بداندیش پند

Бгиў онгаҳе гуфт бозори ҳуш

بگیو آنگهی گفت بازآر هوش

Биҷӯяш баҳри ҷой ва ҳар сӯ бакӯш

بجویش بهر جای و هر سو بکوش

Ман акнӯн з ҳар сӯи фаровони сипоҳ

من اکنون ز هر سو فراوان سپاه

Фиристам биҷӯем баҳри ҷои нигоҳ

فرستم بجویم بهر جا نگاه

зи бежани магари огаҳии ёбмо

ز بیژن مگر آگهی یابما

Бад-ӣни кори ҳушёри бштобмо

بدین کار هشیار بشتابما

Вагар дайр ёбем зу огаҳӣ

وگر دیر یابیم زو آگهی

Ту ҷои хирадро магардон тиҳӣ

تو جای خرد را مگردان تهی

Бимон то бияёд маи фурӯдин

بمان تا بیاید مه فرودین

Ки бФрўзди андари ҷаҳони ҳўри дайн

که بفروزد اندر جهان هور دین

Бдонгаҳ ки бар гули нишондати бод

بدانگه که بر گل نشاندت باد

Чу бар сари ҳаме гул фишондат бод

چو بر سر همی گل فشاندت باد

Замини чодари сабз дар пўшдо

زمین چادر سبز در پوشدا

Ҳаво бар гулони зори бхрўшдо

هوا بر گلان زار بخروشدا

Бҳрсў шавад поки фармони мо

بهرسو شود پاک فرمان ما

Парастиш ки фармуд яздони мо

پرستش که فرمود یزدان ما

Бихоҳам ман он ҷом гетӣ намой

بخواهم من آن جام گیتی نمای

Шавам пеши яздони ббошми бпоӣ

شوم پیش یزدان بباشم بپای

Куҷои ҳафт кишвари бадви андро

کجا هفت کشور بدو اندرا

Бубинам бару бум ҳар кшўро

ببینم بر و بوم هر کشورا

Кунам офарин бар ниёкони хеш

کنم آفرین بر نیاکان خویش

Гузидаи ҷаҳондору покони хеш

گزیده جهاندار و پاکان خویش

Бигӯям туро ҳар куҷо бежанаст

بگویم ترا هر کجا بیژنست

Баҷоами андаруни ин маро равшанаст

بجام اندرون این مرا روشنست

Чу бишунид Геви ин сухан шод шуд

چو بشنید گیو این سخن شاد شد

зи тимори фарзанд озод шуд

ز تیمار فرزند آزاد شد

Бихандед ва бар шоҳ кард офарин

بخندید و بر شاه کرد آفرین

Ки бе ту мабодои замону замин

که بی‌تو مبادا زمان و زمین

Бкоми ту бодои сипеҳри баланд

بکام تو بادا سپهر بلند

Бҷони ту ҳаргизи мабодои газанд

بجان تو هرگز مبادا گزند

зи некии диҳиш бар ту боди офарин

ز نیکی دهش بر تو باد آفرین

Ки бар ту брозди кулоҳу нигин

که بر تو برازد کلاه و نگین

Чу Гев аз бар гоҳ хусрав бирафт

چو گیو از بر گاه خسرو برفت

з ҳар сӯ саворон фиристод тафт

ز هر سو سواران فرستاد تفت

Бҷстн гирифтанд гирди ҷаҳон

بجستن گرفتند گرد جهان

Ки ёбад магар зу баҷоеи нишон

که یابد مگر زو بجایی نشان

Ҳамаи шаҳр армону туронён

همه شهر ارمان و تورانیان

Супурданду номади зи бежани нишон

سپردند و نامد ز بیژن نشان

Чу наврӯзи фаррух фароз омадаш

چو نوروز فرخ فراز آمدش

Бидон ҷоми равшан ниёз омадаш

بدان جام روشن نیاز آمدش

Биёмад пари умеди дили паҳлавон

بیامد پر امید دل پهلوان

зи баҳри писар гўж гашта навон

ز بهر پسر گوژ گشته نوان

Чу хусрави рухи Гев пажмурда дид

چو خسرو رخ گیو پژمرده دید

Дилашро бадаради андар озурда дид

دلش را بدرد اندر آزرده دید

Биёмад бапушед рӯмии қабоӣ

بیامد بپوشید رومی قبای

Бидон то буд пеши яздони бпоӣ

بدان تا بود پیش یزدان بپای

Хурӯшед пеши ҷаҳони офарин

خروشید پیش جهان آفرین

Бхўршид бар чанд баради офарин

بخورشید بر چند برد آفرین

зи фарёдраси зӯру фарёди хост

ز فریادرس زور و فریاد خواست

Аз оҳрмн бдкнш дод хост

از آهرمن بدکنش داد خواست

Хиромон азон ҷо биёмад бгоҳ

خرامان ازان جا بیامد بگاه

Басар бар ниҳоди он хуҷастаи кулоҳ

بسر بر نهاد آن خجسته کلاه

Яке ҷом бар каф ниҳода набед

یکی جام بر کف نهاده نبید

Бадви андаруни ҳафт кишвари падед

بدو اندرون هفت کشور پدید

Замону нишони сипеҳри баланд

زمان و نشان سپهر بلند

Ҳама карда пайдо чаҳ ва чун ва чанд

همه کرده پیدا چه و چون و چند

зи моҳии баҷоами андарун то барра

ز ماهی بجام اندرون تا بره

Нигоридаи пайкари ҳамаи яксара

نگاریده پیکر همه یکسره

Чу кайвону баҳрому ноҳиду шер

چو کیوان و بهرام و ناهید و شیر

Чу хуршеду тир аз бару моҳи зер

چو خورشید و تیر از بر و ماه زیر

Ҳамаи бўдниҳои бадви андро

همه بودنیها بدو اندرا

Бидидӣ ҷаҳондори аФсўнгро

بدیدی جهاندار افسونگرا

Нигаҳ кард ва пас ҷом биниҳод пеш

نگه کرد و پس جام بنهاد پیش

Бидид андрўи бўдниҳои з беш

بدید اندرو بودنیها ز بیش

Баҳри ҳафт кишвар ҳаме бингаред

بهر هفت کشور همی بنگرید

зи бежани баҷое нишоне надид

ز بیژن بجایی نشانی ندید

Сӯии кишвар гргсорон расед

سوی کشور گرگساران رسید

БФрмони яздони мар ӯро бидид

بفرمان یزدان مر او را بدید

Бчоҳӣ бибаста бабанд гарон

بچاهی ببسته ببند گران

зи сахтии ҳамеи марги ҷусти андарон

ز سختی همی مرگ جست اندران

Яке духтарӣ аз нажоди каён

یکی دختری از نژاد کیان

зи баҳр зуввораш бибаста миён

ز بهر زوارش ببسته میان

Сӯй Гев кард онгаҳе рӯй шоҳ

سوی گیو کرد آنگهی روی شاه

Бихандед ва рухшанда шуд пешгоҳ

بخندید و رخشنده شد پیشگاه

Ки занадаст бежани дилати шоди дор

که زندست بیژن دلت شاد دار

з ҳар бади тани меҳтари озоди дор

ز هر بد تن مهتر آزاد دار

Нигари ғами надории бзндону банд

نگر غم نداری بزندان و بند

Азон пас ки бар ҷонаши номади газанд

ازان پس که بر جانش نامد گزند

Ки бежан бтўрон бабанд андараст

که بیژن بتوران ببند اندرست

Зуввораши яке номвар духтараст

زوارش یکی نامور دخترست

зи баси ранҷу сахтӣу тимори ӯй

ز بس رنج و سختی و تیمار اوی

Пар аз дарди гаштами ман аз кори ӯй

پر از درد گشتم من از کار اوی

Бидон сон гузорад ҳамеи рӯзгор

بدان سان گذارد همی روزگار

Ки ҳзмони брўбри бгриди зуввор

که هزمان بروبر بگرید زوار

зи пайванду хуишон шудаи ноумед

ز پیوند و خویشان شده ناامید

Грозндаҳ бар сони як шохи бед

گرازنده بر سان یک شاخ بید

Ду чашмаши пар аз хӯну дили пари зи дард

دو چشمش پر از خون و دل پر ز درد

Забонаши зи хуишони пар аз ёд кард

زبانش ز خویشان پر از یاد کرد

Чу абри баҳорони бборндгӣ

چو ابر بهاران ببارندگی

Ҳаме марг ҷӯяд бидон зиндагӣ

همی مرگ جوید بدان زندگی

Бад-ӣни чора акнӯн ки ҷунбад зи ҷой

بدین چاره اکنون که جنبد ز جای

Ки хезади миёни бастаи инро бпоӣ

که خیزد میان بسته این را بپای

Ки дорад бад-ӣни кори моро вафо

که دارد بدین کار ما را وفا

Ки оради зи сахтии мар ӯро раҳо

که آرد ز سختی مر او را رها

Нишоед ҷуз аз рустами тези чанг

نشاید جز از رستم تیز چنگ

Ки аз жарфи дарёи براردи наҳанг

که از ژرف دریا برآرد نهنگ

Камари банд ва баркаш сӯии нимрўз

کمر بند و برکش سوی نیمروز

Шаб аз рафтани роҳи мأсоу рӯз

شب از رفتن راه مأسا و روز

Бабри номаи ман бар рстмо

ببر نامهٔ من بر رستما

Мазан достонро барраи брдмо

مزن داستان را بره ‌بردما