Нависандаи номаро пеш хонд

نویسندهٔ نامه را پیش خواند

Вазин достон чанд бо ӯ баранд

وزین داستان چند با او براند

Брстми яке нома фармуд шоҳ

برستم یکی نامه فرمود شاه

Навиштани зи меҳтари сӯии никхўоаҳ

نوشتن ز مهتر سوی نیکخواه

Ки эй паҳлавони зодаи пари ҳунар

که ای پهلوان زادهٔ پر هنر

зи гардони лашкари баровардаи сар

ز گردان لشکر برآورده سر

Дили шаҳриёрону пушти каён

دل شهریاران و پشت کیان

БФрмон ҳар каси камар бар миён

بفرمان هر کس کمر بر میان

Тӯй аз ниёкони марои ёдгор

توی از نیاکان مرا یادگار

Ҳамеша камарбастаи корзор

همیشه کمربستهٔ کارزار

Туро дод гардун бамурдӣ паланг

ترا داد گردون بمردی پلنگ

Бдрёи зи бимати хурушони наҳанг

بدریا ز بیمت خروشان نهنگ

Ҷаҳонро зи девони Мозандарон

جهان را ز دیوان مازندران

Бишустӣ ва кундӣ бидонро сарон

بشستی و کندی بدان را سران

Чаҳ мояи сари тоҷдорони зи гоҳ

چه مایه سر تاجداران ز گاه

Рабӯдӣ ва баркандӣ аз пешгоҳ

ربودی و برکندی از پیشگاه

Басои душманон каз ту биҷон шудаст

بسا دشمنان کز تو بیجان شدست

Басои бум ва бар каз ту вайрон шудаст

بسا بوم و بر کز تو ویران شدست

Сари паҳливонӣу лашкари паноҳ

سر پهلوانی و لشکر پناه

Бнздики шоҳони турои дастгоҳ

بنزدیک شاهان ترا دستگاه

Ҳамаи ҷодӯонро бибастӣ бгрз

همه جادوان را ببستی بگرز

БиФрўхтии тоҷи шоҳони ббрз

بیفروختی تاج شاهان ببرز

Чаҳ афросйоб ва чаҳ шоҳони чин

چه افراسیاب و چه شاهان چین

Навиштаи ҳамаи номи ту бар нигин

نوشته همه نام تو بر نگین

Ҳарон банд каз дасти ту баста шуд

هران بند کز دست تو بسته شد

Гушояндагонро ҷигар хаста шуд

گشایندگان را جگر خسته شد

Гушояндаи банди бастаи тӯй

گشایندهٔ بند بسته توی

Каёнро сипеҳри хуҷастаи тӯй

کیان را سپهر خجسته توی

Турои эзади ин зӯри пелон ки дод

ترا ایزد این زور پیلان که داد

Дилу ҳушу фарҳанги фаррухи нажод

دل و هوش و فرهنگ فرخ‌نژاد

Бидон дод то дасти фарёди хоҳ

بدان داد تا دست فریاد خواه

Бигирӣ барории зи торики чоҳ

بگیری برآری ز تاریک چاه

Кунун ин яке кор боиста пеш

کنون این یکی کار بایسته پیش

Фароз омад ва инат шоистаи хеш

فراز آمد و اینت شایسته خویش

Бтў дорад умеди Гӯдарзу Гев

بتو دارد امید گودرز و گیو

Ки ҳастӣ баҳри кишвари имрӯзи ню

که هستی بهر کشور امروز نیو

Шиносии бнздики ман ҷоҳашон

شناسی بنزدیک من جاهشان

Забону дилу рои иктоҳшон

زبان و دل و رای یکتاهشان

Сазадгар ту аинрои надории биринҷ

سزدگر تو اینرا نداری برنج

Бихоҳ онч бояд зи мардону ганҷ

بخواه آنچ باید ز مردان و گنج

Ки ҳаргизи бад-ӣни дудмон ғам набӯд

که هرگز بدین دودمان غم نبود

Фурӯзандатар зин чунонкам шунӯд

فروزنده‌تر زین چنانکم شنود

Набад Гевро худ ҷузи ин пӯри кас

نبد گیو را خود جز این پور کس

Чаҳ фарзанд буд ва чаҳ фарёдрас

چه فرزند بود و چه فریادرس

Фаровони бензади маниши дастгоҳ

فراوان بنزد منش دستگاه

Мароу ниёии марои никхўоаҳ

مرا و نیای مرا نیکخواه

Баҳри сӯ ки ҷӯямаш ёбам биҷой

بهر سو که جویمش یابم بجای

Баҳри неку бади пеши ман брбпоӣ

بهر نیک و بد پیش من بربپای

Чу ин нома ман бихонӣ мапоӣ

چو این نامهٔ من بخوانی مپای

Базӯдии ту бо Геви хези андроӣ

بزودی تو با گیو خیز اندرآی

Бидон то бад-ӣни кор бо мо баҳам

بدان تا بدین کار با ما بهم

Зании рои фаррухи баҳр беш ва кам

زنی رای فرخ بهر بیش و کم

зи мардони вази ганҷи вази хоста

ز مردان وز گنج وز خواسته

Биорам бпиши ту ороста

بیارم بپیش تو آراسته

БФрхи пай ва бар шудаи номи ту

بفرخ پی و بر شده نام تو

з турон барояд ҳамаи коми ту

ز توران برآید همه کام تو

Чнончўн бибояд бисозӣ наво

چنانچون بباید بسازی نوا

Магари бежан аз банд ёбад раҳо

مگر بیژن از بند یابد رها

Чу барнома биниҳод хусрави нигин

چو برنامه بنهاد خسرو نگین

Бишуд Гев ва бар шоҳ кард офарин

بشد گیو و بر شاه کرد آفرین

Саворони дӯдаи ҳамаи брншонд

سواران دوده همه برنشاند

Биздон паноҳед ва лашкар баранд

بیزدان پناهید و لشکر براند

Чу нахҷӣр аз онҷо ки бардоштӣ

چو نخجیر از آنجا که برداشتی

Ду рӯзаи бики рӯзаи бгзоштӣ

دو روزه بیک روزه بگذاشتی

Биёбон гирифту раҳи ҳирманд

بیابان گرفت و ره هیرمند

Ҳаме рафт пӯён басон наванд

همی رفت پویان بسان نوند

Бкўаҳ ва бсҳро ниҳоданд рӯй

بکوه و بصحرا نهادند روی

Ҳаме шуд халидаи дилу роҳи ҷӯй

همی شد خلیده دل و راه‌جوی

Чу аз дидаи гуҳи дида бонаш бидид

چو از دیده‌گه دیده‌بانش بدید

Сӯии Зобулстон фиғон баркашид

سوی زابلستان فغان برکشید

Ки омад савории сӯии ҳирманд

که آمد سواری سوی هیرمند

Саворон бигард андараш низ чанд

سواران بگرد اندرش نیز چند

Дирафшии дирафшони пас пушти ӯй

درفشی درفشان پس پشت اوی

Яке зобулии теғ дар мушти ӯй

یکی زابلی تیغ در مشت اوی

Ғў дида бишунид дастони сом

غو دیده بشنید دستان سام

Бифармуд бар чарма кардани лагом

بفرمود بر چرمه کردن لگام

Пурандеша омадпазира бароа

پراندیشه آمد پذیره براه

Бидон то набошад яке кӣнаи хоҳ

بدان تا نباشد یکی کینه خواه

зи раҳи Гевро дид пажмурда рӯй

ز ره گیو را دید پژمرده روی

Ҳаме омад осемау пўии пўӣ

همی آمد آسیمه و پوی پوی

Бадал гуфт корӣ нав омад бшоаҳ

بدل گفت کاری نو آمد بشاه

Фиристода Геваст комади бароа

فرستاده گیوست کامد براه

Чу наздик шуд паҳлавони сипоҳ

چو نزدیک شد پهلوان سپاه

Ниёйиш кунон барграфтанд роҳ

نیایش کنان برگرفتند راه

Бипурсед дастони зи эрониён

بپرسید دستان ز ایرانیان

зи шоҳу зи пайкори туронён

ز شاه و ز پیکار تورانیان

Дуруди бузургон бадастон бидод

درود بزرگان بدستان بداد

зи шоҳу зи гардони фаррухи нажод

ز شاه و ز گردان فرخ نژاد

Ҳамаи дарди дили пеш дастон бихонад

همه درد دل پیش دستان بخواند

Ғами пӯр гум бӯда бо ӯ баранд

غم پور گم بوده با او براند

Ҳаме гуфт рӯем набинӣ брнг

همی گفت رویم نبینی برنگ

зи хӯни мижа пушт поем блнг

ز خون مژه پشت پایم بلنگ

Азон пас нишони Таҳамтани бхўост

ازان پس نشان تهمتن بخواست

Бипурсед ва гуфташ ки рустам куҷост

بپرسید و گفتش که رستم کجاست

Бадв гуфт рустами бнхчири гӯр

بدو گفت رستم بنخچیر گور

Бияёд ҳамоно ки баргашти ҳўр

بیاید همانا که برگشت هور

Шавам гуфт то ман бубинамаш рӯй

شوم گفت تا من ببینمش روی

зи хусрави яке нома дорам бадавӣ

ز خسرو یکی نامه دارم بدوی

Бадв гуфт дастон каз эдар Марв

بدو گفت دستان کز ایدر مرو

Ки зуд ояд аз дашти нхчиргў

که زود آید از دشت نخچیرگو

Ту то рустам ояд бахонаи бпоӣ

تو تا رستم آید بخانه بپای

Як имрӯз бо мо бшодии гароӣ

یک امروز با ما بشادی گرای

Чу Гев андар омад боиўони зи роҳ

چو گیو اندر آمد بایوان ز راه

Таҳамтан биёмад зи нахчиргоҳ

تهمتن بیامد ز نخچیرگاه

Пазира шудаш Геви комади фароз

پذیره شدش گیو کامد فراز

Пиёда шуд аз асбу барадаши намоз

پیاده شد از اسب و بردش نماز

Пар аз орзӯи дили пар аз ранг рӯй

پر از آرزو دل پر از رنگ روی

Брх барниҳод аз ду дидаи ду ҷӯй

به رُخ برنهاد از دو دیده دو جوی

Чу рустами дили Гевро хаста дид

چو رستم دل گیو را خسته دید

Боби мижа рӯй ӯ шаста дид

بآب مژه روی او شسته دید

Бадв гуфт борӣ табоҳаст кор

بدو گفت باری تباهست کار

Боиўон ва бар шоҳи бади рӯзгор

بایوان و بر شاه بد روزگار

зи асб андар омад гирифташ бабр

ز اسب اندر آمد گرفتش ببر

Бпрсидш аз хусрави тоҷўр

بپرسیدش از خسرو تاجور

зи Гӯдарзи вази Тӯси вази Густаҳм

ز گودرز وز طوس وز گستهم

зи гардони лашкари ҳама беш ва кам

ز گردان لشکر همه بیش و کم

зи шопӯру Фарҳоди вази бижно

ز شاپور و فرهاد وز بیژنا

зи раҳоам ва гургин вази ҳртно

ز رهام و گرگین وز هرتنا

Чу овоз бежан раседаш бигӯаш

چو آواز بیژن رسیدش بگوش

Баромади бнокоми азуи як хурӯш

برآمد بناکام ازو یک خروش

Брстм чунин гуфт к-эии боФрин

برستم چنین گفت کای بآفرین

Гузин ҳамаи хусравони замин

گزین همه خسروان زمین

Чунон шоди гаштами бадӣдори ту

چنان شاد گشتم بدیدار تو

Бад-ӣни пурсиши хубу гуфтори ту

بدین پرسش خوب و گفتار تو

Дурустанд азин ҳрки барадии ту ном

درستند ازین هرک بردی تو نام

Азишон фаровони дуруду паём

ازیشان فراوان درود و پیام

Набинӣ ки бар ман бпирони серум

نبینی که بر من بپیران سرم

Чаҳ омад зи бахти бад андар хӯрам

چه آمد ز بخت بد اندر خورم

Чаҳ чашм бад омад бгўдрзён

چه چشم بد آمد بگودرزیان

Казон суди моро сар омад зиён

کزان سود ما را سر آمد زیان

зи гетии марои худ яке пӯр буд

ز گیتی مرا خود یکی پور بود

Ҳамми пӯр ва ҳам поки дастур буд

همم پور و هم پاک دستور بود

Шуд аз чашми ман дар ҷаҳони нопадид

شد از چشم من در جهان ناپدید

Бад-ӣни дудмони каси чунин ғам надид

بدین دودمان کس چنین غم ندید

Чунинам ки бинии бпшти сутур

چنینم که بینی بپشت ستور

Шаб ва рӯз тозон бторики ҳўр

شب و روز تازان بتاریک هور

зи бежани шабу рӯз чун биҳшон

ز بیژن شب و روز چون بیهشان

Биҷустам баҳри сӯи з ҳар каси нишон

بجستم بهر سو ز هر کس نشان

Кунун шоҳ бо ҷом гетӣ намой

کنون شاه با جام گیتی نمای

Бпиши ҷаҳон офарин шуд бпоӣ

بپیش جهان آفرین شد بپای

Чаҳ моя хурӯшед ва кард офарин

چه مایه خروشید و کرد آفرین

Бҷшни каёни ҳурмузи фурӯдин

بجشن کیان هرمز فرودین

Пас омад зи оташкада то бгоҳ

پس آمد ز آتشکده تا بگاه

Камарбаст ва биниҳод бар сари кулоҳ

کمربست و بنهاد بر سر کلاه

Ҳамон ҷом рухшанда биниҳод пеш

همان جام رخشنده بنهاد پیش

Баҳри сӯ нигаҳ кард зи андоза беш

بهر سو نگه کرد ز اندازه بیش

Бтўрон нишон дод зу шаҳриёр

بتوران نشان داد زو شهریار

Бабанд гарону ббди рӯзгор

ببند گران و ببد روزگار

Чу дар ҷоми Кайхусрав айдун намӯд

چو در جام کیخسرو ایدون نمود

Сӯй паҳлавонам давонед зуд

سوی پهلوانم دوانید زود

Кунун омадам бо дилии пари умед

کنون آمدم با دلی پر امید

Ду рухсораи зард ва ду дидаи сипед

دو رخساره زرد و دو دیده سپید

Туро дидам андари ҷаҳони чора гар

ترا دیدم اندر جهان چاره‌گر

Ту бандии бФрёд ҳар каси камар

تو بندی بفریاد هر کس کمر

Ҳаме гуфту мижгони пар аз оби зард

همی گفت و مژگان پر از آب زرد

Ҳаме баркашид аз ҷигари боди сард

همی برکشید از جگر باد سرد

Азон пас ки нома брстм бидод

ازان پس که نامه برستم بداد

Ҳамаи кори гургин бадв кард ёд

همه کار گرگین بدو کرد یاد

Азуи номаи бастади ду дидаи пари об

ازو نامه بستد دو دیده پر آب

Ҳамаи дили пар аз кини афросйоб

همه دل پر از کین افراسیاب

Пас аз баҳр бежан хурӯшед зор

پس از بهر بیژن خروشید زار

Фурӯи рехт аз дидаи хӯни барканор

فرو ریخت از دیده خون برکنار

Бгиў онгаҳе гуфт мандяши азин

بگیو آنگهی گفت مندیش ازین

Ки рустам нигараданд аз Рахши зин

که رستم نگرداند از رخش زین

Магари дасти бежани гирифтаи бадаст

مگر دست بیژن گرفته بدست

Ҳамаи банду зиндон ӯ карда паст

همه بند و زندان او کرده پست

Бнирўии яздону фармони шоҳ

بنیروی یزدان و فرمان شاه

зи турони бгрдонми ин тоҷу гоҳ

ز توران بگردانم این تاج و گاه

Вази онҷои боиўон рустам шуданд

وز آنجا بایوان رستم شدند

Барра бар ҳамеи рой рафтан заданд

بره بر همی رای رفتن زدند

Чу он номаи шоҳ рустам бихонад

چو آن نامهٔ شاه رستم بخواند

зи гуфтори хусрав бихира бимонад

ز گفتار خسرو بخیره بماند

зи баси офарини ҷаҳондори шоҳ

ز بس آفرین جهاندار شاه

Бади он нома бар паҳлавони сипоҳ

بد آن نامه بر پهلوان سپاه

Бгиў онгаҳе гуфт бишнохтам

بگیو آنگهی گفت بشناختم

БФрмон ӯ роҳро сохтам

بفرمان او راه را ساختم

Бдонстми ин ранҷу кирдори ту

بدانستم این رنج و کردار تو

Кашӣдан баҳри кори тимори ту

کشیدن بهر کار تیمار تو

Чаҳ мояи туро назд ман дастгоҳ

چه مایه ترا نزد من دستگاه

Баҳри кӣнаи гоҳи андаруни кӣнаи хоҳ

بهر کینه‌گاه اندرون کینه خواه

Чаҳ кини Сиёвуш чаҳ Мозандарон

چه کین سیاوش چه مازندران

Камари баста бар пеши ҷанговарон

کمر بسته بر پیش جنگاوران

Барин омадани ранҷи бардоштӣ

برین آمدن رنج برداشتی

Чунин роҳи душвори бгзоштӣ

چنین راه دشوار بگذاشتی

Бадӣдори ту сахт шодон шудам

بدیدار تو سخت شادان شدم

Валикини зи бежан ғаривон шудам

ولیکن ز بیژن غریوان شدم

Нбоистмӣ кин чунин сӯгвор

نبایستمی کاین چنین سوگوار

Туро дидамӣ хастаи рӯзгор

ترا دیدمی خستهٔ روزگار

Ман аз баҳри ин номаи шоҳ ро

من از بهر این نامهٔ شاه را

БФрмон басар биспурам роҳ ро

بفرمان بسر بسپرم راه را

зи баҳри турои худ ҷигар хаста ам

ز بهر ترا خود جگر خسته‌ام

Бад-ӣни кори бежани камар баста ам

بدین کار بیژن کمر بسته‌ام

Бакӯшам бад-ӣни коргари ҷони ман

بکوشم بدین کار گر جان من

зи тани бугсалади поки яздони ман

ز تن بگسلد پاک یزدان من

Ман аз баҳр бежан надорам биринҷ

من از بهر بیژن ندارم برنج

Фидо кардани ҷону мардону ганҷ

فدا کردن جان و مردان و گنج

Бнирўӣ яздон бабандам камар

بنیروی یزدان ببندم کمر

Ббхти шаҳаншоҳи пирӯзгар

ببخت شهنشاه پیروزگر

Бёрмш зон банди торики чоҳ

بیارمش زان بند تاریک چاه

Ншонмш бо шоҳ дар пешгоҳ

نشانمش با شاه در پیشگاه

Се рӯзи андарин хони ман шод бош

سه روز اندرین خان من شاد باش

зи ранҷу зи андеша озод бош

ز رنج و ز اندیشه آزاد باش

Ки ин хона зон хона бахшида нест

که این خانه زان خانه بخشیده نیست

Маро бо ту ганҷу тан ва ҷон якеаст

مرا با تو گنج و تن و جان یکیست

Чаҳоруми сӯии шаҳр Эрон шавем

چهارم سوی شهر ایران شویم

Бнздики шоҳ далерон шавем

بنزدیک شاه دلیران شویم

Чу рустам чунин гуфт бар ҷусти Гев

چو رستم چنین گفت بر جست گیو

Бабўсед дасту сару пои ню

ببوسید دست و سر و پای نیو

Бирав офарин кард к-эии номвар

برو آفرین کرد کای نامور

Бамурдӣу неруӣу бахту ҳунар

بمردی و نیروی و بخت و هنر

Бмонод бар ту чунин ҷовдон

بماناد بر تو چنین جاودان

Тани пелу ҳушу дили мӯбадон

تن پیل و هوش و دل موبدان

з ҳар некии баҳраи вари бодё

ز هر نیکی بهره‌ور بادیا

Чунин каз дилами занги бздодё

چنین کز دلم زنگ بزدادیا

Чу рустами дили Гев пидром дид

چو رستم دل گیو پدرام دید

Азон пас бникӣ саранҷом дид

ازان پس بنیکی سرانجام دید

Бсолор хон гуфт пеш ор хон

بسالار خوان گفت پیش آر خوان

Бузургону фарзонагонро бихон

بزرگان و فرزانگان را بخوان

Зуввораи фаромарзу дастону Гев

زواره فرامرز و دستان و گیو

Нишастанд бар хон солори ню

نشستند بر خوان سالار نیو

Бихӯраданд хон ва бипардохтанд

بخوردند خوان و بپرداختند

Ншстнгаҳ равад ва ме сохтанд

نشستنگه رود و می ساختند

Навозанда равад бо мегусор

نوازندهٔ رود با میگسار

Биёмад боиўони гавҳар нигор

بیامد بایوان گوهر نگار

Ҳамаи дасти лаъл аз май лаъли фом

همه دست لعل از می لعل فام

Ғриўндаҳи чангу хурӯшандаи ҷом

غریونده چنگ و خروشنده جام

Буруз чаҳорум гирифтанд соз

بروز چهارم گرفتند ساز

Чу омадаш ҳангом рафтани фароз

چو آمدش هنگام رفتن فراز

Бифармуд рустам ки бандед бор

بفرمود رستم که بندید بار

Сӯии шоҳи Эрони бсичиди кор

سوی شاه ایران بسیچید کار

Саворони гарданкаш аз кишвараш

سواران گردنکش از کشورش

Ҳамаи роҳро сохта бар дараш

همه راه را ساخته بر درش

Биёмад брхш андар оварад пой

بیامد به رَخش اندر آورد پای

Камари басту пӯшеди рӯмии қабоӣ

کمر بست و پوشید رومی قبای

Бузин андар афганд гурзи ниё

بزین اندر افگند گرز نیا

Пар аз ҷанги сари дили пар аз кимиё

پر از جنگ سر دل پر از کیمیا

Бгрдўни броФрохтаҳи гӯши Рахш

بگردون برافراخته گوش رخش

зи хуршеди бартари сари тоҷи бахш

ز خورشید برتر سر تاج‌بخش

Худу Гев бо зобулии сад савор

خود و گیو با زابلی صد سوار

з лашкар гузид аз дар корзор

ز لشکر گزید از در کارزار

Ки нобурданӣ буд бргоштнд

که نابردنی بود برگاشتند

Бзолу фаромарзи бгзоштнд

بزال و فرامرز بگذاشتند

Сӯии шаҳр Эрон ниҳоданд рӯй

سوی شهر ایران نهادند روی

Ҳамаи роҳи пӯёну дили кӣнаи ҷӯй

همه راه پویان و دل کینه‌جوی

Чу рустами бнздик Эрон расед

چو رستم بنزدیک ایران رسید

Бнздики шаҳр далерон расед

بنزدیک شهر دلیران رسید

Яке боди нӯшин дуруди сипеҳр

یکی باد نوشین درود سپهر

Брстми расониди шодони бмҳр

برستم رسانید شادان بمهر

Бар рустам омад ҳамонгоҳ Гев

بر رستم آمد همانگاه گیو

Каз эдар набояд шудани пеши ню

کز ایدر نباید شدن پیش نیو

Шавам гуфт ва огаҳ кунам шоҳ ро

شوم گفت و آگه کنم شاه را

Ки паймӯди Рахши таҳами роҳ ро

که پیمود رخش تهم راه را

Чу рафт аз бар рустами паҳлавон

چو رفت از بر رستم پهلوان

Биёмад бадаргоҳи шоҳи ҷавон

بیامد بدرگاه شاه جوان

Чу наздик Кайхусрав омад фароз

چو نزدیک کیخسرو آمد فراز

Ситудаш фаровону барадаши намоз

ستودش فراوان و بردش نماز

Пас аз Гев Гӯдарз пурсед шоҳ

پس از گیو گودرز پرسید شاه

Ки рустам куҷо монад чун буд роҳ

که رستم کجا ماند چون بود راه

Бадв гуфт Гев эй шаҳи номдор

بدو گفت گیو ای شه نامدار

Барояд ббхти ту ҳаргунаи кор

برآید ببخت تو هرگونه کار

Нтобед рустами зи фармони ту

نتابید رستم ز فرمان تو

Дилаш баста дидам бпимони ту

دلش بسته دیدم بپیمان تو

Чу он нома шоҳ додам бадавӣ

چو آن نامهٔ شاه دادم بدوی

Бимолид бар нома бар чашм ва рӯй

بمالید بر نامه بر چشم و روی

Аннан бо Аннани ман андар бибаст

عنان با عنان من اندر ببست

Чнончўн буд гирди хсрўпрст

چنانچون بود گرد خسروپرست

Бирафтам ман аз пеш то бо ту шоҳ

برفتم من از پیش تا با تو شاه

Бигӯям ки омад Таҳамтани зи роҳ

بگویم که آمد تهمتن ز راه

Бгиў онгаҳе гуфт рустам куҷост

بگیو آنگهی گفت رستم کجاست

Ки пушти бузургӣ ва тухм вафост

که پشت بزرگی و تخم وفاست

Громиш кардан сазовор ҳаст

گرامیش کردن سزاوار هست

Ки некӣ намойасту хсрўпрст

که نیکی نمایست و خسروپرست

Бифармуд хусрави бФрзонгон

بفرمود خسرو بفرزانگان

Бмҳтри нажодону мардонагон

بمهتر نژادان و مردانگان

Пазира шудани пеш ӯ бо сипоҳ

پذیره شدن پیش او با سپاه

Ки омад бФрмони хусрави бароа

که آمد بفرمان خسرو براه

Бигуфтанд Гӯдарзи кшўод ро

بگفتند گودرز کشواد را

Шаҳи навзарони Тӯсу Фарҳод ро

شه نوذران طوس و فرهاد را

Ду баҳраи зи гардони гарданкашон

دو بهره ز گردان گردنکشان

Чаҳ аз грздорони мардумакашон

چه از گرزداران مردمکشان

Бар ойини коўси бархестанд

بر آیین کاوس برخاستند

Пазира шуданро биёростанд

پذیره شدن را بیاراستند

Ҷаҳон шуд зи гирди саворони бунафш

جهان شد ز گرد سواران بنفش

Дурахшони синону дирафшони дирафш

درخشان سنان و درفشان درفش

Чу наздики рустам фароз омаданд

چو نزدیک رستم فراز آمدند

Пиёда барисам намоз омаданд

پیاده برسم نماز آمدند

зи асб андар омад ҷаҳони паҳлавон

ز اسب اندر آمد جهان پهلوان

Куҷои паҳлавонони бпишши навон

کجا پهلوانان بپیشش نوان

Бипурсед мари ҳарякиро зи шоҳ

بپرسید مر هریکی را ز شاه

зи гардандаи хуршеду тобандаи моҳ

ز گردنده خورشید و تابنده ماه

Нишастанд гардону рустам бар асб

نشستند گردان و رستم بر اسب

Бикрдори рухшандаи озргшсб

بکردار رخشنده آذرگشسب