Бамурд андарон чанд гуҳи Филқўс

بمرد اندران چند گه فیلقوس

Ба рӯми андарун буд як чанд бӯс

به روم اندرون بود یک‌چند بوس

Сикандар ба тахт ниё барнишаст

سکندر به تخت نیا برنشست

Баӣ ҷусту дасти бадиро бибаст

بهی جست و دست بدی را ببست

Яке номадории бад онгаҳ ба рӯм

یکی نامداری بد آنگه به روم

Казу шоди бади он ҳамаи марзу бум

کزو شاد بد آن همه مرز و بوم

Ҳакимӣ ки бади арстолиси ном

حکیمی که بد ارسطالیس نام

Хирадманду бедору густардаи ком

خردمند و بیدار و گسترده کام

Ба пеш Сикандар шуд он поки рой

به پیش سکندر شد آن پاک‌رای

Забон кард гуё ва бигирифт ҷой

زبان کرد گویا و بگرفت جای

Бадв гуфт к-эии меҳтари шодком

بدو گفت کای مهتر شادکام

Ҳаме гум кунӣ андарин кори ном

همی گم کنی اندرین کار نام

Ки тахти каён чун ту бисёр дид

که تخت کیان چون تو بسیار دید

Нахоҳад ҳаме бо касе орамид

نخواهد همی با کسی آرمید

Ҳронгаҳ ки гӯйии расидам ба ҷой

هرانگه که گویی رسیدم به جای

Набояд ба гетии марои раҳнамоӣ

نباید به گیتی مرا رهنمای

Чунон дон ки нодонтарин каси тӯй

چنان دان که نادان‌ترین کس توی

Агар панд донандагон нашнавӣ

اگر پند دانندگان نشنوی

з хокем ва ҳам хокро зода ем

ز خاکیم و هم خاک را زاده‌ایم

Ба бечорагии дил бадв дода ем

به بیچارگی دل بدو داده‌ایم

Агар нек бошӣ бимонадат ном

اگر نیک باشی بماندت نام

Ба тахти ке бар буии шодком

به تخت کیی‌بر بوی شادکام

Вагар бад кунӣ ҷузи бадии ндрўӣ

وگر بد کنی جز بدی ندروی

Шабӣ дар ҷаҳони шодмони нғнўӣ

شبی در جهان شادمان نغنوی

Ба некӣ буд шоҳро дасти рас

به نیکی بود شاه را دست‌رس

Ба бади рӯзи гетии нҷстсти кас

به بد روز گیتی نجستست کس

Сикандар шунид ин писанд омадаш

سکندر شنید این پسند آمدش

Сухани гӯйро фарманд омадаш

سخن‌گوی را فرمند آمدش

Ба фармон ӯ кард корӣ ки кард

به فرمان او کرد کاری که کرد

зи базму зи разму зи нангу набард

ز بزم و ز رزم و ز ننگ و نبرد

Ба нав ҳар замоняши бнўохтӣ

به نو هر زمانیش بنواختی

Чу рафтӣ бар тахти бншохтӣ

چو رفتی بر تخت بنشاختی

Чунон бад ки рӯзии фиристода Эй

چنان بد که روزی فرستاده‌ای

Сухани гӯу равшани дили озода Эй

سخن‌گو و روشن‌دل آزاده‌ای

зи наздик доро биёмад ба рӯм

ز نزدیک دارا بیامد به روم

Куҷо бож хоҳад зи ободи бум

کجا باژ خواهد ز آباد بوم

Ба пеш Сикандар бигуфт он сухан

به پیش سکندر بگفت آن سخن

Ғамӣ шуд Сикандари зи божи куҳан

غمی شد سکندر ز باژ کهن

Бадв гуфт рӯи пеш доро бигӯӣ

بدو گفت رو پیش دارا بگوی

Ки аз бож мо шуд кунун рангу буи

که از باژ ما شد کنون رنگ و بوی

Ки мурғӣ ки заррини ҳаме хоя кард

که مرغی که زرین همی خایه کرد

Ба марду сари бож бемоя кард

به مرد و سر باژ بی‌مایه کرد

Фиристод посух бидон сон шунид

فرستاده پاسخ بدان سان شنید

Битарсед ваз рӯм шуд нопадид

بترسید وز روم شد ناپدید

Сикандари сипаҳро саросар бихонад

سکندر سپه را سراسر بخواند

Гузаштаи сухани пеш эшон баранд

گذشته سخن پیش ایشان براند

Чунин гуфт каз гардиши осмон

چنین گفت کز گردش آسمان

Наёбади гузари марди некии гумон

نیابد گذر مرد نیکی‌گمان

Маро рӯй гетӣ бибояд супурд

مرا روی گیتی بباید سپرد

Баду нек чанде бибояд шимурд

بد و نیک چندی بباید شمرد

Шуморо бибояд кунун сохтан

شما را بباید کنون ساختن

Дил аз буму ороми пардохтан

دل از بوم و آرام پرداختن

Сари ганҷҳои ниё боз кард

سر گنجهای نیا باز کرد

Бифармуд то лашкараш соз кард

بفرمود تا لشکرش ساز کرد

Ба шабгир бархест аз рӯми ғў

به شبگیر برخاست از روم غو

зи шаҳру зи даргоҳи солори нав

ز شهر و ز درگاه سالار نو

Бурун омад он номвари шаҳриёр

برون آمد آن نامور شهریار

Барра бар чунон лашкари номдор

بره‌بر چنان لشکر نامدار

Дирафшии пас пушти солори рӯм

درفشی پس پشت سالار روم

Навишта бирав сурху пирӯзаи бум

نوشته برو سرخ و پیروزه بوم

эй аз бирав хайзаронаши қзиб

همای از برو خیزرانش قضیب

Навишта бар ӯ бар муҳиби салиб

نوشته بر او بر محب صلیب

Ба Миср омад аз рӯми чандон сипоҳ

به مصر آمد از روم چندان سپاه

Ки бастанд бар мӯр ва бар пашшаи роҳ

که بستند بر مور و بر پشه راه

Ду лашкар ба рӯй андар оварда рӯй

دو لشکر به روی اندر آورده روی

Ббўднди як ҳафтаи прхошҷўӣ

ببودند یک هفته پرخاشجوی

Ба ҳаштум ба Миср андар омад шикаст

به هشتم به مصر اندر آمد شکست

Сикандари сари роҳ эшон бибаст

سکندر سر راه ایشان ببست

зи як роҳи чандон гирифтор шуд

ز یک راه چندان گرفتار شد

Ки гӣрандаро даст бекор шуд

که گیرنده را دست بیکار شد

зи гўпол ва аз аспу бргстўон

ز گوپال و از اسپ و برگستوان

з хуфтон вази ханҷари ҳиндӯон

ز خفتان وز خنجر هندوان

Камарҳои заррину заррини стом

کمرهای زرین و زرین ستام

Ҳамон теғи ҳиндӣ ба заррини ниёам

همان تیغ هندی به زرین نیام

зи дебоу динори чандон бёФт

ز دیبا و دینار چندان بیافت

Ки аз хостаи борагии брнтоФт

که از خواسته بارگی برنتافت

Басӣ зинҳорӣ биёмад савор

بسی زینهاری بیامد سوار

Бузургони ҷанговару номдор

بزرگان جنگاور و نامدار

Вазони ҷойгаҳи соз Эрон гирифт

وزان جایگه ساز ایران گرفت

Дили шеру чанг далерон гирифт

دل شیر و چنگ دلیران گرفت

Чу бишунид доро ки лашкари зи рӯм

چو بشنید دارا که لشکر ز روم

Биҷунбед ва омад барин марзу бум

بجنبید و آمد برین مرز و بوم

Бирафтанд зи истахри чандон сипоҳ

برفتند ز اصطخر چندان سپاه

Ки аз найза бар боди бастанди роҳ

که از نیزه بر باد بستند راه

Ҳаме дошт аз порси оҳанги рӯм

همی داشت از پارس آهنگ روم

Каз Эрон гузорад ба ободи бум

کز ایران گذارد به آباد بوم

Чу оварад лашкар ба пеши Фурот

چو آورد لشکر به پیش فرات

Сипаҳро адад буд беш аз набот

سپه را عدد بود بیش از نبات

Ба гирди лаби об лашкар кашид

به گرد لب آب لشکر کشید

зи ҷавшан касе об дарё надид

ز جوشن کسی آب دریا ندید