Чу хуршеди барзади сар аз кӯҳу роғ

چو خورشید برزد سر از کوه و راغ

Замин шуд ба кирдори заррини чароғ

زمین شد به کردار زرین چراغ

Ҷаҳондори доро сипаҳ барграфт

جهاندار دارا سپه برگرفت

Ҷаҳони чодари қӣр бар сргрФт

جهان چادر قیر بر سرگرفت

Биоварад лашкар з равад Фурот

بیاورد لشکر ز رود فرات

Ба ҳомӯни сипаҳ беш буд аз набот

به هامون سپه بیش بود از نبات

Сикандар чу бишунид комади сипоҳ

سکندر چو بشنید کامد سپاه

Бузади кӯс ва оварад лашкар ба роҳ

بزد کوس و آورد لشکر به راه

Ду лашкар ки онро карона набӯд

دو لشکر که آن را کرانه نبود

Чу Искандари андар замона набӯд

چو اسکندر اندر زمانه نبود

зи созу зи гардон ҳар ду гуруҳ

ز ساز و ز گردان هر دو گروه

Замини ҳамчуи дарёи баду гирди кӯҳ

زمین همچو دریا بد و گرد کوه

з хуфтон вази ханҷари ҳиндӯон

ز خفتان وز خنجر هندوان

зи болоу аспи вази бргстўон

ز بالا و اسپ وز برگستوان

Ду равия сипаҳ баркашиданд саф

دو رویه سپه برکشیدند صف

зи ханҷар ҳаме ёфт хуршеди туф

ز خنجر همی یافت خورشید تف

Ба пеш сипоҳ овареданд пел

به پیش سپاه آوریدند پیل

Ҷаҳон шуд ба кирдори дарёии нил

جهان شد به کردار دریای نیل

Саворони ҷанг аз пасу пели пеш

سواران جنگ از پس و پیل پیش

Ҳамаи баргирифтаи дил аз ҷони хеш

همه برگرفته دل از جان خویش

Ту гуфтӣ ҳавои хӯни хурӯшади ҳаме

تو گفتی هوا خون خروشد همی

Замин аз хурӯшаш баҷушад ҳаме

زمین از خروشش بجوشد همی

зи баси нолаи буқу ҳиндӣ дароӣ

ز بس نالهٔ بوق و هندی درای

Ҳамеи кӯҳро дили баромади зи ҷой

همی کوه را دل برآمد ز جای

зи овози аспону бонги сарон

ز آواز اسپان و بانگ سران

Чрнгидни гурзҳои гарон

چرنگیدن گرزهای گران

Ту гуфтӣ замини кӯҳ ҷангӣ шудаст

تو گفتی زمین کوه جنگی شدست

зи гирди осмон рӯй зангӣ шудаст

ز گرد آسمان روی زنگی شدست

Ба як ҳафтаи гардони прхошҷўӣ

به یک هفته گردان پرخاشجوی

Ба рӯй андар оварда буданд рӯй

به روی اندر آورده بودند روی

Биҳиштами баромади яке тираи гирд

بهشتم برآمد یکی تیره گرد

Барон сон ки хуршед шуд ложвард

بران سان که خورشید شد لاژورد

Бапушед дидори Эрони сипоҳ

بپوشید دیدار ایران سپاه

Гурезон бирафтанд аз он размгоҳ

گریزان برفتند از آن رزمگاه

Сипоҳи Сикандари пас андари дмон

سپاه سکندر پس اندر دمان

Яке пурғаму дайгарии шодмон

یکی پرغم و دیگری شادمان

Сикандар бишуд то лаби рӯдбор

سکندر بشد تا لب رودبار

Бикуштанд зи эрониён бе шумор

بکشتند ز ایرانیان بی‌شمار

Сипоҳ аз лаб равад бргоштнд

سپاه از لب رود برگاشتند

Бифармуд то равад бгзоштнд

بفرمود تا رود بگذاشتند

Ба пирӯзӣ омад барон размгоҳ

به پیروزی آمد بران رزمگاه

Куҷои пеш буд он гузидаи сипоҳ

کجا پیش بود آن گزیده سپاه