Чу дорои зи пеш Сикандар бирафт
چو دارا ز پیش سکندر برفت
Ба ҳар сӯ саворон фиристод тафт
به هر سو سواران فرستاد تفت
Аз Эрони сарону маонро бихонад
از ایران سران و مهان را بخواند
Дирам доду рӯзии даҳонро бихонад
درم داد و روزی دهان را بخواند
Сари моҳро лашкар обод кард
سر ماه را لشکر آباد کرد
Сари номдорони пар аз бод кард
سر نامداران پر از باد کرد
Дигар бора аз об зон сӯи гузашт
دگر باره از آب زان سو گذشت
Биёрост лашкар барон паҳни дашт
بیاراست لشکر بران پهن دشت
Сикандар чу бишунид лашкар баранд
سکندر چو بشنید لشکر براند
Пазира шуду созиш онҷо бимонад
پذیره شد و سازش آنجا بماند
Сипаҳро чу рӯй андромд ба рӯй
سپه را چو روی اندرآمد به روی
Замону замини гашти прхошҷўӣ
زمان و زمین گشت پرخاشجوی
Се рӯзи андарон размашон шуд диранг
سه روز اندران رزمشان شد درنگ
Чунон гашт каз кушта шуд ҷои танг
چنان گشت کز کشته شد جای تنگ
Фаровони зи эрониён кушта шуд
فراوان ز ایرانیان کشته شد
Ҷаҳонгирро рӯз баргашта шуд
جهانگیر را روز برگشته شد
Пар аз дарди баргашти зи овардгоҳ
پر از درد برگشت ز آوردگاه
Чу ёрии надодаши худованди моҳ
چو یاری ندادش خداوند ماه
Сикандар биёмад пас ӯ чу гирд
سکندر بیامد پس او چو گرد
Басӣ аз ҷаҳони офарин ёд кард
بسی از جهانآفرین یاد کرد
Хурӯшии баромади зи пеши сипоҳ
خروشی برآمد ز پیش سپاه
Ки эй зердастон гум карда роҳ
که ای زیردستان گم کرده راه
Шуморо зи ман бим ва озор нест
شما را ز من بیم و آزار نیست
Сипоҳи маро бо шумо кор нест
سپاه مرا با شما کار نیست
Ббошиди эмин ба айвони хеш
بباشید ایمن به ایوان خویش
Ба яздони супурдаи тану ҷони хеш
به یزدان سپرده تن و جان خویش
Ба ҷону тан аз рӯмён руста ед
به جان و تن از رومیان رستهاید
Агар чаҳ ба хӯни дастҳо шаста ед
اگر چه به خون دستها شستهاید
Чу эрониён эминӣ ёфтанд
چو ایرانیان ایمنی یافتند
Ҳамаи рухи сӯй рӯмён тофтанд
همه رخ سوی رومیان تافتند
Сикандар биёмад ба дашти набард
سکندر بیامد به دشت نبرد
Ҳамаи хостаи србср гирд кард
همه خواسته سربسر گرد کرد
Бубахшед бар лашкараши хоста
ببخشید بر لشکرش خواسته
Ба неру сипоҳӣ шуд ороста
به نیرو سپاهی شد آراسته
Ббўди андарони бум ва бар чори моҳ
ببود اندران بوم و بر چار ماه
Чу осӯда шуд шаҳриёру сипоҳ
چو آسوده شد شهریار و سپاه
Ҷаҳондори доро ба ҷаҳрум расед
جهاندار دارا به جهرم رسید
Ки онҷои бадии ганҷҳоро калид
که آنجا بدی گنجها را کلید
Ҳамаи меҳтарони пеш боз омаданд
همه مهتران پیش باز آمدند
Пар аз дарду гарм ва гудоз омаданд
پر از درد و گرم و گداز آمدند
Хурушони писар чу падарро надид
خروشان پسر چو پدر را ندید
Падар ҳамчунин чун писарро надид
پدر همچنین چون پسر را ندید
Ҳамаи шаҳри Эрони пар аз нола буд
همه شهر ایران پر از ناله بود
Ба чашми андаруни об чун жола буд
به چشم اندرون آب چون ژاله بود
з ҷаҳрум биёмад ба шаҳри стхр
ز جهرم بیامد به شهر صطخر
Ки озодагонро барон буд фахр
که آزادگان را بران بود فخر
Фиристода Эй рафт бар ҳар сӯй
فرستادهای رفت بر هر سوی
Ба ҳар номадорӣ ва ҳар паҳлавӣ
به هر نامداری و هر پهلوی
Сипоҳ анҷуман шуд ба айвони шоҳ
سپاه انجمن شد به ایوان شاه
Ниҳоданд заррини яке зергоҳ
نهادند زرین یکی زیرگاه
Чу доро барон курсӣ зар нишаст
چو دارا بران کرسی زر نشست
Бирафтанд гардони хсрўпрст
برفتند گردان خسروپرست
Ба эрониён гуфт к-эии меҳтарон
به ایرانیان گفت کای مهتران
Хирадманду шерону ҷанговарон
خردمند و شیران و جنگاوران
Бибинед то рой пайкор чист
ببینید تا رای پیکار چیست
Ҳаме гуфт бо дард ва чанде гирист
همی گفت با درد و چندی گریست
Чунин гуфт комрўзи мурдан ба ном
چنین گفت کامروز مردن به نام
Ба аз зиндаи душмани бадви шодком
به از زنده دشمن بدو شادکام
Ниёкону шоҳони мо то баданд
نیاکان و شاهان ما تا بدند
Ба ҳар соли божии ҳамеи бстднд
به هر سال باژی همی بستدند
Ба ҳар кори моро забун буд рӯм
به هر کار ما را زبون بود روم
Кунун бахти озодагон гашт шавам
کنون بخت آزادگان گشت شوم
Ҳамаи подшоҳӣ Сикандар гирифт
همه پادشاهی سکندر گرفت
Ҷаҳондор шуд тахт ва афсар гирифт
جهاندار شد تخت و افسر گرفت
Чунин ҳам намонад бияёд кунун
چنین هم نماند بیاید کنون
Ҳама порс гардад чу дарёии хӯн
همه پارس گردد چو دریای خون
Зану кӯдак ва мард гирданд асир
زن و کودک و مرد گردند اسیر
Намонад барин буми бурноу пер
نماند برین بوم برنا و پیر
Маро гар шавед андарин ёрманд
مرا گر شوید اندرین یارمند
Бгрдонми ин ранҷу дарду газанд
بگردانم این رنج و درد و گزند
Шикор бузургон баданд ин гуруҳ
شکار بزرگان بدند این گروه
Ҳама гашта аз шаҳри Эрони сутӯҳ
همه گشته از شهر ایران ستوه
Кунун мо шикорем ва эшон паланг
کنون ما شکاریم و ایشان پلنگ
Ба ҳар корзории гурезони зи ҷанг
به هر کارزاری گریزان ز جنگ
Агар пушт яксар ба пушт оваред
اگر پشت یکسر به پشت آورید
Бару буми эшон ба мушт оваред
بر و بوم ایشان به مشت آورید
Касе кандарин ҷанг сустӣ кунад
کسی کاندرین جنگ سستی کند
Бакӯшад ки то ҷон парастӣ кунад
بکوشد که تا جانپرستی کند
Мадоред азин пас ба гетии умед
مدارید ازین پس به گیتی امید
Ки шуд рӯми заҳҳок ва мо ҷамшед
که شد روم ضحاک و ما جمشید
Ҳаме гуфт гирёну дили пари зи дард
همی گفت گریان و دل پر ز درد
Ду рухсораи зард ва ду лаби ложвард
دو رخساره زرد و دو لب لاژورد
Бузургони донандаи бархестанд
بزرگان داننده برخاستند
Ҳамаи посухашро биёростанд
همه پاسخش را بیاراستند
Хурӯшии баромади зи Эрон ба зор
خروشی برآمد ز ایران به زار
Ки гетӣ нахоҳем бе шаҳриёр
که گیتی نخواهیم بیشهریار
Ҳама рӯй яксар ба ҷанги оварем
همه روی یکسر به جنگ آوریم
Ҷаҳон бар бидонадяши танги оварем
جهان بر بداندیش تنگ آوریم
Бабандем домани як андар дигар
ببندیم دامن یک اندر دگر
Агар хок ёбем агар бум ва бар
اگر خاک یابیم اگر بوم و بر
Силеҳ ва дирам дод лашкараш ро
سلیح و درم داد لشکرش را
Ҳамон номдорони кишвараш ро
همان نامداران کشورش را