Дабири ҷаҳондидаро пеш хонд
دبیر جهاندیده را پیش خواند
Биоварад наздики гоҳаши нишонд
بیاورد نزدیک گاهش نشاند
Яке нома бинвишт бо доғу дард
یکی نامه بنوشت با داغ و درد
Ду дидаи пар аз хӯну рухи ложвард
دو دیده پر از خون و رخ لاژورد
зи дорои дороби бен Ардашер
ز دارای داراب بن اردشیر
Сӯии қайсари Искандари шаҳргир
سوی قیصر اسکندر شهرگیر
Нахуст офарин кард бар кирдигор
نخست آفرین کرد بر کردگار
Ки зу дид неку бади рӯзгор
که زو دید نیک و بد روزگار
Дигар гуфт каз гардиши осмон
دگر گفت کز گردش آسمان
Хирадманд барнагзарад бе гумон
خردمند برنگذرد بیگمان
Казу шодмонем ва зу ношикеб
کزو شادمانیم و زو ناشکیب
Гуҳӣ дар фарозу гуҳӣ дар нишеб
گهی در فراز و گهی در نشیب
На мардии бади ин разми мо бо сипоҳ
نه مردی بد این رزم ما با سپاه
Магари бахшишу гардиши ҳўру моҳ
مگر بخشش و گردش هور و ماه
Кунун бӯданӣ буд ва мо дил ба дард
کنون بودنی بود و ما دل به درد
Чаҳ дорем азин гунбади ложвард
چه داریم ازین گنبد لاژورد
Кунун гар бисозӣ ва паймон кунӣ
کنون گر بسازی و پیمان کنی
Дил аз ҷанги Эрон пушаймон кунӣ
دل از جنگ ایران پشیمان کنی
Ҳамаи ганҷи Гуштоспу Исфандиёр
همه گنج گشتاسپ و اسفندیار
Ҳамон ёрау тоҷи гўҳрнгор
همان یاره و تاج گوهرنگار
Фиристам ба ганҷи ту аз ганҷи хеш
فرستم به گنج تو از گنج خویش
Ҳамон низ варзидаи ранҷи хеш
همان نیز ورزیدهٔ رنج خویش
Ҳамон мари туро ёр бошам ба ҷанг
همان مر ترا یار باشم به جنگ
Ба рӯз ва шубонат насозам диранг
به روز و شبانت نسازم درنگ
Касеро ки дории зи пайванди ман
کسی را که داری ز پیوند من
зи пӯшидаи рӯйону фарзанди ман
ز پوشیدهرویان و فرزند من
Бар ман фиристӣ набошад шигифт
بر من فرستی نباشد شگفت
Ҷаҳонҷӯйро кин набояд гирифт
جهانجوی را کین نباید گرفت
зи пӯшидаи рӯйон ба ҷузи сарзаниш
ز پوشیدهرویان به جز سرزنش
Набошад зи шоҳони бартари маниш
نباشد ز شاهان برتر منش
Чу нома бихонад худованди ҳуш
چو نامه بخواند خداوند هوش
Биорояд ин рои посухи нюаш
بیاراید این رای پاسخنیوش
Ҳиўнии з Кирмон биёмад давон
هیونی ز کرمان بیامد دوان
Ба наздики Искандари бадгумон
به نزدیک اسکندر بدگمان
Сикандар чу он нома бархонад гуфт
سکندر چو آن نامه برخواند گفت
Ки бо ҷони дорои хиради боди ҷуфт
که با جان دارا خرد باد جفت
Касе кӯ гароед ба пайванди ӯй
کسی کو گراید به پیوند اوی
Ба пӯшидаи рӯйону фарзанди ӯй
به پوشیدهرویان و فرزند اوی
Набинад магари таҳтаи гӯри тахт
نبیند مگر تخته گور تخت
Гар овехтаи сари зи шохи дарахт
گر آویخته سر ز شاخ درخت
Ҳама ба Исфаҳонанд бедарду ранҷ
همه به اصفهانند بیدرد و رنج
Азишон мабодо ки хоҳеми ганҷ
ازیشان مبادا که خواهیم گنج
Тугар сӯии Эрон хиромӣ равост
تو گر سوی ایران خرامی رواست
Ҳамаи подшоҳӣ саросар турост
همه پادشاهی سراسر تراست
зи фармони ту як замон нагузарем
ز فرمان تو یک زمان نگذریم
Нафас низ бероҳ ту нашмурем
نفس نیز بیراه تو نشمریم
Бикрдор киштӣ биёмад ҳиўн
بکردار کشتی بیامد هیون
Дилу дидаи тоҷўри пари зи хӯн
دل و دیدهٔ تاجور پر ز خون