Чу бишунид рустами зи баҳмани сухан

چو بشنید رستم ز بهمن سخن

Пурандеша шуд мағзи марди куҳан

پراندیشه شد مغز مرد کهن

Чунин гуфт корӣ шунидам паём

چنین گفت کآری شنیدم پیام

Дилам шуд ба дидори ту шодком

دلم شد به دیدار تو شادکام

зи ман посухи ин бар ба Исфандиёр

ز من پاسخ این بر به اسفندیار

Ки эй ширдили меҳтари номдор

که ای شیردل مهتر نامدار

Ҳронкс ки дорад рӯонаши хирад

هرانکس که دارد روانش خرد

Сари моя корҳо бингарад

سر مایهٔ کارها بنگرد

Чу мардӣу пирӯзӣу хоста

چو مردی و پیروزی و خواسته

Варо бошаду ганҷи ороста

ورا باشد و گنج آراسته

Бузургӣу гардӣу номи баланд

بزرگی و گردی و نام بلند

Ба назд гиронмоягони арҷманд

به نزد گرانمایگان ارجمند

Ба гетии бад-ӣни сон ки акнӯн туе

به گیتی بدین سان که اکنون تویی

Набояд ки дории сари бдхўиӣ

نباید که داری سر بدخویی

Ббошим бар доду яздони параст

بباشیم بر داد و یزدان‌پرست

Нагирем дасти бадиро ба даст

نگیریم دست بدی را به دست

Сухани ҳарч бар гуфтанаш рӯй нест

سخن هرچ بر گفتنش روی نیست

Дарахтӣ буд каш бар ва буи нест

درختی بود کش بر و بوی نیست

Вагар ҷон ту биспурад роҳи оз

وگر جان تو بسپرد راه آز

Шавад кор бесуд бар ту дароз

شود کار بی‌سود بر تو دراز

Чу меҳтар сарояд сухани сахта ба

چو مهتر سراید سخن سخته به

зи гуфтори бади коми прдхтаҳ ба

ز گفتار بد کام پردخته به

зи гуфторати он каси бадии бандаи шод

ز گفتارت آن کس بدی بنده شاد

Ки гуфтӣ ки чун ту з модар назод

که گفتی که چون تو ز مادر نزاد

Ба мардӣу гардӣу ройу хирад

به مردی و گردی و رای و خرد

Ҳаме бар ниёкон худ бугзарад

همی بر نیاکان خود بگذرد

Падедаст науммат ба Ҳиндӯстон

پدیدست نامت به هندوستان

Ба рӯм ва ба чин ва ба ҷодўстон

به روم و به چین و به جادوستان

Азин пандҳо доштами ман сипос

ازین پندها داشتم من سپاس

Ниёйиш кунам рӯзу шаб дар се пос

نیایش کنم روز و شب در سه‌پاس

зи яздони ҳамеи орзӯи хостам

ز یزدان همی آرزو خواستم

Ки акнӯн бтў дил биёростам

که اکنون بتو دل بیاراستم

Ки байнами писандидаи чеҳри туро

که بینم پسندیده چهر ترا

Бузургӣу гардӣу меҳри туро

بزرگی و گردی و مهر ترا

Нишинем як бо дигар шодком

نشینیم یک با دگر شادکام

Ба ёд шаҳаншоҳ гирем ҷом

به یاد شهنشاه گیریم جام

Кунун ончи ҷустам ҳама ёфтам

کنون آنچ جستم همه یافتم

Ба хоҳишгарӣ тез бишитофтам

به خواهشگری تیز بشتافتم

Ба пеш ту оем кунун бе сипоҳ

به پیش تو آیم کنون بی‌سپاه

з ту бишинавам ҳарч фармуд шоҳ

ز تو بشنوم هرچ فرمود شاه

Биорам ?бирти аҳд шоҳон дод

بیارم برت عهد شاهان داد

зи Кайхусрави оғоз то киқбод

ز کیخسرو آغاز تا کیقباد

Кунун шаҳрёрои ту дар кори ман

کنون شهریارا تو در کار من

Нигаҳ кун ба кирдору озори ман

نگه کن به کردار و آزار من

Гар он никўиҳо ки ман карда ам

گر آن نیکویها که من کرده‌ام

Ҳамон ранҷҳое ки ман барда ам

همان رنجهایی که من برده‌ام

Парастидани шаҳриёрони ҳамон

پرستیدن شهریاران همان

Аз имрӯз то рӯзи пешии ҳамон

از امروز تا روز پیشی همان

Чу подоши он ранҷ банд оядам

چو پاداش آن رنج بند آیدم

Ки аз шоҳи Эрон газанд оядам

که از شاه ایران گزند آیدم

Ҳамон ба ки гетӣ набинад касе

همان به که گیتی نبیند کسی

Чу бинад бадв дар намонад басӣ

چو بیند بدو در نماند بسی

Биёбам бигӯям ҳамаи рози хеш

بیابم بگویم همه راز خویش

зи гетии броФрозми овози хеш

ز گیتی برافرازم آواز خویش

Ба бозу бабандам яке полҳнг

به بازو ببندم یکی پالهنگ

Биёвез поем ба чарми паланг

بیاویز پایم به چرم پلنگ

Азон сон ки ман гардани жандаи пел

ازان سان که من گردن ژنده پیل

Бибастам фикандам ба дарёии нил

ببستم فکندم به دریای نیل

Чу аз ман гуноҳӣ биёбад падед

چو از من گناهی بیابد پدید

Азон пас сари ман бибояд бурид

ازان پس سر من بباید برید

Суханҳои нохуши зи ман даври дор

سخنهای ناخوش ز من دور دار

Ба бадҳо дили деви ранҷури дор

به بدها دل دیو رنجور دار

магӯӣ онч ҳаргиз нагуфтаст кас

مگوی آنچ هرگز نگفتست کس

Ба мардӣ макун бодро дар қафас

به مردی مکن باد را در قفس

Бузургон ба дониш биёбанд роҳ

بزرگان به دانش بیابند راه

зи дарё гузар нест бе ошноа

ز دریا گذر نیست بی‌آشناه

Ҳамон тобиш меҳр натавон наҳуфт

همان تابش مهر نتوان نهفت

На рӯбаҳ тавон кард бо шери ҷуфт

نه روبه توان کرد با شیر جفت

Ту бар роҳи ман бар ситезаи марез

تو بر راه من بر ستیزه مریز

Ки ман худ яке мояам дар ситез

که من خود یکی مایه‌ام در ستیز

Надидаст каси банд бар пои ман

ندیدست کس بند بر پای من

На бигирифт пели жёни ҷои ман

نه بگرفت پیل ژیان جای من

Ту он кун ки аз подшоҳон сазост

تو آن کن که از پادشاهان سزاست

Мадори озро дев бар дасти рост

مدار آز را دیو بر دست راست

Ба мардии зи дил давр кун хашму кин

به مردی ز دل دور کن خشم و کین

Ҷаҳонро ба чашми ҷавонии мубин

جهان را به چشم جوانی مبین

Ба дили хуррамии дор ва бигузар з равад

به دل خرمی دار و بگذر ز رود

Турои бод аз поки яздони дуруд

ترا باد از پاک یزدان درود

Гиромӣ кун айвони моро ба сур

گرامی کن ایوان ما را به سور

Мабош аз парастандаи хеши давр

مباش از پرستندهٔ خویش دور

Чунон чун бидам кеҳтари киқбод

چنان چون بدم کهتر کیقباد

Кунун аз ту дорам дилу мағзи шод

کنون از تو دارم دل و مغز شاد

Чу ое ба айвони ман бо сипоҳ

چو آیی به ایوان من با سپاه

Ҳам эдар ба шодии ббошии ду моҳ

هم‌ایدر به شادی بباشی دو ماه

Бросоид аз ранҷи марду сутур

برآساید از رنج مرد و ستور

Дил душманон гардад аз рашки кӯр

دل دشمنان گردد از رشک کور

Ҳамаи дашти нахчиру мурғи андари об

همه دشت نخچیر و مرغ اندر آب

Агар дайр Монӣ бигирад шитоб

اگر دیر مانی بگیرد شتاب

Бубинами зи ту зӯри мардони ҷанг

ببینم ز تو زور مردان جنگ

Ба шамшери шери аФгнигар паланг

به شمشیر شیر افگنی گر پلنگ

Чу хоҳӣ ки лашкар ба Эрони барӣ

چو خواهی که لشکر به ایران بری

Ба наздики шоҳи далерони барӣ

به نزدیک شاه دلیران بری

Гушойам дар ганҷҳои куҳан

گشایم در گنجهای کهن

Ки эдар фикандам ба шамшери бен

که ایدر فکندم به شمشیر بن

Ба пеши ту орми ҳама ҳарч ҳаст

به پیش تو آرم همه هرچ هست

Куҷо гирд кардам ба неруии даст

کجا گرد کردم به نیروی دست

Бихоҳ ончи хоҳӣ ва дигар бубахш

بخواه آنچ خواهی و دیگر ببخش

Макун бар дили мо чунин рӯзи Рахш

مکن بر دل ما چنین روز دخش

Дирами даҳ сипаҳро ва тундӣ макун

درم ده سپه را و تندی مکن

Чу хӯбӣ биёбӣ нижандӣ макун

چو خوبی بیابی نژندی مکن

Чу ҳангом рафтан фароз оядат

چو هنگام رفتن فراز آیدت

Ба дидори хусрав ниёз оядат

به دیدار خسرو نیاز آیدت

Аннан бо Аннани ту бандам ба роҳ

عنان با عنان تو بندم به راه

Хиромони биёям ба наздики шоҳ

خرامان بیایم به نزدیک شاه

Ба пӯзиш кунам нарми хашми варо

به پوزش کنم نرم خشم ورا

Бабўсам сару пойу чашми варо

ببوسم سر و پای و چشم ورا

Бипурсам зи бедори шоҳи баланд

بپرسم ز بیدار شاه بلند

Ки поем чаро кард бояд ба банд

که پایم چرا کرد باید به بند

Ҳама ҳарч гуфтам турои ёди дор

همه هرچ گفتم ترا یاد دار

Бигӯяш ба пурмояи Исфандиёр

بگویش به پرمایه اسفندیار