зи рустам чу бишунид баҳмани сухан
ز رستم چو بشنید بهمن سخن
Равони гашт бо мӯбади поки тан
روان گشت با موبد پاکتن
Таҳамтани замонӣ ба раҳ дар бимонад
تهمتن زمانی به ره در بماند
Зуввораи фаромарзро пеш хонд
زواره فرامرز را پیش خواند
Каз эдар ба наздик дастон шавед
کز ایدر به نزدیک دستان شوید
Ба назд ма коблстон шавед
به نزد مه کابلستان شوید
Бигӯед косФндёр омадаст
بگویید کاسفندیار آمدست
Ҷаҳонро яке хостор омадаст
جهان را یکی خواستار آمدست
Ба айвонҳо тахт заррин наед
به ایوانها تخت زرین نهید
Бирав ҷомаи хусрав ойин наед
برو جامهٔ خسرو آیین نهید
Чунон ҳам ки ҳангоми коўси шоҳ
چنان هم که هنگام کاوس شاه
Азон низ пурмоятар пойгоҳ
ازان نیز پرمایهتر پایگاه
Бисозед чизе ки бояд хӯриш
بسازید چیزی که باید خورش
Хӯришҳои хуб аз паии парвариш
خورشهای خوب از پی پرورش
Ки наздики мо пӯр шоҳ омадаст
که نزدیک ما پور شاه آمدست
Пар аз кӣна ва рзмхўоаҳ омадаст
پر از کینه و رزمخواه آمدست
Гӯй номдорасту шоҳии далер
گوی نامدارست و شاهی دلیر
Наяндешад аз ҷанги як дашти шер
نیندیشد از جنگ یک دشت شیر
Шавам пеш ӯгар пазиради навид
شوم پیش او گر پذیرد نوید
Ба некӣ буд ҳаркасиро умед
به نیکی بود هرکسی را امید
Агар некуии байнами андари сараш
اگر نیکویی بینم اندر سرش
зи ёқӯт ва зар оварам афсараш
ز یاقوت و زر آورم افسرش
Надорам азуи ганҷу гавҳари дареғ
ندارم ازو گنج و گوهر دریغ
На бргстўон ва на гўполу теғ
نه برگستوان و نه گوپال و تیغ
Вагар бозгрдондми ноумед
وگر بازگرداندم ناامید
Набошад марои рӯз бо ӯ сипед
نباشد مرا روز با او سپید
Ту доне ки он тобдодаҳи каманд
تو دانی که آن تابداده کمند
Сари жандаи пели андари орад ба банд
سر ژنده پیل اندر آرد به بند
Зуввора бадв гуфт мандяши азин
زواره بدو گفت مندیش ازین
Наҷуед касе разм каш нест кин
نجوید کسی رزم کش نیست کین
Надонам ба гетӣ чу Исфандиёр
ندانم به گیتی چو اسفندیار
Барои ва ба мардии яке номдор
برای و به مردی یکی نامدار
Наёяд зи марди хиради кори бад
نیاید ز مرد خرد کار بد
Надид ӯ зи мо ҳеҷ кирдори бад
ندید او ز ما هیچ کردار بد
Зуввора биёмад ба наздики зол
زواره بیامد به نزدیک زال
Вазон рӯй рустами броФрохти ёл
وزان روی رستم برافراخت یال
Биёмад дмон то лаби ҳирманд
بیامد دمان تا لب هیرمند
Сараш тез гашта зи бими газанд
سرش تیز گشته ز بیم گزند
Аннанро гарон кард бар пеш равад
عنان را گران کرد بر پیش رود
Ҳаме буд то баҳмани оради дуруд
همی بود تا بهمن آرد درود
Чу баҳман биёмад ба пардаи сарой
چو بهمن بیامد به پردهسرای
Ҳаме буд пеши падар бар ба пой
همی بود پیش پدر بر به پای
Бипурсед азуи фаррухи Исфандиёр
بپرسید ازو فرخ اسفندیار
Ки посух чаҳ кард он яли номдор
که پاسخ چه کرد آن یل نامدار
Чу бишунид бинишаст пеши падар
چو بشنید بنشست پیش پدر
Бигуфт ончи бишнидаи бад дар бадар
بگفت آنچ بشنیده بد در بدر
Нахустин дурудаши з рустам бидод
نخستین درودش ز رستم بداد
Пас ангоҳи гуфтор ӯ кард ёд
پسانگاه گفتار او کرد یاد
Ҳамаи дидаи пеш падар бозгуфт
همه دیده پیش پدر بازگفت
Ҳамон низ нодида андар наҳуфт
همان نیز نادیده اندر نهفت
Бадв гуфт чун рустами пилтан
بدو گفت چون رستم پیلتن
Надида буд каси баҳри анҷуман
ندیده بود کس بهر انجمن
Дил шер дорад тани жандаи пел
دل شیر دارد تن ژنده پیل
Наҳангони براردи зи дарёии нил
نهنگان برآرد ز دریای نیل
Биёмад кунун то лаби ҳирманд
بیامد کنون تا لب هیرمند
Абии ҷавшан ва худу гурзу каманд
ابی جوشن و خود و گرز و کمند
Ба дидори шоҳи омдстши ниёз
به دیدار شاه آمدستش نیاز
Надонам чаҳ дорад ҳаме бо ту роз
ندانم چه دارد همی با تو راز
з баҳман барошуфт Исфандиёр
ز بهمن برآشفت اسفندیار
Варо бар сар анҷуман кард хор
ورا بر سر انجمن کرد خوار
Бадв гуфт каз мардуми сарфароз
بدو گفت کز مردم سرفراز
Нзибд ки бо зан нишинад ба роз
نزیبد که با زن نشیند به راز
Вагар кӯдаконро бакории бузург
وگر کودکان را بکاری بزرگ
Фиристӣ набошад далеру сутург
فرستی نباشد دلیر و سترگ
Ту гарданкашонро куҷои дида Эй
تو گردنکشان را کجا دیدهای
Ки овози рӯбоҳи бишнида Эй
که آواز روباه بشنیدهای
Ки рустами ҳамеи пел ҷангӣ кунӣ
که رستم همی پیل جنگی کنی
Дили номвар анҷуман башиканӣ
دل نامور انجمن بشکنی
Чунин гуфт пас бо пшўтн ба роз
چنین گفت پس با پشوتن به راز
Ки ин шери размовар ҷанги соз
که این شیر رزمآور جنگ ساز
Ҷавонӣ ҳаме созад аз хештан
جوانی همی سازد از خویشتن
зи солаш ҳамоно наомад шикан
ز سالش همانا نیامد شکن