Бифармуд коспи сияҳ зин кунед

بفرمود کاسپ سیه زین کنید

Ба болой ӯ зин заррин кунед

به بالای او زین زرین کنید

Пас аз лашкари номвари сдсўор

پس از لشکر نامور صدسوار

Бирафтанд бо фаррухи Исфандиёр

برفتند با فرخ اسفندیار

Биёмад дмон то лаби ҳирманд

بیامد دمان تا لب هیرمند

Ба фитрок бар гирд карда каманд

به فتراک بر گرد کرده کمند

Азин сӯ хурӯшӣ баровард Рахш

ازین سو خروشی برآورد رخش

Вазон рӯй аспи яли тоҷи бахш

وزان روی اسپ یل تاج‌بخش

Чунин то расиданди наздики об

چنین تا رسیدند نزدیک آب

Ба дидор ҳар ду гирифтаи шитоб

به دیدار هر دو گرفته شتاب

Таҳамтани зи хушк андар омад ба равад

تهمتن ز خشک اندر آمد به رود

Пиёда шуд ва дод ялро дуруд

پیاده شد و داد یل را درود

Пас аз офарин гуфт каз як худоӣ

پس از آفرین گفت کز یک خدای

Ҳамеи хостам то буд раҳнамоӣ

همی خواستم تا بود رهنمای

Ки бо номдорони бад-ӣни ҷойгоҳ

که با نامداران بدین جایگاه

Чунин тундараст ояд ва бо сипоҳ

چنین تندرست آید و با سپاه

Нишинем якҷоӣу посухи диҳем

نشینیم یکجای و پاسخ دهیم

Ҳаме дар сухани рой фаррух наҳем

همی در سخن رای فرخ نهیم

Чунон дон ки яздон гўоӣ манаст

چنان دان که یزدان گوای منست

Хиради зини сухан раҳнамоӣ манаст

خرد زین سخن رهنمای منست

Ки ман зин суханҳо наҷӯям фурӯғ

که من زین سخنها نجویم فروغ

Нигарадам ба ҳар кори гирди дурӯғ

نگردم به هر کار گرد دروغ

Ки рӯй Сиёвуш гар дидамӣ

که روی سیاوش گر دیدمی

Бад-ӣни тозаи рӯеи нгрдидмӣ

بدین تازه‌رویی نگردیدمی

НаМонӣ ҳамеи чзи сёўхш ро

نمانی همی جز سیاوخش را

Мари он тоҷи дори ҷаҳони бахш ро

مر آن تاج‌دار جهان بخش را

Хунаки шоҳи кӯ чун ту дорад писар

خنک شاه کو چون تو دارد پسر

Ба боло ва фарат бинозад падар

به بالا و فرت بنازد پدر

Хунаки шаҳри Эрон ки тахти туро

خنک شهر ایران که تخت ترا

Парастанд бедори бахти туро

پرستند بیدار بخت ترا

Дижами бахти онкас ки бо ту набард

دژم بخت آنکس که با تو نبرد

Биҷӯед зи тахт андар ояд ба гирд

بجوید ز تخت اندر آید به گرد

Ҳамаи душманон аз ту пари бими бод

همه دشمنان از تو پر بیم باد

Дили бадсиголон ба ду ним бод

دل بدسگالان به دو نیم باد

Ҳамаи солаи бахти ту пирӯзи бод

همه ساله بخت تو پیروز باد

Шубони сияҳ бар ту наврӯзи бод

شبان سیه بر تو نوروز باد

Чу бишунид гуфтораши Исфандиёр

چو بشنید گفتارش اسفندیار

Фурӯд омад аз бораи номдор

فرود آمد از بارهٔ نامدار

Гӯи пилтанро ба бар дар гирифт

گو پیلتن را به بر در گرفت

Чу хушнӯд шуд офарин барграфт

چو خشنود شد آفرین برگرفت

Ки яздони сипос эй ҷаҳони паҳлавон

که یزدان سپاس ای جهان پهلوان

Ки дидам турои шоду равшани равон

که دیدم ترا شاد و روشن‌روان

Сазовор бошад сутудани туро

سزاوار باشد ستودن ترا

Ялони ҷаҳони хок бӯдани туро

یلان جهان خاک بودن ترا

Хунаки онк чун ту писар бошадаш

خنک آنک چون تو پسر باشدش

Яке шох бинад ки бар бошадаш

یکی شاخ بیند که بر باشدش

Хунаки онк ӯро буд чун ту пушт

خنک آنک او را بود چون تو پشت

Буд эмин аз рӯзгори дурушт

بود ایمن از روزگار درشت

Хунаки зол каш бугзарад рӯзгор

خنک زال کش بگذرد روزگار

Ба гетӣ бимонад турои ёдгор

به گیتی بماند ترا یادگار

Бидидам туро ёдам омад зрир

بدیدم ترا یادم آمد زریر

Сипаҳдори аспи аФгн ва нараҳ шер

سپهدار اسپ‌افگن و نره شیر

Бадв гуфт рустам ки эй паҳлавон

بدو گفت رستم که ای پهلوان

Ҷаҳондору бедору равшани равон

جهاندار و بیدار و روشن‌روان

Яке орзӯ дорам аз шаҳриёр

یکی آرزو دارم از شهریار

Ки бошам барон орзӯи комгор

که باشم بران آرزو کامگار

Хиромони биёеи сӯии хони ман

خرامان بیایی سوی خان من

Ба дидор равшан кунӣ ҷони ман

به دیدار روشن کنی جان من

Сазои ту гар нест чизе ки ҳаст

سزای تو گر نیست چیزی که هست

Бакӯшем ва бо он бсоиими даст

بکوشیم و با آن بساییم دست

Чунин посух оварадаш Исфандиёр

چنین پاسخ آوردش اسفندیار

Ки эй аз ялони ҷаҳони ёдгор

که ای از یلان جهان یادگار

Ҳронкси куҷо чун ту бошад ба ном

هرانکس کجا چون تو باشد به نام

Ҳамаи шаҳри Эрони бадви шодком

همه شهر ایران بدو شادکام

Нишоед гузар кардан аз рои ту

نشاید گذر کردن از رای تو

Гузашт аз бару буми вази ҷои ту

گذشت از بر و بوم وز جای تو

Валикини зи фармони шоҳи ҷаҳон

ولیکن ز فرمان شاه جهان

Напечам равони ошкору ниҳон

نپیچم روان آشکار و نهان

Ба зобули нафармуди моро диранг

به زابل نفرمود ما را درنگ

На бо номдорони ин буми ҷанг

نه با نامداران این بوم جنگ

Ту он кун ки бар ёбӣ аз рӯзгор

تو آن کن که بر یابی از روزگار

Барон рӯ ки фармон диҳад шаҳриёр

بران رو که فرمان دهد شهریار

Ту худ банд бар пой на бе диранг

تو خود بند بر پای نه بی‌درنگ

Набошад зи банди шаҳаншоҳи нанг

نباشد ز بند شهنشاه ننگ

Туро чун барам бастаи наздики шоҳ

ترا چون برم بسته نزدیک شاه

Саросар бадв бозгардад гуноҳ

سراسر بدو بازگردد گناه

Вазин бастагии ман ҷигар хаста ам

وزین بستگی من جگر خسته‌ام

Ба пеши ту андари камар баста ам

به پیش تو اندر کمر بسته‌ام

Нмонм ки то шаби Бамоне ба банд

نمانم که تا شب بمانی به بند

Вагар бар ту ояд зи чизеи газанд

وگر بر تو آید ز چیزی گزند

Ҳама аз ман ингор эй паҳлавон

همه از من انگار ای پهلوان

Бадӣ ноед аз шоҳи худ бегмон

بدی ناید از شاه خود بیگمان

Азон пас ки ман тоҷ бар сари нуҳум

ازان پس که من تاج بر سر نهم

Ҷаҳонро ба дасти ту андари нуҳум

جهان را به دست تو اندر نهم

На наздик додар бошад гуноҳ

نه نزدیک دادار باشد گناه

На шарм оядам аз тоҷўр рӯй шоҳ

نه شرم آیدم نیز از روی شاه

Чу ту бозгардӣ ба Зобулстон

چو تو بازگردی به زابلستان

Ба ҳангоми бшкўФаҳи гулистон

به هنگام بشکوفهٔ گلستان

зи ман низ ёбии басии хоста

ز من نیز یابی بسی خواسته

Ки гардад бару бумати ороста

که گردد بر و بومت آراسته

Бадв гуфт рустам ки эй номдор

بدو گفت رستم که ای نامدار

Ҳамеи ҷустам аз довари кирдигор

همی جستم از داور کردگار

Ки хуррам кунам дил ба дидори ту

که خرم کنم دل به دیدار تو

Кунун чун писандами ман озори ту

کنون چون پسندم من آزار تو

Ду гардан фарозем перу ҷавон

دو گردن فرازیم پیر و جوان

Хирадманду бедори ду паҳлавон

خردمند و بیدار دو پهلوان

Битарсам ки чашм бад ояд ҳаме

بترسم که چشم بد آید همی

Сар аз хоби хуши бргроиди ҳаме

سر از خواب خوش برگراید همی

Ҳаме ёбад андари миёни деви роҳ

همی یابد اندر میان دیو راه

Дилат каж кунад аз паии тоҷу гоҳ

دلت کژ کند از پی تاج و گاه

Яке нанг бошад марои зини сухан

یکی ننگ باشد مرا زین سخن

Ки то ҷовдон он нагардад куҳан

که تا جاودان آن نگردد کهن

Ки чун ту сипаҳбади гузидаи сиррӣ

که چون تو سپهبد گزیده سری

Сарафрози ширӣу гндоўрӣ

سرافراز شیری و گندآوری

Ниёеи замонии ту дар хони ман

نیایی زمانی تو در خان من

Набошӣ бад-ӣни марзи меҳмони ман

نباشی بدین مرز مهمان من

Гар ин тезӣ аз мағз берун кунӣ

گر این تیزی از مغز بیرون کنی

Бакӯшӣ ва бар хаста афсун кунӣ

بکوشی و بر خسته افسون کنی

зи ман ҳарчи хоҳят фармон кунам

ز من هرچ خواهیت فرمان کنم

зи дидори ту ромиш ҷон кунам

ز دیدار تو رامش جان کنم

Магари банд каз банди орӣ буд

مگر بند کز بند عاری بود

Шикастӣ буд зишти корӣ буд

شکستی بود زشت کاری بود

Набинад марои зинда бо банди кас

نبیند مرا زنده با بند کس

Ки равшани равонами бринсту бас

که روشن روانم برینست و بس

зи ту пеш буданд кндоўрон

ز تو پیش بودند کنداوران

Накарданд поем ба банди гарон

نکردند پایم به بند گران

Ба посух чунин гуфташ Исфандиёр

به پاسخ چنین گفتش اسفندیار

Ки эй дар ҷаҳон аз гӯони ёдгор

که ای در جهان از گوان یادگار

Ҳама рост гуфтӣ нагуфтӣ дурӯғ

همه راست گفتی نگفتی دروغ

Ба кажӣ нагиранд мардони фурӯғ

به کژی نگیرند مردان فروغ

Валикини пшўтни шиносад ки шоҳ

ولیکن پشوتن شناسد که شاه

Чаҳ фармуд то ман бирафтам ба роҳ

چه فرمود تا من برفتم به راه

Гар акнӯн биёями сӯии хони ту

گر اکنون بیایم سوی خان تو

Буми шоду пирӯзи меҳмони ту

بوم شاد و پیروز مهمان تو

Ту гардан бипечӣ зи фармони шоҳ

تو گردن بپیچی ز فرمان شاه

Марои тобиш рӯз гардад сиёҳ

مرا تابش روز گردد سیاه

Дигар онкгар бо ту ҷанг оварам

دگر آنک گر با تو جنگ آورم

Ба пархоши хуй паланг оварам

به پرخاش خوی پلنگ آورم

Фромш кунам меҳри нону намак

فرامش کنم مهر نان و نمک

Ба ман бар дигаргуна гардад фалак

به من بر دگرگونه گردد فلک

Вагар србпичми зи фармони шоҳ

وگر سربپیچم ز فرمان شاه

Бидон гетии оташ буд ҷойгоҳ

بدان گیتی آتش بود جایگاه

Турои орзӯгар чунин омадаст

ترا آرزو گر چنین آمدست

Як имрӯз бо май бсоиими даст

یک امروز با می بساییم دست

Ки донад ки фардо чаҳ шояд бадан

که داند که فردا چه شاید بدن

Бад-ӣн достонӣ набояд задан

بدین داستانی نباید زدن

Бадв гуфт рустам ки айдун кунам

بدو گفت رستم که ایدون کنم

Шавам ҷомаи роҳ берун кунам

شوم جامهٔ راه بیرون کنم

Ба як ҳафта нахчир кардам ҳаме

به یک هفته نخچیر کردم همی

Ба ҷои барра гӯр хӯрдам ҳаме

به جای بره گور خوردم همی

Ба ҳангом хӯрдани маро боз хон

به هنگام خوردن مرا باز خوان

Чун бо дӯда биншинӣ аз пеш хон

چو با دوده بنشینی از پیش خوان

Азон ҷойгаҳи Рахшро барнишаст

ازان جایگه رخش را برنشست

Дили хастаро андари андешаи баст

دل خسته را اندر اندیشه بست

Биёмад дмон то ба айвон расед

بیامد دمان تا به ایوان رسید

Рухи золи сом Наримон бидид

رخ زال سام نریمان بدید

Бадв гуфт к-эии меҳтари номдор

بدو گفت کای مهتر نامدار

Расидам ба наздики Исфандиёр

رسیدم به نزدیک اسفندیار

Саворяш дидам чу сарви сеӣ

سواریش دیدم چو سرو سهی

Хирадманд ва бо зеб ва бо Фрҳӣ

خردمند و با زیب و با فرهی

Ту гуфтӣ ки шоҳи Фаридуни гирд

تو گفتی که شاه فریدون گرد

Бузургии доноӣ ӯро супурд

بزرگی دانایی او را سپرد

Ба дидан фузун омад аз огаҳӣ

به دیدن فزون آمد از آگهی

Ҳаме тофт зу фари шоҳаншаҳӣ

همی تافت زو فر شاهنشهی