Чу рустам бирафт аз лаби ҳирманд

چو رستم برفت از لب هیرمند

Пурандеша шуд номдори баланд

پراندیشه شد نامدار بلند

Пшўтн ки бади шоҳро раҳнамоӣ

پشوتن که بد شاه را رهنمای

Биёмад ҳам анга ба пардаи сарой

بیامد هم‌انگه به پرده سرای

Чунин гуфт бо ӯ яли Исфандиёр

چنین گفت با او یل اسفندیار

Ки кории гирифтеми дшхўори хор

که کاری گرفتیم دشخوار خوار

Ба айвони рустами маро кор нест

به ایوان رستم مرا کار نیست

Варо назд ман низ дидор нест

ورا نزد من نیز دیدار نیست

Ҳамон гар наёяд нхўонмш низ

همان گر نیاید نخوانمش نیز

Гар аз мо якеро барояд қФиз

گر از ما یکی را سرآید قفیز

Дили зинда аз кушта бирён шавад

دل زنده از کشته بریان شود

Сар аз ошноииш гирён шавад

سر از آشناییش گریان شود

Пшўтн бадв гуфт к-эии номдор

پشوتن بدو گفت کای نامدار

Бародар ки ёбад чу Исфандиёр

برادر که یابد چو اسفندیار

Ба яздон ки дидам шуморо нахуст

به یزدان که دیدم شما را نخست

Ки як номвар бо дигар кин наҷуст

که یک نامور با دگر کین نجست

Дилами гашт зон кор чун навбаҳор

دلم گشت زان کار چون نوبهار

Ҳам аз рустам ва ҳам аз Исфандиёр

هم از رستم و هم از اسفندیار

Чу дар коратон боз кардам нигоҳ

چو در کارتان باز کردم نگاه

Бибандади ҳаме бар хиради деви роҳ

ببندد همی بر خرد دیو راه

Ту огоҳӣ аз кори дайну хирад

تو آگاهی از کار دین و خرد

Равонат ҳамеша хиради пурвирд

روانت همیشه خرد پرورد

Бипарҳез ва бо ҷон ситеза макун

بپرهیز و با جان ستیزه مکن

Ниўшндаҳ бош аз бародари сухан

نیوشنده باش از برادر سخن

Шунидам ҳамаи ҳарч рустам бигуфт

شنیدم همه هرچ رستم بگفت

Бузургяш бо мардумӣ буд ҷуфт

بزرگیش با مردمی بود جفت

Нисоед ду пои варои банди ту

نساید دو پای ورا بند تو

Наёяд сабки сӯии пайванди ту

نیاید سبک سوی پیوند تو

Савори ҷаҳони пӯри дастони сом

سوار جهان پور دستان سام

Ба бозӣ срондр наёрад ба дом

به بازی سراندر نیارد به دام

Чунуи паҳливонии зи гарданкашон

چنو پهلوانی ز گردنکشان

Надодаст доно ба гетии нишон

ندادست دانا به گیتی نشان

Чигуна тавон кард поиш ба банд

چگونه توان کرد پایش به بند

магӯӣ онкӣ ҳаргиз наёяд писанд

مگوی آنکه هرگز نیاید پسند

Суханҳои нохубу нодилпазир

سخنهای ناخوب و نادلپذیر

Сазад гар нагӯяд яли шергир

سزد گر نگوید یل شیرگیر

Битарсам ки ин кор гардад дароз

بترسم که این کار گردد دراز

Ба зиштии миёни ду гардани фароз

به زشتی میان دو گردن فراز

Бузургӣ ва аз шоҳи донотрӣ

بزرگی و از شاه داناتری

Ба мардӣу гардии тўонотрӣ

به مردی و گردی تواناتری

Яке базм ҷӯяд яке разму кин

یکی بزم جوید یکی رزم و کین

Нигаҳ кун ки то кист бо офарин

نگه کن که تا کیست با آفرین

Чунин дод посухи варои номдор

چنین داد پاسخ ورا نامدار

Кигар ман бипечам сар аз шаҳриёр

که گر من بپیچم سر از شهریار

Бад-ӣни гетии андари накӯҳиш буд

بدین گیتی‌اندر نکوهش بود

Ҳамон пеши яздони пажӯҳиш буд

همان پیش یزدان پژوهش بود

Ду гетӣ ба рустам нахоҳам фурухт

دو گیتی به رستم نخواهم فروخت

Касе чашми дайнро ба сӯзан надӯхт

کسی چشم دین را به سوزن ندوخت

Бадв гуфт ҳар чизи комади зи панд

بدو گفت هر چیز کامد ز پند

Тани поку ҷони турои сӯдманд

تن پاک و جان ترا سودمند

Ҳама гуфтам акнӯн баӣ баргузин

همه گفتم اکنون بهی برگزین

Дили шаҳриёрони ниёзад ба кин

دل شهریاران نیازد به کین

Сипаҳбади зи хўолигрон хост хон

سپهبد ز خوالیگران خواست خوان

Касеро нафармуди кӯро бихон

کسی را نفرمود کو را بخوان

Чу нон хӯрда шуд ҷом ме барграфт

چو نان خورده شد جام می برگرفت

зи рӯйин диж онгаҳ сухан даргирифт

ز رویین دژ آنگه سخن درگرفت

Азон мардии худ ҳаме ёд кард

ازان مردی خود همی یاد کرد

Ба ёди шаҳаншоҳ ҷомӣ бихӯрад

به یاد شهنشاه جامی بخورد

Ҳаме буд рустам ба айвони хеш

همی بود رستم به ایوان خویش

з хӯрдан нигаҳ дошт паймони хеш

ز خوردن نگه داشت پیمان خویش

Чу чанде баромад наомад касе

چو چندی برآمد نیامد کسی

Нигаҳ кард рустам ба раҳ бар басӣ

نگه کرد رستم به ره بر بسی

Чу ҳангоми нон хӯрдани андари гузашт

چو هنگام نان خوردن اندر گذشت

зи мағзи далери оби бартари гузашт

ز مغز دلیر آب برتر گذشت

Бихандед ва гуфт эй бародар ту хон

بخندید و گفت ای برادر تو خوان

Бёроӣу озодагонро бихон

بیارای و آزادگان را بخوان

Гринаст ойини Исфандиёр

گرینست آیین اسفندیار

Ту ойини ин номвари ёди дор

تو آیین این نامور یاد دار

Бифармуд то Рахшро зин кунанд

بفرمود تا رخش را زین کنند

Ҳамон зин ба ороиш чин кунанд

همان زین به آرایش چین کنند

Шавам боз гӯям ба Исфандиёр

شوم باز گویم به اسفندیار

Куҷои кори моро гирифтаст хор

کجا کار ما را گرفتست خوار