Нишаст аз бар Рахш чун пели маст
نشست از بر رخش چون پیل مست
Яке гурзаи гови пайкар ба даст
یکی گُرزهٔ گاو پیکر به دست
Биёмад дмон то ба наздики об
بیامد دمان تا به نزدیک آب
Сипаҳро ба дидор ӯ бади шитоб
سپه را به دیدار او بد شتاب
Ҳронкс ки аз лашкар ӯро бидид
هرانکس که از لشکر او را بدید
Дилаши меҳру пайванд ӯ баргузед
دلش مهر و پیوند او برگزید
Ҳаме гуфт ҳаркас ки ин номдор
همی گفت هرکس که این نامدار
Намонад ба каси ҷуз ба соми савор
نماند به کس جز به سام سوار
Барин кӯҳаи зин ки оҳанаст
برین کوههٔ زین که آهنست
Ҳамон Рахши гӯйӣ ки оҳрмнст
همان رخش گویی که آهرمنست
Агар ҳам набардаш буд жандаи пел
اگر هم نبردش بود ژنده پیل
Барафшонад аз тораки пели нил
برافشاند از تارک پیل نیل
Касе марди азин сон ба гетӣ надид
کسی مرد ازین سان به گیتی ندید
На аз номдорон пешин шунид
نه از نامداران پیشین شنید
Хирад нест андари сари шаҳриёр
خرد نیست اندر سر شهریار
Ки ҷӯяд азин номвари корзор
که جوید ازین نامور کارزار
Барин сони ҳаме аз паии тоҷу гоҳ
برین سان همی از پی تاج و گاه
Ба куштан диҳад номадорӣ чу моҳ
به کشتن دهد نامداری چو ماه
Ба перии сӯии ганҷ ёзон тараст
به پیری سوی گنج یازان ترست
Ба меҳр ва ба дияем нозон тараст
به مهر و به دیهیم نازان ترست
Ҳаме омад аз даври рустам чу шер
همی آمد از دور رستم چو شیر
Ба зери андаруни аждаҳои далер
به زیر اندرون اژدهای دلیر
Чу омад ба наздики Исфандиёр
چو آمد به نزدیک اسفندیار
Ҳам анга пазира шудаш номдор
همانگه پذیره شدش نامدار
Бадв гуфт рустам ки эй паҳлавон
بدو گفت رستم که ای پهلوان
Нўоиину нӯсозу фаррухи ҷавон
نوآیین و نوساز و فرخ جوان
Хиромӣ наярзед меҳмони ту
خرامی نیرزید مهمان تو
Чунин буд то буд паймони ту
چنین بود تا بود پیمان تو
Сухан ҳарч гӯям ҳамаи ёди гир
سخن هرچ گویم همه یاد گیر
Машав тез бо пер бар хираи хайр
مشو تیز با پیر بر خیره خیر
Ҳамеи хештанро бузург оядат
همی خویشتن را بزرگ آیدت
Вазин номдорон сутург оядат
وزین نامداران سترگ آیدت
Ҳамоно ба мардӣ сабк дорем
همانا به مردی سبک داریم
Ба рой ва ба дониш тнк дорем
به رای و به دانش تنک داریم
Ба гетии чунон дон ки рустами манам
به گیتی چنان دان که رستم منم
Фурӯзандаи тухми нирми манам
فروزندهٔ تخم نیرم منم
Бхоиди зи ман чанги деви сипед
بخاید ز من چنگ دیو سپید
Басии ҷодӯонро кунам ноумед
بسی جادوان را کنم ناامید
Бузургон ки диданди бабри маро
بزرگان که دیدند ببر مرا
Ҳамон Рахши ғурони ҳужабри маро
همان رخش غران هژبر مرا
Чу комуси ҷангӣ чу хоқони чин
چو کاموس جنگی چو خاقان چین
Саворони ҷангӣу мардони кин
سواران جنگی و مردان کین
Ки аз пушти зинашон ба хами каманд
که از پشت زینشان به خم کمند
Рабӯдами сар ва пой кардам ба банд
ربودم سر و پای کردم به بند
Нигаҳдори Эрону турони манам
نگهدار ایران و توران منم
Ба ҳар ҷои пушти далерони манам
به هر جای پشت دلیران منم
Азин хоҳиш ман машав бадгумон
ازین خواهش من مشو بدگمان
Мадони хештани бартар аз осмон
مدان خویشتن برتر از آسمان
Ман аз баҳри ин фару аўрнди ту
من از بهر این فر و اورند تو
Биҷӯем ҳамеи ройу пайванди ту
بجویم همی رای و پیوند تو
Нахоҳам ки чун ту яке шаҳриёр
نخواهم که چون تو یکی شهریار
Таба дорад аз чанги ман рӯзгор
تبه دارد از چنگ من روزگار
Ки ман соми ялро бихонам далер
که من سام یل را بخوانم دلیر
Казу беша бгзоштӣ нараҳ шер
کزو بیشه بگذاشتی نره شیر
Ба гетии манам зу кунун ёдгор
به گیتی منم زو کنون یادگار
Дигар шоҳзодаи яли Исфандиёр
دگر شاهزاده یل اسفندیار
Басии паҳлавон ҷаҳон бӯда ам
بسی پهلوان جهان بودهام
Суханҳо з ҳар гӯна башнавада ам
سخنها ز هر گونه بشنودهام
Сипосами зи яздон ки бигузашт сол
سپاسم ز یزدان که بگذشت سال
Бидидам яке шоҳи фаррухи ҳам?ил
بدیدم یکی شاه فرخ همال
Ки кин хоҳад аз марди нопоки дайн
که کین خواهد از مرد ناپاک دین
Ҷаҳонӣ бирав бар кунанд офарин
جهانی برو بر کنند آفرین
Тӯии номвари пурҳунари шаҳриёр
توی نامور پرهنر شهریار
Ба ҷанги андаруни афсари корзор
به جنگ اندرون افسر کارزار
Бихандед аз рустами Исфандиёр
بخندید از رستم اسفندیار
Бадв гуфт к-эии пӯри соми савор
بدو گفت کای پور سام سوار
Шудӣ тнгдл чун наомад хиром
شدی تنگدل چون نیامد خرام
Нҷстми ҳамеи зини сухани кому ном
نجستم همی زین سخن کام و نام
Чунин гарми бади рӯзу роҳи дароз
چنین گرم بد روز و راه دراز
Накардам турои ранҷаи тундии мсоз
نکردم ترا رنجه تندی مساز
Ҳаме гуфтам аз бомдоди пагоҳ
همی گفتم از بامداد پگاه
Ба пӯзиш бисозам сӯй дод роҳ
به پوزش بسازم سوی داد راه
Ба дидор дастон шавам шодмон
به دیدار دستان شوم شادمان
Ба ту шод дорам равони як замон
به تو شاد دارم روان یک زمان
Кунун ту бад-ӣни ранҷи бардоштӣ
کنون تو بدین رنج برداشتی
Ба дашт омадӣ хонаи бгзоштӣ
به دشت آمدی خانه بگذاشتی
Ба ором биншин ва бурдор ҷом
به آرام بنشین و بردار جام
зи тундӣ ва тезӣ мабар ҳеҷ ном
ز تندی و تیزی مبر هیچ نام
Ба дасти чапи хеш бар ҷой кард
به دست چپ خویش بر جای کرد
зи рустами ҳамеи маҷлис орой кард
ز رستم همی مجلس آرای کرد
Ҷаҳондида гуфт ин на ҷой манаст
جهاندیده گفت این نه جای منست
Баҷое нишинам ки рой манаст
بجایی نشینم که رای منست
Тҳмн бифармуд каз дасти рост
تهمتن بفرمود کز دست راست
Нишастӣ бёроӣ азон кам сазост
نشستی بیارای ازان کم سزاست
Чунин гуфт бо шоҳзода ба хашм
چنین گفت با شاهزاده به خشم
Ки ойини ман байн ва бигушоӣ чашм
که آیین من بین و بگشای چشم
Ҳунари байн ва ин номвари гавҳарам
هنر بین و این نامور گوهرم
Ки аз тухмаи соми кндоўрм
که از تخمهٔ سام کنداورم
Ҳунар бояд аз марду фару нажод
هنر باید از مرد و فر و نژاد
Кафӣ род дорад дилии пар з дод
کفی راد دارد دلی پر ز داد
Сазовори мангар туро нест ҷой
سزاوار من گر ترا نیست جای
Маро ҳаст пирӯзӣу ҳушу рой
مرا هست پیروزی و هوش و رای
Азон пас бифармуд фарзанди шоҳ
ازان پس بفرمود فرزند شاه
Ки курсии заррин наад пеши гоҳ
که کرسی زرین نهد پیش گاه
Бидон то гӯи номвари паҳлавон
بدان تا گو نامور پهلوان
Нишинад бар шаҳриёри ҷавон
نشیند بر شهریار جوان
Биёмад барон курсӣ зар нишаст
بیامد بران کرسی زر نشست
Пар аз хашми бўёи туранҷии бадаст
پر از خشم بویا ترنجی بدست