Чу аз рустами Исфандиёр ин шунид

چو از رستم اسفندیار این شنید

Бихандеду шодони дилаши ?бардамӣад

بخندید و شادان دلش بردمید

Бадв гуфт азин ранҷу кирдори ту

بدو گفت ازین رنج و کردار تو

Шунидам ҳамаи дарду тимори ту

شنیدم همه درد و تیمار تو

Кунун корҳое ки ман карда ам

کنون کارهایی که من کرده‌ام

зи гарданкашони сар бароварда ам

ز گردنکشان سر برآورده‌ام

Нахустин камари бастам аз баҳри дайн

نخستین کمر بستم از بهر دین

Тиҳӣ кардам аз бут прессатон замин

تهی کردم از بت‌پرستان زمین

Кас аз ҷангҷуён гетӣ надид

کس از جنگجویان گیتی ندید

Ки аз куштагон хок шуд нопадид

که از کشتگان خاک شد ناپدید

Нажоди ман аз тухм Гуштоспаст

نژاد من از تخم گشتاسپست

Ки Гуштосп аз тухм лҳроспаст

که گشتاسپ از تخم لهراسپست

Ки лҳроспи бади пӯри аўрнди шоҳ

که لهراسپ بد پور اورند شاه

Ки ӯро бадӣ аз маони тоҷу гоҳ

که او را بدی از مهان تاج و گاه

Ҳам аўрнд аз гавҳар кӣ пшин

هم اورند از گوهر کی‌پشین

Ки кардӣ падар бар пшини офарин

که کردی پدر بر پشین آفرین

Пшин буд аз тухмаи киқбод

پشین بود از تخمهٔ کیقباد

Хирадманди шоҳии дилаши пар з дод

خردمند شاهی دلش پر ز داد

Ҳамеи рӯи чунин то Фаридуни шоҳ

همی رو چنین تا فریدون شاه

Ки шоҳи ҷаҳон буду зебои гоҳ

که شاه جهان بود و زیبای گاه

Ҳамон модарам духтар қайсараст

همان مادرم دختر قیصرست

Куҷо бар сар рӯмён афсараст

کجا بر سر رومیان افسرست

Ҳамон қайсар аз силам дорад нажод

همان قیصر از سلم دارد نژاد

зи тухми Фаридун бо фар ва дод

ز تخم فریدون با فر و داد

Ҳамон силами пӯри Фаридуни гирд

همان سلم پور فریدون گرد

Ки аз хусравони номи шоҳии бабрад

که از خسروان نام شاهی ببرد

Бигӯям ман ва кас нагӯяд ки нест

بگویم من و کس نگوید که نیست

Ки бероҳ бисёр ва роҳ андакӣаст

که بی‌راه بسیار و راه اندکیست

Ту онӣ ки пеши ниёкони ман

تو آنی که پیش نیاکان من

Бузургони бедору покони ман

بزرگان بیدار و پاکان من

Парастанда будӣ ҳаме бо ниё

پرستنده بودی همی با نیا

Наҷӯям ҳамеи зини сухани кимиё

نجویم همی زین سخن کیمیا

Бузургии зи шоҳон ман ёфтӣ

بزرگی ز شاهان من یافتی

Чу дар бандагӣ тез бишитофтӣ

چو در بندگی تیز بشتافتی

Туро бозгуем ҳама ҳарч ҳаст

ترا بازگویم همه هرچ هست

Яке гар дурӯғаст бинмоӣ даст

یکی گر دروغست بنمای دست

Ки то шоҳи Гуштоспро дод тахт

که تا شاه گشتاسپ را داد تخت

Миён баста дорам ба мардӣу бахт

میان بسته دارم به مردی و بخت

Ҳронкс ки рафт аз паии дайн ба чин

هرانکس که رفت از پی دین به چین

Бкрднд зон пас бирав офарин

بکردند زان پس برو آفرین

Азон пас ки моро ба гуфт гурзам

ازان پس که ما را به گفت گُرَزم

Бибастам падар давр кардам зи базм

ببستم پدر دور کردم ز بزم

Ба лҳросп аз банди ман бад расед

به لهراسپ از بند من بد رسید

Шуд аз тарк рӯй замини нопадид

شد از ترک روی زمین ناپدید

Биоварад ҷомоспи оҳангарон

بیاورد جاماسپ آهنگران

Ки моро кушояди зи банди гарон

که ما را گشاید ز بند گران

Ҳамон кори оҳангарони дайр буд

همان کار آهنگران دیر بود

Марои дил бар оҳанги шамшер буд

مرا دل بر آهنگ شمشیر بود

Дилам танг шуд бонгашон бар задам

دلم تنگ شد بانگشان بر زدم

Тан аз дасти оҳангарони бстдм

تن از دست آهنگران بستدم

БроФрохтми сари з ҷой нишаст

برافراختم سر ز جای نشست

Ғулу банд бар ҳам шикастам ба даст

غل و بند بر هم شکستم به دست

Гурезон шуд арҷосп аз пеши ман

گریزان شد ارجاسپ از پیش من

Барон сони яке номдори анҷуман

بران سان یکی نامدار انجمن

Ба мардӣ бибастам камар бар миён

به مردی ببستم کمر بر میان

Ҳаме рафтам аз пас чу шери жён

همی رفتم از پس چو شیر ژیان

Шунидӣ ки дар ҳФтхўони пеши ман

شنیدی که در هفتخوان پیش من

Чаҳ омад зи шерон ва аз аҳриман

چه آمد ز شیران و از اهرمن

Ба чора ба рӯйин диж андар шудам

به چاره به رویین‌دژ اندر شدم

Ҷаҳонӣ барон гӯна бар ҳам задам

جهانی بران گونه بر هم زدم

Биҷустам ҳамаи кини эрониён

بجستم همه کین ایرانیان

Ба хӯн бузургон бибастам миён

به خون بزرگان ببستم میان

Ба турону чини онч ман карда ам

به توران و چین آنچ من کرده‌ام

Ҳамон ранҷу сахтӣ ки ман барда ам

همان رنج و سختی که من برده‌ام

Ҳамоно надидаст гӯр аз паланг

همانا ندیدست گور از پلنگ

На аз шасти млоҳи коми наҳанг

نه از شست ملاح کام نهنگ

зи ҳангоми тӯру Фаридуни гирд

ز هنگام تور و فریدون گرد

Каси андари ҷаҳони номи ин дижи набард

کس اندر جهان نام این دژ نبرد

Яке тираи диж бар сари кӯҳ буд

یکی تیره دژ بر سر کوه بود

Ки аз бартарии давр аз анбӯҳ буд

که از برتری دور از انبوه بود

Чу рафтам ҳама бут прессатон баданд

چو رفتم همه بت‌پرستان بدند

Саросема бирасон мисатон баданд

سراسیمه برسان مستان بدند

Ба мардии ман он бораро бстдм

به مردی من آن باره را بستدم

Батонро ҳама бар замин бар задам

بتان را همه بر زمین بر زدم

БроФрохтми оташи зрдҳшт

برافراختم آتش زردهشت

Ки бо миҷмар оварда буд аз биҳишт

که با مجمر آورده بود از بهشت

Ба пирӯзии додгари як худоӣ

به پیروزی دادگر یک خدای

Ба Эрони чунон омадами бози ҷой

به ایران چنان آمدم باز جای

Ки моро ба ҳар ҷой душман намонад

که ما را به هر جای دشمن نماند

Ба бтхонаҳҳо дар брҳмн намонад

به بتخانه‌ها در برهمن نماند

Ба танҳо тани хеши ҷустами набард

به تنها تن خویش جستم نبرد

Ба пархоши тимори ман кас нахурд

به پرخاش تیمار من کس نخورد

Суханҳо ба мо бар кунун шуд дароз

سخنها به ما بر کنون شد دراز

Агар ташнае ҷом майро фароз

اگر تشنه‌ای جام می را فراز