Чу шуд рӯз рустам бапушед габр
چو شد روز رستم بپوشید گبر
Нигаҳбон тан кард бар габри бабр
نگهبان تن کرد بر گبر ببر
Камандӣ ба фитроки зини брббст
کمندی به فتراک زین برببست
Барон бораи пел пайкар нишаст
بران بارهٔ پیل پیکر نشست
Бифармуд то шуд зуввораи буриш
بفرمود تا شد زواره برش
Фаровон сухан ронад аз лашкараш
فراوان سخن راند از لشکرش
Бадв гуфт рӯи лашкар орой бош
بدو گفت رو لشکر آرای باش
Бар кӯҳаи рег бар пой бош
بر کوههٔ ریگ بر پای باش
Биёмад зуввораи сипаҳ гирд кард
بیامد زواره سپه گرد کرد
Ба майдони кор ва ба дашти набард
به میدان کار و به دشت نبرد
Таҳамтан ҳаме рафт найза ба даст
تهمتن همی رفت نیزه به دست
Чу берун шуд аз ҷойгоҳ нишаст
چو بیرون شد از جایگاه نشست
Сипоҳаш бирав хонданди офарин
سپاهش برو خواندند آفرین
Ки бе ту мабод аспу гўполу зин
که بیتو مباد اسپ و گوپال و زین
Ҳаме рафт рустами зуввораи пасаш
همی رفت رستم زواره پسش
Куҷо буд дар подшоҳии касаш
کجا بود در پادشاهی کسش
Биёмад чунон то лаби ҳирманд
بیامد چنان تا لب هیرمند
Ҳамаи дили пар аз боду лаби пари зи панд
همه دل پر از باد و لب پر ز پند
Сипаҳ бо бародари ҳам онҷо бимонад
سپه با برادر هم آنجا بماند
Сӯии лашкари шоҳ Эрон баранд
سوی لشکر شاه ایران براند
Чунин гуфт пас бо зуввора ба роз
چنین گفت پس با زواره به راز
Ки мардӣаст ин бдрги диўсоз
که مردیست این بدرگ دیوساز
Битарсам ки бо ӯ наёрам задан
بترسم که با او نیارم زدن
Надонам казин пас чаҳ шояд бадан
ندانم کزین پس چه شاید بدن
Ту акнӯн сипаҳро ҳам эдар бидор
تو اکنون سپه را هم ایدر بدار
Шавам то чаҳ пеш оварад рӯзгор
شوم تا چه پیش آورد روزگار
Агар тунди ёбмши ҳам зон нишон
اگر تند یابمش هم زان نشان
Нахоҳам зи Зобулстони саракашон
نخواهم ز زابلستان سرکشان
Ба танҳо тан хеш ҷӯям набард
به تنها تن خویش جویم نبرد
з лашкар нахоҳам касе ранҷа кард
ز لشکر نخواهم کسی رنجه کرد
Касе бошад аз бахти пирӯзу шод
کسی باشد از بخت پیروز و شاد
Ки бошад ҳамеша дилаши пар з дод
که باشد همیشه دلش پر ز داد
Гузашт аз лаб равад ва боло гирифт
گذشت از لب رود و بالا گرفت
Ҳаме монад аз кори гетии шигифт
همی ماند از کار گیتی شگفت
Хурӯшед к-эии фаррухи Исфандиёр
خروشید کای فرخ اسفندیار
Ҳамовардат омад бророи кор
هماوردت آمد برآرای کار
Чу бишунид Исфандиёри ин сухан
چو بشنید اسفندیار این سخن
Азон шери прхошҷўии куҳан
ازان شیر پرخاشجوی کهن
Бихандед ва гуфт инак оростам
بخندید و گفت اینک آراستم
Бдонгаҳ ки аз хоб бархестам
بدانگه که از خواب برخاستم
Бифармуд то ҷавшан ва худ ӯй
بفرمود تا جوشن و خود اوی
Ҳамон таркишу найзаи ҷангҷӯӣ
همان ترکش و نیزهٔ جنگجوی
Ббрднду пӯшеди ҷавшани буриш
ببردند و پوشید جوشن برش
Ниҳоди он кулоҳи ке бар сараш
نهاد آن کلاه کیی بر سرش
Бифармуд то зин бар аспи сиёҳ
بفرمود تا زین بر اسپ سیاه
Ниҳоданду бурданди наздики шоҳ
نهادند و بردند نزدیک شاه
Чу ҷавшан бапушед прхошҷўӣ
چو جوشن بپوشید پرخاشجوی
зи зӯру зи шодӣ ки буд андари ӯй
ز زور و ز شادی که بود اندر اوی
Ниҳоди он бен найзаро бар замин
نهاد آن بن نیزه را بر زمین
зи хоки сиёҳ андар омад ба зин
ز خاک سیاه اندر آمد به زین
Басони палангӣ ки бар пушти гӯр
بسان پلنگی که بر پشت گور
Нишинад барангезад аз гӯри шӯр
نشیند برانگیزد از گور شور
Сипаҳ дар шигифтӣ фурӯмонданад
سپه در شگفتی فروماندند
Барон номдори офарини хонданд
بران نامدار آفرین خواندند
Ҳаме шуд чу назд Таҳамтан расед
همی شد چو نزد تهمتن رسید
Мар ӯро барон бора танҳо бидид
مر او را بران باره تنها بدید
Пас аз борагӣ бо пшўтн бигуфт
پس از بارگی با پشوتن بگفت
Ки моро набояд бадви ёру ҷуфт
که ما را نباید بدو یار و جفت
Чу танҳост мо низ танҳо шавем
چو تنهاست ما نیز تنها شویم
з пастӣ барон тунд боло шавем
ز پستی بران تند بالا شویم
Барон гӯнаи рафтанд ҳар ду ба разм
بران گونه رفتند هر دو به رزم
Ту гуфтӣ ки андар ҷаҳон нест базм
تو گفتی که اندر جهان نیست بزم
Чу наздики гаштанди перу ҷавон
چو نزدیک گشتند پیر و جوان
Ду шери сарафроз ва ду паҳлавон
دو شیر سرافراز و دو پهلوان
Хурӯш омад аз бора ҳар ду мард
خروش آمد از بارهٔ هر دو مرد
Ту гуфтӣ бадаред дашти набард
تو گفتی بدرید دشت نبرد
Чунин гуфт рустам ба овози сахт
چنین گفت رستم به آواز سخت
Ки эй шоҳи шодони дилу неки бахт
که ای شاه شاداندل و نیکبخت
Азин гӯнаи мстизу бадро макуш
ازین گونه مستیز و بد را مکوش
Сӯии мардумии ёзу бозори ҳуш
سوی مردمی یاز و بازآر هوش
Агар ҷанги хоҳӣу хӯни рехтан
اگر جنگ خواهی و خون ریختن
Барин гӯнаи сахтии броўихтн
برین گونه سختی برآویختن
Бигӯ то савор оварам зобулӣ
بگو تا سوار آورم زابلی
Ки бошанд бо ханҷари кобулӣ
که باشند با خنجر کابلی
Барин рзмгаҳи шан ба ҷанги оварем
برین رزمگهشان به جنگ آوریم
Худ эдар замонии диранги оварем
خود ایدر زمانی درنگ آوریم
Ббошд ба коми ту хӯни рехтан
بباشد به کام تو خون ریختن
Бибинӣ тгопўӣ ва овихтан
ببینی تگاپوی و آویختن
Чунин посух оварадаш Исфандиёр
چنین پاسخ آوردش اسفندیار
Ки чандин чаҳ гӯйии чунин нобакор
که چندین چه گویی چنین نابکار
зи айвон ба шабгир бархестӣ
ز ایوان به شبگیر برخاستی
Азин тунди болои марои хостӣ
ازین تند بالا مرا خواستی
Чаро сохтӣ банду макру фиреб
چرا ساختی بند و مکر و فریب
Ҳамоно бидидӣ ба танагии нишеб
همانا بدیدی به تنگی نشیب
Чаҳ бояд марои ҷанги Зобулстон
چه باید مرا جنگ زابلستان
Вагар ҷанги Эрону коблстон
وگر جنگ ایران و کابلستان
Мабодои чунин ҳаргизи ойини ман
مبادا چنین هرگز آیین من
Сазо нест ин кор дар дайни ман
سزا نیست این کار در دین من
Ки эрониёнро ба куштани даҳум
که ایرانیان را به کشتن دهم
Худ андари ҷаҳони тоҷ бар сари нуҳум
خود اندر جهان تاج بر سر نهم
Манам пешрави ҳрк ҷанг оядам
منم پیشرو هرک جنگ آیدم
Вагар пеши ҷанг наҳанг оядам
وگر پیش جنگ نهنگ آیدم
Турогар ҳамеи ёр бояд биор
ترا گر همی یار باید بیار
Марои ёр ҳаргиз наёяд ба кор
مرا یار هرگز نیاید به کار
Марои ёр дар ҷанги яздон буд
مرا یار در جنگ یزدان بود
Сару кор бо бахти хандон буд
سر و کار با بخت خندان بود
Тӯии ҷангҷӯӣ ва манам ҷнгхўоаҳ
توی جنگجوی و منم جنگخواه
Бигардем як бо дигар бе сипоҳ
بگردیم یک با دگر بیسپاه
Бубинем то аспи Исфандиёр
ببینیم تا اسپ اسفندیار
Сӯй охур ояд ҳаме бе савор
سوی آخور آید همی بیسوار
Вагар бораи рустами ҷангҷӯӣ
وگر بارهٔ رستم جنگجوی
Ба айвон наад бехудованд рӯй
به ایوان نهد بیخداوند روی
Ниҳоданд паймони ду ҷангӣ ки кас
نهادند پیمان دو جنگی که کس
Набошад барон ҷанги фарёдрас
نباشد بران جنگ فریادرس
Нахустин ба найзаи броўихтнд
نخستین به نیزه برآویختند
Ҳамеи хӯни зи ҷавшан фурӯ рехтанд
همی خون ز جوشن فرو ریختند
Чунин то синонҳо ба ҳам бршкст
چنین تا سنانها به هم برشکست
Ба шамшери бурданди ночори даст
به شمشیر بردند ناچار دست
Ба овардга гардан афрохтанд
به آوردگه گردن افراختند
Чапу рост ҳар ду ҳаме тохтанд
چپ و راست هر دو همی تاختند
зи неруии аспону захми сарон
ز نیروی اسپان و زخم سران
Шикаста шуд он теғҳои гарон
شکسته شد آن تیغهای گران
Чу шерони ҷангии брошўФтнд
چو شیران جنگی برآشوفتند
Пар аз хашм андомҳо кӯфтанд
پر از خشم اندامها کوفتند
Ҳамон даста бишикаст гурзи гарон
همان دسته بشکست گرز گران
Форуманд аз кори дасти сарон
فروماند از کار دست سران
Гирифтанд зон пас дўоли камар
گرفتند زان پس دوال کمر
Ду аспи тгоўри Фрўбрдаҳи сар
دو اسپ تگاور فروبرده سر
Ҳаме зӯр кард ин барон он барин
همی زور کرد این بران آن برین
Наҷунбед як шер бар пушти зин
نجنبید یک شیر بر پشت زین
Парогандаи гаштанди зи овардгоҳ
پراگنده گشتند ز آوردگاه
Ғамӣ гашта аспону мардони табоҳ
غمی گشته اسپان و مردان تباه
Кафи андари даҳонишон шудаи хӯну хок
کف اندر دهانشان شده خون و خاک
Ҳамаи габру бргстўони чоки чок
همه گبر و برگستوان چاکچاک