Бдонгаҳ ки разм ялон шуд дароз
بدانگه که رزم یلان شد دراز
Ҳаме дайр шуд рустами сарфароз
همی دیر شد رستم سرفراز
Зуввора биоварад зон сӯи сипоҳ
زواره بیاورد زان سو سپاه
Яке лашкарии доғи дили кӣнаи хоҳ
یکی لشکری داغدل کینهخواه
Ба эрониён гуфт рустам куҷост
به ایرانیان گفت رستم کجاست
Барин рӯзи беҳуда хомаш чарост
برین روز بیهوده خامش چراست
Шумо сӯии рустам ба ҷанг омадед
شما سوی رستم به جنگ آمدید
Хиромон ба чанг наҳанг омадед
خرامان به چنگ نهنگ آمدید
Ҳамеи даст рустам нахоҳед баст
همی دست رستم نخواهید بست
Барин рзмгаҳ бар нишоед нишаст
برین رزمگه بر نشاید نشست
Зуввора ба дашном лаб баргушод
زواره به دشنام لب برگشاد
Ҳаме кард гуфтори нохуби ёд
همی کرد گفتار ناخوب یاد
Барошуфт азон пӯри Исфандиёр
برآشفت ازان پور اسفندیار
Савории бади аспи аФгну номдор
سواری بد اسپافگن و نامدار
Ҷавонӣ ки нӯши озараш буд ном
جوانی که نوش آذرش بود نام
Сарафрозу ҷанговару шодком
سرافراز و جنگاور و شادکام
Барошуфт бо сагзии он номдор
برآشفت با سگزی آن نامدار
Забонро ба дашном бикшод хор
زبان را به دشنام بگشاد خوار
Чунин гуфт кории гӯи брмнш
چنین گفت کآری گو برمنش
Ба фармон шоҳон кунад бдкнш
به فرمان شاهان کند بدکنش
Нафармуди моро яли Исфандиёр
نفرمود ما را یل اسفندیار
Чунин бо сегон сохтани корзор
چنین با سگان ساختن کارزار
Ки печади сар аз ройу фармон ӯ
که پیچد سر از رای و فرمان او
Ки ёради гузаштани зи паймон ӯ
که یارد گذشتن ز پیمان او
Агар ҷанг бар нодурустӣ кунед
اگر جنگ بر نادرستی کنید
Ба кори андаруни пеш дастӣ кунед
به کار اندرون پیش دستی کنید
Бибинед пайкори ҷанговарон
ببینید پیکار جنگاوران
Ба теғу синон ва ба гурзи гарон
به تیغ و سنان و به گرز گران
Зуввора бифармуд кандар наед
زواره بفرمود کاندر نهید
Саронро зи хӯн бар сар афсар наед
سران را ز خون بر سر افسر نهید
Зуввора биёмад ба пеши сипоҳ
زواره بیامد به پیش سپاه
Дҳодаҳи баромади зи овардгоҳ
دهاده برآمد ز آوردگاه
Бикуштанд зи эрониён бе шумор
بکشتند ز ایرانیان بیشمار
Чу нӯши озар он дид бар сохт кор
چو نوشآذر آن دید بر ساخت کار
Саманди сарафрозро бар нишаст
سمند سرافراز را بر نشست
Биёмад яке теғи ҳиндӣ ба даст
بیامد یکی تیغ هندی به دست
Яке номвар буд алўои ном
یکی نامور بود الوای نام
Сарафрозу аспи аФгну шодком
سرافراز و اسپافگن و شادکام
Куҷои найзаи рустам ӯ доштӣ
کجا نیزهٔ رستم او داشتی
Пас пушт ӯ ҳеҷ нагузоштӣ
پس پشت او هیچ نگذاشتی
Чу аз даври нӯши озар ӯро бидид
چو از دور نوشآذر او را بدید
Бузади дасту теғ аз миён баркашид
بزد دست و تیغ از میان برکشید
Яке теғ зад бар сару гарданаш
یکی تیغ زد بر سر و گردنش
Бадв нима шуд пели пайкари таниш
بدو نیمه شد پیلپیکر تنش
Зуввораи барангехти аспи набард
زواره برانگیخت اسپ نبرد
Ба тундӣ ба нӯши озар овоз кард
به تندی به نوشآذر آواز کرد
Ки ӯро Фгндӣ кунун пои дор
که او را فگندی کنون پای دار
Чу алўоиро ман нахонам савор
چو الوای را من نخوانم سوار
Зуввораи яке найза зад бар буриш
زواره یکی نیزه زد بر برش
Ба хок андар омад ҳмонгаҳи сараш
به خاک اندر آمد همانگه سرش
Чу нӯши озари номвар кушта шуд
چو نوشآذر نامور کشته شد
Сипаҳро ҳамаи рӯз баргашта шуд
سپه را همه روز برگشته شد
Бародараши гирёну дили пари зи ҷӯш
برادرش گریان و دل پر ز جوش
Ҷавонӣ ки бади ном ӯ мҳрнўш
جوانی که بد نام او مهرنوش
Ғамӣ шуд дили марди шамшерзан
غمی شد دل مرد شمشیرزن
Барангехти он бораи пилтан
برانگیخت آن بارهٔ پیلتن
Бирафт аз миёни сипаҳи пеши саф
برفت از میان سپه پیش صف
зи дарди ҷигар бар лаб оварда каф
ز درد جگر بر لب آورده کف
Вазони сӯи фаромарз чун пели маст
وزان سو فرامرز چون پیل مست
Биёмад яке теғи ҳиндӣ ба даст
بیامد یکی تیغ هندی به دست
Броўихт бо ӯ ҳамеи мҳрнўш
برآویخت با او همی مهرنوش
Ду равияи зи лашкари баромади хурӯш
دو رویه ز لشکر برآمد خروش
Гиромии ду прхошҷўии ҷавон
گرامی دو پرخاشجوی جوان
Яке шоҳзода дигар паҳлавон
یکی شاهزاده دگر پهلوان
Чу шерони ҷангии брошўФтнд
چو شیران جنگی برآشوفتند
Ҳаме бар сар икдгр кӯфтанд
همی بر سر یکدگر کوفتند
Дар овардга тез шуд мҳрнўш
در آوردگه تیز شد مهرنوش
Набӯдаш ҳаме бо фаромарзи туаш
نبودش همی با فرامرز توش
Бузади теғ бар гардани аспи хеш
بزد تیغ بر گردن اسپ خویش
Сари бодпои андроФгнди пеш
سر بادپای اندرافگند پیش
Фаромарз кардаш пиёдаи табоҳ
فرامرز کردش پیاده تباه
зи хӯн лаъл шуд хоки овардгоҳ
ز خون لعل شد خاک آوردگاه
Чу баҳмани бародарашро кушта дид
چو بهمن برادرش را کشته دید
Замини зер ӯ чун гул оғишта дид
زمین زیر او چون گل آغشته دید
Биёмад давон назд Исфандиёр
بیامد دوان نزد اسفندیار
Ба ҷое ки буд оташи корзор
به جایی که بود آتش کارزار
Бадв гуфт к-эй нараҳ шери жён
بدو گفت کای نره شیر ژیان
Сипоҳӣ ба ҷанг омад аз сагзӣон
سپاهی به جنگ آمد از سگزیان
Ду пӯри ту нӯши озару мҳрнўш
دو پور تو نوشآذر و مهرنوش
Ба хорӣ ба сагзӣ супурданд ҳуш
به خواری به سگزی سپردند هوش
Ту андари набардӣ ва мо пари зи дард
تو اندر نبردی و ما پر ز درد
Ҷавонон ва кӣ зодагони зери гирд
جوانان و کیزادگان زیر گرد
Барин тухмаи ин нанг то ҷовдон
برین تخمه این ننگ تا جاودان
Бимонад зи кирдори нобахрадон
بماند ز کردار نابخردان
Дили мард бедортар шуд зи хашм
دل مرد بیدارتر شد ز خشم
Пар аз тоби мағзу пар аз оби чашм
پر از تاب مغز و پر از آب چشم
Ба рустам чунин гуфт к-эии баданашон
به رستم چنین گفت کای بدنشان
Чунин буд паймони гарданкашон
چنین بود پیمان گردنکشان
Ту гуфтӣ ки лашкар наёрам ба ҷанг
تو گفتی که لشکر نیارم به جنگ
Туро нест ороиши ному нанг
ترا نیست آرایش نام و ننگ
Надории зи ман шарми вази кирдигор
نداری ز من شرم وز کردگار
Натарсӣ ки пурсанади рӯзи шумор
نترسی که پرسند روز شمار
Ндонӣ ки мардони паймони шикан
ندانی که مردان پیمانشکن
Сутӯда набошад бар анҷуман
ستوده نباشد بر انجمن
Ду сагзии ду пӯри маро кушта анд
دو سگزی دو پور مرا کشتهاند
Барон хирагии боз баргашта анд
بران خیرگی باز برگشتهاند
Чу бишунид рустами ғамии гашти сахт
چو بشنید رستم غمی گشت سخت
Билразед бирасон шохи дарахт
بلرزید برسان شاخ درخت
Ба ҷону сари шоҳ савганд хӯрд
به جان و سر شاه سوگند خورد
Ба хуршеду шамшеру дашти набард
به خورشید و شمشیر و دشت نبرد
Ки ман ҷанг ҳаргиз нафармӯда ам
که من جنگ هرگز نفرمودهام
Касе кин чунин кард насутӯда ам
کسی کین چنین کرد نستودهام
Бабандам ду дасти бародар кунун
ببندم دو دست برادر کنون
Гар ӯ буд андари бадии раҳнамӯн
گر او بود اندر بدی رهنمون
Фаромарзро низ бастаи ду даст
فرامرز را نیز بسته دو دست
Биорам бар шоҳи яздони параст
بیارم بر شاه یزدانپرست
Ба хӯн гронмоигоншон бикаш
به خون گرانمایگانشان بکش
Мшўрони азин рои беҳудаи ҳаш
مشوران ازین رای بیهوده هش
Чунин гуфт бо рустами Исфандиёр
چنین گفت با رستم اسفندیار
Ки бар кини тоўси нари хӯни мор
که بر کین طاوس نر خون مار
Бирезем нохубу нохуш буд
بریزیم ناخوب و ناخوش بود
На ойини шоҳони саркаш буд
نه آیین شاهان سرکش بود
Ту эй баданашони чораи хеши соз
تو ای بدنشان چارهٔ خویش ساز
Ки омад замонат ба танагии фароз
که آمد زمانت به تنگی فراز
Бар Рахш бо ҳардуи рант ба тир
بر رخش با هردو رانت به تیر
Бромизм акнӯн чу бо оби шер
برآمیزم اکنون چو با آب شیر
Бидон то кас аз бандагони зин сипас
بدان تا کس از بندگان زین سپس
Наҷӯянд кини худованди кас
نجویند کین خداوند کس
Вагар зиндаи Монии ббндмти чанг
وگر زنده مانی ببندمت چنگ
Ба наздики шоҳат барам бе диранг
به نزدیک شاهت برم بیدرنگ
Бадв гуфт рустам казин гуфту гӯй
بدو گفت رستم کزین گفت و گوی
Чаҳ бошад магар кам шавад обрӯӣ
چه باشد مگر کم شود آبروی
Ба яздони паноҳ ва ба яздони гароӣ
به یزدان پناه و به یزدان گرای
Ки ӯйаст бар неку бади раҳнамоӣ
که اویست بر نیک و بد رهنمای