Сипедаи ҳмонгаҳи з ки бар дамид

سپیده همانگه ز که بر دمید

Миёни шаби тира андар чамед

میان شب تیره اندر چمید

Бапушед рустами силеҳи набард

بپوشید رستم سلیح نبرد

Ҳаме аз ҷаҳони офарин ёд кард

همی از جهان آفرین یاد کرد

Чу омад бар лашкари номдор

چو آمد بر لشکر نامدار

Ки кин ҷӯяд аз разми Исфандиёр

که کین جوید از رزم اسفندیار

Бадв гуфт бархез азин хоби хуш

بدو گفت برخیز ازین خواب خوش

Броўиз бо рустами кӣнаи каш

برآویز با رستم کینه‌کش

Чу бишунид овозаши Исфандиёр

چو بشنید آوازش اسفندیار

Силеҳи ҷаҳони пеш ӯ гашти хор

سلیح جهان پیش او گشت خوار

Чунин гуфт пас бо пшўтн ки шер

چنین گفت پس با پشوتن که شیر

Бипечад зи чанголи марди далер

بپیچد ز چنگال مرد دلیر

Гумонеи набардам ки рустами зи роҳ

گمانی نبردم که رستم ز راه

Ба айвон кашад бабру габру кулоҳ

به ایوان کشد ببر و گبر و کلاه

Ҳамон боркаши Рахши зирондрш

همان بارکش رخش زیراندرش

з пайкон набӯд инчи пайдои буриш

ز پیکان نبود ایچ پیدا برش

Шунидам ки дастони ҷодўпрст

شنیدم که دستان جادوپرست

Ба ҳангоми ёзд ба хуршеди даст

به هنگام یازد به خورشید دست

Чу хашми орад аз ҷодӯон бугзарад

چو خشم آرد از جادوان بگذرد

Баробар накардам пас ин бо хирад

برابر نکردم پس این با خرد

Пшўтн бадв гуфт пари оби чашм

پشوتن بدو گفت پر آب چشم

Ки бар душманати боди тимору хашм

که بر دشمنت باد تیمار و خشم

Чаҳ будат ки имрӯзи пажмурда Эй

چه بودت که امروز پژمرده‌ای

Ҳамоно ба шаб хоб нашимурда Эй

همانا به شب خواب نشمرده‌ای

Миёни ҷаҳони ин ду ялро чаҳ буд

میان جهان این دو یل را چه بود

Ки чандини ҳамеи ранҷ бояд фузуд

که چندین همی رنج باید فزود

Бидонам ки бахт ту шуд кндрў

بدانم که بخت تو شد کندرو

Ки кин оварад ҳар замони нав ба нав

که کین آورد هر زمان نو به نو

Бапушед ҷавшани яли Исфандиёр

بپوشید جوشن یل اسفندیار

Биёмад бар рустами номдор

بیامد بر رستم نامدار

Хурӯшед чун рӯй рустам бидид

خروشید چون روی رستم بدید

Ки номи ту бод аз ҷаҳони нопадид

که نام تو باد از جهان ناپدید

Фаромӯш кардӣ ту сагзии магар

فراموش کردی تو سگزی مگر

Камон ва бар марди прхошхр

کمان و بر مرد پرخاشخر

зи найранги золии бад-ӣни сони дуруст

ز نیرنگ زالی بدین سان درست

Вагарна ки пояти ҳамеи гӯри ҷуст

وگرنه که پایت همی گور جست

Бкўбмти зини гӯнаи имрӯзи ёл

بکوبمت زین گونه امروز یال

Казин пас набинад турои зиндаи зол

کزین پس نبیند ترا زنده زال

Чунин гуфт рустам ба Исфандиёр

چنین گفت رستم به اسفندیار

Ки эй сайр ногашта аз корзор

که ای سیر ناگشته از کارزار

Битарс аз ҷаҳондори яздони пок

بترس از جهاندار یزدان پاک

Хирадро макун бо дили андари муғок

خرد را مکن با دل اندر مغاک

Ман имрӯз наз баҳри ҷанги омадам

من امروز نز بهر جنگ آمدم

Паии пӯзишу ному нанги омадам

پی پوزش و نام و ننگ آمدم

Ту бо ман ба бедод кӯшӣ ҳаме

تو با من به بیداد کوشی همی

Ду чашми хирадро бапушӣ ҳаме

دو چشم خرد را بپوشی همی

Ба хуршеду моҳ ва ба асто ва занад

به خورشید و ماه و به استا و زند

Ки дилро наронӣ ба роҳи газанд

که دل را نرانی به راه گزند

Нагирӣ ба ёди он суханҳо ки рафт

نگیری به یاد آن سخنها که رفت

Вагар пӯст бар тан касеро бкФт

وگر پوست بر تن کسی را بکفت

Биёбӣ бибинӣ яке хони ман

بیابی ببینی یکی خان من

Равандаст коми ту бар ҷони ман

روندست کام تو بر جان من

Гушойам дар ганҷи деринаи боз

گشایم در گنج دیرینه باز

Куҷо гирд кардам ба соли дароз

کجا گرد کردم به سال دراز

Кунам бор бар боргиҳои хеш

کنم بار بر بارگیهای خویش

Ба ганҷури даҳ то баранд зи пеш

به گنجور ده تا براند ز پیش

Баробари ҳаме бо ту оем ба роҳ

برابر همی با تو آیم به راه

Кунам ҳарчи фармони диҳии пеши шоҳ

کنم هرچ فرمان دهی پیش شاه

Агар куштанем ӯ кашад шоядам

اگر کشتنیم او کشد شایدم

Ҳамон низ агар банди Фрмоидм

همان نیز اگر بند فرمایدم

Ҳаме чора ҷӯям ки то рӯзгор

همی چاره جویم که تا روزگار

Туро сайр гирданд аз корзор

ترا سیر گرداند از کارزار

Нигаҳ кун ки донои пешӣ чаҳ гуфт

نگه کن که دانای پیشی چه گفت

Ки ҳаргиз мабод ахтар шавам ҷуфт

که هرگز مباد اختر شوم جفت

Чунин дод посух ки марди фиреб

چنین داد پاسخ که مرد فریب

Ним рӯзи пархошу рӯзи наҳиф

نیم روز پرخاش و روز نهیب

Агар зиндаи хоҳӣ ки монад ба ҷой

اگر زنده خواهی که ماند به جای

Нахустин сухани банд бар на ба пой

نخستین سخن بند بر نه به پای

Аз айвону хон чанд гӯйии ҳаме

از ایوان و خان چند گویی همی

Рухи оштиро башуе ҳаме

رخ آشتی را بشویی همی

Дигар бораи рустам забон баргушод

دگر باره رستم زبان برگشاد

Макун шаҳрёрои зи бедоди ёд

مکن شهریارا ز بیداد یاد

Макун номи ман дар ҷаҳони зишту хор

مکن نام من در جهان زشت و خوار

Ки ҷуз бад наёяд азин корзор

که جز بد نیاید ازین کارزار

Ҳазоронат гавҳари даҳуми шоҳвор

هزارانت گوهر دهم شاهوار

Ҳамон ёраи зар бо гӯшвор

همان یارهٔ زر با گوشوار

Ҳазоронат бандаи даҳуми нӯши лаб

هزارانت بنده دهم نوش‌لب

Парастанда бошад турои рӯзу шаб

پرستنده باشد ترا روز و شب

Ҳазорат канизаки даҳуми хлхӣ

هزارت کنیزک دهم خلخی

Ки зебоӣ тоҷанд бо фаррухӣ

که زیبای تاج‌اند با فرخی

Дигар ганҷи соми Наримону зол

دگر گنج سام نریمان و زال

Гушойам ба пеши ту эй бе ҳам?ил

گشایم به پیش تو ای بی‌همال

Ҳамаи поки пеши ту гирд оварам

همه پاک پیش تو گرد آورم

зи Зобулстон низ мард оварам

ز زابلستان نیز مرد آورم

Ки то мари туро низ фармон кунанд

که تا مر ترا نیز فرمان کنند

Равонро ба фармон гаравгон кунанд

روان را به فرمان گروگان کنند

Азон пас ба пешати прсторўро

ازان پس به پیشت پرستاروار

Давон бо ту оем бар шаҳриёр

دوان با تو آیم بر شهریار

зи дил давр кун шаҳрёрои ту кин

ز دل دور کن شهریارا تو کین

Макун девро бо хирад ҳамнишин

مکن دیو را با خرد همنشین

Ҷуз аз банди дигари туро даст ҳаст

جز از بند دیگر ترا دست هست

Бмн бар ки шоҳӣу яздони параст

بمن بر که شاهی و یزدان پرست

Ки аз банд то ҷовдони номи бад

که از بند تا جاودان نام بد

Бимонад ба ман вази ту анҷоми бад

بماند به من وز تو انجام بد

Ба рустам чунин гуфт Исфандиёр

به رستم چنین گفت اسفندیار

Ки то чндгўиии сухани нобакор

که تا چندگویی سخن نابکار

Марои гӯйӣ аз роҳ яздон бигард

مرا گویی از راه یزدان بگرد

зи фармони шоҳ ҷҳонбон бигард

ز فرمان شاه جهانبان بگرد

Ки ҳркўи зи фармони шоҳи ҷаҳон

که هرکو ز فرمان شاه جهان

Бигардади сроиди бадв бар замон

بگردد سرآید بدو بر زمان

Ҷуз аз бандгар кӯшиш ( ва ) корзор

جز از بند گر کوشش (و) کارزار

Ба пешами дигаргуна посух меар

به پیشم دگرگونه پاسخ میار

Ба тундӣ ба посухи гӯи номдор

به تندی به پاسخ گو نامدار

Чунин гуфт к-эии пурҳунари шаҳриёр

چنین گفت کای پرهنر شهریار

Ҳамеи хори дории ту гуфтори ман

همی خوار داری تو گفتار من

Ба хира биҷӯе ту озори ман

به خیره بجویی تو آزار من

Чунин дод посух ки чанд аз фиреб

چنین داد پاسخ که چند از فریب

Ҳамоно ба танг андар омад нишеб

همانا به تنگ اندر آمد نشیب