Чу бигузашт шаб гирд карда Аннан
چو بگذشت شب گرد کرده عنان
Баровард хуршеди рахшони синон
برآورد خورشید رخشان سنان
Нишаст аз бар тахти зари шаҳриёр
نشست از بر تخت زر شهریار
Бишуд пеш ӯ фаррухи Исфандиёр
بشد پیش او فرخ اسفندیار
Ҳаме буд пешаши прсторФш
همی بود پیشش پرستارفش
Пурандеша ва даст карда ба каш
پراندیشه و دست کرده به کش
Чу дар пеш ӯ анҷуман шуд сипоҳ
چو در پیش او انجمن شد سپاه
зи номи оварону зи гардони шоҳ
ز نامآوران و ز گردان شاه
Ҳамаи мӯбадони пеш ӯ бар рада
همه موبدان پیش او بر رده
зи аспаҳбудони пеш ӯ саф зада
ز اسپهبدان پیش او صف زده
Пас Исфандиёри он яли пилтан
پس اسفندیار آن یل پیلتن
Баровард аз дард онгаҳ сухан
برآورد از درد آنگه سخن
Бадв гуфт шоҳои анӯшаи бадӣ
بدو گفت شاها انوشه بدی
Тӯй бар замини фараи эзадӣ
توی بر زمین فره ایزدی
Сар доду меҳр аз ту пайдо шудаст
سر داد و مهر از تو پیدا شدست
Ҳамон тоҷу тахт аз ту зебо шудаст
همان تاج و تخت از تو زیبا شدست
Ту шоҳии падари ман туро банда ам
تو شاهی پدر من ترا بندهام
Ҳамеша ба рои ту пӯянда ам
همیشه به رای تو پویندهام
Ту доне ки арҷосп аз баҳри дайн
تو دانی که ارجاسپ از بهر دین
Биёмад чунон бо саворони чин
بیامد چنان با سواران چین
Бихӯрадам ман он сахти савгандҳо
بخوردم من آن سخت سوگندها
БпзрФтми он эзадии пандҳо
بپذرفتم آن ایزدی پندها
Ки ҳаркас ки орад ба дайн дар шикаст
که هرکس که آرد به دین در شکست
Дилаш тоб гирад шавад бути параст
دلش تاب گیرد شود بتپرست
Майонаш ба ханҷар кунам ба ду ним
میانش به خنجر کنم به دو نیم
Набошад маро аз касе тарсу бим
نباشد مرا از کسی ترس و بیم
Вазони пас ки арҷосп омад ба ҷанг
وزان پس که ارجاسپ آمد به جنگ
Нбргштм аз ҷанги даштии паланг
نبرگشتم از جنگ دشتی پلنگ
Маро хор кардӣ ба гуфт гурзам
مرا خوار کردی به گفت گُرَزم
Ки ҷоми хӯриши хостии рӯзи базм
که جام خورش خواستی روز بزم
Бибастӣ тани ман ба банди гарон
ببستی تن من به بند گران
Сутунҳоу мсмори оҳангарон
ستونها و مسمار آهنگران
Сӯии гунбадон диж фиристодем
سوی گنبدان دژ فرستادیم
зи хорӣ ба бдкоргони додем
ز خواری به بدکارگان دادیم
Ба зоўл шудӣ Балхи бгзоштӣ
به زاول شدی بلخ بگذاشتی
Ҳамаи размро базми пиндоштӣ
همه رزم را بزم پنداشتی
Бидидӣ ҳамеи теғи арҷосп ро
بدیدی همی تیغ ارجاسپ را
Фгндӣ ба хӯни пери лҳросп ро
فگندی به خون پیر لهراسپ را
Чу ҷомосп омад маро баста дид
چو جاماسپ آمد مرا بسته دید
Вазони бастагӣҳо танам хаста дид
وزان بستگیها تنم خسته دید
Марои подшоҳии пазируфту тахт
مرا پادشاهی پذیرفت و تخت
Барон низ чанде бакӯшед сахт
بران نیز چندی بکوشید سخت
Бадв гуфтам ин бандҳои гарон
بدو گفتم این بندهای گران
Ба занҷиру мсмори оҳангарон
به زنجیر و مسمار آهنگران
Бимонами чунин ҳам ба фармони шоҳ
بمانم چنین هم به فرمان شاه
Нахоҳам сипоҳ ва нахоҳам кулоҳ
نخواهم سپاه و نخواهم کلاه
Ба яздони намоям ба рӯзи шумор
به یزدان نمایم به روز شمار
Бинолам зи бдгўӣ бо кирдигор
بنالم ز بدگوی با کردگار
Маро гуфтгар панд ман нашнавӣ
مرا گفت گر پند من نشنوی
Бисозӣ абри тахт бар бдхўӣ
بسازی ابر تخت بر بدخوی
Дигар гуфт каз хӯни чандон сарон
دگر گفت کز خون چندان سران
Сарафроз бо гурзҳои гарон
سرافراز با گُرزهای گران
Барон рзмгаҳи хаста танҳо ба тир
بران رزمگه خسته تنها به تیر
Ҳамон хўоҳронти ббрдаҳи асир
همان خواهرانت ببرده اسیر
Дигар гирди озодаи Фршидўрд
دگر گرد آزاده فرشیدورد
Фгндсти хаста ба дашти набард
فگندست خسته به دشت نبرد
зи таркони гурезон шудаи шаҳриёр
ز ترکان گریزان شده شهریار
Ҳамеи печад аз банди Исфандиёр
همی پیچد از بند اسفندیار
Насузад дилат бар чунин корҳо
نسوزد دلت بر چنین کارها
Бад-ӣни дарду тимор ва озорҳо
بدین درد و تیمار و آزارها
Суханҳо ҷузи ин низ бисёр гуфт
سخنها جز این نیز بسیار گفت
Ки гуфтор бо дарду ғам буд ҷуфт
که گفتار با درد و غم بود جفت
Ғулу банд бар ҳам шикастами ҳама
غل و بند بر هم شکستم همه
Давони омадам назд шоҳи рама
دوان آمدم نزد شاه رمه
Аз эшон бикуштам фузун аз шумор
از ایشان بکشتم فزون از شمار
зи кирдори ман шод шуд шаҳриёр
ز کردار من شاد شد شهریار
Гар аз ҳФтхўон баршуморам сухан
گر از هفتخوان برشمارم سخن
Ҳамоно ки ҳаргиз наёяд ба бен
همانا که هرگز نیاید به بن
зи тан боз кардам сари арҷосп ро
ز تن باز کردم سر ارجاسپ را
БроФрохтми номи Гуштосп ро
برافراختم نام گشتاسپ را
Зану кӯдаконаши бад-ӣни боргоҳ
زن و کودکانش بدین بارگاه
Биоварадам он ганҷу тахту кулоҳ
بیاوردم آن گنج و تخت و کلاه
Ҳамаи никўиҳои бкрдӣ ба ганҷ
همه نیکویها بکردی به گنج
Марои моя хӯн омаду дарду ранҷ
مرا مایه خون آمد و درد و رنج
зи баси банду савганду паймони ту
ز بس بند و سوگند و پیمان تو
Ҳаме нагузарам ман зи фармони ту
همی نگذرم من ز فرمان تو
Ҳаме гуфтӣ ар бози байнами туро
همی گفتی ار باز بینم ترا
зи равшан равон баргузинам туро
ز روشن روان برگزینم ترا
Сипорам турои афсару тахти оҷ
سپارم ترا افسر و تخت عاج
Ки ҳастӣ ба мардии сазовори тоҷ
که هستی به مردی سزاوار تاج
Маро аз бузургон бар ин шарм хост
مرا از بزرگان بر این شرم خاست
Ки гӯйанд ганҷ ва сипоҳат куҷост
که گویند گنج و سپاهت کجاست
Баҳона кунун чист ман бар чем
بهانه کنون چیست من بر چیم
Пас аз ранҷи пӯёни зи баҳри кӣм
پس از رنج پویان ز بهر کیم