Яке нағз тобут кард оҳанӣн

یکی نغز تابوت کرد آهنین

Бгстрди фаршии зи дебои чин

بگسترد فرشی ز دیبای چین

Биндўди як рӯй оҳан ба қӣр

بیندود یک روی آهن به قیر

Прагаанд бар қӣри машку абир

پراگند بر قیر مشک و عبیر

зи дебоӣ зарбафт кардаш кафан

ز دیبای زربفت کردش کفن

Хурушон бирав номдори анҷуман

خروشان برو نامدار انجمن

Азон пас бапушед равшани буриш

ازان پس بپوشید روشن برش

зи пирӯза бар сари ниҳоди афсараш

ز پیروزه بر سر نهاد افسرش

Сари танг тобут карданд сахт

سر تنگ تابوت کردند سخت

Шуд он борвари хусравонеи дарахт

شد آن بارور خسروانی درخت

Чл уштур биоварад рустам гузин

چل اشتر بیاورد رستم گزین

зи болои Фрўҳштаҳи дебои чин

ز بالا فروهشته دیبای چین

Ду уштури бадии зери тобути шоҳ

دو اشتر بدی زیر تابوت شاه

Чапу рости пеш ва пас андари сипоҳ

چپ و راست پیش و پس‌اندر سپاه

Ҳамаи хаста рӯйу ҳамаи кандаи мӯӣ

همه خسته روی و همه کنده موی

Забони шоҳи гӯйу равони шоҳи ҷӯй

زبان شاه گوی و روان شاه‌جوی

Бурӣда башу дами аспи сиёҳ

بریده بش و دم اسپ سیاه

Пшўтни ҳамеи баради пеши сипоҳ

پشوتن همی برد پیش سپاه

Бирав бар ниҳодаи нигунсори зин

برو بر نهاده نگونسار زین

зи зини андроўихтаҳи гурзи кин

ز زین اندرآویخته گرز کین

Ҳамон номвари худ ва хуфтон ӯй

همان نامور خود و خفتان اوی

Ҳамон ҷўлаҳу мғФри ҷангҷӯӣ

همان جوله و مغفر جنگجوی

Сипаҳ рафту баҳман ба зобул бимонад

سپه رفت و بهمن به زابل بماند

Ба мижгони ҳамеи хӯни дили брФшонд

به مژگان همی خون دل برفشاند

Таҳамтани ббрдш ба айвони хеш

تهمتن ببردش به ایوان خویش

Ҳаме парваронед чун ҷони хеш

همی پرورانید چون جان خویش

Ба Гуштосп огоҳӣ омад зи роҳ

به گشتاسپ آگاهی آمد ز راه

Нигун шуд сари номбурдори шоҳ

نگون شد سر نامبردار شاه

Ҳамеи ҷомаро чок зад бар буриш

همی جامه را چاک زد بر برش

Ба хок андар омад сару афсараш

به خاک اندر آمد سر و افسرش

Хурӯшии баромади зи айвон ба зор

خروشی برآمد ز ایوان به زار

Ҷаҳон шуд пар аз номи Исфандиёр

جهان شد پر از نام اسفندیار

Ба Эрони з ҳар сӯ ки рафт огаҳӣ

به ایران ز هر سو که رفت آگهی

Биндохти ҳаркаси кулоҳи маӣ

بینداخت هرکس کلاه مهی

Ҳаме гуфт Гуштоспи к-эии поки дайн

همی گفت گشتاسپ کای پاک دین

Ки чун ту набинад замону замин

که چون تو نبیند زمان و زمین

Пас аз рӯзгори манӯчеҳри боз

پس از روزگار منوچهر باز

Наомад чу ту низ грднФроз

نیامد چو تو نیز گردنفراز

Биёлуд теғу бполўди кеш

بیالود تیغ و بپالود کیش

Маонро ҳаме дошт бар ҷои хеш

مهان را همی داشت بر جای خویش

Бузургон Эрон гирифтанд хашм

بزرگان ایران گرفتند خشم

зи озарм Гуштосп шастанд чашм

ز آزرم گشتاسپ شستند چشم

Ба овоз гуфтанд к-эии шӯрбахт

به آواز گفتند کای شوربخت

Чу Исфандиёрии ту аз баҳри тахт

چو اسفندیاری تو از بهر تخت

Ба зобул фиристӣ ба куштани диҳӣ

به زابل فرستی به کشتن دهی

Ту бар гоҳи тоҷи маии брнҳӣ

تو بر گاه تاج مهی برنهی

Саратро зи тоҷи каёни шарми бод

سرت را ز تاج کیان شرم باد

Ба рафтани паии ахтарати нарми бод

به رفتن پی اخترت نرم باد

Бирафтанд яксар зи айвон ӯ

برفتند یکسر ز ایوان او

Пар аз хок шуд коху девон ӯ

پر از خاک شد کاخ و دیوان او

Чу огоҳ шуд модару хоҳарон

چو آگاه شد مادر و خواهران

з айвон бирафтанд бо духтарон

ز ایوان برفتند با دختران

Бараҳнаи сару пои пургирду хок

برهنه سر و پای پرگرد و خاک

Ба тан бар ҳама ҷома карданд чок

به تن بر همه جامه کردند چاک

Пшўтн ҳаме рафт гирён ба роҳ

پشوتن همی رفت گریان به راه

Пас пушти тобуту аспи сиёҳ

پس پشت تابوت و اسپ سیاه

Занон аз пшўтни дроўихтнд

زنان از پشوتن درآویختند

Ҳамеи хӯни зи мижгон фурӯ рехтанд

همی خون ز مژگان فرو ریختند

Ки ин банди тобутро бргшоӣ

که این بند تابوت را برگشای

Тани хастаи як бори моро намой

تن خسته یک بار ما را نمای

Пшўтн ғамӣ шуд миёни занон

پشوتن غمی شد میان زنان

Хурушону гӯшт аз ду бозуи кунон

خروشان و گوشت از دو بازو کنان

Ба оҳангарон гуфт савҳони тез

به آهنگران گفت سوهان تیز

Биёред комад кунун растхез

بیارید کامد کنون رستخیز

Сари танги тобутро боз кард

سر تنگ تابوت را باز کرد

Ба навай яке мӯя оғоз кард

به نوی یکی مویه آغاز کرد

Чу модараш бо хоҳарон рӯй шоҳ

چو مادرش با خواهران روی شاه

Пар аз машки диданди риши сиёҳ

پر از مشک دیدند ریش سیاه

Бирафтанд яксар зи болини шоҳ

برفتند یکسر ز بالین شاه

Хурушон ба наздики аспи сиёҳ

خروشان به نزدیک اسپ سیاه

Бсўднди пари меҳри ёлу буриш

بسودند پر مهر یال و برش

Катоюни ҳамеи рехти хок аз буриш

کتایون همی ریخت خاک از برش

Казу шоҳро рӯзи баргашта буд

کزو شاه را روز برگشته بود

Ба оварад бар пушт ӯ кушта буд

به آورد بر پشت او کشته بود

Казин пас крои баради хоҳӣ ба ҷанг

کزین پس کرا برد خواهی به جنگ

Кро дод хоҳӣ ба чанги наҳанг

کرا داد خواهی به چنگ نهنگ

Ба ёлаши ҳамеи андроўихтнд

به یالش همی اندرآویختند

Ҳамеи хок бар торакаш рехтанд

همی خاک بر تارکش ریختند

Ба абр андар омад хурӯши сипоҳ

به ابر اندر آمد خروش سپاه

Пшўтн биёмад ба айвони шоҳ

پشوتن بیامد به ایوان شاه

Хурӯшед ва дидаш набардаши намоз

خروشید و دیدش نبردش نماز

Биёмад ба наздики тахташи фароз

بیامد به نزدیک تختش فراز

Ба овоз гуфт эй сари саракашон

به آواز گفت ای سر سرکشان

з баргаштан бахтат омад нишон

ز برگشتن بختت آمد نشان

Азин бо тани хеш бад карда Эй

ازین با تن خویش بد کرده‌ای

Дам аз шаҳри Эрони бароварда Эй

دم از شهر ایران برآورده‌ای

зи ту давр шуд фарау бхрдӣ

ز تو دور شد فره و بخردی

Биёбӣ ту бодоФраҳи эзадӣ

بیابی تو بادافره ایزدی

Шикаста шуд ин номвари пушти ту

شکسته شد این نامور پشت تو

Казин пас буд бод дар мушти ту

کزین پس بود باد در مشت تو

Писарро ба хӯн додӣ аз баҳри тахт

پسر را به خون دادی از بهر تخت

Ки маи тахти биноади чашмати маи бахт

که مه تخت بیناد چشمت مه بخت

Ҷаҳонии пар аз душман ва пар бидон

جهانی پر از دشمن و پر بدان

Намонад бтўи тоҷ то ҷовдон

نماند بتو تاج تا جاودان

Бад-ӣни гейтят дар накӯҳиш буд

بدین گیتیت در نکوهش بود

Ба рӯзи шуморати пажӯҳиш буд

به روز شمارت پژوهش بود

Бигуфт ину рухи сӯй ҷомосп кард

بگفت این و رخ سوی جاماسپ کرد

Ки Эй шавам бдкишу бдзоди мард

که ای شوم بدکیش و بدزاد مرد

з гетӣ ндонӣ сухани ҷузи дурӯғ

ز گیتی ندانی سخن جز دروغ

Ба кажӣ гирифтӣ зи ҳаркаси фурӯғ

به کژی گرفتی ز هرکس فروغ

Миёни каёни душмании аФгнӣ

میان کیان دشمنی افگنی

Ҳаме ин бидон он бад-ӣни барзанӣ

همی این بدان آن بدین برزنی

Ндонӣ ҳамеи ҷузи бади омухтан

ندانی همی جز بد آموختن

Гусастани зи некии бадии тўхтн

گسستن ز نیکی بدی توختن

Яке кишт кардӣ ту андари ҷаҳон

یکی کشت کردی تو اندر جهان

Ки кас надуруд ошкору ниҳон

که کس ندرود آشکار و نهان

Бузургӣ ба гуфтори ту кушта шуд

بزرگی به گفتار تو کشته شد

Ки рӯзи бузургон ҳама гашта шуд

که روز بزرگان همه گشته شد

Ту омухтии шоҳро роҳи каж

تو آموختی شاه را راه کژ

Аё пер бероҳу кӯтоҳу каж

ایا پیر بی‌راه و کوتاه و کژ

Ту гуфтӣ ки ҳуши яли Исфандиёр

تو گفتی که هوش یل اسفندیار

Буд бар кафи рустами номдор

بود بر کف رستم نامدار

Бигуфт ин ва гуё забон баргушод

بگفت این و گویا زبان برگشاد

Ҳамаи панду андарз ӯ кард ёд

همه پند و اندرز او کرد یاد

Ҳам андарзи баҳман ба рустам бигуфт

هم اندرز بهمن به رستم بگفت

Баровард розӣ ки буд аз наҳуфт

برآورد رازی که بود از نهفت

Чу бишунид андарз ӯ шаҳриёр

چو بشنید اندرز او شهریار

Пушаймон шуд аз кори Исфандиёр

پشیمان شد از کار اسفندیار

Пшўтн бигуфт онч будаш ниҳон

پشوتن بگفت آنچ بودش نهان

Ба овоз бо шаҳриёри ҷаҳон

به آواز با شهریار جهان

Чу прдхтаҳи гашт аз бузургони сарой

چو پردخته گشت از بزرگان سرای

Бирафтанд ба офарид ва ҳамЭй

برفتند به آفرید و همای

Ба пеши падар бар бхстнд рӯй

به پیش پدر بر بخستند روی

зи дард бародар бикунаданд мӯӣ

ز درد برادر بکندند موی

Ба Гуштосп гуфтанд к-эии номдор

به گشتاسپ گفتند کای نامدار

Наяндешӣ аз кори Исфандиёр

نیندیشی از کار اسفندیار

Куҷо шуд нахустин ба кини зрир

کجا شد نخستین به کین زریر

Ҳамеи гӯри бастади зи чанголи шер

همی گور بستد ز چنگال شیر

зи таркони ҳамеи кин ӯ бозхост

ز ترکان همی کین او بازخواست

Бадв шуд ҳамеи подшоҳяти рост

بدو شد همی پادشاهیت راست

Ба гуфтор бдгўш кардӣ ба банд

به گفتار بدگوش کردی به بند

Бағали гарон ва ба гурзу каманд

بغل گران و به گرز و کمند

Чу ӯ баста омад ниё кушта шуд

چو او بسته آمد نیا کشته شد

Сипаҳро ҳамаи рӯз баргашта шуд

سپه را همه روز برگشته شد

Чу арҷосп омад зи хлх ба Балх

چو ارجاسپ آمد ز خلخ به بلخ

Ҳама зиндагонӣ шуд аз ранҷи талх

همه زندگانی شد از رنج تلخ

Чу моро ки пӯшида дорем рӯй

چو ما را که پوشیده داریم روی

Бараҳна биоварад зи айвон ба кӯй

برهنه بیاورد ز ایوان به کوی

Чу нӯши озар зрдҳштӣ бикушт

چو نوش‌آذر زردهشتی بکشت

Гирифт он замони подшоҳӣ ба мушт

گرفت آن زمان پادشاهی به مشت

Ту доне ки фарзанди мардӣ чаҳ кард

تو دانی که فرزند مردی چه کرد

Баровард азишон даму дӯду гирд

برآورد ازیشان دم و دود و گرد

зи рӯйин диж оварад моро ?бирт

ز رویین دژ آورد ما را برت

Нигаҳбони кишвари баду афсарат

نگهبان کشور بد و افسرت

Аз эдар ба зобул фиристодяш

از ایدر به زابل فرستادیش

Басии панд ва андарзҳо додяш

بسی پند و اندرزها دادیش

Ки то аз паии тоҷ биҷон шавад

که تا از پی تاج بیجان شود

Ҷаҳонӣ бирав зор ва печон шавад

جهانی برو زار و پیچان شود

На симурғи кишташ на рустам на зол

نه سیمرغ کشتش نه رستم نه زال

Ту киштии мар ӯро чу киштии манол

تو کشتی مر او را چو کشتی منال

Турои шарми бодои зи риши сипед

ترا شرم بادا ز ریش سپید

Ки фарзанди киштии зи баҳри умед

که فرزند کشتی ز بهر امید

Ҷаҳондори пеш аз ту бисёр буд

جهاندار پیش از تو بسیار بود

Ки бар тахти шоҳии сазовор буд

که بر تخت شاهی سزاوار بود

Ба куштан надоданд фарзанд ро

به کشتن ندادند فرزند را

На аз дӯдаи хешу пайванд ро

نه از دودهٔ خویش و پیوند را

Чунин гуфт пас бо пшўтн ки хез

چنین گفت پس با پشوتن که خیز

Барин оташи тизбри оби рез

برین آتش تیزبر آب ریز

Биёмад пшўтни зи айвони шоҳ

بیامد پشوتن ز ایوان شاه

Занонро биоварад зон ҷойгоҳ

زنان را بیاورد زان جایگاه

Пшўтн чунин гуфт бо модараш

پشوتن چنین گفت با مادرش

Ки чандин ба танагӣ чаҳ кӯбӣ дараш

که چندین به تنگی چه کوبی درش

Ки ӯ шод хуфтасту равшани равон

که او شاد خفتست و روشن‌روان

Чу сайр омад аз марз ва аз марзбон

چو سیر آمد از مرز و از مرزبان

БпзрФти модари зи дайни дори панд

بپذرفت مادر ز دین‌دار پند

Ба дод худованд кард ӯ писанд

به داد خداوند کرد او پسند

Азон пас ба солӣ ба ҳар барзанӣ

ازان پس به سالی به هر برزنی

Ба Эрони хурӯшии баду шеванӣ

به ایران خروشی بد و شیونی

зи тири газу банди дастони зол

ز تیر گز و بند دستان زال

Ҳаме мӯя карданд бисёр сол

همی مویه کردند بسیار سال