Ба шабгири ҳангоми бонги хурӯс
به شبگیر هنگام بانگ خروس
з даргоҳ бархест овои кӯс
ز درگاه برخاست آوای کوس
Чу пелӣ ба асп андар оварад пой
چو پیلی به اسپ اندر آورد پای
Биоварад чун боди лашкари зи ҷой
بیاورد چون باد لشکر ز جای
Ҳаме рафт то пешаш омад ду роҳ
همی رفت تا پیشش آمد دو راه
Фурӯ монад бар ҷои пелу сипоҳ
فرو ماند بر جای پیل و سپاه
Дижи гунбадон буд роҳаши яке
دژ گنبدان بود راهش یکی
Дигар сӯй зоўл кашид андакӣ
دگر سوی زاول کشید اندکی
Шутури анк дар пеш будаш бихуфт
شتر انک در پیش بودش بخفت
Ту гуфтӣ ки гаштаст бо хоки ҷуфт
تو گفتی که گشتست با خاک جفت
Ҳаме чӯб зад бар сараши сорўон
همی چوب زد بر سرش ساروان
з рафтан бимонад он замони корвон
ز رفتن بماند آن زمان کاروان
Ҷаҳони ҷӯйро он бад омад ба фол
جهانجوی را آن بد آمد به فال
Бифармуд каши сари бибаранду ёл
بفرمود کش سر ببرند و یال
Бидон то бадв бозгардад бадӣ
بدان تا بدو بازگردد بدی
Набошад ба ҷузи фараи эзадӣ
نباشد به جز فره ایزدی
Буриданд прхошҷўёни сараш
بریدند پرخاشجویان سرش
Бадви бозгашти он замони ахтараш
بدو بازگشت آن زمان اخترش
Ғамии гашт зон уштури Исфандиёр
غمی گشت زان اشتر اسفندیار
Гирифт он замон ахтар шавам хор
گرفت آن زمان اختر شوم خوار
Чунин гуфт кони кас ки пирӯзи гашт
چنین گفت کآن کس که پیروز گشت
Сари бахт ӯ гетии афрӯзи гашт
سر بخت او گیتی افروز گشت
Баду нек ҳар ду зи яздон буд
بد و نیک هر دو ز یزدان بود
Лаби мард бояд ки хандон буд
لب مرد باید که خندان بود
Взонҷо биёмад сӯии ҳирманд
وزانجا بیامد سوی هیرمند
Ҳаме буд тарсони зи бими газанд
همی بود ترسان ز بیم گزند
Бар ойин бибастанд пардаи сарой
بر آیین ببستند پردهسرای
Бузургон лашгар гузиданд ҷой
بزرگان لشگر گزیدند جای
Шроъии бузади зуд ва биниҳод тахт
شراعی بزد زود و بنهاد تخت
Бар он тахт бар шуд гӯи неки бахт
بر آن تخت بر شد گو نیکبخت
намеовараду ромишгаронро бихонад
می آورد و رامشگران را بخواند
Басии зару гавҳар бар эшон фишонд
بسی زر و گوهر بر ایشان فشاند
Ба ромиши дили хештан шод кард
به رامش دل خویشتن شاد کرد
Дили роди мардони пар аз ёд кард
دل راد مردان پر از یاد کرد
Чу гул бушковед аз май солхўрд
چو گل بشکفید از می سالخورد
Рухи номдорону шоҳи набард
رخ نامداران و شاه نبرد
Ба ёрон чунин гуфт каз рои шоҳ
به یاران چنین گفت کز رای شاه
Нпичидму даври гаштами зи роҳ
نپیچیدم و دور گشتم ز راه
Маро гуфт бар кори рустами бсич
مرا گفت بر کار رستم بسیچ
зи банду зи хории мёсои ҳеҷ
ز بند و ز خواری میاسای هیچ
Ба кардан бирафтам барои падар
به کردن برفتم برای پدر
Кунун ин гузин пери прхошхр
کنون این گزین پیر پرخاشخر
Басӣ ранҷ дорад ба ҷои сарон
بسی رنج دارد به جای سران
Ҷаҳон рост карда ба гурзи гарон
جهان راست کرده به گرز گران
Ҳамаи шаҳри Эрони бадв зинда анд
همه شهر ایران بدو زندهاند
Агар шаҳриёранд вагар банда анд
اگر شهریارند و گر بندهاند
Фиристода бояд яке тизўир
فرستاده باید یکی تیزویر
Сухани гӯйу донандау ёдгир
سخنگوی و داننده و یادگیر
Саворӣ ки бошад варои фару зеб
سواری که باشد ورا فر و زیب
Нагирад варои рустами андари фиреб
نگیرد ورا رستم اندر فریب
Гар айдун ки ояд ба наздики мо
گر ایدون که آید به نزدیک ما
Дирафшон кунад рои торики мо
درفشان کند رای تاریک ما
Ба хӯбӣ диҳад дасти банди маро
به خوبی دهد دست بند مرا
Ба дониши бибандади газанди маро
به دانش ببندد گزند مرا
Нахоҳам ман ӯро ба ҷузи некуӣ
نخواهم من او را به جز نیکویی
Агар давр дорад сар аз бдхўиӣ
اگر دور دارد سر از بدخویی
Пшўтн бадв гуфт инаст роҳ
پشوتن بدو گفت اینست راه
Бар ин бошу озарм мардон бихоҳ
بر این باش و آزرم مردان بخواه