Бифармуд то баҳман омадаш пеш

بفرمود تا بهمن آمدش پیش

Варо пандҳо дод зи андоза беш

ورا پندها داد ز اندازه بیش

Бадв гуфт аспи сияҳ бар нишин

بدو گفت اسپ سیه بر نشین

Бёрои танро ба дебои чин

بیارای تن را به دیبای چین

Буна бар сарати афсари хусравӣ

بنه بر سرت افسر خسروی

Нигориши ҳамаи гавҳари паҳлавӣ

نگارش همه گوهر پهلوی

Бар он сон ки ҳаркас ки бинад туро

بر آن سان که هرکس که بیند ترا

з гарданкашон баргузинад туро

ز گردنکشان برگزیند ترا

Бидонад ки ҳастӣ ту хсрўнжод

بداند که هستی تو خسرونژاد

Кунад офаринандаро бар ту ёд

کند آفریننده را بر تو یاد

Бабри панҷ болои заррини стом

ببر پنج بالای زرین ستام

Сарафрози даҳ мӯбади неки ном

سرافراز ده موبد نیک‌نام

Ҳам аз роҳ то хон рустам барон

هم از راه تا خان رستم بران

Макун кор бар хештан бар гарон

مکن کار بر خویشتن بر گران

Дурудаши даҳ аз мо ва хӯбӣ намой

درودش ده از ما و خوبی نمای

Бёрои гуфтор ва чарбӣ физой

بیارای گفتار و چربی فزای

Бигӯяш ки ҳаркас ки гардад баланд

بگویش که هرکس که گردد بلند

Ҷаҳондори ваз ҳар бадӣ бе газанд

جهاندار وز هر بدی بی‌گزند

зи додар бояд ки дорад сипос

ز دادار باید که دارد سپاس

Ки ӯйаст ҷовиди некии шинос

که اویست جاوید نیکی شناس

Чу бошад физояндаи некуӣ

چو باشد فزایندهٔ نیکویی

Ба парҳез дорад сар аз бдхўиӣ

به پرهیز دارد سر از بدخویی

Биафзоядаши комгорӣу ганҷ

بیفزایدش کامگاری و گنج

Буд шодмон дар сарои сипанҷ

بود شادمان در سرای سپنج

Чу даврӣ гузинад зи кирдори зишт

چو دوری گزیند ز کردار زشت

Биёбад бидон гетии андари биҳишт

بیابد بدان گیتی اندر بهشت

Баду нек бар мо ҳаме бугзарад

بد و نیک بر ما همی بگذرد

Чунин донад он кас ки дорад хирад

چنین داند آن کس که دارد خرد

Саранҷоми бистар буд тираи хок

سرانجام بستر بود تیره‌خاک

Биппарад равони сӯии яздони пок

بپرد روان سوی یزدان پاک

Ба гетии ҳронкс ки некии шинохт

به گیتی هرانکس که نیکی شناخت

Бакӯшед ва бо шаҳриёрони бсохт

بکوشید و با شهریاران بساخت

Ҳамон бар ки кории ҳамон бдрўӣ

همان بر که کاری همان بدروی

Сухан ҳарчӣ гӯйӣ ҳамон бишинавӣ

سخن هرچه گویی همان بشنوی

Кунун аз ту андоза гирем рост

کنون از تو اندازه گیریم راست

Набояд бар ин бар фузун ва на кост

نباید بر این بر فزون و نه کاست

Ки бгзоштии солиён бе шумор

که بگذاشتی سالیان بی‌شمار

Ба гетӣ бидидӣ басии шаҳриёр

به گیتی بدیدی بسی شهریار

Агар бозҷӯии зи роҳи хирад

اگر بازجویی ز راه خرد

Бадоне ки чунин на андар хӯрд

بدانی که چونین نه اندر خورد

Ки чандини бузургӣу ганҷу сипоҳ

که چندین بزرگی و گنج و سپاه

Гиронмояи аспону тахту кулоҳ

گرانمایه اسپان و تخت و کلاه

зи пеши ниёкон мо ёфтӣ

ز پیش نیاکان ما یافتی

Чу дар бандагӣ тез бишитофтӣ

چو در بندگی تیز بشتافتی

Чаҳ моя ҷаҳон дошт лҳроспи шоҳ

چه مایه جهان داشت لهراسپ شاه

Накардӣ гузари сӯии он боргоҳ

نکردی گذر سوی آن بارگاه

Чу ӯ шаҳри Эрон ба Гуштосп дод

چو او شهر ایران به گشتاسپ داد

Наомад турои ҳеҷ зон тахти ёд

نیامد ترا هیچ زان تخت یاد

Сӯй ӯ яке номаи нанавишта Эй

سوی او یکی نامه ننوشته‌ای

Аз ороиш бандагӣ гашта Эй

از آرایش بندگی گشته‌ای

Нарафтӣ ба даргоҳ ӯ бандаи вор

نرفتی به درگاه او بنده‌وار

Нахоҳӣ ба гетӣ касе шаҳриёр

نخواهی به گیتی کسی شهریار

зи Ҳушангу ҷаму Фаридуни гирд

ز هوشنگ و جم و فریدون گرد

Ки аз тухми заҳҳоки шоҳии бабрад

که از تخم ضحاک شاهی ببرد

Ҳамеи рӯи чунин то сари киқбод

همی رو چنین تا سر کیقباد

Ки тоҷи Фаридун ба сар бар ниҳод

که تاج فریدون به سر بر نهاد

Чу Гуштосп шаҳ нест як номдор

چو گشتاسپ شه نیست یک نامدار

Ба разм ва ба базм ва ба ройу шикор

به رزم و به بزم و به رای و شکار

Пазируфти покизаи дайн баӣ

پذیرفت پاکیزه دین بهی

Ниҳони гашти гумроҳӣ ва бе раҳе

نهان گشت گمراهی و بی‌رهی

Чу хуршед шуд роҳи гиҳони хдиў

چو خورشید شد راه گیهان خدیو

Ниҳон шуд бдомўзӣу роҳи дев

نهان شد بدآموزی و راه دیو

Азон пас ки арҷосп омад ба ҷанг

ازان پس که ارجاسپ آمد به جنگ

Сипаҳ чун палангону меҳтари наҳанг

سپه چون پلنگان و مهتر نهنگ

Надонист каси лашкарашро шумор

ندانست کس لشکرش را شمار

Пазира шудаш номвари шаҳриёр

پذیره شدش نامور شهریار

Яке гӯристон кард бар дашти кин

یکی گورستان کرد بر دشت کین

Ки пайдо набад паҳн рӯй замин

که پیدا نبد پهن روی زمین

Ҳамоно ки то растхези ин сухан

همانا که تا رستخیز این سخن

Миён бузургон нагардад куҳан

میان بزرگان نگردد کهن

Кунун ховар ӯ рост то бохтар

کنون خاور او راست تا باختر

Ҳамеи бишиканади пушти шерони нар

همی بشکند پشت شیران نر

зи турони замин то дар ҳинду рӯм

ز توران زمین تا در هند و روم

Ҷаҳон шуд мар ӯро чу як муҳраи мум

جهان شد مر او را چو یک مهره موم

зи дашти саворони найзаи гузор

ز دشت سواران نیزه گزار

Ба даргоҳ ӯйанд чанде савор

به درگاه اویند چندی سوار

Фрстндш аз марзҳо божу сов

فرستندش از مرزها باژ و ساو

Ки бо ҷанг ӯ несташон зӯру тов

که با جنگ او نیستشان زور و تاو

Азон гуфтам ин бо тўои паҳлавон

ازان گفتم این با توای پهلوان

Ки ӯ аз ту озурда дорад равон

که او از تو آزرده دارد روان

Нарафтӣ бидон номвари боргоҳ

نرفتی بدان نامور بارگاه

Накардӣ бидон номдорони нигоҳ

نکردی بدان نامداران نگاه

Каронеи грФтстии андари ҷаҳон

کرانی گرفتستی اندر جهان

Ки дории ҳамеи хештанро ниҳон

که داری همی خویشتن را نهان

Фромши турои меҳтарон чун кунанд

فرامش ترا مهتران چون کنند

Магари мағзу дили пок берун кунанд

مگر مغز و دل پاک بیرون کنند

Ҳамеша ҳамаи некуии хостӣ

همیشه همه نیکویی خواستی

Ба фармон шоҳон биёростӣ

به فرمان شاهان بیاراستی

Агар бар шуморад касе ранҷи ту

اگر بر شمارد کسی رنج تو

Ба гетӣ фузун ояд аз ганҷи ту

به گیتی فزون آید از گنج تو

зи шоҳон касе бар чунин достон

ز شاهان کسی بر چنین داستان

зи бандаи набуданди ҳамдостон

ز بنده نبودند همداستان

Маро гуфт рустами зи баси хоста

مرا گفت رستم ز بس خواسته

Ҳам аз кишвару ганҷи ороста

هم از کشور و گنج آراسته

Ба зоўл нишастаст ва гаштаст маст

به زاول نشستست و گشتست مست

Нагирад кас аз масти чизе ба даст

نگیرد کس از مست چیزی به دست

Барошуфт як рӯз ва савганд хӯрд

برآشفت یک روز و سوگند خورد

Ба рӯзи сипеду шаби ложвард

به روز سپید و شب لاژورد

Ки ӯро ба ҷузи баста дар боргоҳ

که او را به جز بسته در بارگاه

Набинад азин пас ҷаҳондори шоҳ

نبیند ازین پس جهاندار شاه

Кунун ман зи Эрони бад-ӣни омадам

کنون من ز ایران بدین آمدم

Набад шоҳи дастур то дам задам

نبد شاه دستور تا دم زدم

Бипарҳезу печони шӯ аз хашми ӯй

بپرهیز و پیچان شو از خشم اوی

Надидӣ ки хашм оварад чашми ӯй

ندیدی که خشم آورد چشم اوی

Чу ӣнҷои биёе ва фармон кунӣ

چو اینجا بیایی و فرمان کنی

Равонро ба пӯзиш гаравгон кунӣ

روان را به پوزش گروگان کنی

Ба хуршеди рахшону ҷони зрир

به خورشید رخشان و جان زریر

Ба ҷони падарами он ҷаҳондори шер

به جان پدرم آن جهاندار شیر

Ки ман зин пушаймон кунам шоҳ ро

که من زین پشیمان کنم شاه را

БроФрзўми ин ахтару моҳ ро

برافرزوم این اختر و ماه را

Ки ман зин ки гуфтам наҷӯям фурӯғ

که من زین که گفتم نجویم فروغ

Нигарадам ба ҳар кори гирди дурӯғ

نگردم به هر کار گرد دروغ

Пшўтни барин бар гўоӣ манаст

پشوتن برین بر گوای منست

Равону хирад раҳнамоӣ манаст

روان و خرد رهنمای منست

Ҳамеи ҷустам аз ту ман ороми шоҳ

همی جستم از تو من آرام شاه

Валикини ҳаме аз ту дидам гуноҳ

ولیکن همی از تو دیدم گناه

Падар шаҳриёраст ва ман кеҳтарам

پدر شهریارست و من کهترم

зи фармон ӯ як замон нагузарам

ز فرمان او یک زمان نگذرم

Ҳамаи дӯда акнӯн бибояд нишаст

همه دوده اکنون بباید نشست

Задани рой ва судани бад-ӣни кори даст

زدن رای و سودن بدین کار دست

Зуввораи фаромарзу дастони сом

زواره فرامرز و دستان سام

Ҷаҳондидаи рӯдобаи неки ном

جهاندیده رودابهٔ نیک نام

Ҳамаи панди ман як ба як бишанвед

همه پند من یک به یک بشنوید

Бад-ӣни хуби гуфтори ман бгрўид

بدین خوب گفتار من بگروید

Набояд ки ин хона вайрон шавад

نباید که این خانه ویران شود

Ба коми далерон Эрон шавад

به کام دلیران ایران شود

Чу бастаи туро назд шоҳ оварам

چو بسته ترا نزد شاه آورم

Бадв бар фаровон гуноҳ оварам

بدو بر فراوان گناه آورم

Ббошим пешаш бихоҳаш ба пой

بباشیم پیشش بخواهش به پای

зи хашму зи кини ормаши бози ҷой

ز خشم و ز کین آرمش باز جای

Нмонм ки бодии бтў бар вазад

نمانم که بادی بتو بر وزد

Барон сон ки аз гавҳар ман сазад

بران سان که از گوهر من سزد