Фиристодаи баргашт зон марзу бум
فرستاده برگشت زان مرز و بوم
Биёмад ба наздики перони рӯм
بیامد به نزدیک پیران روم
Чу он мӯбадони посухи шаҳриёр
چو آن موبدان پاسخ شهریار
Бидиданд бо ранҷи дидаи савор
بدیدند با رنج دیده سوار
Аз айвон ба наздик шоҳ омаданд
از ایوان به نزدیک شاه آمدند
Барон номвар боргоҳ омаданд
بران نامور بارگاه آمدند
Сипаҳдори Ҳиндӯстон шод шуд
سپهدار هندوستان شاد شد
Ки аз ранҷи Искандар озод шуд
که از رنج اسکندر آزاد شد
Брўбри бхўонднди пас нома ро
بروبر بخواندند پس نامه را
Чу пайғоми он шоҳи худкома ро
چو پیغام آن شاه خودکامه را
Гузин кард перони сад аз ҳиндӯон
گزین کرد پیران صد از هندوان
Хирадманд ва гуёу равшани равон
خردمند و گویا و روشنروان
Дар ганҷ беранҷ бикшод шоҳ
در گنج بیرنج بگشاد شاه
Гузин кард азон ёрау тоҷу гоҳ
گزین کرد ازان یاره و تاج و گاه
Ҳамон гавҳар ва ҷома нобурид
همان گوهر و جامهٔ نابرید
зи чизе ки шоистатар баргузед
ز چیزی که شایستهتر برگزید
Ббрднди сесад штрўори бор
ببردند سیصد شتروار بار
Ҳамон ҷомау гавҳари шоҳвор
همان جامه و گوهر شاهوار
Сад уштури ҳамаи бори динор буд
صد اشتر همه بار دینار بود
Сад уштури зи ганҷи дирами бор буд
صد اشتر ز گنج درم بار بود
Яке маҳди пурмоя аз авд тар
یکی مهد پرمایه از عود تر
Бирав бофтаи зар ва чанде гуҳар
برو بافته زر و چندی گهر
Ба даҳ пел бар тахти заррини ниҳод
به ده پیل بر تخت زرین نهاد
Ба пелии гиронмоятар зини ниҳод
به پیلی گرانمایهتر زین نهاد
Фғстон баборед хунини сиришк
فغستان ببارید خونین سرشک
Ҳаме рафт бо файласуфу пизишк
همی رفت با فیلسوف و پزشک
Қадаҳи ҳам чунон номадорӣ ба даст
قدح هم چنان نامداری به دست
Ҳамаи саракашон аз май ҷоми маст
همه سرکشان از می جام مست
Фғстон чу омад ба мшкўии шоҳ
فغستان چو آمد به مشکوی شاه
Яке тоҷ бар сари зи машки сиёҳ
یکی تاج بر سر ز مشک سیاه
Басони гули зард бар арғавон
بسان گل زرد بر ارغوان
зи дидор ӯ шод шуд нотавон
ز دیدار او شاد شد ناتوان
Чу сарви сеӣ бар сараши гирди моҳ
چو سرو سهی بر سرش گرد ماه
Ншоист кардан ба ма бар нигоҳ
نشایست کردن به مه بر نگاه
Ду абрӯи камон ва ду наргиси дижам
دو ابرو کمان و دو نرگس دژم
Сари зулфро тоб дода ба хам
سر زلف را تاب داده به خم
Ду чашмаш чу ду наргиси андари биҳишт
دو چشمش چو دو نرگس اندر بهشت
Ту гуфтӣ ки аз ноз дорад сиришт
تو گفتی که از ناز دارد سرشت
Сикандар нигаҳ кард болои ӯй
سکندر نگه کرد بالای اوی
Ҳамон мӯӣ ва рӯйу сару пои ӯй
همان موی و روی و سر و پای اوی
Ҳаме гуфт кинат чароғи ҷаҳон
همی گفت کاینت چراغ جهان
Ҳаме офарин хонд андари ниҳон
همی آفرین خواند اندر نهان
Бидон додгари кӯи сипеҳри офарид
بدان دادگر کو سپهر آفرید
Барон гӯнаи болоу чеҳри офарид
بران گونه بالا و چهر آفرید
Бифармуд то ҳрк бихарад баданд
بفرمود تا هرک بخرد بدند
Барон лашкари рӯм мӯбад баданд
بران لشکر روم موبد بدند
Нишастанд ва ӯро ба ойини бхўост
نشستند و او را به آیین بخواست
Ба расми масеҳоу пайванди рост
به رسم مسیحا و پیوند راست
Бирав рехти динори чандон зи ганҷ
برو ریخت دینار چندان ز گنج
Ки шуд моҳро роҳ рафтан ба ранҷ
که شد ماه را راه رفتن به رنج