Чу лашкар шуд аз хоста бе ниёз

چو لشکر شد از خواسته بی‌نیاز

Бирав ногузаштаи замонии дароз

برو ناگذشته زمانی دراز

Ба шабгир бархест овои кӯс

به شبگیر برخاست آوای کوس

Ҳаво шуд ба кирдори чашми хурӯс

هوا شد به کردار چشم خروس

зи баси найзау парниёнии дирафш

ز بس نیزه و پرنیانی درفش

Ситора шудаи сурху зарду бунафш

ستاره شده سرخ و زرد و بنفش

Сикандар биёмад ба сӯии ҳарам

سکندر بیامد به سوی حرم

Гуруҳеи азуи шоду баҳрии дижам

گروهی ازو شاد و بهری دژم

Абои нолаи буқ ва бо кӯси тафт

ابا نالهٔ بوق و با کوس تفت

Ба хони броҳим озр бирафт

به خان براهیم آزر برفت

Ки хони ҳарамро бароварда буд

که خان حرم را برآورده بود

Бадви андаруни ранҷҳо барда буд

بدو اندرون رنجها برده بود

Худованд хондаш байт улҳаром

خداوند خواندش بیت‌الحرام

Бадв шуд ҳамаи роҳи яздони тамом

بدو شد همه راه یزدان تمام

зи покии варои хона хеш хонд

ز پاکی ورا خانهٔ خویش خواند

Ниёйиш барон кӯи туро пеш хонд

نیایش بران کو ترا پیش خواند

Худои ҷаҳонро набошад ниёз

خدای جهان را نباشد نیاز

На ҷои хуру кому орому ноз

نه جای خور و کام و آرام و ناز

Прстшгҳӣ буд то буд ҷой

پرستشگهی بود تا بود جای

Бадви андарун ёд кард худоӣ

بدو اندرون یاد کرد خدای

Пас омад Сикандари сӯии қодсӣ

پس آمد سکندر سوی قادسی

Ҷаҳонгир то ҷаҳруми порсӣ

جهانگیر تا جهرم پارسی

Чу огоҳӣ омад ба насри қтиб

چو آگاهی آمد به نصر قتیب

Казу буд мари Маккаро фару зеб

کزو بود مر مکه را فر و زیب

Пазира шудаш бо набарда сарон

پذیره شدش با نبرده سران

Диловари саворони найзаи варон

دلاور سواران نیزه‌وران

Саворӣ биёмад ҳам андари замон

سواری بیامد هم اندر زمان

зи Макка ба назд Сикандари дмон

ز مکه به نزد سکندر دمان

Ки ин номадорӣ ки омад зи роҳ

که این نامداری که آمد ز راه

Наҷуед ҳамеи тоҷу ганҷу сипоҳ

نجوید همی تاج و گنج و سپاه

Набераи смоъил нек ахтараст

نبیرهٔ سماعیل نیک اخترست

Ки пӯр броҳим пайғамбараст

که پور براهیم پیغمبرست

Чу пеш омадаш насри бнўохтш

چو پیش آمدش نصر بنواختش

Яке мояи вари ҷойгаҳи сохташ

یکی مایه‌ور جایگه ساختش

Бадв шод шуд наср ва гавҳар бигуфт

بدو شاد شد نصر و گوهر بگفت

Ҳама розҳо баргушод аз наҳуфт

همه رازها برگشاد از نهفت

Сикандар чунин дод посухи бадавӣ

سکندر چنین داد پاسخ بدوی

Ки эй поки дили меҳтари рости гӯй

که ای پاک‌دل مهتر راست‌گوی

Бад-ӣни дӯда акнӯн кадомаст ма

بدین دوده اکنون کدامست مه

Ҷуз аз ту писандидау рӯзбеҳ

جز از تو پسندیده و روزبه

Бадв гуфт наср эй ҷаҳондори шоҳ

بدو گفت نصر ای جهاندار شاه

Хзоъсти меҳтари бад-ӣни ҷойгоҳ

خزاعست مهتر بدین جایگاه

Смоъил чун зин ҷаҳон даргузашт

سماعیل چون زین جهان درگذشت

Ҷаҳонгир қаҳтон биёмад зи дашт

جهانگیر قحطان بیامد ز دشت

Абои лашкари гшни шамшерзан

ابا لشکر گشن شمشیرزن

Ба бедод бигирифт шаҳри Яман

به بیداد بگرفت شهر یمن

Басии мардуми бигнаҳ кушта шуд

بسی مردم بیگنه کشته شد

Бад-ӣни дудмони рӯз баргашта шуд

بدین دودمان روز برگشته شد

Наомад ҷаҳони офаринро писанд

نیامد جهان‌آفرین را پسند

Бирав тира шуд рои чархи баланд

برو تیره شد رای چرخ بلند

Хзоъаҳ биёмад чу ӯ гашти хок

خزاعه بیامد چو او گشت خاک

Бар ранҷу бедоди бадрӯди пок

بر رنج و بیداد بدرود پاک

Ҳарам то Ямани пок бар даст ӯст

حرم تا یمن پاک بر دست اوست

Ба дарёии Мисри андарун шаст ӯст

به دریای مصر اندرون شست اوست

Сар аз роҳи печида ва дод на

سر از راه پیچیده و داد نه

зи яздони якеро ба дили ёд на

ز یزدان یکی را به دل یاد نه

Ҷаҳонии гирифта ба мушти андарун

جهانی گرفته به مشت اندرون

Нажоди смоъили азуи пари зи хӯн

نژاد سماعیل ازو پر ز خون

Сикандари зи насри ин суханҳо шунид

سکندر ز نصر این سخنها شنید

зи тухми хзоъаҳи ҳронкс ки дид

ز تخم خزاعه هرانکس که دید

Ба тани кӯдаконро нмондши равон

به تن کودکان را نماندش روان

Намонданд зон тухмаи кас дар ҷаҳон

نماندند زان تخمه کس در جهان

зи бедоди бастади ҳиҷозу Яман

ز بیداد بستد حجاز و یمن

Ба рой ва ба мардони шамшерзан

به رای و به مردان شمشیرزن

Нажоди смоъилро баркашид

نژاد سماعیل را برکشید

Ҳронкс ки ӯ меҳтариро сзид

هرانکس که او مهتری را سزید

Пиёда даромад ба байт улҳаром

پیاده درآمد به بیت‌الحرام

Смоъилён зу шудаи шодком

سماعیلیان زو شده شادکام

Баҳри пай ки бардошти қайсари зи роҳ

بهر پی که برداشت قیصر ز راه

Ҳамеи рехти динори ганҷури шоҳ

همی ریخت دینار گنجور شاه