Чу баргашт ва омад ба даргоҳи қаср

چو برگشت و آمد به درگاه قصر

Бубахшед динор чанде ба наср

ببخشید دینار چندی به نصر

Тавонгар шуд онкас ки дарвеш буд

توانگر شد آنکس که درویش بود

Вагар хӯрдаш аз кӯшиши хеш буд

وگر خوردش از کوشش خویش بود

Вазони ҷойгаҳи шод лашкар баранд

وزان جایگه شاد لشکر براند

Ба ҷадда даромад фаровон намонад

به جده درآمد فراوان نماند

Сипаҳро бифармуд то ҳаркасӣ

سپه را بفرمود تا هرکسی

Бисозанд киштӣу заврақи басӣ

بسازند کشتی و زورق بسی

Ҷаҳонгир бо лашкарии роҳи ҷӯй

جهانگیر با لشکری راه‌جوی

зи ҷаддаи сӯй Миср биниҳод рӯй

ز جده سوی مصر بنهاد روی

Малик буд қитўн ба Мисри андарун

ملک بود قیطون به مصر اندرون

Сипоҳаши зи роҳи гумонеи фузун

سپاهش ز راه گمانی فزون

Чу бишунид комади зи роҳи ҳарам

چو بشنید کامد ز راه حرم

Ҷаҳонгири пирӯз бо боду дам

جهانگیر پیروز با باد و دم

Пазира шудаш бо фаровони сипоҳ

پذیره شدش با فراوان سپاه

Абои бадарау бардау тоҷу гоҳ

ابا بدره و برده و تاج و گاه

Сикандар ба дидор ӯ гашти шод

سکندر به دیدار او گشت شاد

Ҳамон гуфт бадхоҳ ӯ гашти бод

همان گفت بدخواه او گشت باد

Ба Мисри андарун буд як соли шоҳ

به مصر اندرون بود یک سال شاه

Бидон то бросўди шоҳу сипоҳ

بدان تا برآسود شاه و سپاه

Занӣ буд дар ондилуси шаҳриёр

زنی بود در اندلس شهریار

Хирадманд ва бо лашкарӣ бе шумор

خردمند و با لشکری بی‌شمار

Ҷаҳонҷӯй бахшанда қидоФаҳ буд

جهانجوی بخشنده قیدافه بود

з рӯй баӣ ёфта кому суд

ز روی بهی یافته کام و سود

зи лашкари саворӣ мусаввир биҷуст

ز لشکر سواری مصور بجست

Ки монанди сӯрат нагорд дуруст

که مانند صورت نگارد درست

Бадв гуфт сӯии Сикандари хиром

بدو گفت سوی سکندر خرام

Вазин марз ва аз мо мабар ҳеҷ ном

وزین مرز و از ما مبر هیچ نام

Ба жарфӣ нигаҳ кун чунон чун ки ҳаст

به ژرفی نگه کن چنان چون که هست

Ба кирдор то чун бароядат даст

به کردار تا چون برآیدت دست

зи рангу зи чеҳру зи болои ӯй

ز رنگ و ز چهر و ز بالای اوی

Яке сӯрати ор аз сари пои ӯй

یکی صورت آر از سر پای اوی

Нигоранда бишунид ва зу бар нишаст

نگارنده بشنید و زو بر نشست

Ба фармони меҳтари миёнро бибаст

به فرمان مهتر میان را ببست

Ба Миср омад аз ондилус чун наванд

به مصر آمد از اندلس چون نوند

Бар қайсари Искандари арҷманд

بر قیصر اسکندر ارجمند

Чаҳ баргоҳ дидаш чаҳ бар пушти зин

چه برگاه دیدش چه بر پشت زین

Биоварад қртосу дебои чин

بیاورد قرطاس و دیبای چین

Нигор Сикандари чунон ҳам ки буд

نگار سکندر چنان هم که بود

Нигореду зи ҷои баргашти зуд

نگارید و ز جای برگشت زود

Чу қидоФаҳи чеҳр Сикандар бидид

چو قیدافه چهر سکندر بدید

Ғамии гашту бнҳФту дам дар кашид

غمی گشت و بنهفت و دم در کشید

Сикандари з қитўн бипурсед ва гуфт

سکندر ز قیطون بپرسید و گفت

Ки қидоФаҳро бар замин кист ҷуфт

که قیدافه را بر زمین کیست جفت

Бадв гуфт қитўн ки эй шаҳриёр

بدو گفت قیطون که ای شهریار

Чуну нест андари ҷаҳони комгор

چنو نیست اندر جهان کامگار

Шумор сипоҳаш надонад касе

شمار سپاهش نداند کسی

Магар боз ҷӯяд зи дафтари басӣ

مگر باز جوید ز دفتر بسی

зи ганҷу бузургӣу шойистагӣ

ز گنج و بزرگی و شایستگی

зи оҳистагии ҳам зи боистагӣ

ز آهستگی هم ز بایستگی

Ба рой ва ба гуфтори некии гумон

به رای و به گفتار نیکی گمان

Набинӣ ба монанди ӯ дар ҷаҳон

نبینی به مانند او در جهان

Яке шористон карда дорад зи санг

یکی شارستان کرده دارد ز سنگ

Ки нбсоиди он ҳам зи чанги паланг

که نبساید آن هم ز چنگ پلنگ

Замини чори фарсанги болои ӯй

زمین چار فرسنگ بالای اوی

Барин ҳам нишонаст паҳнои ӯй

برین هم نشانست پهنای اوی

Гар аз ганҷи пурсӣ худ андоза нест

گر از گنج پرسی خود اندازه نیست

Суханҳои ӯ дар ҷаҳон тоза нест

سخنهای او در جهان تازه نیست