Бифармуд то пеш ӯ шуд дабир
بفرمود تا پیش او شد دبیر
Қалами хости чинӣу рӯмии ҳарир
قلم خواست چینی و رومی حریر
Нависанда аз калак чун хома кард
نویسنده از کلک چون خامه کرد
Сӯии модари равшанак нома кард
سوی مادر روشنک نامه کرد
Ки яздони турои музди некони дҳод
که یزدان ترا مزد نیکان دهاد
Бидонадяшро дарди пайкони дҳод
بداندیش را درد پیکان دهاد
Навиштам яке номае пеши азин
نوشتم یکی نامهای پیش ازین
Навиштаи дарави дардҳо беш азин
نوشته درو دردها بیش ازین
Чу ҷуфти турои рӯз баргашта шуд
چو جفت ترا روز برگشته شد
Ба дасти яке банда бар кушта шуд
به دست یکی بندهبر کشته شد
Бар ойини шоҳони кафани сохтам
بر آیین شاهان کفن ساختم
Варои зини ҷаҳон тез пардохтам
ورا زین جهان تیز پرداختم
Басии оштии хостами пеши ҷанг
بسی آشتی خواستم پیش جنگ
Накард оштӣ чун набӯдаш диранг
نکرد آشتی چون نبودش درنگ
з хунаш бипечед ҳам душманаш
ز خونش بپیچید هم دشمنش
Ба минӯи расоноади яздони таниш
به مینو رساناد یزدان تنش
Наёбад касе чора аз чанги марг
نیابد کسی چاره از چنگ مرگ
Чу бод хазонаст ва мо ҳамчуи барг
چو باد خزانست و ما همچو برگ
Ҷаҳон яксар акнӯн ба пеш шумост
جهان یکسر اکنون به پیش شماست
Бар андарзи дорои фаровони гўост
بر اندرز دارا فراوان گواست
Ки ӯ равшанакро ба ман дод ва гуфт
که او روشنک را به من داد و گفت
Ки чун ӯ бибояд туро дар наҳуфт
که چون او بباید ترا در نهفت
Кунун бо парастандау доягон
کنون با پرستنده و دایگان
Аз Эрони бузургони прмоигон
از ایران بزرگان پرمایگان
Фиристед зудаш ба наздики ман
فرستید زودش به نزدیک من
Задойад магари ҷони торики ман
زداید مگر جان تاریک من
Бидоред чун пеш буд Исфаҳон
بدارید چون پیش بود اصفهان
з ҳар сӯи парогандаи корогҳон
ز هر سو پراگنده کارآگهان
Ҳамаи кордорон бо шарм ва дод
همه کارداران با شرم و داد
Ки дорои доробашон кор дод
که دارای دارابشان کار داد
Ваз онҷо нахоҳед фармон равост
وز آنجا نخواهید فرمان رواست
Ҳамаи шаҳри Эрон пеш шумост
همه شهر ایران پیش شماست
Дили хешро пар мудоро кунед
دل خویش را پر مدارا کنید
Маро дар ҷаҳони ном доро кунед
مرا در جهان نام دارا کنید
Сӯии равшанак ҳамчунин нома Эй
سوی روشنک همچنین نامهای
зи шоҳи ҷаҳондори худкома Эй
ز شاه جهاندار خودکامهای
Нахуст офарин кард бар кирдигор
نخست آفرین کرد بر کردگار
Ҷаҳондору доноу парвардгор
جهاندار و دانا و پروردگار
Дигар гуфт каз гавҳари подшо
دگر گفت کز گوهر پادشا
Назояд магари мардуми порсо
نزاید مگر مردم پارسا
Длороӣ бо ном ва бо ройу шарм
دلارای با نام و با رای و شرم
Сухани гуфтани хубу овои нарм
سخن گفتن خوب و آوای نرم
Падари мари турои пеши моро супурд
پدر مر ترا پیش ما را سپرد
Вазон пас шуду номи некии бабрад
وزان پس شد و نام نیکی ببرد
Чу оеи шабистону мшкўии ман
چو آیی شبستان و مشکوی من
Бибинӣ ту бошӣ ҷаҳонҷӯии ман
ببینی تو باشی جهانجوی من
Сари бонӯонеу зебои тоҷ
سر بانوانی و زیبای تاج
Фурӯзандаи ёрау тахти оҷ
فروزندهٔ یاره و تخت عاج
Навиштем нома бар модарат
نوشتیم نامه بر مادرت
Ки эдар фиристад туро дар хурат
که ایدر فرستد ترا در خورت
Ба ойини фарзанди шоҳаншаҳон
به آیین فرزند شاهنشهان
Ба пеши андаруни мӯбади Исфаҳон
به پیش اندرون موبد اصفهان
Парастандау тоҷи шоҳону маҳд
پرستنده و تاج شاهان و مهد
Ҳам онро ки хӯрдӣ азуи шеру шаҳд
هم آن را که خوردی ازو شیر و شهد
Ба мшкўӣ мо бош равшани равон
به مشکوی ما باش روشنروان
Тӯй дар шабистони сари бонувон
توی در شبستان سر بانوان
Ҳамеша дили шарми ҷуфти ту бод
همیشه دل شرم جفت تو باد
Шабистон шоҳон наҳуфт ту бод
شبستان شاهان نهفت تو باد
Биёмад яке файласуфӣ чу гирд
بیامد یکی فیلسوفی چو گرد
Суханҳои шоҳи ҷаҳон ёд кард
سخنهای شاه جهان یاد کرد