Бихандед қидоФаҳ аз кори ӯй

بخندید قیدافه از کار اوی

Азон мардӣу тунди гуфтори ӯй

ازان مردی و تند گفتار اوی

Бадв гуфт к-эии хусрави ширФш

بدو گفت کای خسرو شیرفش

Ба мардӣ магардон сари хеши каш

به مردی مگردان سر خویش کش

На аз фари ту кушта шуд Фўри ҳинд

نه از فر تو کشته شد فور هند

На дорои доробу гардони санад

نه دارای داراب و گردان سند

Ки баргашти рӯзи бузургони даҳр

که برگشت روز بزرگان دهر

зи ахтари турои бештар буд баҳр

ز اختر ترا بیشتر بود بهر

Ба мардии ту густохи гаштии чунин

به مردی تو گستاخ گشتی چنین

Ки меҳтар шудӣ бар замону замин

که مهتر شدی بر زمان و زمین

Ҳамаи никўиҳои зи яздони шинос

همه نیکویها ز یزدان شناس

Ва зу дор то зинда бошӣ сипос

و زو دار تا زنده باشی سپاس

Ту гӯйӣ ба дониш ки гетӣ марост

تو گویی به دانش که گیتی مراست

Набинам ҳаме гуфту гӯии ту рост

نبینم همی گفت و گوی تو راست

Куҷо оварад дониши ту баҳо

کجا آورد دانش تو بها

Чу оеи чунин дар дами аждаҳо

چو آیی چنین در دم اژدها

Бидӯзӣ ба рӯзи ҷавонии кафан

بدوزی به روز جوانی کفن

Фиристодаесозӣ аз хештан

فرستاده‌ای سازی از خویشتن

Маро нест ойини хӯни рехтан

مرا نیست آیین خون ریختن

На бар хира бо меҳтар овихтан

نه بر خیره با مهتر آویختن

Чу шоҳӣ ба кории тавоно буд

چو شاهی به کاری توانا بود

Бибахшоед аз доду доно буд

ببخشاید از داد و دانا بود

Чунон дон ки ризндаҳи хӯни шоҳ

چنان دان که ریزندهٔ خون شاه

Ҷуз оташ набинад ба фарҷоми гоҳ

جز آتش نبیند به فرجام گاه

Ту эмини ббош ва ба шодӣ бирав

تو ایمن بباش و به شادی برو

Чу рафтӣ яке кори брсози нав

چو رفتی یکی کار برساز نو

Казин пас наёбӣ ба пайғамбарӣ

کزین پس نیایی به پیغمبری

Туро хок донад ки Искандарӣ

ترا خاک داند که اسکندری

Надонам касеро зи гарданкашон

ندانم کسی را ز گردنکشان

Ки аз чеҳр ӯ ман надорам нишон

که از چهر او من ندارم نشان

Нигоридаи ҳам зини нишон бар ҳарир

نگاریده هم زین نشان بر حریر

Ниҳода ба назд яке ёдгир

نهاده به نزد یکی یادگیر

Бирав ронад ҳам ҳукми ахтаршинос

برو راند هم حکم اخترشناس

Казу эминӣ бошад андари ҳарос

کزو ایمنی باشد اندر هراس

Чу бахшанда шуд хусрави рои зан

چو بخشنده شد خسرو رای‌زن

Замона бигӯед ба мард ва ба зан

زمانه بگوید به مرد و به زن

Ту то эдарӣ битқўни хўонмт

تو تا ایدری بیطقون خوانمت

Барин ҳам нишони даври бншонмт

برین هم نشان دور بنشانمت

Бидон то надонад касе рози ту

بدان تا نداند کسی راز تو

Ҳамон нашунӯд ному овози ту

همان نشنود نام و آواز تو

Фрстмт бар некӯии бози ҷой

فرستمت بر نیکوی باز جای

Ту бояд ки бошӣ худованди рой

تو باید که باشی خداوند رای

Ба паймон ки ҳаргиз ба фарзанди ман

به پیمان که هرگز به فرزند من

Ба шаҳри ману хешу пайванди ман

به شهر من و خویش و پیوند من

Набошӣ бдондоишгар бадсигол

نباشی بداندایش گر بدسگال

Ба кишвар нахонӣ марои ҷузи ҳам?ил

به کشور نخوانی مرا جز همال

Сикандар шунид ин сухан шод шуд

سکندر شنید این سخن شاد شد

зи тимори вази куштан озод шуд

ز تیمار وز کشتن آزاد شد

Ба додари доранда савганд хӯрд

به دادار دارنده سوگند خورد

Бад-ӣни масеҳоу гирди набард

بدین مسیحا و گرد نبرد

Ки бо бум ва борасту фарзанди ту

که با بوم و بارست و فرزند تو

Бузургон ки бошанд пайванди ту

بزرگان که باشند پیوند تو

Насозам ҷуз аз хӯбӣу ростӣ

نسازم جز از خوبی و راستی

На андешам аз кажӣу костӣ

نه اندیشم از کژی و کاستی

Чу савганд шуд хӯрда қидоФаҳ гуфт

چو سوگند شد خورده قیدافه گفت

Ки ин панд бар ту нишоед наҳуфт

که این پند بر تو نشاید نهفت

Чунон дон ки тинўши фарзанди ман

چنان دان که طینوش فرزند من

Кам андешад аз донишу панди ман

کم اندیشد از دانش و پند من

Яке бодсорсти домоди Фўр

یکی بادسارست داماد فور

Набояд ки донад зи наздику давр

نباید که داند ز نزدیک و دور

Ки ту бо Сикандари зи як пӯстӣ

که تو با سکندر ز یک پوستی

Гар аидўнк бо ӯ ба дили дӯстӣ

گر ایدونک با او به دل دوستی

Ки ӯ аз паии Фўр кин оварад

که او از پی فور کین آورد

Ба ҷанги осмон бар замин оварад

به جنگ آسمان بر زمین آورد

Кунун шоду эмин ба айвони хиром

کنون شاد و ایمن به ایوان خرام

зи тимор гетӣ мабар ҳеҷ ном

ز تیمار گیتی مبر هیچ نام