Сикандар биёмад дилии ҳамчуи кӯҳ

سکندر بیامد دلی همچو کوه

Раҳо гашта аз шоҳи дониш пажӯҳ

رها گشته از شاه دانش پژوه

Набӯдаш зи қидоФаҳи чин дар биравӣ

نبودش ز قیدافه چین در بروی

Набардошт ҳаргизи дил аз орзӯӣ

نبرداشت هرگز دل از آرزوی

Ббўди он шабу бомдоди пагоҳ

ببود آن شب و بامداد پگاه

з айвон биёмад ба наздики шоҳ

ز ایوان بیامد به نزدیک شاه

Сипаҳдор дар хон пеласта буд

سپهدار در خان پیل‌استه بود

Ҳамаи гирд бар гирд ӯ руста буд

همه گرد بر گرد او رسته بود

Сари хонаро пайкар аз ҷазаъу зар

سر خانه را پیکر از جزع و زر

Ба зари андарун чанд гӯнаи гуҳар

به زر اندرون چند گونه گهر

Ба пеши андаруни дастаи машки буи

به پیش اندرون دستهٔ مشک بوی

Ду фарзанд боиста дар пеши ӯй

دو فرزند بایسته در پیش اوی

Чу тинўши аспи аФгну қидрўш

چو طینوش اسپ‌افگن و قیدروش

Ниҳода ба гуфтори қидоФаҳи гӯш

نهاده به گفتار قیدافه گوش

Ба модар чунин гуфт кеҳтари писар

به مادر چنین گفت کهتر پسر

Ки эй шоҳи неки ахтару додгар

که ای شاه نیک اختر و دادگر

Чунон кун ки аз пеши ту битқўн

چنان کن که از پیش تو بیطقون

Шавад шоду хушнӯд бо раҳнамӯн

شود شاد و خشنود با رهنمون

Ба раҳ бар касе то нёзордш

به ره بر کسی تا نیازاردش

Вар аз душманон низ ншмордш

ور از دشمنان نیز نشماردش

Ки зинда кун поки ҷон ман ӯст

که زنده کن پاک جان من اوست

Баронам ки равшани равон ман ӯст

برآنم که روشن روان من اوست

Бадв гуфт модар ки айдун кунам

بدو گفت مادر که ایدون کنم

Ки ӯро бузургӣ бар афзӯн кунам

که او را بزرگی بر افزون کنم

Ба Искандари номвар шоҳ гуфт

به اسکندر نامور شاه گفت

Ки пайдо кун акнӯн ниҳон аз наҳуфт

که پیدا کن اکنون نهان از نهفت

Чаҳ хоҳӣу рои Сикандар ба чист

چه خواهی و رای سکندر به چیست

Чаҳ ронии ту аз шоҳ ва дастур кист

چه رانی تو از شاه و دستور کیست

Сикандар бадв гуфт к-эии сарфароз

سکندر بدو گفت کای سرفراز

Ба назд ту шуд бӯдан ман дароз

به نزد تو شد بودن من دراز

Маро гуфт рӯи бож марзаш бихоҳ

مرا گفت رو باژ مرزش بخواه

Вагар дайр Монӣ биорам сипоҳ

وگر دیر مانی بیارم سپاه

Нмонми бадви кишвару тоҷу тахт

نمانم بدو کشور و تاج و تخت

На зӯр ва на шоҳӣ на ганҷ ва на бахт

نه زور و نه شاهی نه گنج و نه بخت